Παύρη νύχτα: από την Βίσση ως την Ανατολή

Στο Hotel Eρμού δερμάτινοι καναπέδες αντικαθιστούν τις κλασικές καρέκλες και τα τραπεζάκια των νυχτερινών κέντρων, υπάρχει μια ήρεμη πολυτέλεια εδώ, ένα αίσθημα ασφάλειας και ανεμελιάς.Στην  παρέα μας είναι ο φωτογράφος Γιώργος Καλφαμανώλης, ο ηθοποιός Χάρης Ασημακόπουλος, η δημοσιογράφος Χριστίνα Πολίτη, ο επιχειρηματίας Χρύσανθος Πανάς, η στιλίστρια Χρυσέτα Τσοροτιώτη, ο θεατρικός παραγωγός Γιώργος Σκληρός και ο μελλοντικός τραγουδιστής Κωνσταντίνος Ζέρβας. Άνετα θα μπορούσαμε να είμαστε ήρωες ενός θεατρικού έργου, ο καθένας με τη μεγάλη ή τη μικρή ιστορία του.

Θα το πω από την αρχή, η Αννα Βίσση είναι μια πλανεύτρα, μια μάγισσα του τραγουδιού. Χρησιμοποιεί την έμπειρη φωνή της για να σε παρασύρει στον κόσμο της και όταν το πετύχει δεν μπορείς να γλυτώσεις από τα νύχια της παρά μόνο όταν θέλει αυτή. Από τις 11 που βγήκε λεπτή, νεανική, αεικίνητη, με μια σεμνότητα και συστολή πρωτοεμφανιζόμενης και είπε “Απόψε έχω τρακ” μέχρι τις 5 το πρωί που μας ταρακουνούσε στα πατώματα, δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να τραγουδάει, να κινείται, να παίζει με τους μουσικούς και το κοινό. Όσο κι αν νομίζεις ότι το ελέγχεις, πιάνεις κάποια στιγμή τον εαυτό σου να τραγουδάει “Μες την ψυχή μου το απόλυτο κενό”…

Εδώ δεν έχει νόημα να πάρεις κριτική στάση, να το αναλύσεις, να το κριτικάρεις. Εδώ ή μένεις και συμμετέχεις ή φεύγεις.

Εμείς μείναμε…Και το ευχαριστηθήκαμε…Βγήκαμε έξω και διαπιστώσαμε ότι είχε αρχίσει να ξημερώνει…Πήρα ένα κουλούρι και όταν γύρισα στο σπίτι, παρ΄όλο που γύριζε και το σπίτι μαζί μου, είχε σταματήσει, έστω και για λίγο, αυτό το αγκάθι να μου τρυπάει την καρδιά…