ΤΩΡΑ |
-Νίκη πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την πολιτική;
Πάντα είχα ένα ενδιαφέρον για τα κοινά, από μικρή. Τον Ιανουάριο του 2015 μου έγινε μια πολύ τιμητική πρόταση από τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, να μπω στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν μεγάλη τιμή, την οποία αποδέχτηκα με αίσθημα ευθύνης και γιατί πιστεύω ότι στην πολιτική έχουμε ανάγκη από περισσότερους νέους και γυναίκες. Εφόσον σου δίνεται μια τέτοια ευκαιρία, οφείλεις να ανταποκριθείς για να εκπροσωπηθεί καλύτερα η γενιά και το φύλο μας αλλά και για να βοηθήσεις με όλες σου τις δυνάμεις την χώρα σου, την κοινωνία. Έτσι οδηγήθηκα στην πολιτική.
–Ποιο είναι το μεγαλύτερό σου επίτευγμα στο υπουργείο Παιδείας;
Είναι δύσκολο να επιλέξω κάτι συγκεκριμένο. Αυτό που ξεχωρίζω από τα πολύ γόνιμα αυτά χρόνια ήταν ότι τολμήσαμε τη συνολική μεταρρύθμιση από κάτω προς τα πάνω σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από το Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, ως την Επαγγελματική Εκπαίδευση Κατάρτιση, το Πανεπιστήμιο και τη Δια Βίου Μάθηση. Ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια συντελείται μία αλλαγή νοοτροπίας στην Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, με έμφαση στην καλλιέργεια δεξιοτήτων, στην αξιολόγηση, στην αριστεία, στη στενότερη σύνδεση με τις ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς εργασίας.
-Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία;
Η αλήθεια είναι ότι την τελευταία τετραετία αντιμετωπίσαμε ως κυβέρνηση αρκετές δυσκολίες, όπως η πανδημία, η εισβολή στην Ουκρανία, η οικονομική και η ενεργειακή κρίση. Θεωρώ πολύ σημαντικό ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατάφερε και να διαχειριστεί τις έκτακτες αυτές εξωγενείς κρίσεις αλλά και να υλοποιήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Ειδικότερα για το Υπουργείο Παιδείας, θεωρώ ότι η πιο κρίσιμη στιγμή ήταν όταν, εν μέσω πανδημίας, έπρεπε μέσα σε λίγα 24ωρα, να μεταβούμε από τη διά ζώσης εκπαίδευση στην τηλεκπαίδευση. Τότε, το εγχείρημα φαινόταν έως και εξωπραγματικό. Το καταφέραμε, όμως, χάρη στο πολύτιμο έργο και την προσπάθεια των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των γονέων.
-Αν μπορούσες με μαγικό τρόπο να αλλάξεις κάτι στη χώρα μας, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα να εξαλείψω τη νοοτροπία που υπάρχει δυστυχώς ακόμα σε κάποιο βαθμό, ότι για ό,τι μας συμβαίνει δεν φταίμε εμείς που δεν τα καταφέραμε αλλά οι άλλοι. Είναι η λογική της ήσσονος προσπάθειας, την οποία προωθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ και η οποία με βρίσκει κάθετα αντίθετη, ως άνθρωπο και ως πολίτη. Επίσης θα άλλαζα τη βία και την επιθετικότητα, λεκτική, σωματική, σεξουαλική, διαδικτυακή, τη βία σε οποιαδήποτε μορφή της, την τοξικότητα. Αξίζουμε μια πιο πολιτισμένη καθημερινότητα, χωρίς τόση πικρία, με καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις και πιο κόσμιες συμπεριφορές. Είναι ένας λόγος για τον οποίο θεωρώ κομβικής σημασίας τα εργαστήρια δεξιοτήτων που έχουν εισαχθεί στο υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα και που, μεταξύ άλλων, καλλιεργούν το σεβασμό, τον εθελοντισμό, την ενσυναίσθηση και την έννοια της ενεργού πολιτειότητας. Το σχολείο μπορεί να συμβάλει σε ένα καλύτερο αύριο.
-Ποια ήταν η συνταγή της επιτυχίας, να αντέξεις τόσα χρόνια σε ένα υπουργείο που δεν άντεξε κανείς;
Είμαι ευγνώμων στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που μου έδωσε την ευκαιρία να υπηρετήσω μία πλήρη θητεία στο Υπουργείο Παιδείας, ώστε να μπορέσω να υλοποιήσω τις δεσμεύσεις μας και να προχωρήσω τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες μας εξέλεξαν οι πολίτες. Οι αλλαγές στην Παιδεία θέλουν χρόνο για να αποφέρουν καρπούς. Με συστηματική δουλειά και άοκνη προσπάθεια, τέσσερα χρόνια στο Υπουργείο Παιδείας, εργάστηκα για να δώσω αξιόπιστες εναλλακτικές και ποιοτικές προοπτικές στα παιδιά μας, να τους εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα εφόδια, τις δεξιότητες, τα εργαλεία, προκειμένου να μπορούν να διεκδικήσουν το μέλλον που ονειρεύονται.
-Είναι οι γυναίκες στην πολιτική αυτές που μας αντιπροσωπεύουν και μας αξίζουν;
Οι γυναίκες στην πολιτική είναι αυτές που επιλέγουν οι πολίτες να τους εκπροσωπούν, όπως και οι άνδρες συνάδελφοί μας. Αυτό που μας διαφοροποιεί ως φύλο είναι ότι στο χώρο αυτό υποεκπροσωπούμαστε, γεγονός που στερεί από την Ελλάδα πολύτιμο πολιτικό προσωπικό. Η χώρα μας χρειάζεται τη γυναικεία σκέψη, γνώση, πολυπραγμοσύνη και ενσυναίσθηση.
-Πώς διαχειρίζεσαι το χρόνο σου μεταξύ δουλειάς και οικογένειας;
Ομολογουμένως με δυσκολία, όπως κάθε σκληρά εργαζόμενος γονιός. Προσπαθώ να εξασφαλίζω ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά μου, τον Δημήτρη και τα παιδιά μας, ξεκλέβοντας λίγη ώρα ακόμα και αν είναι για να γυρίσω σπίτι μόνο και μόνο για να βάλω τα μικρά για ύπνο ή να τους διαβάσω ένα παραμύθι και να δουλέψω μετά. Θα ήθελα να έχω μαζί τους περισσότερο χρόνο αλλά εξαιτίας των υποχρεώσεων αυτό δεν είναι πάντα εφικτό.
-Τα παιδιά σου πως νιώθουν που η μαμά είναι Υπουργός Παιδείας;
Ο μικρός μου γιος είναι σχεδόν πέντε ετών και νομίζω ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει πλήρως τι κάνει η μαμά του. Ο μεγάλος, που είναι επτά ετών, ξέρει τι κάνω και μάλιστα, κατά καιρούς, μου ασκεί και κριτική. Θυμάμαι ότι την περίοδο του κορωνοϊού, λόγω των μέτρων πρόληψης και προστασίας που ίσχυαν, δεν προβλεπόταν να παρακολουθούν γονείς τις γιορτές του σχολείου και ήταν έξω φρενών!
–Ο σύζυγος σου σε στηρίζει;
Τίποτα από όλα αυτά που συζητάμε δεν θα είχε γίνει χωρίς την αμέριστη στήριξη του Δημήτρη. Είναι πραγματικά ο βράχος μου!
-Ασχολείσαι με τον εαυτό σου, δηλαδή γυμνάζεσαι, πας κομμωτήριο; Γιατί μου φαίνεται πως δεν παίρνεις ανάσα από τη δουλειά.
Είναι γεγονός ότι το πρόγραμμά μου είναι αρκετά απαιτητικό, ωστόσο φροντίζω να βρίσκω χρόνο για γυμναστική η οποία με ξεκουράζει πνευματικά. Γυμνάζομαι είτε μόνη μου είτε μαζί με τα παιδιά μου, κάνοντας για παράδειγμα ποδήλατο. Είναι κάτι που το χαιρόμαστε πολύ.
-Οι γονείς σου είναι υπερήφανοι για σένα;
Ελπίζω, αφού κινούμαι πάντοτε με γνώμονα τις αρχές και τις αξίες που με δίδαξαν.
-Και μία ερώτηση που αν θες την απαντάς, παρατηρώ όσο περνάνε τα χρόνια να πολιτεύονται άνθρωποι αμόρφωτοι, αποτυχημένοι ή ατάλαντοι ηθοποιοί π.χ. θα έλεγα που έχουν αποκτήσει κάποια αναγνωρισιμότητα με διάφορους τρόπους. Τι θα γίνει αν γεμίσει η Βουλή με ανίκανους και σελέμπριτι;
Στην πολιτική έχουμε ανάγκη από ποιοτικούς ανθρώπους, ανθρώπους που έχουν δουλέψει, σε οποιονδήποτε χώρο. Αν έχεις δουλέψει για κάποια χρόνια, βλέπεις υπό άλλο πρίσμα την οικονομία, την παραγωγική διαδικασία, έχεις ερεθίσματα τα οποία είναι απαραίτητα προκειμένου να αποφασίσεις, να νομοθετήσεις. Η αλήθεια είναι ότι για ένα διάστημα η αναγνωρισιμότητα διαδραμάτιζε κομβικό ρόλο στην εκλογιμότητα, τώρα έχω την αίσθηση -ή την ελπίδα- ότι οι πολίτες στρέφονται περισσότερο στις απόψεις των υποψηφίων, επιλέγουν βάσει του τι πρεσβεύουν οι υποψήφιοι. Σε κάθε περίπτωση, χρειαζόμαστε περισσότερα κίνητρα και παρότρυνση για την ενασχόληση με τα κοινά, την οποία θεωρώ καταλυτικής σημασίας παράγοντα στη δημοκρατική διαδικασία.
-Πώς βλέπεις τη ζωή σου σε δέκα χρόνια από τώρα;
Θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο με την οικογένειά μου και τα παιδιά μου, να τα βλέπω να μεγαλώνουν και να κάνουν πράξη αυτό που τους γεμίζει, τα όνειρά τους. Όσον αφορά στα επαγγελματικά, θα ήθελα να συνεχίζω να βάζω στόχους και να τους ξεπερνώ, να ξεπερνώ τον εαυτό μου.
Σχόλια για αυτό το άρθρο