O γάμος του γιου της καλύτερής μου φίλης!

Με την Μαρία Πατέρα είμαστε φίλες μία ζωή. Ήταν η πιο ωραία κοπέλα που είχα δει. Τυρκουάζ μάτια, θανατηφόρες γάμπες και ένα chic fou! Μούσα όλων.. Η αντίστοιχη Καρολίνα του Μονακό μας διέθετε την ίδια ροκιά σε συνδυασμό με το δέσιμο με την οικογενειακή παράδοση. Πέραν της φιλίας, των διακοπών, των περιπετειών, των ευκολιών και των αρκετών δυσκολιών που περάσαμε, πάντα δεμένες, χέρι χέρι.. όταν είμαστε μαζί είναι σαν να μην πέρασε μία μέρα. Ήταν η πρώτη μου φίλη που έκανε παιδί. Όταν μου είχε πει πως είναι έγκυος είχα πάθει σοκ και δέος. Πόσο μάλλον όταν έπιασα το μωρό της για πρώτη φορά στα χέρια μου. Η πρώτη αλλαγή πάνας ήταν επικίνδυνη αποστολή. Ο Άρης ήταν η αδυναμία μας. Μετά εκείνος μεγάλωσε κι εμείς παραμείναμε στην ίδια ηλικία – έτσι δε νιώθετε κορίτσια; Αφού παντρευτήκαμε κάναμε παιδιά χωρίσαμε κι εμείς και σχεδόν, όλοι μας οι φίλοι, ήρθε και η ώρα να δούμε τα παιδιά μας να παντρεύονται. Η Μαρία , καθότι κρατάει τα σκήπτρα της μάνας με 4 υπέροχους γιους, έκανε πάλι το ποδαρικό.

ΣχετικάΆρθρα

Ετσι σε κλειστό οικογενειακό και φιλικό κύκλο πάντρεψε τον Άρη της με την Βιολέττα. Ο γάμος έγινε στο κτήμα Συντερίνα, ένα κτήμα project της ταλαντούχας στο είδος οικογένειας Μητσοπούλου. Σε μία όαση μέσα στην Αττική με ρομαντικό εκκλησάκι και στο τέλος πίστα που χόρεψαν τα παιδιά μέχρι το πρωί.

Στο τραπέζι φίλοι μία ζωής κυριολεκτικά. Σε ένα διπλανό τα παιδιά μας. Μπορεί να χάνεσαι και μπορεί να βρίσκεσαι με τους δικούς σου ανθρώπους αλλά παραμένεις “συγγενής”. Η Μαρία μου πάντα καλλονή, με ένα μακρύ φόρεμα της Σήλιας Κριθαριώτης στο ζαχαρί χρώμα που τόσο αγαπάει, βαλάντωσε στο κλάμα από τη συγκίνηση. Τα τραγούδια του Χρήστου Κυριαζή γράφτηκαν γι αυτήν την γυναίκα, τα ωραία χρόνια του Αστέρα Βουλιαγμένης και τον καρπό του έρωτά τους, τον Άρη. Ο Άρης είχε την τύχη να μεγαλώσει με τον Γιάννη Ξυλά, τον καλύτερο ίσως πατέρα που έχω γνωρίσει. Πάτερ φαμίλιας στήριξε και στηρίζει τους 4 γιους του στα πάντα.

Το δέσιμο αυτής της οικογένειας είναι μαγικό. Και η δική μου αγάπη για όλους τους.

Αυτό λοιπόν το κείμενο δεν είναι κοσμικό…είναι συναισθηματικό.. και θα γινόταν το απόλυτο μυθιστόρημα.

Και οι φωτογραφίες οι παρείστικες από το τηλέφωνο μου και του Βασίλη Ζούλια, γιατί δεν έπιανε η Vodafone και μας κάηκαν οι μπαταρίες!

Και στα δικά σας..και σε σας και στα παιδιά σας!