ΤΩΡΑ |
Evita, Victor Victoria, Nine, Sweet Charity, Chicago, Μερικοί το προτιμούν καυτό, Βιολιστής στη στέγη, σε λίγους μήνες το Cabaret… Όλα τα θρυλικά μιούζικαλ που ανέβηκαν στη χώρα μας, αλλά και νέες δημιουργίες όπως Οι Καμπάνες του Edelweiss και ο
“Αλέξης Ζορμπάς” έχουν ένα κοινό πρόσωπο που τα ενώνει. Ο Αλέξιος Πρίφτης κρύβεται όχι πίσω, αλλά μπροστά από την ορχήστρα και διευθύνει, με τις εξαιρετικές ενορχηστρώσεις του, που αντηχούν ακόμα στα αφτιά όλων μας. Έφερε το “καινούργιο” και ανανέωσε μουσικά το μιούζικαλ στην Ελλάδα, πράγμα πολύ δύσκολο. Παράλληλα με τη μουσική διδασκαλία του στις παραστάσεις, κατάφερε να έχουν όλες άρτιο αποτέλεσμα και εκείνος να είναι περιζήτητος. Αυτές τις μέρες, όλα είναι έτοιμα για το Disney in concert, ξεκινούν οι πρόβες για το Cabaret στο Παλλάς και προγραμματίζει κι άλλες εκπλήξεις που θα τις μάθουμε όταν έρθει η ώρα. Μέσα στο φορτωμένο πρόγραμμά του, βρήκε το χρόνο να απαντήσει με χαρά στο αλφαβητικό ερωτηματολόγιο του Cosmopoliti και να μας αποκαλύψει σκέψεις για τον εαυτό του, για πρόσωπα και γεγονότα. Ο ασυναγώνιστος Αλέξιος Πρίφτης από το Α ως το Ω:
Aλέξιος Πρίφτης:
Κάποιος που μαγεύτηκε από το θέατρο όταν είδε, σε ηλικία 10 χρονών, την πρώτη του παράσταση. Κάποιος που από τα 6 του χρόνια παίζει πιάνο και κατάφερε μετά από χρόνια να συνδυάσει αυτές τις δυο του αγάπες αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στο μουσικό θέατρο.
Βίσση Άννα:
Να ξέρεις.. πάνω από σένα εγώ τίποτα δε βάζω… δε σ’ αλλάζω… δε σ’ αλλάζωωωωω
Γεννήθηκα:
Στο Λητώ…. Ημέρα Τρίτη… 2 Οκτωβρίου… κάποιου έτους!
Disney in concert:
Τα παιδικά μου χρόνια ζωντανεύουν ξανά μπροστά μου σε ένα φαντασμαγορικό θέαμα με τραγούδια και μουσικές από τις λατρεμένες ταινίες της Disney. Η Συμφωνική Ορχήστρα του Miskolc της Ουγγαρίας θα βρίσκεται στην Αθήνα για πέντε παραστάσεις στις 6, 7 & 8 Οκτωβρίου στο στάδιο του Tae Kwon Do στο Παλαιό Φάληρο.
Εvita:
Ένα από τα top πέντε musicals που ήθελα να κάνω στην καριέρα μου. Δε θα σου πω τα άλλα 4!
Ζωή:
Ομολογώ ότι μου έχει φερθεί πολύ ωραία ως τώρα τουλάχιστον. Δεν λέω ότι δεν υπήρξαν δυσκολίες – φυσικά και υπήρξαν – αλλά κοιτώντας προς τα πίσω βλέπω ότι τα καλά είναι πολύ περισσότερα από τα κακά. Και όπως λέει και το τραγούδι.. μία την έχουμε ..ε, ας τη γλεντήσουμε.
Ηθοποιοί:
Ένα από τα δύο βασικά «εργαλεία» της δουλειάς μου. Λατρεμένοι, ονειροπόλοι, αγωνιστές, ατίθασοι και τρελοί – με την καλή πάντα έννοια.
Θέατρο:
Αν λες την αλήθεια δεν χρειάζεται να θυμάσαι τα λόγια σου.
Ιδανικά:
Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Φιλία
Καμπάνες του Edelweiss:
Χτύπησαν, χτυπάνε και θα συνεχίσουν να χτυπάνε στην καρδιά και το μυαλό μου. Και αυτό γιατί ήταν η πρώτη φορά που ασχολήθηκα με ένα καινούργιο έργο χωρίς να έχω κανένα προηγούμενο άκουσμα. Σε όλα τα άλλα έργα υπήρχε είτε κάποια ηχογράφηση είτε κάποια βιντεοσκόπηση από προηγούμενο ανέβασμα όπου μπορούσα να στηριχτώ για το ύφος και το στυλ του έργου. Με άλλα λόγια υπήρχε μια μουσική αναφορά. Στις «Καμπάνες» ξεκίνησαν όλα από το μηδέν. Τα μόνα στοιχεία που είχα στα χέρια μου ήταν οι μελωδίες και οι συζητήσεις με το συνθέτη.
Λατρεία έχω:
Στα αεροπλάνα και την αεροπορία γενικότερα. Με προσοχή όμως… μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα!
Μιούζικαλ:
Για εμένα είναι το πιο δύσκολο – και ταυτόχρονα συναρπαστικό – είδος θεάτρου. Είναι ο συνδυασμός της υποκριτικής, της μουσικής και του χορού. Όλα πρέπει να γίνουν ένα και να εξυπηρετήσουν το ρόλο και το έργο. Θέλει μελέτη, αφοσίωση, τεχνική και αγάπη. Κάθε μελωδία είτε πρόκειται για ολοκληρωμένο τραγούδι είτε για μελωδία που συνοδεύει μια σκηνή έχει το δικό της ρόλο και λόγο μέσα στο έργο. Είναι ένας επιπλέον ολοκληρωμένος χαρακτήρας. Το τραγούδι στο μουσικό θέατρο δεν είναι – και δεν πρέπει να είναι – το ευχάριστο μουσικό διάλειμμα. Έχει τη δική του υπόσταση, το δικό του λόγο ύπαρξης. Πρέπει να είναι η συνέχεια του πεζού λόγου. Πάντοτε στην προσωπική μου μελέτη αναρωτιέμαι «γιατί αυτός ο χαρακτήρας τραγουδάει σε αυτό το σημείο του έργου;», «τι προσπαθεί να μας πει με το τραγούδι;» Και τις περισσότερες φορές καταλήγω στο ότι η μουσική και το τραγούδι είναι μια επέκταση των συναισθημάτων του κάθε χαρακτήρα. Πάντα στις πρόβες λέω στους ηθοποιούς να αντιμετωπίσουν το τραγούδι σαν ένα μονόλογο για να καταλάβουν ακριβώς αυτό που έχουν πουν. Και επιμένω στη φράση «αυτό που έχουν να πουν» και όχι αυτό που πρέπει να τραγουδήσουν. Οι νότες είναι το τελευταίο πράγμα που με απασχολεί. Το περιεχόμενο είναι αυτό που έχει σημασία. Οι ηθοποιοί καλούνται να εκφράσουν αυτό που λέει το τραγούδι με τέτοιο τρόπο ώστε αν το αφαιρέσουμε να υπάρχει κενό στην ιστορία του έργου. Φυσικά το ίδιο ισχύει και από την πλευρά του χορού!
Νine:
Μια παράσταση που πήρε «Δέκα με τόνο»!
Ξεκαρδίζομαι:
Mε τις ταινίες του Peter Sellers και με το έξυπνο χιούμορ
Ορχήστρα:
Το δεύτερο βασικό «εργαλείο» της δουλειάς μου. Οι μουσικοί μου! Αυτά τα λιοντάρια που σε κάθε παράσταση δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να ζωντανέψουν τις μελωδίες, τις εικόνες και τα συναισθήματα που βρίσκονται κρυμμένα στις παρτιτούρες.
Παραστάσεις:
Αυτό το μαγικό 2ωρο όπου για χάρη του έχεις αφιερώσει ώρες μελέτης, προετοιμασίας, έρευνας… έχεις ιδρώσει, έχεις αγχωθεί, έχεις γελάσει, έχεις κλάψει, έχεις τσαντιστεί… άλλες φορές έχεις αλλάξει γνώμη, άλλες φορές θέλεις να αλλάξεις επάγγελμα [!!!] αλλά έτσι είναι… There’s no business like show business!
Ρίσκο:
Μου αρέσει αλλά δεν είμαι και φανατικός οπαδός του κινδύνου. Θέλω να είναι όλα ζυγισμένα πριν ρισκάρω κάτι.
Sweet Charity:
Μια γλυκιά ανάμνηση. Μια υπέροχη συνεργασία με τον Chet Walker – βοηθό του Bob Fosse και ένα μεγάλο σχολείο λόγω αυτής της συνεργασίας.
Ταινίες:
Τις περισσότερες φορές τις χάνω προσπαθώντας να ακούσω και να αναλύσω το soundtrack. Έχω κι εγώ θέματα…
Yπάρχω για να…:
… πληρώνω λογαριασμούς!
Φωνές:
Μπορούν να κάνουν μαγικά πράγματα. Μπορούν να σου φτιάξουν τη διάθεση… να σε εξυψώσουν… να σε γεμίσουν με συναισθήματα. (με την προϋπόθεση να μην είναι φάλτσες). Δεν είναι τυχαίο ότι στα ωδεία μελετάμε πρώτα τη φωνητική μουσική.
Χορός:
Δε με έχεις δει να κάνω… χάνεις!
Ψάχνω:
Κυρίως για να βρω αναπτήρα!
Ώρα να…:
…συγκεντρωθώ στο Disney in Concert και να προγραμματίσω τις πρόβες του Cabaret που θα ανέβει στο Παλλάς στον Ιανουάριο του 2018
Σχόλια για αυτό το άρθρο