«Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό» επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη

«Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό»

ΣχετικάΆρθρα

του Λούις Σεπούλβεδα επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη

Η επιτυχία συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά

Ο Κώστας Γάκης επιστρέφει δυναμικά στη σκηνή του θεάτρου Metropolitan
με ένα έργο που μάγεψε και συγκίνησε το θεατρόφιλο κοινό

Ένα έργο – φόρος τιμής στον αγωνιστή συγγραφέα Λούις Σεπούλβεδα, στη Μάνα Γη,
στους ιθαγενείς όλου του κόσμου που ξεριζώνονται

Ένα πανανθρώπινο οικολογικό μιούζικαλ με σωματικά κρουστά και πολυφωνίες

που υμνεί τον αγώνα κάθε διαφορετικότητας για επιβίωση

Η «Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό» ήρθε για να αναταράξει τα θεατρικά δρώμενα της πόλης μας και να δημιουργήσει τους πιο πιστούς… συνοδοιπόρους θεατές!

Μετά τα απανωτά sold out, τις διθυραμβικές κριτικές και την θερινή περιοδεία σε όλη τη χώρα το αριστούργημα του Λούις Σεπούλβεδα, σε σκηνοθεσία, διασκευή και μουσική σύνθεση του Κώστα Γάκη, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, και έρχεται στη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Metropolitan για 2 μόνο παραστάσεις, στις 26 και 27 Νοεμβρίου.

Μια παράσταση που έδωσε την δυνατότητα στο ελληνικό κοινό να ενημερωθεί για τον δίκαιο αγώνα των Mapuche, των «Ανθρώπων της Γης», των ιθαγενών της Νότιας Χιλής, που εκδιώχθηκαν βίαια από τις εστίες τους από τις μεγάλες εταιρείες υλοτομίας, που καταστρέφουν τους τελευταίους πνεύμονες του πλανήτη και σβήνουν βίαια τη μνήμη και την αρχαία γνώση των φυλών του κόσμου.

Γιατί ο μεγαλύτερος εχθρός όλων είναι η άγνοια…

Στη θεατρική διασκευή του έργου μια μικρή φυλή «Ανθρώπων της Γης» καταλαμβάνει τη σκηνή του θεάτρου Metropolitan με τα πολυφωνικά της τραγούδια, την έντονη τελετουργική σωματικότητα, τους μύθους και τους θρύλους αλλά και την αγωνιώδη κραυγή του δίκαιου αγώνα τους.

Το στοιχείο της βίας, του διωγμού, του άδικου ξεριζωμού, του σπαραγμού εναλλάσσεται με τις ποιότητες των Mapuche, που μας κάνουν ακόμα να χαμογελάμε: ευγνωμοσύνη, γενναιοδωρία, αγάπη για τη γη, αλληλεγγύη, οργανική σχέση με τη μνήμη και την αρχαία κληρονομιά.

Ο Κώστας Γάκης, κάτοχος του βραβείου Δημήτρης Χορν, ένας από τους πιο ευαισθητοποιημένους καλλιτέχνες με πολιτικό λόγο, κρατάει το κεντρικό κομμάτι αφήγησης – υπόκρισης και δανείζεται τη φωνή ενός σκύλου αλλά και του ίδιου του συγγραφέα για να μας μιλήσει για όλα αυτά που μας καίνε, για τη σχέση δυνάστη που διατηρούμε με τη Μάνα Γη αλλά και για όλη εκείνη τη θαλπωρή και ψυχική ευρυχωρία, που μας προσφέρουν τα διδάγματα των φυλών του κόσμου.

Το έργο έκανε πρεμιέρα στη Νότιο Κορέα το 2019 και διέπεται από έναν οικουμενικό χαρακτήρα καθώς η καρδιά του χτυπάει δυνατά για τα αρχαία δάση του πλανήτη και για τις φυλές που ζουν ακόμα σε αυτά τα δάση σε αρμονία με τη Μάνα Γη κι όσα απλόχερα μας δίνει όσο και να τη κακομεταχειριζόμαστε.

Ένα έργο τραγικά επίκαιρο μετά τις πρόσφατες τεράστιες φωτιές στον Αμαζόνιο αλλά και με τον τρόπο που η κυβέρνηση της Βραζιλίας μεταχειρίζεται τους αυτόχθονες του Αμαζονίου.

Ένα έργο όμως “ελπιδοφόρα επίκαιρο”, καθώς η Χιλή βρίσκεται σε τροχιά ξεριζώματος του Συντάγματος του δικτάτορα Πινοσέτ και μετάβασης σε μια πραγματική δημοκρατία. Με την Ελίζα Λονκόν, μια γυναίκα ιθαγενή Mapuche ως Πρόεδρο, η νεοσυσταθείσα σε Σώμα Συντακτική Συνέλευση της Χιλής έδωσε σαφές στίγμα δικαίωσης των ιθαγενών πληθυσμών από το νέο Σύνταγμα της χώρας.