ΤΩΡΑ |
Είναι αέρινη, αισθαντική σαν νεραϊδένια οπτασία και ιέρεια της Τέχνης της! Η χαρισματική και σπουδαία ηθοποιός Μαρία Ζορμπά είναι από τις θεατρίνες με στόφα, τεράστια υποκριτική γκάμα, εκφραστικά μέσα και μαγική σκηνική παρουσία. Σε συναρπάζει με τις καθηλωτικές ερμηνείες της, ακτινοβολεί ταλέντο και τιμά το σανίδι. Το όνομά της είναι συνώνυμο με την καλλιτεχνική αξία, είναι θησαυρός, αμύθητης αξίας για το θέατρο! Χαίρεσαι να την απολαμβάνεις στη σκηνή αλλά και στην τηλεόραση, γιατί και εκεί οι καθημερινές υποδύσεις της είναι συγκλονιστικές. Τη φετινή σεζόν κεντά στο ”Ναυάγιο” του Mega, ενώ από τις 26 Ιανουαρίου, πρέπει να την δείτε οπωσδήποτε στη ”Λάσπη” του ιδιοφυούς συγγραφέα Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, σε σκηνοθεσία του άξιου Ευθύμη Χρήστου , παράσταση 5 αστέρων, που έρχεται στο θέατρο Αμαλία στη Θεσσαλονίκη για να διαπιστώσετε τι σημαίνει καλό θέατρο! Η σπουδαία ντάμα της θεατρικής σκηνής Μαρία Ζορμπά από το Α ως το Ω.
Ασυνείδητο: Μια πηγή σε ανεξερεύνητο σπήλαιο.
Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης: Ο συγγραφέας της ‘’Λάσπης’’, ένας πολύ σημαντικός δημιουργός, ένας συνεργάτης με πνεύμα ανοιχτό και ελεύθερο, ένας τρυφερός άνθρωπος, που μας στήριξε και αγάπησε τη δουλειά μας, όπως αγαπήσαμε εμείς το έργο του. Η συνάντηση μαζί του ήταν ένα δώρο!
Γυναικοκτονία: Ένας όρος που πρέπει να αναγνωριστεί νομικά. Είναι αδιανόητα τα εγκλήματα και οι αρχές, η νομοθεσία, οι ποινές, σχεδόν συνένοχοι…
Διορατικότητα: Η ικανότητα του μυαλού να ανοίγει στο χρόνο ένα πέρασμα, όπως έκανε ο Μωυσής στην Ερυθρά θάλασσα.
Ευθύμης Χρήστου: Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης της ‘’Λάσπης’’, ένας νέος καλλιτέχνης με έμπνευση, ένας συνεργάτης με ενσυναίσθηση και πολύτιμος φίλος μου.
Ζωή: Το υπέρτατο αγαθό, το ανερμήνευτο θαύμα!
Ήθος: Όπλο και φάρμακο και προστασία…
Θεατές: Οι συνταξιδιώτες μας, οι παραλήπτες του μυστικού, οι σύντροφοί μας στη μυσταγωγία.
Ιδιωτικότητα: Πολύτιμη και εφικτή.
Κριτικοί: Θα μεταφέρω εδώ ένα απόσπασμα από ένα αξιοθαύμαστο κείμενο του Θανάση Τριαρίδη, για την ανάγκη της κριτικής, που με καλύπτει απόλυτα: ”Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο στην Τέχνη, από την ύπαρξη μιας οργανωμένης κριτικής σκέψης. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία, από την απουσία της. Χάρη στην καλλιέργεια της κριτικής και την ένταξή της στην κουλτούρα θα υπάρξει το ζητούμενο, ένας δηλαδή ουσιαστικός διάλογος πάνω στην Τέχνη, που μας καλυτερεύει όλους – δημιουργούς, κριτικούς και κοινό. Ειδάλλως, δεν πάμε πουθενά.”
Λάσπη: Ένα υλικό ικανό για τη δημιουργία αλλά και την καταστροφή. Η υπενθύμιση της φθαρτής ύπαρξής μας…
Ματαιότητα : Η αγωνία για τη φήμη και την υστεροφημία.
Ναυάγιο: Μια ξεχωριστή τηλεοπτική δουλειά, μια συνάντηση ωραίων και ταλαντούχων ανθρώπων που για φέτος είναι η οικογένεια μου και κάθε φορά πηγαίνω να τους συναντήσω με χαρά και μεγάλη εμπιστοσύνη.
Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Με ενδιαφέρουν πολύ τα ελληνικά έργα. Και στη δραματική σχολή, κυρίως με αυτά δουλεύω με τα παιδιά. Βρίσκω πολύ χρήσιμο να παίζει ένας ηθοποιός ή να εκπαιδεύεται ένας μαθητής, σε έργα που είναι γραμμένα στη γλώσσα του. Όμως, δεν υπάρχει προτίμηση. Το σημαντικό ή σπουδαίο κείμενο, σε όποια γλώσσα, είναι το κίνητρο.
Ονειροφαντασία: Ένας τόπος που επισκεπτόμουν συνέχεια ως παιδί ή ως έφηβη και που όταν άρχισα να ανεβαίνω στη σκηνή, απέκτησε σιγά σιγά και μια υλική υπόσταση γύρω μου, υπαρκτή και για τις πέντε αισθήσεις.
Προσδοκίες: Μέρα με τη μέρα πια…
Ρόλοι: Η ”παιδική χαρά”, η σπαζοκεφαλιά, η ψυχική άθληση, το τραύμα και το παυσίπονο.
Σασπένς: Δεν το αγαπώ ιδιαίτερα…
Τραγελαφικός: Ο καθένας μας κάποια στιγμή.
Υστεροφημία: Ματαιότητα…
Φειδώ: Τη θαύμασα στην γιαγιά μου που ήταν αγράμματη αλλά τελικά σοφή, από την τεράστια ζωή που έζησε.
Χρόνος: Ένα αποτέλεσμα της πτώσης μας από τον Παράδεισο…
Ψευδαίσθηση: Μου ήρθε αμέσως η αγγλική λέξη στο μυαλό illusion και μετά συνειρμικά confusion κι έτσι θυμήθηκα το τραγούδι σε στίχους του King Crimson:
”Confusion will be my epitaph
as I crawl a cracked and broken path
if we make it, we can all sit back and laugh
But I fear tomorrow I ‘ll be crying
Yes, I fear tomorrow I ‘ll be crying”
Ωραίες επιλογές: Δώρα στον εαυτό μας…
Σχόλια για αυτό το άρθρο