ΤΩΡΑ |
Πνεύμα ανήσυχο καλλιτεχνικά ο χαρισματικός και γοητευτικός Στράτος Τζώρτζογλου. Ένας επαναστάτης με αιτία! Και ένα από τα καλύτερα παιδιά του χώρου, καθώς, επίσης, και ένας μεγάλος χαζομπαμπάς, αφού τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία για τον γιό του τον Αλκιβιάδη, ο οποίος σπουδάζει σκηνοθεσία στην Αμερική. Από το ξεκίνημα της καριέρας του, θυμάμαι ότι πάντα επιζητούσε και αναζητούσε -θεατρικά τουλάχιστον- το ρόλο, το έργο ή τις συνεργασίες εκείνες που θα τον βοηθούσαν στην εξέλιξη και ανέλιξή του, αδιαφορώντας τις περισσότερες φορές για τα χρήματα. Ψαχνόταν και ψάχνεται πάντα για την καλλιτεχνική πρόοδό του -αυτός είναι και ο πραγματικός ηθοποιός, εκείνος δηλαδή που ψάχνει την ουσία του λειτουργήματός του και όχι το θεαθήναι, την αναγνωρισιμότητα και τα πολλά χρήματα- και τα κατάφερε! Έφτασε μέχρι την Αμερική, όπου δημιούργησε τη δική του σχολή ανεβάζοντας παράλληλα έργα τα οποία σκηνοθετεί με μεγάλη επιτυχία! Βρίσκεται πια στον κολοφώνα της καλλιτεχνικής του ωριμότητας και φέτος το αποδεικνύει έμπρακτα δίνοντας υποδειγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας στον «Φαέθοντα» του αιρετικού συγγραφέα-ποιητή Δημήτρη Δημητριάδη που παίζεται στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Δείτε τον! Ο αγαπημένος και άκρως γοητευτικός ηθοποιός- που κάνει τον γυναικείο πληθυσμό να παραληρεί- ανεβαίνει τα σκαλιά της εκκλησίας στις 10 Ιουλίου με την αγαπημένη του και πανέμορφη Σοφία Μαριόλα.
Ο Στράτος Τζώρτζογλου από το Α ως το Ω!
Αμερική: «Αθεοφάνεια (Δημήτρης Δημητριάδης)-Βάκχες», η επόμενη δουλειά μου που θα ανέβει στο Armory Theater της Νέας Υόρκης το καλοκαίρι του 2020, ως εναρκτήριο έργο στο πλαίσιο του Dionysus Festival σε σκηνοθεσία της Karen Carpenter.
Βία: Η μεγαλύτερη βία για μένα είναι η ηλιθιότητα. Με βιάζει συνεχώς και το κακό είναι ότι νομίζει ότι έχει και δίκιο…
Γυναίκα χωρίς όνομα: Φώτης Βενιέρης. Ένας αλήτης με χρυσή καρδιά. Ξέρει να δέρνει αλλά και να χαϊδεύει. Σίγουρα ξέρει να ζει με πάθος.
Δημήτρης Δημητριάδης: Θα τον χαρακτήριζα ως τον Άμλετ λίγο πριν τους φόνους. Ένας αιρετικός ποιητής.
Έρωτας: Δύο κεριά ενωμένα στην ίδια φλόγα που λιώνουν μαζί, όμως…
Ζωή: Να γεννιέσαι κάθε στιγμή… Να πεθαίνεις λιγότερο…
Ηθοποιός: Στράτος Τζώρτζογλου-Workshops: Μέσα από αυτό το εργαστήρι προσπαθώ να μεταγγίσω στα νέα παιδιά αυτό που μου μετέδωσε ο Κουν λίγο πριν πεθάνει στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Συνοψίζεται στη φράση του: «Πρέπει να πιστεύουμε στα θαύματα για να γίνονται θαύματα»
Θέατρο: Εξετάσεις όπου μένεις πάντα μετεξεταστέος. Την επόμενη φορά θα τα πεις καλά.
Ιδεολόγος: Να πιστεύεις εμμονικά, κάποιες φορές, σε μία φαντασία και, κάποιες φορές, σε μία φαντασίωση…
Κουΐντες: Ένα παιδί που μετράει τα άστρα πίσω από τη σκηνή.
Λογοπλάστης: Αν, εν αρχή ην ο λόγος στο τέλος τι; Ο λογοπλάστης!
Μεταμοντερνισμός: Μου ακούγεται κάτι σαν μεταθάνατον. Δεν έχει νόημα να το ψάξω τώρα. Τώρα απλώς ζω. Στα παλιά έχω βρει την αξία. Το παλιό είναι μοντέρνο. Ίσως, ο μεταμοντερνισμός θα μπορούσε στην καλύτερη περίπτωση να ήταν το ξεκίνημα του πολιτισμού, αλλά δυστυχώς, πολλές φορές, είναι το τέλος.
Νεοελληνικά έργα: Μαυριτσάκης, Τσιμάρας Τζανάτος, Γλυκερία Μπασδέκη. Σιγά σιγά ο κήπος μας ανθίζει…
Ξένοι ηθοποιοί: Μάρλον Μπράντο, Μοντγκόμερυ Κλιφτ, Τζέιμς Ντιν επαναστάτες με αιτία! Έμειναν ως το τέλος της ζωής τους εναντίον των «πνευματικών γερατιών» και έτσι μείνανε πάντοτε αθώοι και γι’ αυτό νέοι!
Όνειρα: Μου αρέσει η έννοια του ονειρευτή και η δυνατότητά του να μεταπλάθει τα όνειρα, να είναι συνδημιουργός των ονείρων. Να αποδρά από την κατάσταση τη θλιβερή του ονειρευόμενου.
Παιδί: «Ποιος αν φώναζα, ποιος θα με άκουγε από τις στρατιές των αγγέλων;» «Γιατί το όμορφο είναι του τρομερού η αρχή που μετά βίας υπονομεύει.» (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)
Ρόλοι: «Κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ.»
Σχέδια (επόμενα): Θεατρικά θα συνεχιστεί και την επόμενη σεζόν «Ο Φαέθων» του Δημήτρη Δημητριάδη και τηλεοπτικά «Η γυναίκα χωρίς όνομα».
Τραγωδία: Δυστυχώς ο κόσμος φτιάχτηκε λίαν καλώς. Σε αυτό το λίαν βρίσκεται η κτηνωδία μας την οποία δεν τη συνειδητοποιούμε…
Υπεροχή: Να μπορείς να δακρύζεις για κάτι όμορφο.
Φαέθων: «Αυτός είναι ο Γολγοθάς. Ο αληθινός. Σε σταυρώσανε πάνω σε ένα άλλο σώμα. Τι άλλο θα μπορούσε να σημάνει ο σταυρός; Την πιο μαρτυρική εμπειρία. Όχι, όμως, του Εσταυρωμένου. Του ίδιου του σταυρού.» (Χάμνεντ Λομ-Φαέθων/Δημήτρης Δημητριάδης).
Χαρμολύπη: Τι είναι χειρότερο; Να χαίρεσαι με κάτι ανούσιο ή να λυπάσαι για μεγάλο σκοπό;
Ψυχή: «Η ψυχή κρύβεται στις ιδανικές φωνές και αγαπημένες. Εκείνων που πέθαναν ή εκείνων που είναι για εμάς σαν τους πεθαμένους.»
Ωραία εμφάνιση: Ωραίος ως Έλλην!
Σχόλια για αυτό το άρθρο