Ο Αντώνης Λουδάρος από το Α ως το Ω: “Νιώθω πιο οικεία στο θέατρο παρά στο σπίτι μου”

Αδιαμφισβήτητα, ο Αντώνης Λουδάρος, είναι ένας από τους ελάχιστους μπριλάντε ηθοποιούς του θεάτρου και όχι μόνο! Δεν είναι απλώς ‘’διεκπεραιωτής ηθοποιός’’ αλλά καλλιτέχνης με την πραγματική έννοια του όρου, γιατί μπορεί να παίξει όλα τα είδη του θεάτρου! Το χάρισμα του φωτίζει τη σκηνή και το πληθωρικό ταλέντο του ξεχειλίζει κάθε φορά που ενσαρκώνει τον ήρωα που του αναθέτουν οι σκηνοθέτες. Περνά με άνεση και ευκολία από την κωμωδία στο δράμα και από το μιούζικαλ στην επιθεώρηση – έχει δρέψει δάφνες σε αυτό το είδος με τις ερμηνείες του – και ‘’σκίζει’’ κάθε χρόνο στις καινούργιες του δουλειές. Το κοινό τον λατρεύει ενώ οι κριτικοί τον υμνούν στα review τους! Είναι, επίσης, ένα από τα πιο καλά παιδιά του χώρου και διακρίνεται για την άψογη και αψώνιστη συμπεριφορά του, την ευγένεια ψυχής του, την τιμιότητα, την ευθύτητα αλλά και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. Όλοι έχουν να πουν έναν καλό λόγο γι ’αυτόν – συνάδελφοί του και μη – και όλοι τον αγαπούν και τον ξεχωρίζουν. Εφέτος, δίνει έντονα το καλλιτεχνικό του παρών, μιας και πρωταγωνιστεί σε δύο έργα, στην κωμωδία-θρίλερ ‘’Φονική Παγίδα’’ του Ira Levin που παίζεται στο ‘’Αγγέλων Βήμα’’ σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, στο ολόφρεσκο ‘’Στέλιος Καζαντζίδης, η ζωή ου όλη’’ δια χειρός της ιδιοφυούς Μιμής Ντενίση που ανεβαίνει στο θέατρο Κέντρο Πολιτισμού ‘’Ελληνικός Κόσμος’’ και παράλληλα έχει σκηνοθετήσει την κωμωδία ‘’Δουλειές με φούντες’’ που παίζεται στην ‘’Αθηναΐδα’’. Απολαύστε τον από το Α έως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Αντώνης Λουδάρος: Αγωνίζομαι τόσο για την προσωπική όσο και για την επαγγελματική μου ισορροπία και επιτυχία.

Βλέψεις: Να κάνω τον κόσμο να ταξιδεύει μέσα από τη δουλειά μου.

Γέλιο: Λίγο παραπάνω γέλιο μας χρειάζεται στην εποχή που ζούμε.

Δουλειές με φούντες: Μία παράσταση που σκηνοθέτησα και είμαι υπερήφανος γι’αυτή!

Ευγνωμοσύνη: Για όλους τους ανθρώπους που με πίστεψαν και έκαναν να πιστέψω και εγώ σε εμένα.

Ζωντάνια: Απαραίτητο προσόν για να κάνεις αυτήν τη δουλειά.

Η ζωή του όλη: Μία παράσταση για τον Καζαντζίδη δια χειρός Μιμής Ντενίση. Είμαι πολύ χαρούμενος που συμμετέχω σε αυτή.

Θέατρο: Νιώθω πιο οικεία στο θέατρο παρά στο σπίτι μου.

Ιδεαλισμός: Σπάνια αρετή… Μακάρι να την είχαν περισσότερο άνθρωποι.

Κλάμα: Τόσο απαραίτητο όσο και το γέλιο…

Λογοκρισία: Υπάρχει με άλλο τρόπο και είναι ριζωμένη μέσα μας. Λογοκρινόμαστε συνέχεια μόνοι μας, τι πρέπει να πούμε και τι όχι, τι θα μας κάνει καλό και τι όχι.

Μανιέρα: Η μανιέρα πάντα μου θύμιζε την μπανιέρα, δεν ξέρω για ποιο λόγο.

Νοημοσύνη: Χρειαζόμαστε περισσότερη, πόσο δε μάλλον συναισθηματική…

Ξεγνοιασιά: Παιδικά χρόνια, η αθωότητά μας που χάθηκε, όνειρα που δεν εκπληρώθηκαν…

Ονειροφαντασία: Μας βοηθά να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα. Είμαστε πλάσματα της φαντασίας.

Πειρασμοί: Πολλοί και μεγάλοι!

Ρυθμός παράστασης: Απαραίτητος για να πετύχει!

Σθένος: Αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της ζωής με αυτό.

Τιμιότητα: Για εμένα είναι σημαία μου! Θέλω να είμαι τίμιος σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της δουλειάς μου…

Υπόληψη: Υπερεκτιμημένη αρετή. Πολλές φορές στέκεται εμπόδιο στο να μην πραγματοποιούμε τα όνειρά μας.

Φονική παγίδα: Ένα έργο που ονειρευόμουν από την εφηβεία μου. Από τα 14 μου με κυνηγά αυτό το έργο. Και τώρα ήρθε η στιγμή και το έκανα σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, στο ‘’Αγγέλων Βήμα’’.

Χωρισμός: Δεν είναι θάνατος… Είναι ένας μικρός προσωρινός θάνατος, αλλά απαραίτητος να προχωρήσεις στη ζωή σου.

Ψυχική ηρεμία: Όλοι την χρειαζόμαστε αλλά δυστυχώς γινόμαστε πιο δημιουργικοί, όταν δεν την έχουμε.

Ωραίο τέλος: Να μην ντρέπεσαι για ό,τι έχεις κάνει στη ζωή σου…