Πέτρος Λαγούτης: «Τίποτα δεν έρχεται εύκολα στην πορεία του ανθρώπου»

Στο θεατρικό γίγνεσθαι υπάρχουν ορισμένοι ηθοποιοί που δεν ορίζονται απλώς από τους ρόλους τους, αλλά από το ίδιο τους το ήθος ως σκηνική κατάσταση. Ο Πέτρος Λαγούτης ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία των ερμηνευτών που ενσαρκώνουν τον ”ηθοποιό-” πρόσωπο, τον καλλιτέχνη που φέρει επάνω του μια ορατή, αλλά απολύτως αισθητή δραματουργία ζωής. Η παρουσία του λειτουργεί ως υπόσχεση ποιότητας, μέτρου και εσωτερικής αλήθειας- ως μια ήσυχη αλλά ισχυρή θεατρική δύναμη που δεν κραυγάζει, δεν επιδεικνύεται, δεν διεκδικεί με θόρυβο, αλλά κατακτά με ουσία. Η σκηνική του ενέργεια είναι βαθιά ανθρωποκεντρική, εμποτισμένη με τρυφερότητα, λεπτό χιούμορ και μια σπάνια ευγένεια ύπαρξης, στοιχεία που τον καθιστούν όχι μόνο αξιόλογο ερμηνευτή, αλλά και πρότυπο καλλιτεχνικού ήθους! Με τη θεατρολογική έννοια του όρου, ο Πέτρος Λαγούτης δεν είναι απλώς ένας ηθοποιός- είναι ένα ζωντανό υποκριτικό συμβάν, ένας φορέας σκηνικής ενέργειας που συνθέτει με σπάνια αρμονία το ταλέντο, την παιγνιώδη αθωότητα και την ουσιαστική ωριμότητα της τέχνης. Στο πρόσωπο του συναντά κανείς τον ηθοποιό- πλάσμα, εκείνον που φέρει μέσα του το ”αιώνιο παιδί” της θεατρικής πράξης, τη βαθιά ανάγκη για παιχνίδι, αλήθεια και επικοινωνία, χωρίς ποτέ να απεκδύεται την ευγένεια, τη σεμνότητα και την αψονιστία που τον καθιστούν ηθικό και αισθητικό πρότυπο. Το ταλέντο του περισσεύει όχι ως επίδειξη, αλλά ως φυσική κατάσταση: ρέει αβίαστα με ακρίβεια, με μέτρο, με εκείνη τη σπάνια ποιότητα που κάνει τον ηθοποιό να υπάρχει οργανικά μέσα στο ρόλο και όχι να τον ”εκτελεί”… Ανήκει αδιαμφισβήτητα στους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του, γιατί διαθέτει εκείνη τη σύνθετη υποκριτική στόφα που συνδυάζει εσωτερικότητα, σκηνική ακτινοβολία και επικοινωνιακή ευφυΐα. Αυτό αποδείχθηκε με εντυπωσιακό τρόπο και στην πρόσφατη παρουσίασή του στο Big Brother, όπου προκάλεσε ένα ηχηρό ‘’μπαμ’’, αποκαλύπτοντας ένα ακόμη απρόσμενο ταλέντο: την ικανότητα να διαχειρίζεται το δημόσιο λόγο με άνεση, λεπτότητα και ανθρωπιά, αφήνοντας τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις και διευρύνοντας τα όρια της καλλιτεχνικής του παρουσίας πέρα από τη σκηνή, χωρίς να προδώσει ούτε στιγμή το ήθος του θεατρικού ανθρώπου! Στις 23 Ιανουαρίου, ο Πέτρος Λαγούτης επιστρέφει εκεί όπου η τέχνη του βρίσκει το φυσικό της έδαφος: στη θεατρική σκηνή. Πρωταγωνιστεί στη θεατρική μεταφορά της εμβληματικής κινηματογραφικής ταινίας του Σταύρου Τσιώλη ”Ας περιμένουν οι γυναίκες” που ανεβαίνει στο Θέατρο Ψυρρή, σε σκηνοθεσία του ικανού Βαγγέλη Λάσκαρη, ο οποίος προσέδωσε στο έργο μια μουσικοθεατρική μορφή. Εκεί, ο Λαγούτης καλείται να συνομιλήσει με τη μνήμη του ελληνικού κινηματογράφου και ταυτόχρονα να την επανεγγράψει σκηνικά, αποδεικνύοντας πως η υποκριτική του δεν είναι απλώς τεχνική, αλλά βαθιά ποιητική πράξη, γεμάτη χιούμορ, τρυφερότητα και ανθρωπογνωσία. Ένας ηθοποιός που τιμά το θέατρο όχι μόνο με την τέχνη του, αλλά και με την ίδια του την παρουσία!

– Νιώθεις ευνοημένος καλλιτεχνικά; Όλα ήρθαν εύκολα στην πορεία σου, λόγω του ταλέντου σου;  

Δεν είμαι εγώ αυτός που θα απαντήσω αν έχω ταλέντο ή όχι, οπότε αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι έτσι και αλλιώς τίποτα δεν έρχεται εύκολα στην πορεία ενός ανθρώπου σε όποιον χώρο και αν κινείται. Ακόμα και αν υπάρχει ταλέντο,  η δουλειά, η υπομονή και η επιμονή, είναι αυτά που το καλλιεργούν και που ενδεχομένως το κάνουν να ανθίσει. Ευνοημένος λοιπόν, νιώθω μόνο σε ό,τι αφορά τις συναντήσεις μου με κάποιους ανθρώπους που άνοιξαν τον τρόπο σκέψης μου και που με έκαναν να καταλάβω ότι στην τέχνη μας είναι εξίσου απαραίτητη και η τεχνική.

– Τι σε ιντρίγκαρε στη μεταφορά στο θέατρο της κινηματογραφικής ταινίας του Σταύρου Τσιώλη ”Ας περιμένουν οι γυναίκες” και αποφάσισες να πρωταγωνιστήσεις; 

Το όραμα που είχε ο σκηνοθέτης της παράστασης σε σχέση με τη μεταφορά αυτής της ταινίας στο θέατρο και σε συνδυασμό με τη διαχρονικότητα και τη νοσταλγική διάθεση της ταινίας ήταν αρκετά για να με κάνουν να πω το ‘’ναι’’.

– Πώς είναι ο Βαγγέλης Λάσκαρης ως σκηνοθέτης; 

Ο Βαγγέλης είναι ένας “ήσυχος”, πράος άνθρωπος και το πολύ θετικό στοιχείο του είναι η υπομονή που δείχνει στην πρόβα απέναντι στους ηθοποιούς του μέχρι τα πράγματα να γίνουν από τους ίδιους. Θέλω να πω, ότι δεν προσπαθεί να επιβάλλει αυτό που εκ των προτέρων έχει φανταστεί, αλλά είναι ανοιχτός να “πάρει” αυτά που ηθοποιοί θα γεννήσουν μέσα στην πρόβα και στη συνέχεια να τα σμίξει με τη δική του ιδέα και έτσι το αποτέλεσμα να είναι συνδημιουργικό και οι ηθοποιοί να νιώθουν ότι έβαλαν και το δικό τους λιθαράκι στη δημιουργία της παράστασης.

 

– Πόσο ιδιότυπη είναι η γραφή του Σταύρου Τσιώλη; 

Νομίζω ότι ο Σταύρος Τσιώλης με τη γραφή του έχει καταφέρει να συνδυάσει τη λαϊκότητα των ηρώων του με την ατμόσφαιρα της εποχής δημιουργώντας έτσι ένα αποτέλεσμα που κάποιες φορές μοιάζει σουρεαλιστικό αλλά ταυτόχρονα τόσο πραγματικό με γερές δόσεις χιούμορ, πολιτικές προεκτάσεις και ηθογραφικά στοιχεία.

 

– Γιατί το κάνατε μουσικοθεατρικό το έργο; 

Ήταν μια ιδέα του σκηνοθέτη Βαγγέλη Λάσκαρη ,νομίζω πολύ εύστοχη, προκειμένου να διατηρηθεί το κλίμα της εποχής που ταυτόχρονα δίνει μια ωραία ζωντάνια στην παράσταση.

– Ο έρωτας τι είναι για εσένα; 

Πιστεύω ότι ο έρωτας στην ζωή όλων των ανθρώπων είναι μια μαγική κινητήριος δύναμη που σε κάνει να νιώθεις ατρόμητος και σου δίνει φτερά. Μεγαλώνοντας, νομίζω ότι είναι ευλογία να μπορείς να συνειδητοποιήσεις και να δεις το παράθυρο που σου ανοίγει για να χτίσεις κάτι ακόμα μεγαλύτερο, την αγάπη…

 

-Τι σου δίνει ώθηση και δύναμη στην καθημερινότητά σου; 

Πέρα από την ύπαρξη των πολύ κοντινών μου προσώπων, που πάντα έχω ανάγκη, πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα μας είναι η ίδια η καθημερινότητα. Εννοώ, οι απλές καθημερινές νίκες μας απέναντι στα μικρά καθημερινά εμπόδια δεν είναι αμελητέες και μόνο αν πατάμε πάνω σε αυτές βρίσκουμε τη δύναμη να προχωρήσουμε.

 

-Αν ρωτήσω τους φίλους σου να μου πουν για τα θετικά και αρνητικά σου στοιχεία, τι θα μου έλεγαν; 

Δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς αλλά πιστεύω ότι και τα θετικά μου και τα αρνητικά μου πηγάζουν από αυτό το ακούραστο παιδάκι που κουβαλάω μέσα μου. Οπότε, για παράδειγμα, ο αυθορμητισμός μου και ο ενθουσιασμός μου για τα πράγματα μπορεί να είναι ένα όμορφο και θετικό στοιχείο μου αλλά ταυτόχρονα ο παρορμητισμός μου και η κυκλοθυμία μου μπορούν να γίνουν τα αρνητικά μου.

– Είσαι ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού σου; 

Σίγουρα ναι, αλλά αυτό δεν λειτουργεί πάντα θετικά. Θέλω να πω, ότι κάποιες φορές αυτό με βοηθάει να γίνομαι καλύτερος αλλά κάποιες άλλες, λόγω του πολύ αναλυτικού τρόπου σκέψης μου, μπορεί να με παγιδεύσει σε μικρά και ασήμαντα σε σχέση με το “όλον”.

 

– Στην τηλεόραση γιατί δεν εμφανίζεσαι συχνά; 

Δεν νομίζω ότι δεν εμφανίζομαι συχνά. Ίσως τα τελευταία χρόνια να έχω καταφέρει να είμαι λίγο πιο επιλεκτικός.

– Ως παρουσιαστής στο Big Brother πήρες τα εύσημα ,θα σε ενδιέφερε εξίσου η παρουσίαση στην τηλεόραση μεταξύ άλλων; 

Το έχω πει αρκετές φορές ότι η παρουσίαση είναι κάτι που με ενδιαφέρει και πιστεύω ότι μου ταιριάζει, αρκεί να αφορά πράγματα που μου αρέσουν ή που να μπορώ να βρω μέσα σε αυτά κάτι που με ιντριγκάρει.

– Αδυναμίες έχεις; Τις καταπολεμάς; 

Φυσικά και έχω και όταν τις αντιλαμβάνομαι τις καταπολεμάω, άλλες με επιτυχία, άλλες με λιγότερη και άλλες με καθόλου…

– Τι αγαπάς περισσότερο στη ζωή σου; 

Αυτό που καταλαβαίνω όσο περνάνε τα χρόνια είναι ότι το μυστικό είναι να αγαπάς την ίδια τη ζωή στην ολότητα της. Όσο προσπαθείς να ορίσεις με ακρίβεια τα πράγματα τόσο στενεύεις τα πλαίσια και γίνεται πιο δύσκολο να είσαι ευτυχισμένος.

– Είσαι μονογαμικός; 

Ναι, από μικρός ήμουν θέσει μονογαμικός. Μεγαλώνοντας διαπιστώνεις ότι για πολλούς λόγους αυτό δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο φαντάζεσαι αλλά ναι, η προδιάθεσή μου είναι πάντα αυτή.

 

-Θέλεις να σε αγαπούν; 

Φυσικά και θέλω αλλά όχι όλοι. Πιστεύω ακράδαντα ότι αν θες να έχεις θέση απέναντι στα πράγματα θα έχεις και εχθρούς αλλά αυτό είναι το κόστος μιας προσωπικότητας που θέλει να μεγαλώνει και να δυναμώνει και αυτό είναι που τελικά δίνει μεγαλύτερη αξία στο ποιοι, πώς και γιατί μας αγαπάνε.

 

– Η ζωή σου έχει χαρές; 

Η επανεφεύρεση των πραγμάτων που μας δίνουν χαρά είναι πλέον η μεγαλύτερη χαρά μου. Φυσικά, αυτό δεν υπονοεί ότι σταμάτησα ποτέ να παίρνω χαρά από τους ανθρώπους που αγαπάω, αντιθέτως πιστεύω ότι απαιτείται μια καθημερινή ψυχική εγρήγορση προκειμένου η ρουτίνα μας να μην γίνεται ισοπεδωτική και να μη μας στερεί αυτές τις χαρές.

– Οι ηθοποιοί ”πάσχετε” από ανασφάλεια ή όχι; 

Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλλιτέχνης ο οποίος δεν έχει ανάγκη την επιβράβευση του κοινού του, οπότε υπό αυτήν την έννοια, πάντα μέχρι να παρουσιαστεί το καλλιτεχνικό έργο ο καλλιτέχνης θα έχει αγωνία και ανασφάλεια. Πιστεύω ,όμως, ότι όσο μεγαλώνουμε αυτή η ανάγκη για επιβράβευση δίνει τη θέση της σε μια άλλη ανάγκη, την ανάγκη για μεγαλύτερη απόλαυση μέσα από την ίδια τη διαδικασία παραγωγής του καλλιτεχνικού έργου, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την μεγαλύτερη ικανοποίηση ασχέτως της κοινής γνώμης.

 

– Θα συμμετείχες σε ένα κακό σίριαλ απλά και μόνο για να έχεις δουλειά ή για χρήματα; 

Το έχω ήδη κάνει. Από τη στιγμή που ο βιοπορισμός μου εξαρτάται από την τέχνη μου δεν νομίζω ότι έχω άλλη επιλογή. Είμαι, όμως, πεπεισμένος πως ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες αν δουλεύεις χωρίς να υποτιμάς τη δουλειά σου μπορείς τουλάχιστον να διασώσεις τον εαυτό σου.

– Το θέατρο τι είναι για εσένα; 

Είναι ο χώρος εκείνος που είναι ανάγκη να είσαι απόλυτα παρών και αυτό αυτομάτως σε επαναφέρει στην χαμένη παιδικότητά σου.

 

– Τι επιθυμείς πολύ να κάνεις θεατρικά; 

Ποτέ δεν ονειρευόμουν συγκεκριμένους ρόλους ή έργα. Το όνειρό μου πάντα είναι να δουλεύω με ανθρώπους που συνεννοούμαστε εντός και εκτός σκηνής, που η κοσμοθεωρία μας μας επιτρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτό που συμβαίνει στο θέατρο με τον ίδιο τρόπο.

 

– Έχεις καινούργια σχέδια;

Είμαι σε συζητήσεις για διάφορα πράγματα αλλά τίποτα δεν είναι ανακοινώσιμο.

– Τι εύχεσαι για τον καινούργιο χρόνο; 

Υγεία, τύχη και εσωτερική γαλήνη.

Μετά την θριαμβευτική της πορεία στη Θεσσαλονίκη, η παράσταση που ενθουσίασε κοινό και κριτικούς έρχεται στο Θέατρο Ψυρρή για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

 

Η εμβληματική ταινία «Ας περιμένουν οι γυναίκες»,μια κωμωδία με τη χαρακτηριστική ειρωνική, καυστική και ανθρώπινη γραφή του Τσιώλη. μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή.Το έργο παρακολουθεί μια παρέα ανδρών που ταξιδεύουν, μιλούν ασταμάτητα, φιλοσοφούν, σχεδιάζουν και ονειρεύονται. Οι γυναίκες, παρούσες ή απούσες, γίνονται το σιωπηλό μέτρο του χρόνου που περνά και δεν επιστρέφει.

 

Η θρυλική ταινία του 1998 με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Σάκη Μπουλά, Αργύρη Μπακιρτζή, που χάρισε στο ελληνικό κοινό ατάκες-σταθμούς και στιγμές ξεκαρδιστικού σουρεαλισμού, αποκτά νέα θεατρική πνοή. Εκεί που «Ο ορισμός του πέναλτι κυρία μου» συναντούν τη φράση-δήλωση «διότι οι άνθρωποι δεν συγχωρούν όσους από έρωτα εκπέσανε».

 

Η ταινία του Τσιώλη έχει γίνει τα τελευταία χρόνια cult φαινόμενο, με τις ατάκες της να κατακλύζουν τα social media και να ξαναφέρνουν στο προσκήνιο την ανεπιτήδευτη και βαθιά ελληνική ψυχή του έργου. Με χιούμορ και ευαισθησία, η παράσταση υπενθυμίζει γιατί αυτό το ταξίδι τριών ανδρών παραμένει τόσο βαθιά ανθρώπινο, ένα καθαρά ελληνικό roadtrip, γεμάτο στιγμές γέλιου και ανατροπών.

 

Τα τραγούδια της ταινίας να ερμηνεύονται live από την Αλεξάνδρα Μάγκου δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα άλλοτε τρυφερή κι άλλοτε ξέφρενη γεμάτη ρυθμό και κέφι – όπως ακριβώς επιτάσσει και το έργο του Τσιώλη.

Η θεατρική μεταφορά δεν επιχειρεί μια μουσειακή αναπαράσταση της ταινίας, αλλά μια ζωντανή συνομιλία μαζί της. Στη σκηνή, ο λόγος του Τσιώλη ζωντανεύει και φωτίζει τη διαχρονικότητα ενός έργου που σήμερα μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ.

 

Υπόθεση του έργου:
Καλοκαίρι. Δύο μπατζανάκηδες, ο Πάνος κι ο Μιχάλης, βιοτέχνες στην βιομηχανική ζώνη της Θεσσαλονίκης, ξεκινούν το ταξίδι τους για διακοπές στη Θάσο, όπου τους περιμένουν οι οικογένειές τους. Λίγο έξω από τη λίμνη Βόλβη, ένα απρόσμενο συμβάν σταματά την πορεία τους. Ο τρίτος μπατζανάκης, που ήδη βρίσκεται στη Θάσο και προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις οικογένειες, σπεύδει να τους παραλάβει. Από εκεί ξεκινά ένα οδοιπορικό γεμάτο χιούμορ, αμηχανίες και απρόσμενες αλήθειες – ένα ταξίδι τριών ανδρών που, αποφεύγοντας τη ρουτίνα και τις ευθύνες τους, αναζητούν για λίγο το όνειρο.

Κείμενο: Σταύρος Τσιώλης
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λάσκαρης
Σκηνικά: Κατερίνα Παπαγεωργίου
Μουσική σύνθεση – επιμέλεια: Μιχάλης Χατζηαναστασίου
Κίνηση: Ιωάννα Μήτσικα
Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιάννης Κυρατζής
Κατασκευή σκηνικών: Kolossaion Productions, Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης
Μουσική παραγωγή &Programming – Μίξη ήχου: Ironmic_studio
Φωτογράφιση: Καλφαμανώλης Γιώργος
Φωτογραφίες παράστασης: Νάκης Γιώργος
Γραφιστικά  αφίσα: Ναταλία Μπουτάση
Σκηνοθεσία trailer: Παναγιώτης Κουντουράς
Οργάνωση παραγωγής: Παναγιώτης Μητσόπουλος
Παραγωγή: Kolossaion Productions, ArtboxFargani

 

Παίζουν: Πέτρος Λαγούτης, Τάσος Τζιβίσκος, Νικόλας Βασιλειάδης, Νικίτα Ηλιοπούλου.

Σε διπλή διανομή στους ρόλους τους Μαρία Γράμψακαι Μαγδαληνή Μπεκρή, Βαγγέλης Λάσκαρηςκαι Μιχάλης Χατζηαναστασίου.
Τραγούδι: Αλεξάνδρα Μάγκου

 

Ευχαριστούμε την Κατερίνα Τσιώλη για την πολύτιμη βοήθεια της.

 

 

Εισιτήρια προπωλούνται:

στο  https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/as-perimenoun-oi-gynaikes/

και στο ταμείο του Θεάτρου Ψυρρή.

Πληροφορίες: στο  6987 089778

 

ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΨΥΡΡΗ, Σαχτούρη 4

Από τις 23 Ιανουαρίου έως15 Μαρτίου2026

Παρασκευή στις 9:15μ.μ.

Σάββατο στις 9:15μ.μ.

Κυριακή στις 7:00μ.μ.