ΤΩΡΑ |
Ηθοποιός brillante με στόφα θεατρίνου! Γι’ αυτό και μπορεί και παίζει όλα τα είδη του θεάτρου με επιτυχία, αφήνοντας πάντα το ερμηνευτικό το αποτύπωμα σε ο,τιδήποτε καλείται να υποδυθεί! Ο ταλαντούχος, με ισχυρή προσωπικότητα, παιδεία, σεμνότητα και ήθος, Αντώνης Λουδάρος, τα τελευταία χρόνια έχει καταπιαστεί και με τη σκηνοθεσία, όπου και εκεί τα πηγαίνει περίφημα! Η τελευταία του συνεργασία με την ανήσυχη καλλιτεχνικά Παυλίνα Χαρέλα στο έργο του εμπνευσμένου Παναγιώτη Μέντη ”Ρόζα Εσκενάζυ- Η βασίλισσα του Ρεμπέτικου” μετά από απανωτά sold out στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Σοφούλη, μεταφέρθηκε στο θέατρο Αλκμήνη της Αθήνας, όπου παίζεται κάθε Τετάρτη, γνωρίζοντας την ίδια επιτυχία. Τηλεοπτικά βρίσκουμε τον αγαπημένο μας ηθοποιό να συμπρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά ”Η κατάρα της Τζέλα Δελαφράγκα” των Ρέππα + Παπαθανασίου που προβάλλεται στον Alpha. O εξαιρετικός ηθοποιός- σκηνοθέτης και κύριος στην κοινωνική του ζωή, Αντώνης Λουδάρος από το Α ως το Ω.
Αγνώμονες: Τους λυπάμαι. Είναι βαρέλια δίχως πάτο. Δεν θα γεμίσουν ποτέ. Αυτός που δίνει, έχει και δίνει. Αυτός που παίρνει και είναι αγνώμων, δεν θα έχει ποτέ…
Belle Epoque: Μια εποχή ζυμώσεων. Πολλές ωραίες ιδέες γεννήθηκαν τότε!
Γενικευμένη βία: Ίσως μας έχει πνίξει η υποκρισία και η φυλακή του φαίνεσθαι. Ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει μεγάλη πίεση, είναι λογικό να τον συνθλίβει.
Διαφορετικότητα: Έχουμε μπερδέψει, νομίζω, τη διαφορετικότητα με το χάρισμα και με την ανάγκη να ξεχωρίσουμε από το πλήθος. Φοβάμαι επίσης ότι ενισχύει πολύ την ατομικότητα. Παλιά ο κόσμος ενωνόταν κάτω από κοινότητες, τώρα ψάχνει τρόπους να διαιρεθεί μέσω της διαφορετικότητας. Τι σου φαίνεται πιο υγιές;
Εσκενάζυ Ρόζα: Μια γυναίκα που άλλαξε την Ελλάδα και τον πολιτισμό. Μπροστά από την εποχή της. Μαχήτρια για τα ‘’θέλω’’ της αλλά και το δίκιο του αδύναμου. Την θαυμάζω βαθιά για αυτό επέλεξα να ανεβάσουμε το έργο με την Παυλίνα Χαρέλα.
Ζωή: Αγάπη! Αγάπη για αυτό που κάνεις, για τη δημιουργία, άνθρωποι που μοιράζονται όμορφες στιγμές, αγάπη για τον εαυτό σου και τους γύρω. Χωρίς αγάπη, και δεν εννοώ μόνο τον έρωτα, η ζωή είναι πολύ γκρίζα.
Η κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα: Είναι ευλογία αυτή η σειρά. Ήρθε στο τέλειο timing, μου είχε λείψει η τηλεόραση αλλά ήθελα μια δουλειά στην οποία να μην μπορώ να πω όχι. Και ήρθε η ‘’Κατάρα’’ και χαίρομαι τόσο με αυτή τη δουλειά! Ένα τόσο αστείο σενάριο των Ρέππα – Παπαθανασίου, ένα τόσο φοβερό καστ, είμαι περιχαρής με αυτή τη δουλειά!
Θέατρο Αλκμήνη: Άνθρωποι που στηρίζουν τη δημιουργία και το καλό θέατρο, από όπου κι αν προέρχεται. Φέτος κάθε Τετάρτη φιλοξενεί την παράσταση που σκηνοθέτησα, την αγαπημένη μου “Ρόζα Εσκενάζυ, η βασίλισσα του Ρεμπέτικου” με την Παυλίνα Χαρέλα στον ομώνυμο ρόλο.
Ιερό: Η αξιοπρέπεια του ανθρώπου είναι για μένα το πιο ιερό πράγμα. Να μην το προσβάλεις, να μην το θέσεις, έστω εν αμφιβόλω. Είναι σαν να πυροβολείς τον πυρήνα της ύπαρξής του.
Κοινωνία: Ο μεγάλος ασθενής. Είναι σε μια μετάβαση που προκλήθηκε αφενός από την πρόοδο της τεχνολογίας, τις απανωτές κρίσεις και τα συνεχώς μεταβαλλόμενα δεδομένα. Θα αργήσει να έρθει η ισορροπία.
Λάθη: Το μεγαλύτερο σχολείο! Πονάνε εκείνη την ώρα αλλά μετά τα σκέφτεσαι με ένα γλυκόπικρο χαμόγελο.
Ματιά σκηνοθετική: 360ο! Μου αρέσει να βλέπω σχετικά τα πράγματα. Το φως και τα σκοτάδια τους, την τραγικότητα αλλά και την ειρωνεία και την ελπίδα. Πάντα φροντίζω να αφήνω μια χαραμάδα ελπίδας.
Νους: Δεν ησυχάζει ποτέ. Αχόρταγος να μάθει, να γνωρίσει, να γευτεί…
Ξενόφερτος: Τα τελευταία χρόνια, με την εδραίωση του διαδικτύου, πλέον όλα αυτά που λέγαμε “ξενόφερτα” έγιναν κοντινά. Πόσο ξενόφερτο μπορεί να είναι κάτι στο πλανητικό χωριό;
Όρκος: Τιμή!
Πόλεμοι: Τραγωδία για την ανθρωπότητα. Δεν θα χορτάσει ποτέ αυτό το τέρας;
Ρεμπέτικο τραγούδι: Έχει μια αλητεία αλλά ταυτόχρονα και μια αρχοντιά. Όπως έχει πει και ο Πουλικάκος: «Η αλητεία θέλει ευγένεια. Ειδεμή είσαι απλώς τσόγλανος»
Σεβασμός: Θέλω να πιστεύω πως δείχνω το σεβασμό που αρμόζει στο κάθε τι. Νομίζω πως πάει πακέτο με τη σεμνότητα…
Τοξικότητα: Προσπαθώ να την αποφεύγω συστηματικά. Και τη θετική τοξικότητα επίσης. Τοξικότητα είναι η κακία είναι και η υποκριτική καλοσύνη, έτσι.
Υποκριτικά προσόντα: Κυρίως σκληρή δουλειά και αντίληψη. Και να μην έχεις εγωισμό αλλά και να έχεις. Να δέχεσαι δηλαδή την κριτική αλλά να πεισμώνεις και να λες “όχι’’, θα το καταφέρω”.
Φωνή: Βασικό εργαλείο του ηθοποιού!
Χάρισμα: Κάτι που θα πρέπει να έχει θετικό αντίκτυπο στους άλλους αλλιώς δεν έχει νόημα…
Ψυχισμός: Το παιδί μέσα μας που πνίγεται και αντιδρά. Θέλει φροντίδα…
Ωραία παράσταση: Αυτή που το μήνυμά της πέρασε με επιτυχία στο κοινό!
Σχόλια για αυτό το άρθρο