ΤΩΡΑ |
Όσο χαμηλών τόνων είναι τόσο ταλέντο του περισσεύει! Οι σκηνοθεσίες του στο Αγγέλων Βήμα, όπου συνεργάστηκε τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά και σε άλλα θέατρα της Αθήνας , στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Είναι ευρηματικός , ευφάνταστος , δημιουργικός και διακρίνεται για τον αριστοτεχνικό τρόπο που σκηνοθετεί τα έργα που ανεβάζει. Εκείνο όμως , που τον κάνει ιδιαίτερα να ξεχωρίζει, είναι το χάρισμα του στη συγγραφή θεατρικών έργων. Τα έργα του με την Πωλίνα και τη Σοφία Βογιατζάκη , Ο Αλέκος βγήκε από τον Παράδεισο με τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη και τη Χριστίνα Αλεξανιάν , καθώς και Η Πιάφ με τη Μίλλη Καραλή , το οποίο παίχτηκε επί δύο συνεχείς σεζόν με sold out παραστάσεις στην Αθήνα, απέσπασαν εγκωμιαστικές κριτικές από τους κριτικούς και από το κοινό. Ο πολυτάλαντος και πολυσχιδής Δημήτρης Μαλισσόβας έχει να δώσει , και θα δώσει , πολλά και καλά στο ελληνικό θέατρο και στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Με αφορμή την παράσταση Ο Αλέκος βγήκε από τον παράδεισο απόψε στο Θέατρο Βεργίνα του Regency Casino Thessaloniki, για όσους δεν πρόλαβαν να τη δουν, μιλήσαμε μαζί του για τις δουλειές και τα σχέδιά του.
-Έχεις κάνει πολλές και ενδιαφέρουσες δουλειές, πολλές από τις οποίες σημείωσαν μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Ποιές ήταν αυτές;
Ευτυχώς είμαι απο τους τυχερούς – μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Όλες μου σχεδόν οι δουλειές είχαν καλλιτεχνική, μα και εμπορική επιτυχία. Ξεχωρίζω την Piaf που πήγε 2 χρόνια στην Αθήνα και το ΄Ό Αλέκος βγήκε απ΄τον παράδεισο’’.
-Είσαι ιδιαίτερα σεμνός και χαμηλών τόνων. Μήπως αυτό λειτουργεί αρνητικά στη ευρύτερη αναγνωρισιμότητά σου;
Το θέμα είναι κατασκευαστικό. Χαίρομαι να μου λένε πως αρέσει η δουλειά μου, μετά απο λίγο όμως ντρέπομαι. Τώρα, αν αυτό λειτουργεί αρνητικά για την εικόνα μου, δεν μπορώ να κάνω κάτι. Και να ήθελα, δεν θα μπορούσα να είμαι αλλιώς.
-Εκτός από τη σκηνοθεσία, γράφεις και τα κείμενα των περισσότερων έργων που ανεβάζεις- Μίλησέ μου και γι’αυτό το ταλέντο σου.
Το κείμενο σε μια παράσταση είναι το πάν. Η αρχή και το τέλος. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα, ούτε καν ότι γράφω καλά. Αυτά τα δύο έργα, την Piaf και τον Σακελλάριο, δεν τα έγραψα. Τα έζησα. Βίωσα την αλήθεια τους και ανακάλυψα ότι αυτό είναι το μυστικό. Πολλοί μίλησαν επαινετικά για τα κείμενά μου. Τι είναι όμως ένα κείμενο; Και πως γράφει κανείς ένα καλό κείμενο; Δεν ξέρω! Ξέρω μόνο, πως δεν κολακεύομαι απο τις λέξεις, τα καλολογικά στοιχεία και τη σωστή δραματουργική δομή. Μου αρκεί να κοιτάξω πρώτα τον εαυτό μου και ύστερα τον θεατή και να του μιλήσω στην καρδιά. Να του μιλήσω στη γλώσσα του, να του ανασύρω μνήμες, να του ξυπνήσω το χαμένο παιδί. Και αν συμβεί αυτό… με κάνει ευτυχή.
-Πώς γεννήθηκε η παράσταση για το Σακελλάριο; Ο Αλέκος Σακελλάριος ήταν απο τους πιο εμπνευσμένους άνδρες της γενιάς του. Ανήκει κι αυτός, στη χρυσή ομάδα των Ελλήνων που σκιαγράφησαν μια ολόκληρη εποχή και που μας έκαναν υπερήφανους. Δυστυχώς δεν είχα τη χαρά να τον γνωρίσω. Τον γνώρισα μέσα απο τα γραπτά του, τα τραγούδια του και τις ταινίες του. Η ιστορία άρχισε στις αρχές του 2011, όταν η τελευταία του σύζυγος η Τίνα Σακελλάριου, είδε την παράστασή μου Piaf. Τότε, μου είπε, πως οπωσδήποτε πρέπει να κάνω κάτι για τον Σακελλάριο. Μου άρεσε η ιδέα και της είπα αβίαστα το ναι. Δεν είχα ιδέα για το πόσο δύσκολο θα ήταν αυτό το εγχείρημα. Μετά απο μεγάλη έρευνα, εκατοντάδες ταινίες και θεατρικά, πάνω απο χίλια τραγούδια και πολύ διάβασμα, το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ήρθα αντιμέτωπος με τον ήρωά μου. Καθόμουν ώρες ατελείωτες, αμίλητος και σκεφτικός πάνω στα χειρόγραφά μου, όπως λέει κι ο Σακελλάριος… και δεν έγραφα τίποτα. Τι να γράψει κανείς για αυτόν τον άνθρωπο; Λαλίστατος και πολυγραφότατος ο ίδιος, τα είχει πεί όλα απο μόνος του. Μια ήσυχη καλοκαιρινή νύχτα όμως, έγινε κάτι μαγικό. Πάλι αμίλητος και σκεφτικός πάνω στα χειρόγραφά μου. Ούτε το όνομά μου δεν είχα έμπνευση να γράψω. Μέχρι, που μια μικρή μπέζ πεταλούδα της νύχτας, ήρθε και προσγειώθηκε στη λευκή μου Α4. Και τότε άλλαξαν όλα. Θα έγραφα για ένα μικρό παιδί. Ο Σακελλάριος ήταν ένα μικρό παιδί. Γεννήθηκε και πέθανε παιδί. Με το ξημέρωμα, το έργο μου είχε σχεδόν τελειώσει. Έχουν γίνει αρκετές παραστάσεις μέχρι σήμερα. Κι όμως πάντα έχω την ίδια προσμονή. Όχι για την παράσταση. Για την ιστορία. Θέλω να ξαναζήσω απο την αρχή, στιγμή τη στιγμή, το ταξίδι. ‘’Χαρές και λύπες. Γέλια και λυγμοί. Κι ο καιρός να περνάει, να χάνεται. Ο καιρός μας κάνει να γελάμε με ότι μας είχε κάνει να κλάψουμε χθές και να κλαίμε… με ότι μας είχε κάνει να γελάμε’’
-Φέτος θα συνεργαστείς με τη Μιμή Ντενίση σε πολλούς καλλιτεχνικούς τομείς. Μίλησέ μου για τη συνεργασία σου αυτή.
Είμαι ενθουσιασμένος! Η Μιμή είναι ένα εξαιρετικό πλάσμα. Έξυπνη, δημιουργική! Μου πάει πολύ! Και σε επαγγελματικό και σε προσωπικό επίπεδο. Με την Μιμή θα δουλέψουμε μαζί. Ανυπομονώ!
-Ποιόν σκηνοθέτη θα ήθελες να έχεις γνωρίσει;
Θα έλεγα πρώτο τον Αλέκο Σακελλάριο. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω. Έγραψα όμως γι΄αυτόν. Aπο το θέατρο, θα ήθελα να γνωρίσω τον Peter Brook και απο τον κινηματογράφο να είχα γνωρίσει τον Γιώργο Τζαβέλλα. Δεν θα ήθελα να τους ρωτήσω τίποτα. Θα μου αρκούσε ακόμα, και να είμαι η σκόνη απο τα παπούτσια τους.
-Σε πόσο σημαντική θέση τοποθετείς τη δουλειά μέσα στη ζωή σου;
Αγαπώ τη δουλειά μου, μα αγαπώ περισσότερο τη ζωή μου. Προσπαθώ να τα συνδυάσω, όχι πάντα με επιτυχία. Θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο για την προσωπική μου ζωή. Δυστυχώς είμαι αναγκασμένος να τον κλέβω. Κάτι είναι κι αυτό.
– Ποιός είναι ο ρόλος της Τέχνης;
Για να κάνει τον κόσμο καλύτερο! Πολλά θα είχαμε κερδίσει αν στρέφαμε όλοι το βλέμμα μας στις τέχνες. Και ειδικά στην Ελλάδα, τη χώρα του πολιτισμού. Θα είχαμε αποφύγει πολλές κακοτοπιές. Και ίσως, αν είχαμε εκμεταλευτεί τον ήλιο μας, την παράδοσή μας, και δίναμε βάση στη θεατρική μας παιδεία, να μην μιλούσαμε καν για οικονομική κρίση.
Η όποια μορφή τέχνης, το λιγότερο που μπορεί να σου χαρίσει είναι ένα χαμόγελο. Κι ένα απλό χαμόγελο, μπορεί να μην είναι αρκετό για να σου φτιάξει τη ζωή… Μπορεί όμως να σου φτιάξει τη μέρα. Κι αυτό είναι σπουδαίο!
-Κατά τη γνώμη σου, υπάρχει καλό θέατρο στην Ελλάδα;
Αυτή τη στιγμή το καλύτερο. Γίνονται σπουδαία πράγματα. Όλα τα έχουμε. Καλούς ηθοποιούς. Καλούς σκηνοθέτες. Ακόμα και σε μικρές ομάδες βλέπει κανείς συγκλονιστικά πράγματα. Μεγάλες παραγωγές βέβαια δεν υπάρχουν. Η είναι ελάχιστες. Δεν είναι τελικά όμως το ζητούμενο. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχω δει πράγματα, που θα τα ζήλευε ακόμα και το West End.
-Τι σημαίνει απλότητα για εσένα στο θέατρο και στη ζωή;
Απλότητα στο θέατρο είναι ο καθαρός λόγος, οι λιτές ερμηνείες και τα ελάχιστα, έως καθόλου, σκηνοθετικά τερτίπια.
Η απλότητα στη ζωή ειναι η ελεύθερη σκέψη, η ικανότητα να αγαπάς και οι σωστές επιλογές ανθρώπων.
-Ποιά είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Θα γίνουν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα τον ερχόμενο χειμώνα. Το σίγουρο ειναι οτι θα συνεχιστεί η συνεργασία μου με την Μιλλη Καραλή και τον Νίκο Λαβράνο, με μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στη ‘’γυναίκα σύμβολο’’. Επίσης θα συνεχίσω το αγαπημένο μου σπόρ, τις βιογραφίες, με μία παράσταση για τη ζωή του Frank Sinatra. Στο Badminton θα συνεχιστεί ο Αλέκος βγήκε από τόν παράδεισο, ενώ ετοιμάζω κι άλλα ενδιαφέροντα πράγματα, που θα ανακοινωθούν σύντομα.
.
Σχόλια για αυτό το άρθρο