Γιώργος Τριανταφύλλου: «Ελπίζω σε έναν κόσμο με ειρήνη»

Ο Γιώργος Τριανταφύλλου είναι ένας νέος ηθοποιός και σκηνοθέτης που αναδύεται μέσα από το φως της τέχνης. Tαλαντούχος με ήθος και σεμνότητα, ανήκει στη νέα γενιά των ηθοποιών που κουβαλούν μέσα τους το πάθος του δημιουργού και τη συνέπεια του επαγγελματία, χωρίς να θυσιάζουν το ήθος τους στο βωμό της προβολής. Τον Γιώργο, τον απολαμβάνουμε κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι τις 31 Μαρτίου στο “Lο” του Μάριου Τσάγκαρη, που σκηνοθετεί ο Λευτέρης Παπακώστας στο Bios. Το Cosmopoliti που στέκεται πάντα δίπλα στους νέους καλλιτέχνες, τον αγκαλιάζει και τον αναδεικνύει στο ευρύτερο κοινό στην αποκλειστική συνέντευξη από το Α ως το Ω που ακολουθεί

ΣχετικάΆρθρα

Aγαπώ: να περνάω όμορφες στιγμές με τους αγαπημένους μου, να τρώμε μαζί, να βλέπω ταινίες, να παίζω, να ακούω μουσική, να τραγουδάω, να περνάω χρόνο με τις γάτες μου και να κάνω βόλτες στη λιακάδα.

Bαριέμαι: όταν άνθρωποι παθαίνουν σοβαροφάνεια ή δεν έχουν χιούμορ. Όταν το στρες γίνεται εμποδιστικό αντί για δημιουργικό. Όταν οι άνθρωποι δεν λένε τι θέλουν και πώς νιώθουν και πρέπει να τους λύσεις σαν γρίφο.

Γυναικοκτονίες: σε έναν ιδεατό κόσμο δεν θα έπρεπε να υφίστανται. Για την ώρα ακόμη παλεύει η ανθρωπότητα να αποδεχτεί τη γυναικοκτονία ως όρο.

Διαβάζω: με κάθε ευκαιρία και αφορμή, όπου και όποτε βρω λίγο χρόνο, ποίηση, βιβλία για την υποκριτική, βιβλία ψυχολογίας και θεατρικά κείμενα.

Ελπίζω: σε έναν κόσμο με ειρήνη. Και σε προσωπικό επίπεδο αγάπη, υγεία και επίτευξη στόχων.

Ζωή: παραμένει ένα μυστήριο. Σκληρή αλλά και συναρπαστική. Δύσκολη αλλά κυλάει σαν νεράκι. Πολύτιμη μα και φθαρτή. Διαρκής αλλά και εφήμερη.

Ήττα: όταν την αποδέχεσαι μπορεί να γίνει και μάθημα. Γίνεται έμμονη ιδέα όταν την αντιλαμβάνεσαι ως ματαίωση. Οι μικρές ήττες είναι περισσότερες από τις μεγάλες νίκες. Ωστόσο κι αυτές σε οδηγούν στην εξέλιξη.

Θέατρο vs Τηλεόραση: Το θέατρο είναι έρωτας, γάμος, το σπίτι, η βάση. Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε η τηλεόραση ούτε καν ως «ανάγκη». Η τηλεόραση είναι μια πλανεύτρα που σε καλεί κοντά της και τη ζητάς, πεινάς για αυτή χωρίς να καταλαβαίνεις το γιατί. Είμαστε μικρή αγορά. Έξω αν κάναμε το ίδιο θέατρο με εδώ θα βιοποριζόμασταν επαρκώς. Εδώ έχουμε ανάγκη την τηλεόραση ως μέσον αναγνωρισιμότητας για τις δουλειές στο θέατρο. Να ανέβει η αξία μας. Ευτυχώς έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των δουλειών τα τελευταία χρόνια.

Ιδανικά: έχω όπως όλοι μας. Και όσο μεγαλώνω, τόσο τα ιδανικά αυτά ενισχύονται και γίνονται συνειδητά.

Καταπιέζομαι: όταν υπάρχουν γύρω μου κακοπροαίρετες προθέσεις, όταν δεν σέβονται εμένα, τη δουλειά μου ή το πλαίσιο στο οποίο βρίσκομαι και δρω, όταν φέρονται άσχημα σε εμένα ή σε άλλους ανθρώπους.

Lο: το αντικείμενο του πόθου μου στην παράσταση που παίζω. Ως Μαλλούρας (ο ρόλος που υποδύομαι) έχω εμμονή με την Λο. Την αγαπώ με έναν δικό μου, ιδιαίτερο και αλλόκοτο τρόπο που με οδηγεί στα άκρα.

Μοναξιά: έμαθα να την αποδέχομαι, να την αγκαλιάζω και έτσι κάπως την ξορκίζω και την ξεπερνώ.

Νέες συνεργασίες: Με τον σκηνοθέτη Γιάννη Τσάκωνα για το «Νησί των Σκλάβων» του Μαριβώ. Και την Λυδία Γεωργανά που υπογράφει το Musical «Ο Γάμος της Πένυς» σε μουσική Ελένης Σφετσιώρη. Και ό,τι άλλο ευπρόσδεκτο εφόσον υπάρχει όραμα και καλή διάθεση!

Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς: Ναι στα ωραία έργα που συνομιλούν με την εποχή είτε από Έλληνες είτε από ξένους! Υπάρχει υπέροχο νέο υλικό, αρκεί να δοθούν οι αφορμές για δημιουργία.

Ονειρεύομαι: κάθε βράδυ χωρίς εξαίρεση, και δύο και τρία όνειρα μπορεί και παραπάνω. Ξυπνάω και προσπαθώ να τα θυμάμαι. Σημειώνω, αναλύω και πολλές φορές εμπνέομαι.

Πόλεμος: Αφήνει μόνιμα και ανεξίτηλα σημάδια από όπου περάσει. Δεν είναι λύση για τίποτα. Είναι μια ακόμη αφορμή για περισσότερα κέρδη, έρχεται πάντα όταν δημιουργείται ανάγκη των ισχυρών να κινήσουν χρήμα. Επικρατεί μια παγκόσμια πλάνη που κρατάει πολύ καλά εδώ και χιλιετίες σχεδόν, ότι ο πόλεμος είναι αναγκαίο κακό αλλά μόνο κακό είναι. Ο ειρηνοποιός φέρνει την επανάσταση, όχι τον πόλεμο.

Ροή: Στη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτη και απρόσκοπτη. Στο θέατρο είναι απαραίτητη, φέρνει αποτελέσματα και επικοινωνεί τον κόσμο ενός έργου μεταξύ των ηθοποιών και μέσω αυτών προς το κοινό. Το κοινό είναι διαβασμένο και έξυπνο. Αντιλαμβάνεται την έλλειψη ροής και χάνει το ενδιαφέρον του. Όταν αυτή είναι ενεργή και παρούσα, το ανέβασμα πετυχαίνει τον στόχο του.

Συνεργασίες που κρατάω: είναι πρώτα από όλα αυτές που έχουν σεβασμό, που φτιάχνουν παρέες και που εξελίσσουν τα εργαλεία της δουλειάς. Ο Λευτέρης Παπακώστας που σκηνοθετεί την Lο και με τον οποίο έχω συνεργαστεί και στο παρελθόν, έχει αυτά τα χαρακτηριστικά! Ιδανικά μετά από κάθε συνεργασία θέλω να έχω αποκτήσει έστω έναν νέο φίλο.

Τηλεόραση: Είναι μέσον με τεράστια ακόμη επιρροή. Δεν παρακολουθώ, είμαι περισσότερο σινεφίλ. Με συναρπάζει ωστόσο μια καλή ερμηνεία στην τηλεόραση.

Υποφέρω: όταν υποφέρουν γύρω μου άνθρωποι. Και όταν άνθρωποι που αγαπώ υποφέρουν και δεν υπάρχει τρόπος να τους βοηθήσω πρακτικά.

Φόβος: αντισταθμίζει την τόλμη από το να γίνει παράτολμη. Ίσως προστατεύει. Ο φόβος σώζει αλλά είναι εμπλοκή και εμπόδιο ειδικά όταν υπάρχει τραύμα.

Χρόνος: υπάρχει. Ή και όχι. Ο φόβος έλλειψης χρόνου δημιουργεί την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν φτάνει. Η διαχείρισή του, ίσως είναι το κλειδί. Την εποχή της μόνιμης επαφής με την οθόνη του κινητού τηλεφώνου, ο χρόνος μοιάζει να τρέχει και εμείς τον κυνηγάμε.

Ψυχή: είναι η ίδια η ύπαρξη. Αυτό που με κάνει να έχω συνειδητότητα, συναισθήματα, θέλω. Μια διαρκής και αέναη διαδικασία της ζωής.

Ωραία παράσταση: στην εποχή των sold out και των παραστάσεων της χρονιάς είναι μια έννοια που ψάχνει τη σημασία της. Υποκειμενική και εντελώς προσωπική σε σχέση με τα κριτήρια και τα γούστα του καθενός. Κάποιοι αναζητούν αυτό που αναζητούν οι πολλοί. Αν τύχει και αυτό έχει ουσία είναι το ιδανικό πάντρεμα. Αλλιώς υπάρχουν μικρά διαμαντάκια σε μικρούς ιδιαίτερους χώρους που ψάχνουν αυτόν τον έναν θεατή που θα φύγει συγκινημένος.