Ο Γιάννης Αϊβάζης από το Α ως το Ω: “Oλα είναι θέμα ψυχολογίας στη ζωή μας”

Το ήμισυ του γυναικείου πληθυσμού θα τον ήθελε για σύζυγο του και το άλλο μισό δεν θα έλεγε’’ όχι ‘’για να κάνει σχέση μαζί του. Από τους most wanted men του καλλιτεχνικού χώρου ο Γιάννης Αϊβάζης έκαψε- και συνεχίζει να καίει -καρδιές! Πνεύμα ανήσυχο καλλιτεχνικά, αφού πρωταγωνίστησε ως ζεν πρεμιέ σε πολλά σίριαλ στην τηλεόραση , έπαιξε σε πολλές κωμωδίες , στο έργο ρεπερτορίου του Oscar Wilde ‘’Το επάγγελμα της κυρίας Warren’’ ως ρολίστας σε σκηνοθεσία του αείμνηστου Ανδρέα Βουτσινά , τάραξε το χώρο των social media με τις sexy φωτογραφήσεις του, έγινε παρουσιαστής και στράφηκε στη σκηνοθεσία. Έχει σκηνοθετήσει αρκετά έργα αλλά το πιο πρόσφατο ο συγκλονιστικός μονόλογος ‘’Jordan’’ με την Μαρία Κορινθίου , την σύζυγο και συνάδελφό του, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε κοινό και κριτικούς ! Το έργο θα συνεχιστεί και για δεύτερη σεζόν τον χειμώνα. Φέτος το καλοκαίρι θα σκηνοθετήσει το δυνατό έργο του Dough Lucie’’ Κι εγώ σ’ αγαπώ ‘’το οποίο θα ανέβει στο φιλόξενο θέατρο Χυτήριο στις 21 Αυγούστου .Τη χειμερινή σεζόν θα κάνει στροφή στο ρεπερτόριο και θα τον σκηνοθετήσει ο Σωτήρης Χατζάκης σε έργο του πολυγραφότατου και πολύ in Βρετανού συγγραφέα Μartin Mcdonagh, το οποίο περιμένουμε με ανυπομονησία…. Ο άκρως γοητευτικός Γιάννης Αϊβάζης από το Α έως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Ανεκτικότητα : Οι δύσκολοι καιροί που ζούμε με πράγματα που δεν έχουμε ξαναζήσει …

Βιώματα : Πολλά γενικά . Ζωή έντονη και παράλληλα με πάρα πολλή δουλειά χωρίς να μου έχει χαριστεί τίποτα…

Γάμος: Ό,τι καλύτερο έχει γίνει στη ζωή μου !

Δικαιοσύνη: Ποτέ δεν τη βρίσκεις…

Έρωτας : Αναγκαίο κακό στη ζωή μας …

Ζωή: Οικογένεια !!!

Ηθοποιός: Έρωτας μεγάλος με σοβαρές αποφάσεις για τη ζωή σου και την καριέρα σου . Οι καριέρες χτίζονται με τα όχι

Θέατρο: Λατρεία! Η ζωή μας είναι ένα θέατρο σίγουρα και το θέατρο είναι η ζωή μας

Ιδεολόγος: Είναι δύσκολο στους καιρούς μας να είσαι ιδεολόγος. Τους ιδεολόγους τους τρώνε εύκολα

Κι εγώ σε αγαπώ :Υπέροχο έργο με τρομερές ανατροπές και αληθινές σχέσεις

Λογοτεχνία: Αναγκαία παιδεία

Μανιέρα: Μακριά από εμάς

Νταγκ Λούσι: Επίκαιρος,καυστικός χωρίς υπεκφυγές

Ξένοι οι Έλληνες συγγραφείς : Η συγγραφή είναι μία

Όνειρα καλλιτεχνικά : Δεν τελειώνουν ποτέ

Παιδί : Έρωτας!

Ρόλοι: Στη ζωή μας πολλοί, στο θέατρο άπειροι

Σκηνοθεσία: Κατάθεση ψυχής

Τύχη: ’’ Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει ‘’

Υπόληψη: Το Α και το Ω!

Φανατισμός: Μόνο για τη ζωή

Χυτήριο: Κέντρο πολιτισμού !

Ψυχολογία : Oλα είναι θέμα ψυχολογίας στη ζωή μας

Ωραία παράσταση :’’ Jordan’’

Το έργο του σημαντικού Βρετανού συγγραφέα Doug Lucie, ετοιμαζόταν να ανέβει στο θέατρο Χυτήριο – Σημείο Πολιτισμού λίγο πριν ξεσπάσει η επιδημία με τα γνωστά επακόλουθα των ματαιώσεων και αναβολών παραστάσεων. Η παράσταση όμως θα ανέβει από τον Αύγουστο μέχρι και τον Οκτώβρη.

Μια δυναμική παράσταση με ένα θίασο που απαντά στα ερωτήματα των σχέσεων φιλίας και έρωτα . Ό,τι πιο σημαντικό στις μέρες μας το « σ ‘ αγαπώ » και καθόλου ευνόητο το « κι εγώ σ’αγαπώ » .. όλοι τρέχουμε με κεκτημένη ταχύτητα και συμπαρασύρουμε σχέσεις, αισθήματα, όρκους φιλίας και πίστης. Με πρωταρχικό κριτήριο την αλήθεια και τη συνέπεια λόγων και πράξης, σε αυτό το έργο καλούμαστε ως θεατές να κοιτάξουμε στον καθρέφτη της ψυχής μας και να μπούμε στη διαδικασία να θυμηθούμε πόσες φορές προδώσαμε το « σ’αγαπώ » που είπαμε.

Το Έργο:

Η πρεμιέρα του έργου Love You, Too δόθηκε στις 27 Μαίου 1998 στο Bush Theatre του Λονδίνου.

Παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αχίλλειον το 2003 σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη με τη Βάσια Παναγοπούλου, τη Βερόνικα Αργέντζη, τον Νίκο Γεωργάκη και τον Κωνσταντίνο Καζάκο

Έγραψαν οι κριτικοί για το έργο

«Το αστραφτερά πικρό έργο του Doug Lucie, μιλά για εκμετάλλευση και προδοσία.. είναι ένα μείγμα συναισθηματικής αγριότητας και ψυχολογικής αντικειμενικότητας που σε χτυπάει ύπουλα..» – The Sunday Times

«… ο συγγραφέας βάζει το μάτι (και το αυτί του) σε εντάσεις που φτάνουν στα όρια του σπαραγμού. Το αποτέλεσμα είναι βίαιο και άγρια σκληρό.. η συναισθηματική φόρτιση προέρχεται από την αίσθηση που έχει κάποιος ότι είναι μάρτυρας ενός διαδραματιζόμενου τραύματος.. ενός εφιάλτη που ποτέ δεν κατευνάζει και αένεα επαναλαμβάνεται.

Ο συγγραφέας έχει τη βίαιη και συνάμα τραυματική επίγνωση ότι γνωρίζει την απελπισία των ηρώων του από πρώτο χέρι.

Μεταβλητοί όρκοι πίστης και αφοσίωσης.. μυστικά που πολύ προσεκτικά αποσιωπούνται.. κρατάνε το ενδιαφέρον του κοινού σε αυτό που σίγουρα είναι πολύ προσωπικός πόνος.. κι όμως, υπάρχει η προσπάθεια από κάπου ν’ αρπαχτείς, από κάπου να στηριχθείς, να αντέξεις..» – Variety

«… η καυστική ειρωνεία του τίτλου του έργου.. ο Doug Lucie τολμάει να υπαινιχθεί ότι οι γυναίκες μπορούν να είναι και ανεύθυνες και άσπλαχνες.. εδώ όλοι πυροβολούν τους ίδιους τους εαυτούς μέχρι τα όρια των συναισθημάτων τους..» – Daily Mail

Μετάφραση: Βάσια Παναγοπούλου

Σκηνοθεσία: Γιάννης Αϊβάζης

Πρωταγωνιστούν :

Βασίλης Κούκουρας

Παναγιώτης Καρμάτης

Χριστίνα Δαλαμάγκα

Φωτεινή Λεβογιάννη

Συντελεστές της παράστασης :

Φωτισμοί : Νίκος Βούλγαρης

Σκηνικά : Μαρία Φιλίππου

Μουσική : Βασίλης Κουμεντάκης

Ενδυματολόγος : Ελένη Μπλέτσα