ΤΩΡΑ |
Οσοι έχουν φάει φασολάδα από τα χεράκια μου, ορκίζονται ότι είναι η ωραιότερη φασολάδα του κόσμου! Μια εποχή που δεν είχα λεφτά (ενώ τώρα…) έφτιαχνα Τετάρτη και Παρασκευή μια μεγάλη κατσαρόλα και καλούσα τους φίλους μου. Το σπίτι ήταν απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο, άναβα το τζάκι, οι φίλοι έφερναν κρασιά και γλυκά, έψηνα και μια ρέγγα, παραδοσιακά, με εφημερίδα αναμμένη, είχα μαύρο ψωμί από την “Πνύκα” και όταν η σούπα ήταν έτοιμη, σερβίριζα. Μετά από λίγο ακούγονταν μόνο τα κουτάλια και βογγητά ευχαρίστησης, ενώ κάθε τόσο πεταγόταν κάποιος και έλεγε: “Και νεκρούς ανασταίνει!” εννοώντας το διπλανό νεκροταφείο…
Το τι ωραίες συζητήσεις έχουμε κάνει σε αυτές τις φασολαδοσυνάξεις δεν λέγεται! Τι γέλια, τι αστεία, τι κόλπα για μια μεγαλύτερη μερίδα! Ακόμα και κλάματα είχαμε, όταν το κρασί μας χτύπαγε στο κεφάλι και η παστή ρέγγα μας ανέβαζε την πίεση! Ηταν σαν group therapy, μετά το πρώτο πιάτο, (όλοι έπαιρναν δεύτερο και τρίτο!), ήταν σα να άνοιγαν τα τσάκρας μας και αρχίζαμε και λέγαμε ο καθένας τον πόνο του. Αυτή η φασολάδα, η “ορθόδοξη”, (γιατί υπάρχει και η κόκκινη, με ντομάτα, αλλά δεν έχει την απόλυτη λιτότητα της λευκής), έχει φαίνεται την ικανότητα να σε γυρίζει στο παρελθόν. Γιατί όπως λέει και ο Προυστ, η μνήμη ξυπνάει με τη γεύση…
Οι εποχές είναι δύσκολες, πρέπει να μοιραζόμαστε ότι έχουμε, σκέφτηκα λοιπόν να σας αποκαλύψω την μυστική μου συνταγή, να την φτιάξετε μια μυθική φασολάδα. Διαβάστε με προσοχή τις οδηγίες γιατί, όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι κι εδώ, οι μικρές λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά. Αρχίζω με τα υλικά: 1/2 κιλό φασόλια, 2 μέτρια κρεμμύδια, 4 καρότα και ένα ματσάκι σέλινο. Tα φασόλια πρέπει να είναι λευκά, χωρίς κηλίδες στην επιφάνειά τους. Επίσης δεν πρέπει να είναι κιτρινισμένα. Ξύστε ένα με το νύχι για να καταλάβετε πόσο σκληρή είναι η φλούδα από έξω. Στόχος να βρούμε λεπτόφλουδα και βραστερά. Τα Φλωρίνης θεωρούνται τα καλύτερα. Υπάρχουν σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, εγώ προτιμώ τα “χορόζια”, αυτά που μοιάζουν με τις κάψουλες της αντιβίωσης! Τα πλένω στο τρυπητό και τα βάζω από βραδύς σε μπόλικο νερό για να μουλιάσουν.
Tην επόμενη μέρα σουρώνουμε τα φασόλια. Σε όσα έχουν σκάσει, αφαιρούμε τη φλούδα και τα ρίχνουμε ξανά στην κατσαρόλα. Αυτά τα φασόλια χωρίς φλούδα, θα λιώσουν με το βράσιμο και θα κάνουν το ζουμί πιο πλούσιο. Βάζουμε τα φασόλια σε μεγάλη κατσαρόλα με μπόλικο καθαρό νερό και τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά, γιατί αν τα βάλουμε σε δυνατή φωτιά, θα σκάσουν από το χόχλασμα.
Μετά από το πρώτο βράσιμο, είναι πολλοί που χύνουν το νερό και βάζουν καινούργιο. Εγώ δεν το κάνω. Το μόνο που κάνω είναι να τα ξαφρίσω μόνο και ενώ συνεχίζουν να βράζουν, κόβω σε κυβάκια το σέλινο , το κρεμμύδι και τα καρότα. Είναι απαραίτητο τα λαχανικά να τα έχουμε βγάλει αρκετή ώρα πριν από το ψυγείο, ώστε να είναι σε θερμοκρασία δωματίου και να μην διαταράξουν τον βρασμό όταν θα τα ρίξουμε στην κατσαρόλα. Επίσης πρέπει να είναι σε κυβάκια ούτως ώστε με κάθε κουταλιά να μπορούμε να τρώμε όλα τα υλικά μαζί. Ρίχνω και τα λαχανικά στην κατσαρόλα, ανακατεύω καλά και αφήνω να βράσουν όλα μαζί περίπου 1 ώρα, ανακατεύοντας πότε-πότε με ξύλινη κουτάλα για να μην λιώσουν.
Μόλις σιγουρευτώ ότι τα φασόλια είναι σχεδόν έτοιμα, ρίχνω μέσα ένα κρασοπότηρο λάδι, μια κουταλιά της σούπας αλάτι, (το βάζουμε πάντα στο τέλος για να μην είναι σκληρό το νερό και να βράσουν τα φασόλια εύκολα), πολλοί προτιμούν και πιπέρι και μερικοί βάζουν και μικρές κόκκινες πιπερίτσες, αυτές τις καυτερές, που όταν φας μία, σου φεύγουν συνάχι, γρίπη, κρύωμα και κορωνοϊός στο λεπτό! Συνεχίζω το βράσιμο για κανά 10λεπτο ακόμη και η φασολάδα μου είναι έτοιμη! Σβήνω τη φωτιά και αφήνω την κατσαρόλα σκεπασμένη για 1 ώρα, να χυλώσει. Σερβίρουμε με μαύρο ψωμί, παστές σαρδέλλες, ρέγγα ή ελιές. Οι παλιοί είχαν ένα ξύλινο σφυράκι, “στούμπιζαν” ένα μικρό, ξερό κρεμμύδι και μετά το έτρωγαν με αλατάκι. Είναι φουλ σε βιταμίνη C και θεραπεύει πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Επίσης μερικοί βάζουν στη φασολάδα λεμόνι για πιο spicy γεύση, εμένα πάντως δεν μου αρέσει, όπως και το κόκκινο πιπέρι…
Πολλοί δεν τρώνε φασολάδα γιατί δημιουργεί αέρια. Εχουμε λύση και για αυτό το πρόβλημα! Πάνω από το πιάτο ρίχνετε μια κουταλιά της σούπας λάδι ωμό. Φάτε όσο θέλετε. Το λάδι λειτουργεί σαν μονωτικό και δεν αφήνει τα αέρια να εξέλθουν! Αλλοι πάλι αποφεύγουν τη φασολάδα γιατί λένε πως έχει πολλές θερμίδες. Μέγα λάθος! Μια φασολάδα σαν την δική μου, με τα λάδια της και με όλα της, έχει 700 θερμίδες το πολύ. Αυτό βέβαια που επιβαρύνει την κατάσταση είναι το ψωμί και το κρασί. Ομως τι αξία έχουν μερικές θερμίδες παραπάνω όταν μπορείς να έχεις ένα πεντανόστιμο ζεστό πιάτο που τόσες αναμνήσεις ξυπνά; Φάτε λοιπόν άφοβα φασολάδα, που έκανε μεγάλη την Ελλάδα!
Σχόλια για αυτό το άρθρο