ΤΩΡΑ |
Άποψη: Καλό είναι να ερευνάς πριν την σχηματίζεις, καλό είναι να την προσφέρεις όταν στην ζητούν και να αποδέχεσαι το ότι μπορεί να μην συγκλίνει με αυτήν των γύρω σου. Ακούγομαι σαν fortune cookie. Άποψη μου.
Βωμολοχία: Δεν είμαι τρελός φαν. Μπορεί να λειτουργήσει κωμικά στη σωστή δόση αλλά μέχρι εκεί. Προτιμώ τις λέξεις που περιγράφουν συναισθήματα ή βρισιές που δεν υπάρχουν, όπως μπουζουκοφλομπιά. Ουσιαστικό που αναφέρεται σε κακή ταινία ή έργο τέχνης. Copyright δικό μου.
Γονείς: Ο πιο σημαντικός ρόλος που μπορεί να κληθεί κάποιος να παίξει στο θέατρο της ζωής. Φέρει μεγάλη ευθύνη και δεν μπορώ να αποφύγω το κλισέ του να πω ότι από τότε που έγινα κι εγώ, άλλαξα σε πυρηνικό επίπεδο.
Διαδραστικός: Η διαδραστικότητα είναι κάτι που αγαπώ στο θέατρο και στο stand up. Είναι η επαφή με τον κόσμο, το σπάσιμο του τέταρτου τοίχου και εμπεριέχει μεγάλο συντελεστή ρίσκου, καθώς ποτέ δεν ξέρεις τι θα ακούσεις ή τι θα συμβεί. Αυτό ακριβώς το στοιχείο όμως, είναι που την κάνει και τόσο εθιστική.
Έλλογος: Όπως πολύ σωστά χάραξε και ο Γκόγια: “Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα”. Ζούμε σε μία εποχή που το παράλογο έχει βήμα και κοινό για να ακουστεί. Νομίζω η λογική θα έπρεπε να μπει σαν μάθημα στα σχολεία πλέον.
Ζενίθ: Από μόνη της, μία κορυφή είναι βαρετή. Τίποτα από ό,τι έχω καταφέρει δεν θα μπορούσε να έχει υπάρξει, χωρίς τις αμέτρητες αποτυχημένες προσπάθειες που το συνοδεύουν. Κι επίσης το Ναδίρ είναι πιο ωραία λέξη.
Ηθοποιός: Ένας μαγικός τρόπος για να λες ιστορίες. Να μπορείς να υποδύεσαι, να μεταμορφώνεσαι. Δεν έχει πολύ καλά λεφτά εκτός από τις φορές που έχει εξωφρενικά πολύ καλά λεφτά, αλλά για να φτάσεις εκεί θα πρέπει να θυσιάσεις βασικά πράγματα που αποτελούν την ίδια την ουσία του όρου.
Θεατές: Οι άνθρωποι που βάζουν φαγητό πάνω στο τραπέζι μου. Αιώνια ευγνώμων.
Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Αν ήταν χαρακτήρας από κάποιο βιβλίο/ταινία, θα ήταν ο Σέβερους Σνέιπ από το Χάρι Πότερ. Δυνατός και παρεξηγημένος.
Κωμωδία-Δράμα: Σε αντίθεση με την γενική θεώρηση, στο δικό μου μυαλό αυτά τα δύο συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Δεν μπορείς να γελάς, αν δεν ξέρεις να θρηνείς. Η ροπή μου είναι προς την κωμωδία αλλά το κάλεσμα μου είναι προς το δράμα.
Λιπόψυχος: Λιποψυχώ μπροστά στη σκέψη ότι θα συμβεί κάτι κακό στους ανθρώπους μου, στην οικογένεια μου. Ένα μεγάλο κομμάτι της ενηλικίωσης μου που ήρθε κοντά στα τριάντα, είναι που έμαθα να κάνω αυτές τις σκέψεις να σταματούν.
Μονόλογοι κωμικοί (stand up): Μου αρέσει να μιλώ για πράγματα που απασχολούν εμένα και να βρίσκω κοινά πατήματα με το κοινό. Ανησυχίες, αποτυχίες, στραβοπατήματα. Οι άνθρωποι συνδέονται πιο πολύ με την αποτυχία παρά με τη νίκη.
Νέα γενιά ηθοποιών: Έχουμε απίστευτα ταλαντούχους ηθοποιούς που απλά περιμένουν να πουν τις δικές τους ιστορίες. Η μόνη συμβουλή που μπορώ να τους δώσω, είναι να βρουν ομοϊδεάτες τους και να τις πουν μαζί.
Ξένο ρεπερτόριο: Όλα τα ρεπερτόρια είναι καλά. Ο Ίψεν μου αρέσει πολύ αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να παίξω έναν Σαίξπηρ, κάτι βαρύγδουπο με μυλόπετρα στο λαιμό και σπαθιά.
Όρια: Τα όρια των άλλων υπάρχουν για να τα σεβόμαστε, εκτός από την κωμωδία. Εκεί, ίσως, να επιτρέπεται η καταπάτηση τους αλλά και πάλι με προσοχή. Δηλαδή κι εκεί, με όρια.
Προτάσεις: Να μία εξωφρενική πρόταση: να διοχετεύσουμε κονδύλια έτσι ώστε να αναδιαμορφώσουμε την παιδεία και τη διδακτέα ύλη, έτσι ώστε να εκσυγχρονιστούν οι μέθοδοι προετοιμασίας των νέων ανθρώπων για την κανονική ζωή. Τύπου 2021 ένα πράμα.
Ρόλοι: Δεν έχω ζηλέψει ποτέ κάποιο ρόλο και ταυτόχρονα μου είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι οι ρόλοι δεν περιορίζονται μόνο επάνω στη θεατρική σκηνή. Άπαξ και το συνειδητοποιήσεις αυτό, μετά γίνεται πιο εύκολο το να επιλέγεις ποιος ακριβώς ρόλος θες να είσαι γενικά. Κάθε στιγμή της ζωής σου.
Σεσουάρ για δολοφόνους: Το είχα δει πολλά χρόνια πριν, φοιτητής ακόμα στη δραματική σχολή. Δεν θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό ότι μία μέρα θα έπαιζα σε αυτήν την παράσταση. Η αστυνομική κωμωδία είναι κάτι που μου αρέσει πολύ ως είδος, εντυπώθηκε μέσα μου από τη δεκαετία του ’80, που είδα σε βιντεοκασέτα το Clue. Σε αυτήν την παράσταση, είναι εξαιρετικό, ότι το κοινό γίνεται ο ντετέκτιβ που καλείται να λύσει το μυστήριο.
Τηλεοπτικές σειρές: Εύχομαι να καταλάβουμε κάποια στιγμή ως χώρα, ότι οι τηλεοπτικές μας σειρές είναι ένα προϊόν που μπορεί να εξαχθεί και να αρχίσουμε να τις αντιμετωπίζουμε και ποιοτικά ως τέτοιο.
Υποψίες: Έχω την υποψία ότι ο περισσότερος κόσμος είναι ανυποψίαστος. Ή αυτό, ή εγώ είμαι απλά καχύποπτος.
Φόβοι: Ο μόνος πραγματικός φόβος που έχω, έχει να κάνει με πράγματα που δεν ελέγχω. Υγεία βασικά, όλα τα άλλα πραγματικά δεν έχουν τόσο βάρος όσο θέλουμε να τους προσδίδουμε.
Χιουμορίστας: Ο χιουμορίστας είναι μία λέξη υποτιμητική, που έχω να ακούσω από το σχολείο. Συνήθως μου την έλεγαν οι καθηγητές, όταν πετούσα κάποια από τις εξυπνάδες μου μέσα στην τάξη. Πάει εξαιρετικά μαζί με το αστειάτορας.
Ψυχεδέλεια: Καλό είναι να βάζουμε που και που στη ζωή μας λίγη ψυχεδέλεια. Να παρκάρουμε κάπου μέσα στη βροχή, με τις σταγόνες να φτιάχνουν απόκοσμα βιτρώ επάνω στο παρμπρίζ μας, λίγο Floyd στο κασετόφωνο, μία αραγμένη αλεπουδίτσα να μας κοιτάζει μέσα από ένα θάμνο γιατί έχουμε παρκάρει κάπου που έχει αλεπούδες προφανώς.
Ωραία ζωή: Στόχος και ευχή μαζί. Σημαντικό να ξέρεις πως τα πράγματα που κάνουν μία ζωή όμορφη, δεν έχουν τιμή, είναι τσάμπα. Η ωραία ζωή θέλει ειλικρίνεια προς τον εαυτό σου και λίγο θάρρος. Όχι πολύ, δεν μιλάμε για Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, λίγο. Τόσο όσο να μπορείς να βγαίνεις από τη ζώνη ασφαλείας σου…
Σχόλια για αυτό το άρθρο