ΤΩΡΑ |
Με τις αιώνιες ανακατατάξεις των συνόρων της Πολωνίας μεταξύ Ρωσίας και γερμανικών κρατών, έγινε ερωμένη ενός Ρώσου αξιωματικού που ήταν φίλος του Μεγάλου Πέτρου. Ο τσάρος την πήρε στην κατοικία του και λέγεται ότι παντρεύτηκαν κρυφά. Έκαναν μαζί 12 παιδιά από τα οποία μόνο δύο ενηλικιώθηκαν (ανάμεσα στα οποία και η μελλοντική τσαρίνα Ελισάβετ). Θεωρείται ότι η σχέση τους ήταν η πιο αρμονική που είχε ο τσάρος στη ζωή του. Όσο η καινούρια πρωτεύουσα Πετρούπολη χτιζόταν, ο Πέτρος έμενε μαζί της σε ένα πρόχειρο ξύλινο σπίτι με τρία δωμάτια. Παρέμεινε σε όλη τη ζωή της αναλφάβητη. Η γλυκιά, ενεργητική και συμπονετική της φύση ήταν το μόνο φάρμακο για τις κρίσεις οργής του άντρα της, ενώ σε μία εκστρατεία ενάντια στους Τούρκους όπου ο Πέτρος κινδύνεψε να αιχμαλωτιστεί και ο στρατός του να καταστραφεί έδωσε τα δικά της και των άλλων γυναικών τα κοσμήματα για να πείσει τον Τούρκο διοικητή να δεχτεί εκεχειρία.
Η Άννα Ιβάνοβνα κυβέρνησε για μια δεκαετία, από το 1730 ως το 1740. Ανιψιά του Μεγάλου Πέτρου μεγάλωσε σε ένα αυστηρό περιβάλλον που δημιούργησε η χήρα μητέρα της, όπου η “αρετή” και η οικογενειακή ζωή ήταν κυρίαρχες. Μεγαλώνοντας ο χαρακτήρας της έγινε πιο ξεροκέφαλος με μια χροιά σαδισμού που της έδωσε το παρατσούκλι “Ιβ-Άννα η τρομερή”, ενώ η βασιλεία της θεωρούνταν από τους υπηκόους της ως μια σκοτεινή εποχή. Με το θάνατο του τσάρου Πέτρου του Β’ (εγγονού του μεγάλου Πέτρου), ένα συμβούλιο ευγενών την επέλεξε ως διάδοχο γιατί – καθώς είχε χηρεύσει χωρίς απογόνους – θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να την ελέγχουν. Η Άννα έστειλε κάμποσους απ’ αυτούς στην αγχόνη και διακρίθηκε για τη σκληρότητά της και τη διεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ.
Ανάγκασε ένα πρίγκηπα να γίνει ο γελωτοποιός της Αυλής. Είχε πάντα πρόχειρο ένα ντουφέκι δίπλα στο παράθυρό της για να πυροβολεί περαστικά πουλιά. Συνέχισε την πολκιτική ενίσχυσης των επιστημών που άρχισε ο θείος της, ίδρυσε ένα στρατιωτικό σώμα δοκίμων όπου κατατάσσονταν παιδιά ηλικίας 8 ετών και οργάνωσε μια μυστική αστυνομία για να διώκει τους πολιτικούς της αντιπάλους. Πέθανε σε ηλικία 47 ετών λόγω μίας μεγάλης πέτρας στα νεφρά, αργά και βασανιστικά. Ήθελε να τη διαδεχτεί ο μικρανιψιός της Ιβάν ο 6ος που εκείνη την περίοδο ήταν 2 μηνών, όμως μετά από λίγο, η ξαδέρφη της (κόρη του Μεγάλου Πέτρου) Ελισάβετ, μετά από πραξικόπημα, φυλάκισε το μικρό παιδί και τη διαδέχτηκε.
Η Ελισάβετ βασίλευσε από το 1741 ως το θάνατό της το 1762. Ήταν πολύ δημοφιλής στους υπηκόους της λόγω της απόφασης της να μην εκτελέσει κάποιον στη μεγάλη σε διάρκεια ηγεμονία της και επίσης λόγω των λαμπρών κατασκευαστικών της έργων και της αντίθεσής της στα γερμανικά σχέδια επέκτασης. Εισήγαγε τη χώρα στην εποχή του Διαφωτισμού, έχτισε πανέμορφα κτίρια σε στιλ μπαρόκ, ενθάρρυνε τη δημιουργία πανεπιστημίων και μουσείων και αντιμετώπισε δύο μεγάλους πολέμους. Ο πατέρας της, Πέτρος ο Μέγας την αγαπούσε πολύ, αν και δεν περίμενε να τον διαδεχτεί κάποτε καθώς προόριζε για το θρόνο τον γιο και τον εγγονό του.
Θεωρούνταν η επιτομή της ρωσικής ομορφιάς (αν και όπως έγραφε η γυναίκα του Βρετανού πρέσβη ήταν “παχουλούτσικη αλλά όλο χάρη, με υπέροχο στόμα και διαπεραστικά γαλάζια μάτια), έλαβε ευρεία εκπαίδευση και εκγύμναση (ήταν πολύ καλή ιππέας) και μιλούσε 4 γλώσσες. Ήταν έξυπνη, αν όχι ευφυής και είχε αλληλογραφία με πολλούς πνευματικούς ανθρώπους όπως τον Βολτέρο. Η ρωσική Αυλή στην εποχή της ήταν η πιο λαμπρή όλης της Ευρώπης. Σε ηλικία 17 χρονών είχε χάσει τον πατέρα της (2 χρόνια πριν) ενώ πέθανε και η μητέρα της τσαρίνα Άννα και ο Γερμανός πρίγκηπας που είχε αρραβωνιαστεί, ενώ ο θρόνος της Ρωσίας πέρασε στην ξαδέρφη της, Άννα, με την οποία δεν είχαν καλές σχέσεις. Με μηδενικές προοπτικές να παντρευτεί, απόκτησε ερωμένο, του οποίου η Άννα έκοψε τη γλώσσα και εξόρισε. Ακολούθησαν και άλλοι πρόσκαιροι δεσμοί, μέχρι που βρήκε την αγάπη στην αγκαλιά του Αλεξέι Ραζουμόφσκι, ενός δουλοπάροικου από την Ουκρανία με ωραία μπάσα φωνή που είχε έρθει στην πρωτεύουσα σαν μέλος χορωδίας. Έμεινε μαζί του για πολλά χρόνια από τις μέρες της αφάνειας της ως και μετά την άνοδό της στο θρόνο. Ο Αλεξέι δεν ενδιαφερόταν για τις κρατικές υποθέσεις και αυτό ήταν πλεονέκτημα σε ένα περιβάλλον τόσο ανταγωνιστικό. Καθώς ήταν ανύπανδρη επέλεξε τον ανιψιό της Πέτρο για διάδοχο και τον πάντρεψε με μια Γερμανίδα πριγκίπισσα που θα βασίλευε αργότερα σαν Μεγάλη Αικατερίνη…
…η οποία δυστύχησε στο γάμο της με το διάδοχο ο οποίος ήταν αδιάφορος εμφανισιακά (και μετά τη νόσησή του με ευλογιά ακόμη και αποκρουστικός), επιπόλαιος και μισούσε τους υπηκόους του και τη θρησκεία τους, ενώ του άρεσαν οι παρελάσεις και οι στρατιωτικές στολές (αλλά ήταν δειλός). Όταν τον παντρεύτηκε ήταν 15 χρονών. Μετά από 10 χρόνια και 2 αποβολές τελικά γέννησε τον διάδοχο Παύλο μετά από κοπιώδη δεκάωρο τοκετό. Η τσαρίνα Ελισάβετ πήρε αμέσως το μωρό μαζί της και η μητέρα του τον είδε για λίγο μόνο όταν σαράντισε. Η Αικατερίνη πέρασε δύσκολα χρόνια, απομονωμένη από τον γιο της, με ψυχρές σχέσεις με την Ελισάβετ, παγιδευμένη σε έναν φριχτό γάμο και αντιμέτωπη με την κατάθλιψη, αλλά χρησιμοποίησε την ευστροφία της για να μάθει πως να επιβιώσει και να αποκτήσει εμπειρία. Όταν η Ελισάβετ πέθανε το 1762, τη διαδέχτηκε ο Πέτρος που ήταν μισητός. μέσα σε 6 μήνες τον ανέτρεψε με πραξικόπημα, τον εκτέλεσε και έγινε η μακροβιότερη μονάρχης της Ρωσίας, μέχρι το θάνατό της το 1796. Έχτισε πολλές καινούριες πόλεις, συνέχισε την πολιτιστική προσέγγιση με τη Δύση και επέκτεινε την αυτοκρατορία της με νίκες ενάντια στους Πολωνούς, τους Τούρκους, ενώ άρχισε και την ρωσική εποίκιση της Αλάσκας, απλώνοντας την κυριαρχία της σε τρεις ηπείρους.
Σχόλια για αυτό το άρθρο