Μίμης Πλέσσας δαγκωτό στη Στυλίδα του …Γκλέτσου

“Είστε ο αγαπημένος μου. Όταν νιώθω χάλια, Πλέσσα ακούω κι ανεβαίνω στον ουρανό”. “Κι εγώ” απάντησε με το αφοπλιστικό χιούμορ του ο Μίμης Πλέσσας και γελάσαμε κι οι δύο με την καρδιά μας. Αυτά ήθελα από χρόνια να του τα πω και μου δόθηκε η ευκαιρία στη συναυλία που έγινε στην παραλία της Αγίας Μαρίνας κοντά στη Στυλίδα του…Γκλέτσου.

O Aπόστολος Γκλέτσος παρών στη συναυλία με τον Μίμη Πλέσσα

Μίμης Πλέσσας, Μαυρίκιος Μαυρικίου, Δάκης, Ελένη Καρακάση και Τάσος Χαλκιάς στο ρόλο του αφηγητή ήρθαν στα μέρη μας και έφεραν δροσιά στα αυτιά μας. Πρώτα από όλα ο ήχος ήταν άψογος, καθαρός και αυτό για μένα αποτελεί μεγάλη σημασία γιατί νιώθω να σέβεται το τύμπανο μου που δεν αντέχει περιττά ντεσιμπέλ και άσκοπη ηχορύπανση.

Λατρεμένος Πλέσσας που έχει συνοδέψει πολλές στιγμές στη ζωή μου θετικά και προσωπικά αισθάνομαι κάθε φορά που ακούω τραγούδια του να φωτίζεται το είναι μου όπως λέω. Διαλύει τα σκοτάδια και υμνεί την ομορφιά της ζωής κάτι που χρειάζομαι πάντα στις εσωτερικές αποσκευές μου. Απαραιτήτως! Όρθιοι οι θεατές τον υποδεχτήκαμε με θερμό χειροκρότημα όταν ανέβηκε στη σκηνή κι εκείνος ανταπέδωσε για άλλη μια φορά αυτή την αγάπη στο πολλαπλάσιο με τα “εξωγήινα δάχτυλά του” και το χιούμορ του παίζοντας με χαρά σαν μικρό παιδί.

Επίσης αγαπώ Δάκη – Τόσα καλοκαίρια,  και αποτελεί το “μουσικό χαλί” της ζωής μου, περασμένης και τωρινής. Είχα μεγάλη χαρά γιατί αυτή η τρυφερότητα που αναδύεται από τέτοιους καλλιτέχνες με ταξιδεύουν σε έναν κόσμο αγάπης. Αυτομάτως και χωρίς κόπο. Αυτό χρειάζομαι, αυτό εμπιστεύομαι. Ο Δάκης με αποκορύφωση το τραγούδι Τόσα καλοκαίρια καταχειροκροτήθηκε.
Ο Μαυρίκιος Μαυρικίου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα καθώς τον άκουσα και τον είδα πρώτη φορά. Είναι συγκινητικό πως ένας νέος άνθρωπος επιλέγει το δρόμο της φωτεινής μουσικής όπως την λέω και την υποστηρίζει ολοκληρωτικά. Ενθουσιάστηκα με τις ενορχηστρώσεις-διασκευές του στα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα που με “κράτησαν” στην ίδια υψηλή δόνηση και μέσα από τη δική του μουσική προσωπική σφραγίδα.

Να σημειώσω πως ο Μαυρίκιος Μαυρικίου δημιούργησε ένα φιλικότατο κλίμα και ως καλλιτέχνης “ήρθε” κοντά στους θεατές φροντίζοντας να περάσουμε καλά όπως κάνει ένας καλός οικοδεσπότης που νοιάζεται για τους καλεσμένους του. Έτσι ένιωσα. Παρόλο που η συναυλία έγινε σε ένα μικρό παραλιακό μέρος, δεν αντιμετωπίστηκε από κανέναν επί σκηνής ως τέτοιο. Είχα την αίσθηση ότι βρέθηκα σε μουσική παράσταση μεγάλης αθηναϊκής σκηνής χωρίς καμία ενεργειακή έκπτωση για ξεπέτα. Αυτό δεν είναι λίγο. Με χειροκροτήματα να ξεσπούν κατά τη διάρκεια συνοδευόμενα με πολλά μπράβο οι θεατές τραγούδησαν μαζί του αγαπημένα αξέχαστα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα και γέμισαν οι καρδιές φως , χαρά και ελπίδα.

Μαγικά φώτα και η “Ορχήστρα των αισθήσεων” στα συν αναμφισβήτητα. Η Ελένη Καρακάση έφερε και το θεατρικό της αέρα μαζί με τη φωνάρα της επί σκηνής ντυμένη στα κίτρινα σαν οπτασία και ο Τάσος Χαλκιάς με την αφήγησή του μας έβαλε για τα καλά σε ένα μουσικό παραμύθι με πρωταγωνιστή το έργο του Μίμη Πλέσσα.

Αναζητήστε οάσεις φωτός που ενδυναμώνουν τον ψυχισμό μας και ενισχύουν τη δύναμή μας. Το πρωτεύον ζήτημα κατά τη γνώμη μου σε εποχές που γλιστράνε στην ευκολία της ματαιότητας και της ανημποριάς. Αναζητήστε οάσεις όπου ευδοκιμεί η προώθηση της ενότητας με αλήθεια, που ανεβάζουν το ηθικό μας ενώ μας συνδέουν με την αξία της ύπαρξής μας και αυτή τη συναυλία ως τέτοια την καταχώρησα μέσα μου. Κλείνω με μια φράση από την αφήγηση του Τάσου Χαλκιά που την πιστεύω απόλυτα “Τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα ενώνουν τους Έλληνες και είναι τραγούδια που δεν έχουν εποχές”. Και τολμώ να συμπληρώσω το δικό μου βίωμα που ενισχύθηκε με αφορμή τη συναυλία ” τους ενώνουν σε έναν κόσμο αγάπης”.
Μίμης Πλέσσας δαγκωτό! Τόσα καλοκαίρια σε έναν ουρανό με αστέρια φέρνοντας χούφτες με φως να νιφτώ…για να ξημερώνει Κυριακή στο δρόμο μας.