ΤΩΡΑ |
Ο βραβευμένος με Όσκαρ και BAFTA Μάρτιν ΜακΝτόνα (Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι, Τα Πνεύματα του Ινισέριν, Αποστολή στην Μπριζ) υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία στην ξεχωριστή μαύρη κωμωδία “Eπτά Ψυχοπαθείς”. Ο Κόλιν Φάρελ υποδύεται έναν ακόμη αξέχαστο χαρακτήρα, και συμπρωταγωνιστούν οι Σαμ Ρόκγουελ, Γούντι Χάρελσον, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τομ Γουέιτς, Άμπι Κόρνις και Όλγα Κιριλένκο.
Ο Μάρτι, ένας συγγραφέας που προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην, ονειρεύεται πως μια μέρα θα τελειώσει το σενάριο που γράφει. Το μόνο που χρειάζεται είναι αυτοσυγκέντρωση και έμπνευση. Ο καλύτερός του φίλος, ο Μπίλι, ένας άνεργος ηθοποιός και ενίοτε κλέφτης σκυλιών, θέλει να τον βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο. Ο Χανς είναι ο συνεργός του Μπίλι, ένας θρήσκος με βίαιο παρελθόν. Ο Τσάρλι είναι ένας ψυχοπαθής γκάνγκστερ, του οποίου το σκυλί έκλεψαν ο Μπίλι με τον Χανς. Με τέτοιους χαρακτήρες να τον περιτριγυρίζουν, ο Μάρτι πρόκειται να αποκτήσει την έμπνευση που χρειάζεται, αλλά για να γράψει το σενάριο, πρέπει πρώτα να κατορθώσει να μείνει ζωντανός.
Oι Ψυχοπαθείς
Νο. 1 – Μάρτι (ο φαινομενικά φυσιολογικός)
“Μια στις τόσες, ένα σενάριο είναι τόσο δυνατό που μοιάζει να ζωντανεύει μπροστά στα μάτια σου. Το συγκεκριμένο τα καταφέρνει και με το παραπάνω. Σου ρίχνει μια σφαλιάρα, μια κλωτσιά στον πισινό, και σε παρασύρει σε ένα υπέροχο ταξίδι.”, λέει ο Κόλιν Φάρελ, που υποδύεται το Μάρτι.
“Yπάρχει ένας συναισθηματικός πυρήνας στο οτιδήποτε γράφει: το χιούμορ, το χάος, η βία, η αμεσότητα των διαλόγων. Οι σκηνές, η σκηνογραφία και οι χαρακτήρες συχνά είναι τραβηγμένοι, αλλά βρίσκω ότι κατά βάθος υπάρχουν στοιχεία πολύ αληθινά. Οι χαρακτήρες είναι εμπνευσμένοι από την πραγματικότητα: η αγάπη προς τα κατοικίδια, η επιθυμία να βοηθήσεις τον κολλητό σου, η ανάγκη να θέλεις ο εραστής σου να σε νοιάζεται, η φιλοδοξία”, προσθέτει ο Φάρελ. Σύμφωνα με τον ηθοποιό, η πρόκληση είναι να βρεις τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα. “Αν παίζεις για να προκαλέσεις χάχανα, η ταινία τρώει τα μούτρα της. Η κωμωδία γίνεται καλύτερη όταν φυτρώνει στο εύφορο έδαφος της πραγματικότητας”.
Ο Φάρελ ψάχνει πάντα το παρελθόν των χαρακτήρων που παίζει. “Νομίζω ότι είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς από πού προέρχεται ο Μάρτιν ΜακΝτόνα. Αγάπησε πολύ τον τίτλο της ιστορίας, αλλά δεν πιστεύω ότι βλέπει τους πρωταγωνιστές ως πραγματικούς ψυχοπαθείς. Γράφει καταπληκτικούς διαλόγους και σκηνές με βία, αλλά προσπαθεί να αφαιρέσει αυτή τη βία και να δώσει μια ιστορία που στην ουσία της μιλάει για ειρήνη και αγάπη”, λέει ο ηθοποιός. “Όσο για τον Μπίλι, τον κολλητό του Μάρτι, νομίζει ότι ο φίλος του δεν εκμεταλλεύεται στο μάξιμουμ τις δημιουργικές του ικανότητες, και κάνει τα πάντα για να τον βοηθήσει να πετύχει. Πιστεύει ακράδαντα ότι ο Μάρτι είναι ο καλύτερος συγγραφέας της γενιάς του. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ο Μπίλι θέλει διακαώς να είναι κι εκείνος κομμάτι της συγγραφικής διαδικασίας, κι αυτό σημαίνει ότι προσπαθεί να τον βοηθήσει με τρόπο κάπως εξτρεμιστικό”.
Νο. 2 – Μπίλι (ο καλύτερός του φίλος)
“Η αφοσίωση του Μπίλι στον Μάρτι είναι απέραντη, σε σημείο ίσως κάπως αρρωστημένο”, λέει ο Σαμ Ρόκγουελ. “Επειδή είναι ο καλύτερός του φίλος, θέλει όσο τίποτα να τον βοηθήσει, αλλά καμιά φορά ενθουσιάζεται κάπως υπερβολικά. Η φιλία τους είναι μια περίεργη συνύπαρξη που παλαντζάρει μεταξύ αγάπης, συγχώρεσης – και, μην ξεχνάμε, επίσης οργής”.
Καθώς ο ΜακΝτόνα και ο Ρόκγουελ έχτιζαν το χαρακτήρα, σκέφτονταν και τα κινηματογραφικά πρότυπα. “Υπάρχουν αναφορές στον Τράβις Μπικλ (Taxi Driver) και στον Τζόνι Μπόι (Mean Streets). O Μάρτιν είναι πολύ συγκεκριμένος σ’ αυτό που ζητάει. Ξέρει ακριβώς τι θέλει, και ξέρει πολύ καλά τι συμβαίνει στο συναισθηματικό κόσμο του χαρακτήρα”, εξηγεί ο Ρόκγουελ.
Νο. 3 – Τσάρλι (αυτός με τα θεματάκια)
“Όταν ο Μπίλι κλέβει τον Μπόνι, παίρνει το ρίσκο της ζωής του”, λέει ο Γούντι Χάρελσον. “Ο Μπόνι είναι το πολυαγαπημένο Σι-Τζου σκυλάκι του Τσάρλι. Η κλοπή του Μπόνι είναι η φιτιλιά της ταινίας. Ο Τσάρλι και τα πρωτοπαλίκαρά του θα κάνουν οτιδήποτε προκειμένου να πάρουν πίσω τον Μπόνι”.
Και εμβαθύνοντας στο χαρακτήρα του, προσθέτει: “Αυτό που κάνει τον Τσάρλι ψυχοπαθή, είναι μια αίσθηση βίας που σιγοβράζει μέσα του, κι εκδηλώνεται με εξαιρετική ευκολία. Ο Τσάρλι νομίζει ότι είναι ο εξυπνότερος τύπος στον κόσμο, και γι’ αυτό δεν ανέχεται και πολύ τους άλλους”. Ο Τσάρλι πάντως γενικά έχει κάποια θέματα, όπως λόγου χάρη με το όπλο του. “Ο Τσάρλι αγαπάει τη λαβή του όπλου του. Είναι μια ειδική λαβή σε μπλε χρώμα, κι έχει πάνω μερικές νεκροκεφαλές. Παρόλο που καμιά φορά το όπλο μπουκώνει, ο Τσάρλι εξακολουθεί να το χρησιμοποιεί”. Μια ακόμη πινελιά στην παρανοϊκή πλευρά του χαρακτήρα του.
Νο. 4 – Άντζελα (η σέξι κοπέλα… που φυσικά την υποδύεται ένα κορίτσι του Μποντ)
Η Όλγα Κιριλένκο είναι σίγουρη για ένα πράγμα: “Η Άντζελα γουστάρει τους ψυχοπαθείς. Την τραβάνε τα κακά αγόρια”. Και συνεχίζει παρουσιάζοντας τον χαρακτήρα της, που είναι η κοπέλα του Τσάρλι, “Η Άντζελα παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Ταυτόχρονα, έχει μπει στο τριπάκι του ανταγωνισμού, για το ποιος θα κερδίσει την προσοχή και την αγάπη του Τσάρλι. Μεγάλος της αντίπαλος είναι ο Μπόνι, το σκυλάκι”.
Νο. 5 – Χανς (ο μη βίαιος)
“Δε νομίζω πραγματικά πως ο Χανς είναι ψυχοπαθής”, λέει ο Κρίστοφερ Γουόκεν. “Απλά κλέβει σκυλιά και μετά τα επιστρέφει για να πάρει την αμοιβή…” Ο Χανς είναι ο αγαπημένος χαρακτήρας του παραγωγού, Γκράχαμ Μπρόουντμπεντ. Εκτιμάει το γεγονός ότι δεν πρόκειται για έναν κοινό ψυχοπαθή. “Το ωραίο στοιχείο αυτού του χαρακτήρα είναι ότι εδώ έχουμε έναν ψυχοπαθή που απορρίπτει κάθε μορφή βίας”.
Ο ρόλος είναι κομμένος και ραμμένος ειδικά για τον βραβευμένο με Όσκαρ Κρίστοφερ Γουόκεν, σύμφωνα με τον ΜακΝτόνα.
Νο. 6 – Κάγια (η κυκλοθυμική)
Όταν η ιστορία ξεκινάει, η Κάγια βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι έξω από την πόρτα. “Βιώνει μια ρευστή κατάσταση, καθώς με τον Μάρτι έχουν προβλήματα. Έχει βαρεθεί τα μεθύσια του, την τεμπελιά του, το χρόνο που περνάει με τον Μπίλι – τον οποίο δε θεωρεί και πολύ καλή επιρροή για τον Μάρτι. Δεν είναι πολύ δεμένοι, σε βαθμό που έχουν μείνει λίγα πια στη σχέση που να τους κρατήσουν μαζί”.
Παρόλο που η Κάγια είναι ο πιο ξεκάθαρος χαρακτήρας της ταινίας, βιώνει τη ζήλια μιας ψυχοπαθούς όταν πρέπει να μοιραστεί το χρόνο και την προσοχή του φίλου της. “Οι ψυχοπαθείς δεν έχουν πάντα επίγνωση της ψυχοπαθούς συμπεριφοράς τους”, λέει η Κόρνις. “Απλά έτσι είναι. Κατά συνέπεια, πράξεις, τις οποίες άλλοι άνθρωποι θα χαρακτήριζαν ίσως τρελές, για εκείνους είναι εντελώς φυσιολογικές. Ο Μπίλι, ας πούμε, είναι η προσωποποίηση αυτής της περίπτωσης”.
Νο. 7 – Ζακαράια (αυτός με το κουνελάκι)
“Η πρώτη μου σκέψη ήταν, ‘Τι νομίζει άραγε για τους ψυχοπαθείς;’” λέει ο Τομ Γουέιτς για το χαρακτήρα του Ζακαράια, ενός αλλόκοτου, ‘πειραγμένου’ τύπου με βίαιο παρελθόν. “Πρώτ’ απ’ όλα, ένας ψυχοπαθής δεν αναφέρεται ποτέ στον εαυτό του ή σε οποιονδήποτε άλλο, χρησιμοποιώντας τον ορισμό ‘ψυχοπαθής’. Είναι μια απαγορευμένη λέξη. Δεν το λες ποτέ. Μπορεί πάντως να υπάρχουν πραγματικοί ψυχοπαθείς γύρω μας, και δεν θα το καταλάβεις μέχρι να γίνει κάτι και να εκδηλωθούν. Ζουν ανάμεσά μας. Είναι άνθρωποι με τεράστια μυστικά. Εγώ υποδύομαι έναν τύπο που είναι πολύ ερωτευμένος με τη γυναίκα του, αλλά χώρισε και τώρα προσπαθεί να τα ξαναφτιάξει μαζί της”.
“Α, ναι. Έχει κι ένα κουνέλι. Πού το κακό;” συμπληρώνει ο Γουέιτς, που δείχνει να το διασκεδάζει. “Πέρασα πολλές μέρες σ’ αυτό το σετ κυνηγώντας κουνέλια, και νομίζω πλέον ότι είναι από τις καλύτερες ασκήσεις για έναν αθλητή: άσε ένα κουνέλι ελεύθερο και μετά προσπάθησε να το πιάσεις. Μίλησα με έναν ειδικό κουνελιών και μου έμαθε πώς να το κρατάω καθιστό, γιατί αν πηδήξει μέσα από τα χέρια σου, πάει στράφι μια ολόκληρη μέρα γυρίσματος”.
Σκηνοθεσία: Μάρτιν ΜακΝτόνα
Ηθοποιοί: Κόλιν Φάρελ, Σαμ Ρόκγουελ, Γούντι Χάρελσον, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τομ Γουέιτς, Άμπι Κόρνις, Όλγα Κιριλένκο
Είδος: Μαύρη κωμωδία
Διάρκεια: 110’
Καταλληλότητα: K15
SEVEN PSYCHOPATHS
Από 23 Ιουλίου σε επιλεγμένους κινηματογράφους από την TFG
Σχόλια για αυτό το άρθρο