Αφιέρωμα στη μνήμη του Λάκη Παπαστάθη

Ο Λάκης Παπαστάθης, σκηνοθέτης και ένας από τους ελάχιστους τολμηρούς πρωτοπόρους στη δημιουργία  πολιτιστικής ταυτότητας της Ελληνικής Τηλεόρασης (ΕΡΤ), αυτοβιογραφείται στο «Μονόγραμμα».
Εκ των βασικών δημιουργών της εκπομπής «Παρασκήνιο» που έγραψε ιστορία στην ΕΡΤ, εμπλουτίζοντας το αρχείο της με ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής ιστορίας του τόπου μας.
Ο Λάκης Παπαστάθης γεννήθηκε στον Βόλο το 1943. Δυο πόλεις έχουν διαμορφώσει τη ζωή του, ο Βόλος και η Μυτιλήνη. Τελειώνοντας το γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα και ξεκίνησε να σπουδάζει στην Πάντειο,  με το βλέμμα στραμμένο προς  το όνειρό του που ήταν –από μικρό παιδί  στη Μυτιλήνη– να κάνει ταινίες.
Από νωρίς στην Αθήνα συνδέθηκε με όλους τους σκηνοθέτες του λεγόμενου Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Παντελή Βούλγαρη τον Νίκο  Παναγιωτόπουλο την Τόνια Μαρκετάκη, τη Φρίντα Λιάπα, τον Σταύρο Τορνέ. Γύρω στο 1968  γνωρίζει τον Αλέξη Δαμιανό και γίνεται βοηθός του στην θρυλική πλέον ταινία, την “Ευδοκία”.
Όλα αυτά την εποχή που ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος εξέπνεε, και «το νέο ελληνικό σινεμά ήταν ένα κίνημα όχι μόνο κινηματογραφικό αλλά κι ένα κίνημα που καθόριζε μια ηθική στάση απέναντι στην ελληνική πραγματικότητα».
Έφτιαξε τη «Cinetic» μαζί με τον Τάκη Χατζόπουλο κι άρχισαν να κάνουν διαφημίσεις, έχοντας στο μυαλό μας όμως ότι θα μαζέψουν χρήματα για να κάνουν κινηματογράφο.
Η ΕΡΤ του οφείλει πολλά, αν και ο ίδιος λέει πως κι αυτός οφείλει σ’ αυτήν. Κι αυτό έγινε όταν ξεκίνησε να προβάλλεται το «Παρασκήνιο». Μια εκπομπή-μαρτυρία, ένα ντοκουμέντο της εποχής μας. Περίπου 200 σκηνοθέτες δούλεψαν στο «Παρασκήνιο». Ο ίδιος μαζί με τον Τάκη Χατζόπουλο, συμμετείχε στα περισσότερα. Σπουδαίοι άνθρωποι της νεότερης Ελλάδος, του τελευταίου μισού του 20ου αιώνα και των αρχών του 21^ου, αποτύπωσαν το στίγμα τους στο «Παρασκήνιο».
Έχει σκηνοθετήσει τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους: “Τον καιρό των Ελλήνων” (1981), “Θεόφιλος” (1987), “Το μόνον της ζωής του ταξείδιον” (2001), “Ταξίδι στη Μυτιλήνη” (2010) και μία μικρού μήκους: “Γράμματα από την Αμερική” (1972). Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές διηγημάτων: “Η νυχτερίδα πέταξε” (Νεφέλη 2002), “Η ήσυχη” (Νεφέλη 2005), το χρονικό “Όταν ο Δαμιανός γύριζε την Ευδοκία” (Πατάκης 2006), “Το καλοκαίρι θα παίξει την Κλυταιμνήστρα” (Πόλις 2011), και “Ο δάσκαλος αγαπούσε το βωβό σινεμά” (Πόλις 2016).

Παραγωγός: Γιώργος Σγουράκης
Σκηνοθεσία: Περικλής Κ. Ασπρούλιας
Φωτογραφία: Στάθης Γκόβας
Ηχοληψία: Νίκος Παναγοηλιόπουλος
Μοντάζ: Σταμάτης Μαργέτης
Διεύθυνση παραγωγής: Στέλιος Σγουράκης