ΤΩΡΑ |
Ο Δημήτρης Ποταμίτης (1945-2003) ήταν Κύπριος ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και συγγραφέας. Ήρθε στην Αθήνα το 1962, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο, στην «Άλκηστη» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, με πρωταγωνιστές την Κατίνα Παξινού και το Θάνο Κωτσόπουλο. Αμέσως μετά συνεργάστηκε με το Μάνο Κατράκη και την Έλσα Βεργή, και για πέντε χρόνια μετά με το Προσκήνιο του Αλέξη Σολομού. Το 1972 αγόρασε τον πρώην συνοικιακό κινηματογράφο «Ρέα», στην οδό Ιλισίων 21 (Ζωγράφου), το οποίο και μετέτρεψε σε θέατρο με πολύ προσωπική δουλειά. Το Νοέμβριο του 1973, το «Θέατρο Έρευνας» εγκαινιάστηκε με το έργο του Πάβελ Κόχουτ «Αύγουστε-Αύγουστε». Επρόκειτο για ένα από τα πρώτα θέατρα εκτός του κέντρου της Αθήνας, στο οποίο παρουσιάστηκαν για τρεις δεκαετίες σπουδαίες δουλειές, όπως μεταξύ άλλων, το «Έκβους» (Π. Σάφερ), «Ο άνθρωπος ελέφαντας» (Μ. Πόμερανζ), «Η μεταμόρφωση» (Σ. Μπέρκοφ, διασκευή του έργου του Φράντς Κάφκα), «Ο Έλληνας βάτραχος» (Δ. Ποταμίτη), και «Το κουρδιστό πορτοκάλι» (Α. Μπέρτζες). Τελευταία παράσταση στην κεντρική σκηνή ήταν «Το σκοτεινό αντικείμενο του πάθους» (διασκευή Δ. Ποταμίτη & Σ. Κομνηνού από κείμενα του Οβίδιου), που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2001-2002. Το φθινόπωρο του 2002, έκλεισε και επίσημα το Θέατρο Έρευνας. Αξίζει να σημειωθεί επίσης η σπουδαία δουλειά που έγινε από το Δημήτρη Ποταμίτη στο χώρο του παιδικού θεάτρου. Στις παραστάσεις για παιδιά του Θεάτρου Έρευνας συμμετείχε μάλιστα συχνά ο Δημήτρης Ποταμίτης, και αναμφίβολα, ήταν από εκείνους που ώθησε πάρα πολύ μπροστά το παιδικό θέατρο στην Ελλάδα. Θεατρικός συγγραφέας και ποιητής ιδεών με έντονη φιλοσοφική σκέψη για τη ζωή και την τέχνη, έφυγε από τη ζωή το Φεβρουάριο του 2003, μετά από μεγάλη μάχη με ανίατη ασθένεια. Λίγο καιρό μετά, το θέατρο περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Ζωγράφου και μετονομάστηκε σε Θέατρο «Δημήτρης Ποταμίτης».
Ο Χρήστος Προσύλης είναι σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, συγγραφέας, θεατρολόγος, performer και καλλιτέχνης των νέων μέσων. Ζει στο Λονδίνο και την Αθήνα. Είναι ο εμπνευστής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του London Greek Film Festival, καθώς και των CosmoCinema και CosmoΤheatre του Λονδίνου. Το 1999 γνώρισε το Δημήτρη Ποταμίτη, συνεργάστηκε μαζί του στο θέατρο και ένα βράδυ γεννήθηκε η ιδέα να κάνει ένα ντοκυμαντέρ για εκείνον. Θα χρησιμοποιήσω μια ψηφιακή κάμερα σαν προέκταση του χεριού μου… θέλω να καταγράψω σε πραγματικές συνθήκες τη σκέψη σου, χωρίς φορτωμένες εντυπώσεις… μέσα στο σπίτι σου, μέσα στο θέατρο… με τέτοιο τρόπο, σα να είναι η κάμερα φίλος σου… όχι μια κάμερα-μάτι… αλλά μια κάμερα-φίλος… θεώρησέ το σαν πειραματισμό μιας τεχνικής βιντεοτέχνης, μέσα σε ένα ντοκιμαντέρ. Αυτά του είπε και τον έπεισε. Ο Δημήτρης Ποταμίτης εξοικειώθηκε γρήγορα με αυτή τη λογική, και πραγματικά βρέθηκε μπροστά στην κάμερα πιο αληθινός από ποτέ. Το ντοκιμαντέρ με τίτλο Ο Ιδεοποιός παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2002, στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Καλαμάτας.
Με βάση τις συνεντεύξεις από το ντοκιμαντέρ «Ο Ιδεοποιός», τόσο αυτές που υπάρχουν μέσα στην ταινία, όσο και ανέκδοτο υλικό, ο Χρήστος Προσύλης ετοίμασε το βιβλίο με τίτλο «Δημήτρης Ποταμίτης: 30 χρόνια από το όνειρο ενός μύστη της θεατρικής τέχνης» (2013). Το βιβλίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και θεατρολογικές και φιλοσοφικές αναλύσεις πάνω στο έργο του Δημήτρη Ποταμίτη, πάντα με βάση τις αυθεντικές μοναδικές συνεντεύξεις του για την ταινία.
Την Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015, 8.00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί προβολή με ελεύθερη είσοδο του ντοκιμαντέρ καθώς και σύντομη παρουσίαση του βιβλίου στο ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (Μορφωτικό Γραφείο Πρεσβείας Κυπριακής Δημοκρατίας, Ξενοφώντος 2Α, 105 57 – Αθήνα)
Trailer: www.youtube.com/watch?v=Tccon8nSdOc
Περισσότερα για την ταινία και το βιβλίο στις ιστοσελίδες:
Σχόλια για αυτό το άρθρο