ΤΩΡΑ |
Όπως κάθε καλοκαίρι η Λυδία Βενιέρη μας κάλεσε ξανά στο κίτρινο νεραιδόσπιτό της στην Άνω Μερά για δείπνο όπου σου φοράει στεφάνια με λουλούδια στο κεφάλι και σε κερνάει σφηνάκια μέχρι το πρωί.
Πολλά παιδιά μαζεμένα, πολλοί παλιοί φίλοι και οι καθιερωμένες πόζες – ένα μαστ τα σέλφις του Βασίλη Ζούλια τα ομαδικά.
Θα θελα να γράφω περισσότερα αλλά κάποια σταγόνα έχει πέσει στο λαπτοπ μου και το ποντίκι κάθε μισή ώρα κάνει ότι θέλει. Μέχρι και email έχει στείλει μόνο του. Είναι δυνατή η ενέργεια στο νησί τι να κάνουμε και μας την πήρε όλη. Γι αυτός να αφήσουμε την εβδομαδα αυτή στην Άννα Βίσση που θα το διαλύσει με τη δική της καλή ενέργεια και τη συναυλία- πάρτυ της στο Jackie O του Super Paradise με γκεστ σταρ την Κοντσίτα . Οι βόλτες το πρωί στην πόλη είναι καλύτερες από το βράδυ εκτός αν τρως κάπου ωραία νωρίς με καλούς φίλους όπως κάναμε χθες βράδυ στο Kalita με την Ιωάννα, το Γιάννη και τη Δάφνη.
Πρωινό είναι μαστ να φάτε στον κινηματογράφο Μαντώ, που έχει τον ωραιότερο κήπο στο νησί, αφού πρώτα περάσετε να χαζέψετα τα κοσμήματα έργα τέχνης στο πάρα πολύ στάιλις μαγαζί του Νίκου Κούλη.
Πιο κάτω μπορείτε να χαζέψετε τα ωραιότερα καρπούζια έβερ και να κάνετε τη βόλτα σας με ησυχία και χωρίς τον κάτασπρο ανελέητο βραδινό φωτισμό των σοκακίων. Ακόμα και οι 20 χρονοι φίλοι του γιου μου δήλωσαν πως “Η νύχτα στη Μύκονο έκανε τον κύκλο της και πέθανε”. Η ζωή κύκλους κάνει γι αυτό εμείς έχουμε πλέον ζαλιστεί.
Ετσι οι νέοι έβαλαν ξυπνητήρια να πάνε να πιάσουν νωρίς καρέκλες στην Ψαρρού να χαζέψουν από κοντά το αλτερ έγκο της Κατερίνας Καινούργιου, τη Βικτόρια Σίλβστεντ με πάνξανθη τρέσα και μακιγιάζ στην παραλία. Εχω συμπάθεια στη Βικτόρια γιατί έχει παγκ και έτσι όπως μου έχουν λείψει τα δικά μου κατσιάζω σκύλους- γάτες φίλων. Βλ Ρόκι πρώην συζύγου μου Ντέιβιντ Ισαγκ και γάτα Μπιάνκα της Χρυσέτας Τσοροτιώτη .
Αλλα εξιταριστικά δεν μου έρχονται πάντως χαμός από τουρισμό το νησί και αυτοκινητοθάλασσα. Επιστρέφω στην Αθήνα να πάω κομπιουτερογιατρό και για να αναμεταδώσω άλλους προορισμούς. Στη Μύκονο είμαστε πάντα νοερά και αναμεταδίδουμε όσα αξίζουν.
ΥΓ. Δε φαντάζεστε τι τράβηξα να γράψω τα παραπάνω με το τρελαμένο ποντίκι του λάπτοπ.
Σχόλια για αυτό το άρθρο