ΤΩΡΑ |
Ανήκει στους ικανούς σκηνοθέτες της νέας γενιάς και του αρέσει να ‘’πειραματίζεται’’ σε έργα ρεπερτορίου -λατρεύει τον Σαίξπηρ- υποστηρίζοντας, όμως, πάντα το νεωτερισμό του από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Αλέξανδρος Κοέν αγαπά με πάθος το θέατρο και το αποδεικνύει με πολλούς τρόπους. Εκτός από τη σκηνοθετική του ιδιότητα, κάνει μεταφράσεις θεατρικών έργων, συλλέγει προγράμματα και διδάσκει στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή ’’ ‘’Ίασμος’’. Ξεχωρίζει, γιατί είναι από τα ‘’καλά παιδιά’’ του χώρου, για την ευγένειά του ενώ επαγγελματικά έχει πολύ μέλλον και υπόσχεται πολλά! Φέτος, ανέβασε στο θέατρο Εξαρχείων, ένα από τα αριστουργήματα του Σαίξπηρ τον ‘’Κυμβελίνο’’ με ιδιαίτερα ενδιαφέρον cast. Ο Κυμβελίνος παίρνει παράταση λόγω μεγάλης προσέλευσης κόσμου. Γνωρίστε τον Αλέξανδρο Κοέν από το Α ως το Ω
Αλέξανδρος Κοέν: τόσες μεταπτώσεις που καταλήγει προβλέψιμος.
Βιβλιογραφία: εκεί όπου καταγράφεται συμπυκνωμένη η ανθρώπινη εμπειρία.
Γουίλιαμ Σαίξπηρ: ο πλανητάρχης που φιλοδοξώ να συναντώ συχνά πυκνά.
Δραματική σχολή: εκεί όπου μαθητές και δάσκαλοι μαθαίνουν καλύτερα το θέατρο.
Επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια: προς το παρόν Κυμβελίνος
Ζωή: η μία και μοναδική πίστα ενός περιπετειώδους παιχνιδιού.
Ηθοποιός: ο εκπρόσωπος του ανθρώπινου γένους επί σκηνής.
Θέατρο: βλάπτει σοβαρά τους καριερίστες.
Ιδέα: το καρότο που κάνει το γαϊδούρι να κινείται.
Κυμβελίνος: η αισιόδοξη πλευρά της ζωής που φωνάζει: «Ενότητα – αν είμαστε όλοι μαζί, μπορούμε».
Λόγος: το καμουφλάζ του συναισθήματος.
Μαγεία (σκηνική): οι στιγμές που διαλέγουν ν’ ανθολογήσουν όσοι φτιάχνουν και κυρίως όσοι βλέπουν θέατρο.
Νατουραλισμός: αμείλικτος – μακριά από μας!
Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς: όποιος κάθε φορά έχει καλύτερη ορατότητα στη ζωή.
Ονειρόδραμα: ένα έργο του Στρίντμπεργκ για το στρατόπεδο που λέγεται Ζωή.
Πειραματισμοί (σκηνοθετικοί): αναγκαίοι· ό,τι αντέξει από αυτούς θα πάει παρακάτω το θέατρο.
Ρεπερτόριο: εναλλασσόμενο, παρακαλώ! ώστε να συλλέξουμε πολλές εμπειρίες.
Σκηνοθεσία: η ενήλικη εκδοχή του παιχνιδιού.
Τραγικοί συγγραφείς: οι οδηγίες χρήσεως της ανθρώπινης ύπαρξης.
Υστεροφημία: το ξεσκαρτάρισμα όσων πέρασαν από τη ζωή.
Φωτισμοί: η αλλοίωση της πραγματικότητας.
Χειροκρότημα: ύπουλη αλλά γλυκιά παγίδα.
Ψυχεδέλεια: θα το ψάξω στον Μπαμπινιώτη.
Ώρα: καθοριστικός παρονομαστής για να πετύχει ή ν’ αποτύχει κάτι.
Σχόλια για αυτό το άρθρο