ΤΩΡΑ |
Aυτό που κατάφερε ο Μιχάλης Καλαμπόκης στην «Αθηναϊκή Σκηνή» με την κωμωδία του Λόπε ντε Βέγκα «Οι τρελοί της Βαλένθια» δεν έχει προηγούμενο. Η παράσταση πρωτοπαρουσιαστήκε πριν 10 χρόνια, κλήθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ, περιόδευσε σε πόλεις της χώρας, αγαπήθηκε από θεατές και κριτικούς και μετά από τέσσερα χρόνια ασταμάτητης επιτυχίας, ολοκληρώνει φέτος τον κύκλο της. Όμως ο πολυτάλαντος ηθοποιός, σκηνοθέτης και δημιουργός της Αθηναϊκής Σκηνής, έχει ήδη δρομολογήσει τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια, ενώ συνεχίζει να προσφέρει στην ψυχοθεραπεία, συνεργάζεται με το κράτος ως επιστημονικός σύμβουλος και σχεδιάζει ένα νέο βήμα ως κλινικός ψυχολόγος. Όλα αυτά και πολλά περισσότερα στην παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη από το Α ως το Ω.
Αθηναϊκή Σκηνή: Το παιδί μου. Το δημιούργημά μου.Ο αγώνας μου για αλλαγή στην Ανώτερη Θεατρική εκπαίδευση και το καμάρι μου, το επαγγελματικό θέατρο της Αθηναϊκής Σκηνής.
Βοστώνη: Γεννήθηκα εκεί αλλά η δική μου κουλτούρα είναι πιο πολύ Ευρωπαϊκή. Μεσογειακή. Ωστόσο και η Βοστώνη έχει κάποια ζηλευτά πράγματα. Όχι τόσο στον τρόπο ζωής, όσο στη φύση και στις παροχές.
Γιορτές: Τις περιμένω όλες με χαρά. Ζω για τις γιορτές και δημιουργώ επιπλέον γιορτές για να ζω.
Δημόσια εικόνα: Όταν σε ενδιαφέρει και τη σκέφτεσαι τα κάνεις χάλια! Όταν δεν τη σκέφτεσαι και είσαι ο εαυτός σου, φτιάχνει και ανθίζει.
Είδωλα (όταν ήσουν μικρός): Δημήτρης Χορν και Mark Paul Gosselaar (Saved by the bell). Έχω σκάσει στα γέλια που βλέπω αυτά τα ονόματα δίπλα – δίπλα… Αλλά θα ήμουν πολύ ‘’δήθεν’’ αν έλεγα μόνο τον Χορν!
Ζωή: Έχω κατασταλάξει εδώ και χρόνια ότι το ‘’νόημα’’ είναι να κυνηγάς την ευτυχία, τις όμορφες στιγμές. Τα τελευταία χρόνια έχω προσθέσει ότι η ευτυχία και οι όμορφες στιγμές δεν προϋποθέτουν να είσαι σε περιόδους ξεγνοιασιάς και χωρίς προβλήματα. Πάντα θα υπάρχουν προβλήματα, δυσκολίες και εκκρεμότητες και παράλληλα μπορείς να είσαι χαρούμενος και να έχεις ωραίες στιγμές με ωραίους ανθρώπους.
Ηρεμώ με …: Τη θάλασσα, τη φύση, τα ταξίδια, τις εκδρομές, τον Χατζηδάκι, τους φίλους μου, την οικογένειά μου και …το καλό κρασί.
Θεόδωρος Κάλβος: Πατέρας, φίλος, συνεργάτης, ο άνθρωπος που μου έδειχνε θαυμασμό, με πίστευε και με παρότρυνε να πατώ στα πόδια μου.
Ιστορία της ζωής σου: Ο έρωτας και τι έχω κάνει για αυτόν…
Κουτσομπολιό: Λυπάμαι όσες /όσους ζουν με αυτό. Πόσο χάσιμο χρόνου και ενέργειας και πόση έλλειψη αυτοπεποίθησης!
Λόπε ντε Βέγκα: Ένας υπέροχος συγγραφέας (τον τοποθετώ σε σημαντικότητα μαζί με τον Σαίξπηρ και τον Μάρλοου), ένα τρελός άνθρωπος (και τι δεν έκανε στη ζωή του), ένας φίλος που μου ‘’έδειξε’’ μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Αθηναϊκής Σκηνής, τους “Τρελούς της Βαλένθια”, ένα έργο που στην ουσία πρωτοπαρουσιάσαμε στην Ελλάδα και αγαπήθηκε όπου κι αν παίχτηκε από κοινό και κριτικούς.
Μότο: Να κυνηγάς τη θετικότητα, δίνει δύναμη σε όλες/όλους. Να δίνεις αξία, κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Να κυνηγάς την ευτυχία. Να βοηθάς όσες/όσους έχουν ανάγκη.
Νέα γενιά ηθοποιών: Μεγάλη πίστη. Δεν θα συνέχιζα να ασχολούμαι άλλωστε με την Ανώτερη θεατρική εκπαίδευση. Καλύτερο υλικό από τη δική μας γενιά με καλύτερη εκπαίδευση πλέον. Νέοι/νέες ηθοποιοί με θάρρος.
Ξεκαρδίζομαι…: Όταν βλέπω ανθρώπους να πέφτουν κάτω! Ειδικά αν κάποια ή κάποιος το παίζει όμορφη/ος και σαβουριάζεται!
Οικογένεια: Η βάση σου, η ασφάλειά σου, η αφορμή για γιορτή. Οικογένεια δεν είναι μόνο το σόι. Αλλά και οι άνθρωποι που επιλέγεις και σε επιλέγουν να συμπορευτείς στη ζωή.
Πρώτη παράσταση που είδες: Φιλοκτήτης στην Επίδαυρο. Εκεί μπήκε το μικρόβιο.
Ρόλος απωθημένο: Είμαι ευλογημένος που έχω ενσαρκώσει σημαντικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου όπως Άμλετ, Τρέπλιεφ, Εδουάρδο, Βόιτσεκ, Φέστε, Άτοσα, Διόνυσο κ.α. Κάποιοι ρόλοι που δεν θα τους πω απωθημένο, περισσότερο στόχο για το μέλλον είναι ο Καλιγούλας, ο Φάουστ, ο Ορέστης, ο Ετεοκλής.
Σχέδια επόμενα καλλιτεχνικά: Αμέσως μετά το Πάσχα του 2025 έρχεται μια εξαιρετική συνεργασία της Αθηναϊκής Σκηνής με τον Κοραή Δαμάτη, την Δήμητρα Γαλάνη και εξαιρετικούς συντελεστές και ηθοποιούς, με τους “Βρυκόλακες” του Ε. Ίψεν. Ένας ρόλος που πάντα ήθελα να κάνω. Ο Όσβαλντ. Ένας ρόλος πρόκληση για όλους τους άνδρες ηθοποιούς. Είμαστε στην τελική ευθεία των προβών και ανυπομονώ να βγούμε πρεμιέρα. Εξαιρετική η συνεργασία σε πλαίσιο συμπαραγωγής με την εταιρεία Φωτόνιο Τέχνης και πολιτισμού. Η παράσταση αυτή έλαβε και επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού. Παράλληλα, ετοιμάζω μια σημαντική αλλαγή στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Αθηναϊκή Σκηνή που θα δώσει περισσότερα ακόμα στους σπουδαστές και στις σπουδάστριες, τόσο ως εγκατάσταση όσο και ως παροχή εκπαίδευσης και σαφώς συνεχίζω τον αγώνα για την αποκατάσταση των πτυχίων των ηθοποιών με την προσφυγή των σχολών στο ΣΤΕ. Ταυτόχρονα σχεδιάζω και ένα επιπλέον, διοικητικό περισσότερο, βήμα μιας και πέρα από την υποκριτική, τη σκηνοθεσία, την ψυχολογία και τη διδασκαλία, ασχολούμαι με τη διοίκηση του Πολιτισμού πολλά χρόνια.
Τρελοί της Βαλένθια: Η πιο όμορφη κωμωδία που έχω διαβάσει, έχω δει, έχω παίξει και έχω σκηνοθετήσει! Το πιο όμορφο καμαρίνι! Υπέροχες περιοδείες, Μια παράσταση που ποτέ δεν τελειώνει και επαναλαμβάνεται. Μια παράσταση που είναι συνδεδεμένη στη δημιουργία της με δύο σημαντικούς ανθρώπους και συνεργάτες για εμένα. Την Αλεξάνδρα Βουτζουράκη που έκανε τη μετάφραση και την υπέροχη διασκευή και τον Θωμά Πανδή. Οι τρεις μας αποτελέσαμε και την πρώτη ‘’ομάδα’’ που δημιούργησε αυτή την παράσταση.
Υποκριτική ή σκηνοθεσία: Πλέον δεν μπορώ να επιλέξω. Είναι ταυτότητά μου και τα δύο. Μετρώ πολλές σκηνοθεσίες και περνώντας τα χρόνια στην καριέρα μου, δεν σταματάει το ένα ή το άλλο. Και τα δύο μου δίνουν ζωή. Και στα δύο αισθάνομαι ότι πατώ στα πόδια μου και ότι είμαι δημιουργικός.
Φλοριάνο: Τον αγαπώ. Ο ήρωάς μου στους ‘’Τρελούς της Βαλένθια’’. Ο ιππότης που πάντα ήθελα από μικρός να γίνω.
Χειροκρότημα: Ανατριχίλα. Συγκίνηση. Αποδοχή. Επιβεβαίωση. Η μόνη κριτική.
Ψυχολογία: Η σύζυγός μου! (το θέατρο είναι η ερωμένη!). Η ανάγκη μου να καταλάβω πώς λειτουργεί ο άνθρωπος. Η ανάγκη μου να βοηθήσω τους άλλους. Το λιμάνι της ενσυναίσθησής μου. Παράλληλα, ένας ακόμα μεγάλος αγώνας μου να ‘’πείσω’’ την Ελλάδα (κράτος, τέχνη) για την άμεση σύνδεση της ψυχολογίας και του θεάτρου, τόσο στη θεατρική εκπαίδευση, όσο στη σκηνοθεσία και την υποκριτική. Κάτι που καμαρώνω όταν βλέπω ότι με κόπο το κατάφερα. Πλέον πέρα από την ψυχοθεραπεία που ασχολούμαι χρόνια, συνεργάζομαι με το κράτος ως επιστημονικός σύμβουλος και σκηνοθέτης των κρατικών ασκήσεων, σχεδιάζω ως κλινικός ψυχολόγος ένα νέο βήμα με μια ομάδα σημαντικών ψυχολόγων και με γεμίζει η διδασκαλία της ψυχολογίας αλλά και η πρόληψη. Ειδικά πώς μπορείς να ενημερώσεις, να προλάβεις μέσα από προγράμματα και σαφώς μέσα από την τέχνη.
Ωραία παράσταση: Ικέτιδες (Νίκος Χαραλάμπους, ΘΟΚ Επίδαυρος), Φάλαινες του Αυγούστου (Κοραής Δαμάτης, Εθνικό Θέατρο). Δυο παραστάσεις που με σημάδεψαν πριν ακόμα συνεργαστώ με αυτούς τους υπέροχους σκηνοθέτες. Είχα την τύχη να τους συναντήσω στην καριέρα μου. Πάντα λέω ότι μετά τις σπουδές μου στο Εθνικό ο Νίκος ήταν στην ουσία το πτυχίο μου και ο Κοραής το μεταπτυχιακό μου!
Σχόλια για αυτό το άρθρο