Ο Τάκης Τζαμαργιάς από το Α ως το Ω: “Να περιορίσουμε το ”εγώ” μας και τη μωροφιλοδοξία μας”

Τάκης Tζαμαργιάς! Το όνομά του συγκαταλέγεται στους πιο καταξιωμένους των καταξιωμένων σκηνοθέτες που διαθέτει η ελληνική σκηνή. Με γνώση, σπουδές, περγαμηνές επάνω στο αντικείμενο του αλλά και με ευρεία, μόρφωση και παιδεία, σκύβει πάντα με αγάπη και σεβασμό στο κείμενο του εκάστοτε συγγραφέα που καλείται να σκηνοθετήσει και δεν το μεταλλάσσει , ούτε το παραμορφώνει με άσκοπες νεωτεριστικές φόρμες και πειραματισμούς για να εντυπωσιάσει το κοινό και μόνο. Χάρις στην αγάπη που τρέφει για τους ηθοποιούς και τους θεατές, κάθε έργο που ανεβάζει- πάντα το ρεπερτόριο του είναι άκρως ενδιαφέρον- δεν το ”πειράζει” με αποτέλεσμα να είναι εύληπτο για όλο ανεξαιρέτως τον κόσμο μυημένο και μη στην Τέχνη της υποκριτικής. Μακάρι, όλοι οι σκηνοθέτες να βάδιζαν στα χνάρια του γιατί το έμψυχο δυναμικό που διαθέτει το θέατρό μας είναι τόσο άξιο που θα μπορούσαμε να συναγωνιστούμε με μεγάλη άνεση και ευκολία τα αντίστοιχα του εξωτερικού και να βγούμε εκτός συνόρων. Γιατί η καινοτομία για να σταθεί πρέπει να είναι απόλυτα δομημένη και τεκμηριωμένη, να γίνεται αντιληπτή και να κατεβαίνει στον κόσμο. Διαφορετικά, δεν ”φρεσκάρει” τις παραστάσεις, αντίθετα τις αποδομεί. Τη φετινή σεζόν, ο εκλεκτός και εξέχων σκηνοθέτης, Τάκης Τζαμαργιάς, ανέβασε στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν την επιτυχία του West End, το πολυβραβευμένο έργο ”Photograph 51” της Anna Ziegler, ένα έντονο πολιτικό και ευαίσθητο έργο. Θαυμάστε τον από το Α ως το Ω.

ΣχετικάΆρθρα

Anna Ziegler: Σπουδαία Βρετανή συγγραφέας, Εβραία ως προς το θρήσκευμα, πρόκειται για κορυφαία του είδους! Έχει αφομοιώσει γόνιμα από τον Σαίξπηρ μέχρι τον Τσέχοφ και αυτό φαίνεται στο έργο που ανεβάσαμε. Ενώ παρουσιάζεται ότι είναι γυναίκα η ηρωίδα κρατά αποστάσεις από αυτήν, δεν φανατίζεται και δεν φοβάται να δείξει την άλλη πλευρά της.

Βούληση: Η προσπάθεια η δική μου μέσα από την εξαίρετη επίσης, προσπάθεια με τους ηθοποιούς να αναδειχθεί η Ρόζαλιν Φράνκλιν ως κορυφαία επιστήμονας, που ενώ ήταν, δεν αναγνωρίστηκε στην εποχή της.

Γιορτινό πνεύμα: Η αποκατάσταση της αθωότητας και η επιστροφή σε αυτήν. Η αθωότητα να είναι κυρίαρχη στο βλέμμα, στις επιλογές μας και στην αγάπη μας, όχι μόνο στις γιορτές αλλά στη διάρκεια της ζωής μας.

Διαίσθηση: Πολλές φορές δεν ακολουθούμε τη διαίσθησή μας, δεν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, τις επιλογές και το έργο μας, όπως συμβαίνει και στην ηρωίδα του έργου.

Έμπνευση: Αντλώ από την αδικία, από τους ανθρώπους που προσφέρουν έργο και όχι από την ανάγκη μου για επικοινωνία…

Ζωή: Η ζωή γίνεται ουσιαστική όταν μπορείς να βλέπεις το θάνατο, τότε μόνο κάθε στιγμή αποκτά νόημα και αξία. Πρέπει να υπάρχει μια διαρκής πάλη για μια καλύτερη ζωή. Να μην θεωρείται τίποτα δεδομένο, κάθε στιγμή να έχει αξία και να την χαιρόμαστε χωρίς έπαρση.

Ηθοποιός: Μόνο με το Η κεφαλαίο. Όταν μπορεί με το βλέμμα του να κάνει μια διαστολή στο χώρο, στο χρόνο και να μας ταξιδεύει. Αυτό εννοώ και ερμηνεία του ηθοποιού, να έχει τη δυνατότητα δηλαδή να σκάβει βαθιά από τις γραμμές της παράστασης.

Θέατρο: Νομίζω ότι είναι ο μοναδικός χώρος που οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν, να συνδεθούν μεταξύ τους, όσο διαρκεί μια παράσταση και να βιώσουν αυτά που περιλαμβάνει η έννοια της παρουσίας: ύπαρξη και χρόνος.

Ιατρικές ανακαλύψεις: Σήμερα βλέπουμε ολοένα και πιο συχνά τη συνάντηση της επιστήμης με την Τέχνη. Και δεν εννοώ την τεχνολογία, αλλά ουσιαστικά αυτή τη διαρκή έρευνα και αναζήτηση για το καλό της ανθρωπότητας.

Καλή χρονιά: Να είναι μια χρονιά ανακατατάξεων, επαναπροσδιορισμού, αφύπνισης και μιας περισσότερης συνειδητότητας για πράγματα, τα οποία μας κινούν ως προς τις σχέσεις με τους άλλους και περισσότερη ενσυναίσθηση. Να μπαίνουμε, δηλαδή στη θέση του άλλου… Να σταματήσουν, επίσης, οι κακοποιητικές συμπεριφορές, να περιορίσουμε λίγο το ”εγώ” μας και τη μωροφιλοδοξία μας.

Λόγιος: Η απουσία λογιοσύνης χωρίς σχολαστικισμό είναι η αιτία που χάνεται η ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη…

Μεγαλόκαρδος: Όταν υπάρχει το θέατρο δεν μπορεί να είσαι κάτι άλλο γιατί όταν το υπηρετείς πρέπει να είσαι γενναιόδωρος. Αυτό άλλωστε είναι και το μέλημά του, η γενναιοδωρία του.

Νόημα: Αυτό που με καταπνίγει πάντα στην πρόβα και που δεν μπορώ όμως να δουλέψω χωρίς να υπάρχει. Ουσιαστικά φοβάμαι την αναπηρία που μπορεί να προκύψει από την απουσία του νοήματος.

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Ανθρωποκεντρικό και καλογραμμένο!

Οραματιστής: Αν με συγκλόνισε κάτι στην παράσταση αυτή είναι το όραμα της Ρόζαλιν Φράνκλιν να ανακαλύψει το μυστικό της ζωής. Γενικά, αυτό το ολοκληρωτικό δόσιμο του ανθρώπου που δεν το συναντάς μόνο στην επιστήμη, αλλά και στην Τέχνη.

Προσφορά: Το ίδιο το θέατρο είναι πάντα προσφορά μεγάλη. Ούτε πουλιέται, ούτε αγοράζεται, όσο διαρκεί η παράσταση… Εκεί είναι η συνάντηση και η προσφορά του…

Photograph 51: Μια κραυγή διαμαρτυρίας, απόγνωσης για την αδικία που υπέστη μια κορυφαία επιστήμονας σε ένα χώρο αυστηρώς ανδροκρατούμενο που δεν της αναγνωρίστηκε η προσφορά της.

Σκηνοθεσία: Το να δημιουργείς κάθε φορά έναν ολόκληρο κόσμο και κάθε φορά να είσαι αντιμέτωπος με κάθε τι άγνωστο που περιποιεί μέσα του το θέατρο.

Τέχνη: Η υπέρβαση των ορίων.

Υπόγειο Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν: Χώρος πολιτισμού, εμποτισμένος από μεγέθη που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους.

Φράνκλιν Ρόζαλιν: Ο ορισμός της τελειομανίας, της ανυποχώρητης αξιοπρέπειας, η έκφραση του απόλυτου που ουσιαστικά την οδήγησε στην αυτοκαταστροφή.

Χαρμόσυνο: Το χαρμόσυνο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο μέσα μου με την τελετουργία, την ομορφιά της ζωής και τη διαιώνισή της.

Ψυχή: Το σώμα του ηθοποιού επάνω στη σκηνή, που ουσιαστικά δηλώνει και την αθανασία.

Ωραίες συνεργασίες: Προϋπόθεση για κάθε δουλειά, αυτό είναι το ήμισυ ενός θεατρικού αποτελέσματος…