ΤΩΡΑ |
Ο γαλαξίας μας που βλέπουμε σαν μια μεγάλη παχιά γραμμή από αστέρια ονομάστηκε έτσι από το γάλα της Ήρας που τρόμαξε όταν αντίκρισε για πρώτη φορά την ασχήμια του Ήφαιστου στο θηλασμό. Έχει σχήμα δίσκου και εμείς τον παρατηρούμε από το πλάι. Χρειάζεται 100 χιλιάδες έτη φωτός να τον διασχίσεις και περιέχει 400 δισεκατομμύρια άστρα σαν τον ήλιο μας. Και όμως ο κολοσσιαίος IC 1101 έχει διάμετρο 5 εκατομμύρια έτη φωτός και πληθυσμό 100 τρισεκατομμύρια αστέρια.
Ο κόκκινος υπερ-γίγαντας VY CanisMajoris (‘Μεγάλος Σκύλος’), ένα πραγματικό τέρας που κάνει το δικό μας ήλιο να φαίνεται σαν κόκκος άμμου συγκριτικά, είναι το μεγαλύτερο θερμο-πυρηνικό εργοστάσιο στο γνωστό Σύμπαν. Η Γη θα χωρούσε μέσα του 7.000 εκατομμύρια εκατομμυρίων φορές.
Το μεγαλύτερο ηφαίστειο στο ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται στον κόκκινο πλανήτη. Ονομάζεται Όλυμπος και είναι τρεις φορές πιο ψηλό από το Έβερεστ, ενώ η βάση του είναι μεγάλη όσο η Γαλλία. Φαίνεται ανενεργό αλλά οι εκρήξεις του θα ήταν σίγουρα κοσμογονικές.
Στον Άρη είναι και το μεγαλύτερο φαράγγι, το μνημειώδες Valles Marineris, 4.000 χιλιόμετρα μακρύ. Αν ήταν στη Γη, θα ‘χάραζε’ τις ΗΠΑ από άκρη σε άκρη, 7 φορές πιο βαθιά από το Γκραν Κάνυον.
Το μεγαλύτερο ανθρώπινο κατασκεύασμα που βρίσκεται στο Διάστημα είναι το διαστημόπλοιο Πλανκ ( από τον Μαξ Πλανκ, Γερμανό νομπελίστα της Φυσικής) και κατασκευάστηκε από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος. Μελετά τα κοσμικά μικροκύματα.
Το μεγαλύτερο διαστημικό φαινόμενο, ορατό στο ανθρώπινο μάτι, είναι ο γαλαξίας της Ανδρομέδας (που έσωσε ο Περσέας), δύο φορές πιο μεγάλος από το δικό μας. Φαίνεται στο βόρειο ημισφαίριο το φθινόπωρο και το χειμώνα.
Ο λαμπρότερος πλανήτης (που δεν παράγει ο ίδιος φως, αλλά αντανακλά του Ήλιου) είναι η Αφροδίτη. Είναι το τελευταίο ‘αστέρι’ που βλέπουμε την αυγή και το πρώτο που φαίνεται όταν δύει ο Ήλιος, με τα ονόματα Αυγερινός, Αποσπερίτης.
Ο μεγαλύτερος όμως πλανήτης είναι ο αέριος βασιλιάς Δίας. Όλοι οι άλλοι πλανήτες μαζί είναι δυόμιση φορές μικρότεροι. Το κέντρο του πλανήτη εικάζεται ότι είναι υγρό μέταλλο, συμπιεσμένο απίστευτα μαζί με υδρογόνο και ήλιο. Προστάτεψε τη Γη άπειρες φορές από εισερχόμενους κομήτες στο παρελθόν, ενώ μια φορά που ένας τον προσπέρασε μακριά από τη βαρυτική του έλξη οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν.
Η ισχυρότερη μαύρη τρύπα που έχουμε παρατηρήσει, ουσιαστικά βλέποντας τη να περνά μπροστά από ένα αστέρι, παραμορφώνοντας το φως του είναι η OJ 287, 18 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο. Οι μαύρες τρύπες είναι διάσπαρτες στο Σύμπαν και γεννιούνται όταν ένα αστέρι πεθαίνει βίαια καταρρέοντας στον εαυτό του. Τίποτε δε γλιτώνει από την απίστευτη έλξη της και μεγαλώνει καταναλώνοντας ολόκληρους ήλιους. Μέσα στη μαύρη τρύπα οι νόμοι της φυσικής τεντώνονται με απίθανο τρόπο, καθώς χώρος και χρόνος καταλύονται.
Σχόλια για αυτό το άρθρο