Aποκλειστικό: «Το φινιστρίνι» με τον Γιώργο Καρκά στο Θέατρο Βικτώρια

«Μόνο έτσι αξίζει η αγάπη, αν την πενθήσεις αληθινά». «Δεν είναι που εμείς θυμόμαστε τους νεκρούς μας, είναι που οι νεκροί δεν μας αφήνουν να τους ξεχάσουμε.» Όταν ο άνθρωπος χάνει την ελευθερία του, τότε βρίσκει τον εαυτό του. Πρέπει να πεθάνεις για να αναστηθείς.

ΣχετικάΆρθρα

«Το φινιστρίνι» είναι ένα έργο γραμμένο από τον Βασίλη Ρίσβα. Δεν είναι ένα επίκαιρο έργο, είναι ένα έργο διαχρονικό. Η αναζήτηση του εαυτού μας, η κατανόηση του, η αποδοχή του, η συμφιλίωση μαζί του, είναι αυτά που βασανίζουν τον άνθρωπο από την στιγμή που το ον αυτό απόκτησε συνείδηση. Σε μια εποχή που ενώ πάνω από όλα θα έπρεπε να είναι ο άνθρωπος, το ον δηλαδή, όμως τη θέση του, τη θέση της ύπαρξης, έχουν «καταλάβει» με την έννοια της κατάληψης, τα χαρακτηριστικά του, το αν είναι το ον αυτό έτσι ή αλλιώς. Ο ήρωας απομονώνεται, κλείνεται μεταφορικά και πραγματικά, διότι μόνο έτσι θα μπορέσει να επικοινωνήσει ξανά από την αρχή με τα αρχέτυπα του, με την ουσία της ύπαρξης (του), με τις αρετές του, να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του, τους φόβους του και να επανέλθει αγνός, «όμορφος», ουσιαστικός, συγχωρεμένος. Ο άνθρωπος για να είναι άνθρωπος πρέπει να μάθει να συγχωρεί και για να το μάθει αυτό, πρέπει να μείνει μόνος. Πραγματικά μόνος, για να αντέξει τη δική του συγχώρεση, γιατί μόνο έτσι βοηθιέται αυτός και μπορεί να βοηθήσει τους άλλους.