ΤΩΡΑ |
Πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό, με γραφή αιχμηρή και κάποιες φορές προκλητική που κόβει σαν ξυράφι. Ξέρει να πιάνει το σφυγμό του κοινού, γι’ αυτό με ό,τι καταπιάνεται γίνεται χρυσός. Όλα τα θεατρικά έργα του- αλλά και οι τηλεοπτικές σειρές- γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και σπάνε ταμεία. Με το έτερο συγγραφικό του ήμισυ, τον Δημήτρη Αποστόλου, ο απρόβλεπτος, πολυδιάστατος, πολυτάλαντος και άκρως παραγωγικός Αλέξανδρος Ρήγας αποτελούν το απόλυτο δυνατό δίδυμο. Τη φετινή σεζόν κυριαρχεί και πάλι στις hit παραστάσεις η ξεκαρδιστική κωμωδία τους ‘’Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή’’, που παίζεται στο θέατρο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης – Ριάλτο, ενώ η Shirley Valentine του με την υπέροχη Ελένη Καστάνη θα κάνει περιοδεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδος. Παράλληλα ,στις 8 Δεκεμβρίου σηκώνει αυλαία η καινούργια του παραγωγή ‘’Μία ξεχωριστή μέρα’’ του Ettore Scola με τον Σταύρο Ζαλμά και την Δήμητρα Ματσούκα σε σκηνοθεσία της άξιας Άσπας Καλλιάνη στην Θεσσαλονίκη στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ. Με τον καινούργιο χρόνο και συγκεκριμένα το Φεβρουάριο πρόκειται να ανεβάσει το διάσημο musical ‘’Fame’’ στο Γυάλινο Θέατρο. Απολαύστε τον και ενημερωθείτε για όλα τα καλλιτεχνικά του σχέδια από το Α έως το Ω αποκλειστικά στο cosmopoliti.
Αλέξανδρος Ρήγας: Ποιος άραγε;
Βαλεντάιν Σίρλευ: Μνήμη από Αλίκη….
Γαλήνη: Στην άλλη ζωή!
Δειλία: That is me…
Έπαρση: Τα παλιά χρόνια την πέρασα και την πλήρωσα.
Ζωή: Να ξυπνάω το πρωί, ένας καφές, να έχω την ευλογία να γελάσω, να κλάψω, να δουλέψω, να δω τον ήλιο, να κάνω βόλτες: όλα όσα δεν εκτιμούσα τα «παλιά» τα χρόνια.
Ηθοποιοί: Όταν ακούνε το γιατρό τους και παίρνουν τα χάπια τους, είναι όλα μια χαρά! (γέλια).
Θέατρο: Θα επαναλάβω μια φράση της Έλλης Λαμπέτη: «Το θέατρο είναι σαν την ανάσα, αν δεν το έχεις τόσο ανάγκη, καλύτερα κάνε κάτι άλλο».
Ιδεοληψία: Τα παιδικά τραύματα της μετεμφυλιακής αριστεράς.
Κείμενα: Απόλυτη έμπνευση από τους τρελούς με τα χάπια που λέγαμε πριν λίγο (ηθοποιοί).
Λάθη: Επειδή λέμε συχνά ότι θα έκανα ξανά τα ίδια, εγώ δεν θα τα έκανα!
Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή: Γλύκα από την τόση αποδοχή και αγάπη του κοινού τα τελευταία δέκα χρόνια.
Νοημοσύνη: Συναισθηματική, κολλημένη στην εφηβεία…. Νοηματική, ελπίζω να κρατήσει κάποια χρόνια ακόμη.
Ξεχωριστή μέρα (μια): Συνάντηση με ένα σπουδαίο κείμενο και πρόκληση για μία άλλου τύπου παράσταση.
Ομοφοβία: Ένα από τα πολλά μεσαιωνικού τύπου αγκάθια αυτού του λαού.
Πόνος: Το αντίτιμο που πληρώνουμε για τη χαρά.
Ραδιουργία: Ω, τι κόσμος μπαμπά! (Γιώργος Διαλεγμένος).
Συγχώρεση: Μεγαλείο ψυχής.
Τηλεόραση: Τα χρόνια της αθωότητας μου.
Υστεροφημία: Γαμώτο, με νοιάζει!
Fame: Ένα προσωπικό μου αφιέρωμα στην εφηβεία που έζησε η γενιά μου και στα όνειρα που έκανε.
Χρήματα: Πότε Βούδας πότε Κούδας. Μία έτσι, μία αλλιώς.
Ψυχολογία: Μετά τα πενήντα άρχισα να χαμογελάω…
Ωραίο τέλος: Μία μεγάλη σκηνή, μία ωραία παράσταση, ένα ζεστό χειροκρότημα, μία υπόκλιση και να κλείσει η αυλαία.
Σχόλια για αυτό το άρθρο