ΤΩΡΑ |
Υπάρχουν καλλιτέχνες που ανεβαίνουν στη σκηνή και υπάρχουν και εκείνοι που μοιάζουν να γεννήθηκαν για αυτήν. Ο Θανάσης Πατριαρχέας ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία: σε εκείνους τους ηθοποιούς που από τα πρώτα τους κιόλας βήματα απέδειξαν ότι διαθέτουν τη σπάνια αυθεντική θεατρική σπίθα που δεν κατακτάται, αλλά χαρίζεται! Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν εν μία νυκτί βρέθηκε να υπηρετεί πρωταγωνιστικούς ρόλους- το ταλέντο του, η σκηνική του αλήθεια και η εσωτερική του ευγένεια τον κατέστησαν από νωρίς μια παρουσία που το κοινό παρακολουθεί με θαυμασμό και εμπιστοσύνη. Η υποκριτική του δύναμη συνδυάζει τη νεανική φρεσκάδα με μια αξιοθαύμαστη ωριμότητα, ενώ η σκηνική του παρουσία διαθέτει γοητευτική ένταση που καθηλώνει το θεατή και τον οδηγεί να συμμετέχει συναισθηματικά σε κάθε δραματική στιγμή. Με πειθαρχία, εργατικότητα και βαθύ σεβασμό προς την τέχνη του θεάτρου, αποδεικνύει ότι ανήκει στους ηθοποιούς που δεν αρκούνται στην επιτυχία, αλλά αναζητούν διαρκώς την καλλιτεχνική υπέρβαση και την ουσιαστική εμβάθυνση στο ρόλο. Στην καλλιτεχνική του πορεία δεσπόζει ως πολύτιμος σταθμός η συνεργασία του με τη μεγάλη κυρία της ελληνικής σκηνής, την Κάτια Δανδουλάκη. Η συνάντησή τους στην παράσταση ”Αόρατος επισκέπτης” υπήρξε για τον ίδιο κάτι πολύ περισσότερο από μια επαγγελματική συνεργασία: μια βαθιά προσωπική και θεατρική εμπειρία ζωής, σχεδόν μυητική. Στο έργο, που αγαπήθηκε θερμά από το κοινό, ο Πατριαρχέας επιβεβαιώνει βραδιά με τη βραδιά την υποκριτική του ωριμότητα και την ακτινοβολία της σκηνικής του παρουσίας. Εκεί, αποδεικνύει ότι διαθέτει την ικανότητα να κινείται με την ίδια φυσικότητα ανάμεσα στη λεπτή ψυχολογική απόδοση και στη δυναμική θεατρική έκφραση, μετατρέποντας κάθε σκηνή σε μια ζωντανή εμπειρία θεατρικής έντασης και συγκίνησης. Ο “Αόρατος επισκέπτης” παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο Αριστοτέλειον μέχρι τις 5 Απριλίου. Παράλληλα, η τηλεόραση προσφέρει στο ευρύ κοινό την ευκαιρία να τον απολαμβάνει μέσα από τη δημοφιλή σειρά ”Ηλέκτρα” της ΕΡΤ1, η οποία διανύει ήδη την τρίτη της χρονιά. Εκεί, ο Πατριαρχέας αποδεικνύει ότι διαθέτει τη σπάνια ικανότητα να μεταφέρει την ίδια ένταση, την ίδια αλήθεια και την ίδια υποκριτική ακρίβεια τόσο στη θεατρική σκηνή όσο και στον τηλεοπτικό φακό. Με ερμηνευτική λεπτότητα και συναισθηματική διαύγεια, κατορθώνει να δίνει ζωή σε χαρακτήρες που δεν περιορίζονται σε απλές δραματουργικές γραμμές, αλλά αποκτούν βάθος, πολυπλοκότητα και ανθρώπινη αλήθεια. Ωστόσο, εκείνο που τον καθιστά ακόμη πιο ξεχωριστό δεν είναι μόνο το καλλιτεχνικό του χάρισμα, αλλά και η βαθιά ανθρώπινη ποιότητά του! Είναι ένας άνθρωπος που δεν ξεχνά να ευχαριστεί, που αναγνωρίζει με συγκίνηση όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του στα πρώτα του βήματα στο θέατρο και που αντιμετωπίζει κάθε συνεργασία ως δώρο και ευλογία. Αυτή η σεμνότητα, η ευγένεια του χαρακτήρα και η ειλικρινής ευγνωμοσύνη του προς τους δασκάλους και τους συνεργάτες του φωτίζουν ακόμη περισσότερο την προσωπικότητά του και προσδίδουν στην καλλιτεχνική του παρουσία ένα σπάνιο ήθος. Με την ίδια τρυφερότητα και αφοσίωση αντιμετωπίζει και την οικογένειά του, την οποία θεωρεί πολύτιμο καταφύγιο και πηγή δύναμης μέσα στη δημιουργική του πορεία, έναν ασφαλή λιμένα από τον οποίο αντλεί ισορροπία και έμπνευση. Το καλλιτεχνικό του ταξίδι συνεχίζεται με την ίδια δυναμική και το ίδιο πάθος. Το καλοκαίρι θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα δίπλα στον σπουδαίο Γιώργο Κωνσταντίνου με το πολυαγαπημένο έργο ”Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν”, σε σκηνοθεσία του εμπνευσμένου Κώστα Γάκη- μια συνάντηση γενεών και θεατρικών ευαισθησιών που προμηνύεται ιδιαίτερα συναρπαστική και που αναμένεται να αναδείξει ακόμη περισσότερο τη σκηνική του ευελιξία και τη δραματουργική του ευαισθησία. Ο Θανάσης Πατριαρχέας δεν είναι απλώς ένας ταλαντούχος ηθοποιός της νεότερης γενιάς! Είναι ένας καλλιτέχνης που υπηρετεί το θέατρο με αφοσίωση, σεμνότητα και βαθιά αγάπη για την τέχνη του. Και ίσως γι’ αυτό το κοινό τον ακολουθεί με εμπιστοσύνη: γιατί πίσω από κάθε ρόλο του διακρίνεται ένας άνθρωπος που τιμά τη σκηνή με ήθος, ευγνωμοσύνη και αληθινό πάθος για δημιουργία, ένας ηθοποιός που βαδίζει με σταθερά και φωτεινά βήματα προς μια πορεία ολοένα και πιο σημαντική μέσα στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
-Πώς είναι η συνεργασία σου με τη μεγάλη κυρία του θεάτρου Κάτια Δανδουλάκη επί δύο συνεχείς σεζόν;
Μαγική! Τεράστια προσωπική και θεατρική εμπειρία ζωής. Ευλογημένος, ευτυχισμένος, τυχερός. Τις συμβουλές της θα τις φέρω για πάντα μέσα μου…
– Παίρνεις μαθήματα δίπλα της τόσο από υποκριτικής πλευράς, όσο και από στάση ζωής;
Νομίζω απάντησα και πριν. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια το θεατρικό της ήθος, αλλά και το σθένος ζωής και αξιοπρέπειας εκτός από αυτή. Τεράστια προσωπικότητα!
– Γιατί ο «Αόρατος Επισκέπτης» παίζεται για δεύτερη χρονιά; Γιατί σημειώνει τόσο μεγάλη επιτυχία;
Όλα ξεκινούν από ένα κείμενο που πραγματώθηκε σε μια παράσταση που σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό. Οι ανατροπές είναι συνεχείς σε κάθε σκηνή μέχρι το μεγάλο φινάλε. Και φυσικά οι μεστές ερμηνείες που σε κάνουν να θες να το δεις ξανά και ξανά.
– Πώς είναι η Σοφία Σπυράτου ως σκηνοθέτις;
Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζομαι με την Σοφία και θέλω να προσθέσω ότι κι αυτή είναι μία απ’ τις μεγάλες κυρίες του ελληνικού θεάτρου. Είχαμε και έχουμε εξαιρετική συνεργασία σε ανθρώπινο αλλά και επαγγελματικό επίπεδο.
– Γιατί είπες το «ναι» σε αυτό το έργο;
Την αλήθεια; Όταν ο κύριος Ταγάρης, χρόνια συνεργάτης μου, είπε «σε θέλω για χειμώνα μαζί με την Κάτια, σε σκηνοθεσία Σπυράτου», δεν χρειαζόμουν τίποτα άλλο. Είπα κατευθείαν το «ναι». Μετά διάβασα και το κείμενο και όλα τα άλλα είναι ιστορία πλέον.
– Πόσο δύσκολο είναι να μεταφερθεί μια κινηματογραφική ταινία στο θέατρο;
Πάρα πολύ. Πρώτον, έχει να συγκριθεί με ένα έργο που ήδη υπάρχει και μπορείς να το ξαναδείς και να το ξαναδείς. Μια ταινία φτιάχνεται για να υπάρχει για πάντα, ενώ μια θεατρική παράσταση γεννιέται στις 9 το βράδυ και δύο ώρες μετά έχει «πεθάνει». Άρα, άλλα τα μέσα που χρειάζονται για μια ταινία, άλλα για μια παράσταση. Δυστυχώς, το σανίδι σου φέρνει τεράστιες ελευθερίες αλλά και περιορισμούς όταν έχεις να συγκριθείς με μια ταινία. Δεύτερον, υπήρχαν κάποια σημεία που δεν μπορούσαμε να τα δείξουμε ούτε θεατρικά ούτε σκηνικά ούτε αφηγηματικά, κι έτσι αναγκαστικά υπάρχουν κάποια κινηματογραφημένα κομμάτια, που αυτό όμως όχι μόνο δεν σε ξενίζει, αλλά έρχεται και κουμπώνει αριστοτεχνικά πάνω στην παράσταση.
– Νιώθεις τυχερός στην έως τώρα πορεία σου;
Πολύ! Είναι ένα υπέροχο ταξίδι που συνεχίζεται και είμαι ευλογημένος γι’ αυτό…
– Χρίστηκες πρωταγωνιστής εν μία νυκτί…
Δεν θα το έλεγα «εν μία νυκτί». Υπήρχαν πολλές παραστάσεις πριν τον «Αόρατο Επισκέπτη» που είχα βασικό ρόλο στη δημιουργία και στην εκτέλεση. Αλλά ναι, εν προκειμένω, με ένα ιερό τέρας όπως η Κάτια, παλεύω να υπάρξω στη σκηνή και ελπίζω να φανώ αντάξιος των περιστάσεων.
– Σε βοήθησαν κάποιοι στο ξεκίνημά σου;
Πάρα πολλοί. Δεν είμαι απ’ αυτούς που θα πουν «τα κατάφερα μόνος μου». Δεν υπάρχει «μόνος μου». Υπάρχει η οικογένεια, οι φίλοι, οι ευκαιρίες, ο εαυτός σου. Σε όλους αυτούς στηρίχτηκα και όλοι αυτοί με βοήθησαν. Και πολλή δουλειά. Και τύχη. Ευγνώμων!
– Σε φοβίζει το γεγονός ότι γεύτηκες την επιτυχία νωρίς;
Βασίλη, επιτυχία είναι η οικογένειά μου και το ότι βαδίζουμε με κάποια ευτυχία. Όλα τα άλλα είναι εφήμερα…
– Ήταν όνειρό σου να γίνεις ηθοποιός;
Πριν πέντε χρόνια θα σου έλεγα ξεκάθαρα «ναι». Τώρα θα σου πω ότι τα όνειρά μου εξελίχθηκαν.
– Έχεις προτίμηση σε κάποιους ρόλους ιδιαίτερα;
Με το χέρι στην καρδιά θα πω: οι ρόλοι δεν μου έχουν έρθει ακόμα…
– Αν έκανες μέσα στο μυαλό σου ένα βίντεο κλιπ της ζωής σου, υπάρχουν εικόνες που θα έβαζες οπωσδήποτε, σκηνές και περιστατικά ευτυχίας ή και δυσάρεστα ακόμη;
Πάρα πολλές στιγμές ευτυχίας, χαράς, αγάπης και περηφάνιας που μου δίνουν κουράγιο να αντέξω την καθημερινότητα και μου δίνουν στόχο ζωής αλλά και ελπίδας. Και σίγουρα πολλά δυσάρεστα που με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Δεν ξέρω αν θα άλλαζα κάτι, πάντως.
– Είσαι άνθρωπος της οικογένειας; Έχω την εντύπωση ότι προτιμάς τη θαλπωρή του σπιτιού από τη διασκέδαση…
Όλα παίζουν το ρόλο τους. Και όλα έχουν το χώρο και το χρόνο τους. Με βρίσκεις σε μια φάση αρκετών χρόνων που απολαμβάνω την οικογένειά μου και τις πολύτιμες καθημερινές στιγμές. Προσπαθώ να ζω το τώρα με γνώμονα το αύριο.
– Το δράμα αναδεικνύει περισσότερο τις ερμηνευτικές ικανότητες ή η κωμωδία;
Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω εγώ. Αλλά πλέον, με τα χρόνια, θέλω να παραδεχτώ κάτι: ένα μικρό, ελάχιστο προβάδισμα το έχει η κωμωδία μέσα μου, που όμως δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν έχω δοκιμαστεί αρκετά.
– Ποιος είναι ο διακαής καλλιτεχνικός σου πόθος;
Κανένας.
– Με ποια κριτήρια λες «ναι» στις τηλεοπτικές συνεργασίες;
Τους ανθρώπους πάνω απ’ όλα: να τους εμπιστεύομαι και να με εμπνέουν. Και μετά ακρογωνιαίος λίθος το σενάριο. Η αρχή όλων!
Στην «Ηλέκτρα» που προβάλλεται από την ΕΡΤ1, τι σε ιντρίγκαρε και συνεργάστηκες σε αυτό το σίριαλ;
Το ότι για πρώτη φορά δεν έκανα έναν ρόλο «καλού παιδιού». Ο Νικόλας με σημάδεψε υποκριτικά και με εξέλιξε. Ένας χαρακτήρας δύσκολος, δύστροπος, με βάθος και εξελικτική πορεία μέσα στα τρία χρόνια της «Ηλέκτρας». Ερμηνευτικός θησαυρός για έναν ηθοποιό που θέλει να σκάψει.
– Ποια είναι τα επόμενα καινούργια σχέδιά σου;
Θα είμαι με τον κύριο Γιώργο Κωνσταντίνου στο «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν» για καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, και είμαι σε τελικές συζητήσεις για μια νέα σειρά που θα προβάλλεται από τη νέα σεζόν.
Σχόλια για αυτό το άρθρο