Άννα Κουτσαφτίκη: «Ονειρεύομαι να γίνομαι συνεχώς καλύτερος άνθρωπος»

ΣχετικάΆρθρα

Έγινε γνωστή κι αγαπητή στο πλατύ κοινό, μέσα από το ρόλο της Ξένιας, της Θεσσαλονικιάς φιλολόγου στη σούπερ επιτυχημένη σειρά ’’Μην αρχίζεις τη μουρμούρα’’ του Αlpha. Όμως η ευπροσήγορη, εγκάρδια, ευγενική, πανέμορφη και ακτινοβόλος Άννα Κουτσαφτίκη, έχει πίσω της αρκετά χιλιόμετρα πάνω στο θεατρικό σανίδι και σίγουρα έχει ακόμα πολλά θεατρικά χιλιόμετρα μπροστά της. Έκανε comeback φέτος στο θέατρο με την παράσταση «Ελάτε να πιούμε έναν καφέ…» του Πιέρο Κιάρα σε σκηνοθεσία Νίκου Καρδώνη στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός που συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή 17 Μαρτίου. Αν δεν είδατε αυτή την κωμωδία, προγραμματίστε έγκαιρα να πάτε για να περάσετε ένα υπέροχο θεατρικό βράδυ και να θαυμάσετε στη σκηνή την Άννα Κουτσαφτίκη σε ένα ρόλο όπως δεν την έχετε ξαναδεί! Η κομψή εξωτερική της εμφάνιση και το πολύπλευρο ταλέντο της σε συνδυασμό με τις φωνητικές της ικανότητες -θα έπρεπε να είναι πρώτη επιλογή στα μιούζικαλ που ανεβαίνουν κατά τη γνώμη μου- την κάνουν ξεχωριστή και εξέχουσα. Η υπέροχη, υπερταλαντούχα Άννα Κουτσαφτίκη σε αποκλειστική συνέντευξη από το Α ως το Ω.

Αγαπώ: Δεν ξέρω αν έχω μάθει ν ’αγαπάω και δεν ξέρω αν θα καταφέρω πότε ν ’ αγαπήσω με τη σωστή και την απόλυτη έννοια του όρου. Η αγάπη είναι ο ύψιστος σκοπός του ανθρώπου και απαιτεί συνεχή αγώνα ζωής για να τον πλησιάσεις γιατί προϋποθέτει αγιότητα, αλλιώς όλοι μας μας αντιλαμβανόμαστε την αγάπη πολύ προσωπικά ανάλογα μ’ αυτό που φέρουμε. Αυτό που σίγουρα έχω κατανοήσει είναι ότι αν δεν γνωρίσουμε και δεν αγαπήσουμε πρώτον απ’ όλους τον εαυτό μας δεν θα καταφέρουμε ν’ αγαπήσουμε ποτέ κανέναν άλλον.

Βαριέμαι φρικτά: Βαριέμαι φρικτά τη στασιμότητα, τη ρουτίνα, το να βαριέμαι φρικτά. Το πολεμώ λυσσαλέα κι όσο μεγαλώνω τόσο περισσότερο το πολεμώ.

Γράφω: Κάποιες φορές γράφω τραγούδια, αναλαμβάνω κυρίως το κομμάτι της μουσικής επένδυσης. Με συναρπάζει να ντύνω μουσικά στίχους, που με κινητοποιούν και διεγείρουν τη φαντασία μου.

Δημιουργία: Είχα την ύψιστη τιμή, να γίνω μητέρα. Η μητρότητα είναι η απόλυτη έκφραση της δημιουργίας. Την στιγμή, που έφερνα στον κόσμο την κόρη μου ένιωσα, ότι συναντήθηκα με τον Θεό.

Ελάτε να πιούμε έναν καφέ: Είναι η παράσταση στην οποία συμμετέχω αυτήν την περίοδο, μια δουλειά που θεωρώ, ότι είναι πολύ αξιόλογη και την απολαμβάνω κάθε βράδυ. Είναι μια κωμωδία απολαυστική με έντονο καυστικό χιούμορ αλλά και με πολιτικό πρόσημο και πολλά επίπεδα ανάγνωσης, με ζωντανή μουσική καθόλη τη διάρκεια της παράστασης, γρήγορους ρυθμούς κι εναλλαγές εικόνων, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά από τον Νίκο Καρδώνη και πολύ αξιόλογους συναδέλφους, που κάθε βράδυ δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.

Ζωή: Τεράστιο δώρο αν τη ζήσουμε θυμούμενοι πάντα ότι είναι τεράστιο δώρο.

Ηλικία: Είναι πάντα σχετική. Προσπαθώ εναγωνίως να μικροδείχνω εσωτερικά.

Θρησκεία: Η ορθοδοξία είναι ο δρόμος της ψυχής μου και κύριος της ψυχής μου είναι ο Χριστός, στην αγκαλιά του γαληνεύω, εκεί υπάρχω αληθινά, εκεί αναγεννιέμαι κι εκεί αναπαύομαι. Η ορθοδοξία μόνο δόγμα δεν είναι αλλά δυστυχώς μεταφράζεται έτσι κάποιες φορές ακόμη κι από την ίδια την εκκλησία.

Ικανότητα: Πρέπει πάντα να συμβαδίζει με την πνευματικότητα και την καλλιέργεια ψυχής. Μόνο έτσι αποδίδει καρπούς.

Καλλιτεχνικά σχέδια: Προς το παρόν απολαμβάνω την παράσταση που παίζω στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός «Ελάτε να πιούμε έναν καφέ» και την αγαπημένη μου σειρά «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» και την άνοιξη θα κάνω κάποια lìve παρέα με τον Χάρη Μπότση, τον μουσικό της παράστασής μας.

Λατρεία έχω: Βαριά λέξη η λατρεία, με τρομάζει. Προτιμώ την αγάπη. Ας φτάσουμε μέχρι την αγάπη. Αρκεί.

Μην αρχίζεις τη μουρμούρα: Αποδεικνύεται μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου η συγκεκριμένη σειρά και νιώθω ευγνώμων που αποτελώ κομμάτι της όλα αυτά τα χρονιά. Τη μουρμούρα στην πραγματική μου ζωή δεν τη θέλω καθόλου αλλά παραδέχομαι ότι κάποιες φορές αποτελεί το αλατοπίπερο σε μια σχέση.

Νέα αρχή: Νέα αρχή σημαίνει αναγέννηση ακόμη κι όταν χρειάζεται να γίνει μέσα από δύσκολες συνθήκες. Όσες φορές έκανα μια νέα αρχή στη ζωή μου και δεν το φοβήθηκα, ένιωσα ότι κέρδισα χρόνια ζωής.

Ξένια: Νομίζω ότι όταν αποχωριστώ την Ξένια θα είναι σαν να έχω χάσει ένα κομμάτι του εαυτού μου. Την έχω αγαπήσει και την έχω πονέσει πολύ αυτήν τη γυναίκα και θα κατέχει πάντα μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Ονειρεύομαι: Να γίνομαι συνεχώς καλύτερος άνθρωπος κι αυτό να το μιμηθεί το παιδί μου κι αργότερα το παιδί του παιδιού μου.

Παράσταση vs πρόβα: Την πρόβα την αγαπώ για τις στιγμές της γνωριμίας με τους συναδέλφους μου και τους ήρωες, που καλούνται να ζωντανέψουν για το μαγικό ταξίδι της δημιουργίας και της σύνθεσης ενός ρόλου αλλά πώς μπορεί να συγκριθεί η πρόβα με την παράσταση; Δεν μπορεί. Η παράσταση είναι τέλεση μεγάλου μυστήριου.

Ρόλος που ονειρεύομαι να παίξω: Δεν ονειρεύομαι, να παίξω κάποιον ρόλο. Ονειρεύομαι ν ‘ανακαλύψω κάποιο ρόλο, που θα με κάνει να ονειρεύομαι να τον παίξω.

Σιγοτραγουδώ συχνά: Στιχάκια και μελωδίες, τραγουδιών έχω επιλέξει ως οδηγό ζωής.

Τραγούδι: Είναι ίσως η πιο αυθεντική ψυχική μου έκφραση. Τραγουδάω από μωρό, δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς το τραγούδι.

Υστεροφημία: Δεν με αφορά. Δεν με αφορούσε ποτέ. Με απομακρύνει από το στόχο μου.

Φιλία: Οι φίλοι μου είναι η οικογένεια μου. Δεν θέλω ποτέ να υπάρξω χωρίς αυτούς. Είναι προέκταση του εαυτού μου, βασικό κομμάτι της ψυχής μου, ο καθρέφτης μου.

Χαίρομαι πολύ: Όταν κάνω πράγματα που μου θυμίζουν και μου ξυπνάνε τις παιδικές μου ποιότητες.

Ψυχή: Η ίδια η ουσία του Θεού, γι’ αυτήν πρέπει να γίνονται όλα.

Ωραία παράσταση: Δύο παραστάσεις που είδα τώρα τελευταία με ενθουσίασαν, κι οι δυο στηρίζονται στις εκπληκτικές ερμηνείες των ηθοποιών. Μια είναι «Την Τρίτη στο Σούπερ μάρκετ» με τον Φαίδωνα Καστρή κι η άλλη «Το ταγκαλάκι» με τον Χάρη Φλέουρα