Εθνικό Θέατρο: Όλα όσα θα δούμε το καλοκαίρι και τη νέα σεζόν

H Καλλιτεχνική Διευθύντρια Εθνικού Θεάτρου, Αργυρώ Χιώτη, ανακοίνωσε το Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα 2026-27:

ΣχετικάΆρθρα

“Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ανέλαβα την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου. Και πέρσι τον Μάιο, μιλούσαμε για ένα θέατρο που διευρύνει τα όριά του, που ανοίγεται, για ένα θέατρο πολυφωνικό, βαθιά συνδεδεμένο με την κοινωνία, με σαφή καλλιτεχνική ταυτότητα και ουσιαστικό αποτύπωμα. Πιστεύουμε σε αυτό το θέατρο. Ξεκινήσαμε με κεντρικό άξονα τη γλώσσα. Ως πεδίο συνάντησης και διαλόγου, ως ένα προσωπικό και συλλογικό δίκτυο. Επιχειρήσαμε να καταστήσουμε το Εθνικό έναν ζωντανό πυρήνα δημιουργίας, έρευνας και κοινωνικού προβληματισμού.

Πιστέψαμε σε ένα πολυσυλλεκτικό ρεπερτόριο, με στοχευμένες κινήσεις εξωστρέφειας, ισχυρές σκηνικές γραφές, διακριτές προτάσεις σε κλασικά κείμενα, υψηλής αισθητικής εγχειρήματα και απρόβλεπτες καλλιτεχνικές συναντήσεις. Το γεγονός ότι στη συντριπτική πλειοψηφία τους τόσο οι παραστάσεις όσο και οι παράλληλες δράσεις μας σημείωσαν καθολική πληρότητα, και συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον θεατών που ήρθαν στο Εθνικό για πρώτη ή για πολλοστή φορά, μας γεμίζει δύναμη για τη συνέχεια.

«Kontakthof» σε συμπαραγωγή με το Pina Bausch Foundation, «Cow | Deer» μια σύμπραξη με το Royal Court Theatre του Λονδίνου, παράσταση που πριν από λίγες μέρες ταξίδεψε στη Schaubühne του Βερολίνου, «Ο Βυσσινόκηπος», «Ιεροτελεστία», «Κουκλίτσα», «Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων», «Έχεις Πέντε Λεπτά», «Σταθμός Ω» νέο ελληνικό έργο σε περιοδεία σε 12 σταθμούς στην Ελλάδα, στην καρδιά του χειμώνα, Ανανεωμένη Πειραματική Σκηνή με έμφαση στη διαδικασία της δημιουργίας μέσα από ένα σταθερό ensemble και συνεργασίες με διαφορετικούς δημιουργούς, Εργαστήριο αρχαίου δράματος στην Επίδαυρο με την Αμαλία Μουτούση, Φεστιβάλ «Αναδρομές» Θεατρικά αναλόγια αφιερωμένα στην ελληνική δραματουργία, «Προθάλαμος Δ» Διεπιστημονικοί και διακαλλιτεχνικοί διάλογοι, «Σαλόνια Γλώσσας» αφιερωμένα στη σύγχρονη ελληνική θεατρική γραφή, Παραστάσεις του Εθνικού με απευθείας διαδικτυακή μετάδοση σε ακριτικές περιοχές, «Πολιτισμός για όλους», 8 παραστάσεις σε συνθήκες καθολικής προσβασιμότητας, Το Ραδιόφωνο | The National Theatre Web Radio, Δημιουργία νέου διαδικτυακού ραδιοφώνου, Κοινωνικές δράσεις του Μικρού Εθνικού & Εργαστήρια, στα οποία συμμετείχαν περισσότεροι από οκτακόσιοι άνθρωποι.

Η πρώτη μας χρονιά έδειξε ένα Εθνικό Θέατρο που αναγνωρίζει τη δύναμη του θεσμικού του ρόλου και αναζητά διαρκώς νέους τρόπους να συνδέει ανθρώπους, ιδέες και εποχές — διευρύνοντας, στην πράξη, τόσο τα δικά του όρια όσο και αυτά της σκέψης μας. Ο φετινός μας προγραμματισμός με την πολυσυλλεκτικότητα και την πυκνότητά του αναγνωρίζουμε ότι ήταν ιδιαιτέρως απαιτητικός για ολόκληρο τον οργανισμό. Όμως, και οφείλω να το πω, το Εθνικό Θέατρο απέδειξε ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε κάθε είδους μεγάλες προκλήσεις. Να είναι ένας κορυφαίος διεθνούς εμβέλειας πολιτιστικός οργανισμός. Και το Εθνικό Θέατρο είναι οι άνθρωποί του. Όσοι εργάζονται πάνω στη σκηνή, πίσω από τη σκηνή, για τη σκηνή. Τους συγχαίρω και τους ευχαριστώ από καρδιάς.

Τον φετινό μας προγραμματισμό υλοποιήσαμε και αναπτύξαμε ακριβώς, επειδή μας υποστήριξε πρωτίστως το Υπουργείο Πολιτισμού. Ευχαριστώ προσωπικά την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, τον Υφυπουργό Ιάσονα Φωτήλα και όλους τους ανθρώπους του Υπουργείου για την αγαστή συνεργασία. Καθώς και τους χορηγούς που μας στήριξαν την περσινή θεατρική περίοδο, αλλά και όσους μας εμπιστεύονται για τη νέα χρονιά.

Ας έρθουμε στο τώρα, και σε αυτά που έρχονται.

Βρισκόμαστε στο πίσω μέρος του κτιρίου Τσίλλερ, στον προαύλιο χώρο του, την αυλή ή -γιατί όχι- τους κήπους του άλλοτε. Ας δούμε για λίγο όλο το οικοδόμημα, όλο το θέατρο, ως μια μεγάλη, επιβλητική νεοκλασική κατοικία, με διευρυμένα όρια. Ας επιχειρήσουμε μια νοητή περιήγηση στο εσωτερικό της. Ακολουθήστε με.

Ας φανταστούμε πως μπαίνουμε από την κύρια είσοδο, ίσως την βασιλική σ’ εμάς εδώ, στεκόμαστε για λίγο στον Προθάλαμο, για να θαυμάσουμε το περίτεχνο μωσαϊκό και ν’ αναστοχαστούμε πάνω στην ανθρώπινη ανάγκη να συναντά την τέχνη, ν’ αποτυπώνει τα μικρά και τα μεγάλα ανθρώπινα. Ας ανέβουμε στη συνέχεια τη μαρμάρινη φαρδιά Σκάλα, σα ν’ ανεβαίνουμε σκαλί σκαλί, νότα νότα, στην ανθρώπινη ανάσα και τη μουσική.

Φτάσαμε στο κέντρο του κτιρίου, τα Σαλόνια του, εκεί όπου συντελείται η συνάντηση, η συνδιαλλαγή, η συναναστροφή, οι γνωριμίες. Από αυτό το κέντρο εκτείνονται δεξιά και αριστερά οι ιδιωτικοί χώροι των φανταστικών κατοίκων μας, χώροι πιο προσωπικοί, χώροι εμποτισμένοι σκέψεις, αισθήματα, λόγια ή παιχνίδια, το υπνοδωμάτιο, όσο πιο προστατευμένο γίνεται, το Παιδικό δωμάτιο πιο δίπλα, αυτό που τα χωράει όλα, αυτό στο οποίο πάντα επιστρέφουμε.

Ανοίγουμε πόρτες σε χώρους αφιερωμένους σε συγκεκριμένες δραστηριότητες, τη Βιβλιοθήκη ας πούμε, για το πνεύμα και τη γνώση μας, για τις ξένες γλώσσες, τη μελέτη, τη βουτιά στις ιστορίες των ανθρώπων, τα πάθη και τους πολιτισμούς τους.

Από μια μικρή απότομη σκαλίτσα ανεβαίνουμε στη Σοφίτα, όπου κρύβονται όλα τα μυστικά, αράχνες και κούτες και γράμματα ερωτικά του παρελθόντος. Κι αν έχουμε αναπάντητα ερωτήματα για την ύπαρξη μας, αισθήματα που δεν χωράνε πουθενά, θα κατέβουμε στο Εξομολογητήριο, αυτόν τον προστατευμένο από τα πάντα χώρο, εκεί για να μας υποδεχτεί όταν δεν έχουμε πού αλλού να πάμε.

Κατεβαίνοντας προς τα κάτω περνάμε από την Τραπεζαρία με το μακρόστενο τραπέζι για τα παράδοξα των οικογενειακών γευμάτων, εκεί που συμβαίνουν οι αποκαλύψεις, οι σιωπές, ή τίποτα, όταν η καθημερινότητα του φαγητού κυλάει αδιάφορα. Δίπλα, από μια μεγάλη συρταρωτή πόρτα, μπαίνουμε στην Αίθουσα χορού, εκεί όπου εκπαιδεύουμε το σώμα να ιδρώνει, εκεί που συναντιόμαστε μέσα από τον ρυθμό.

Στην απέναντι γωνία της αίθουσας βρίσκεται το μεγάλο δίφυλλο παράθυρο που παίρνει φως από το κεντρικό Αίθριο του κτιρίου μας. Εκεί, σε αυτό το περίκλειστο τετράγωνο, το φως έρχεται μόνο από πάνω, δείχνει και καίει, αντανακλάται στις μαρμάρινες πλάκες του δαπέδου και διαχέεται απαλά στα δωμάτια γύρω γύρω μέσα από τα αντικριστά παράθυρα, σαν άλλες βιτρίνες.

Κάτω από όλα, αναπόφευκτα, προς τα υπόγεια και την πίσω μικρή αυλή, βρίσκεται η βάση, η Κουζίνα, οι μηχανές παρασκευής, φαγητών και παραστάσεων, εκεί όπου οργανώνεται και ανατροφοδοτείται «το νοικοκυριό», και, επομένως, κατεξοχήν φυσικός χώρος για μια γυναίκα;;; Τουαλέτες υπάρχουν παντού, σε κάθε όροφο, απομονωμένες μικρές σκοτεινές ή πολυτελείς, με μπανιέρες και ολόσωμους καθρέπτες, μπλεγμένα αρώματα και υδρατμούς.

Αν ανοίξουμε μια μικρή πόρτα και διασχίσουμε την αυλή του οικοδομήματός μας, θα βρεθούμε στον Ξενώνα, ιδιαίτερα δωμάτια για όλους εκείνους που επιθυμούν την ανεξαρτησία. Επιστρέφοντας στην ίδια μικρή πόρτα, μετά από μια στροφή, αν κατέβουμε λίγα σκαλιά ακόμα θα βρεθούμε στα Υπόγεια του κτιρίου, το ένα δίπλα στο άλλο, εκεί όπου μπορούν να συντελεστούν οι μεγαλύτερες επαναστάσεις ή χειροποίητες ανατροπές, εκεί όπου κρύβονται κόσμοι που φοβίζουν και που έλκουν ταυτόχρονα, εκεί όπου συμβαίνει η αναρώτηση.

Σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή του ιδεατού μας κόσμου, από το δρομάκι του κήπου λίγα χιλιόμετρα μακριά θα υπήρχε το Μπαρ, τόσο απομονωμένο όσο του χρειάζεται για να συγκεντρώσει όλα τα κατηγορώ, τις εξομολογήσεις σε φίλους και τους ελεύθερους συνειρμούς της ημέρας. Από εκεί ανοίγουμε πια στο δάσος, το Καταφύγιο όλων των πλασμάτων και των ρομαντικών, και αφηνόμαστε στη ροή του.

Μόλις ολοκληρώσαμε τον σχεδιασμό μιας ανύπαρκτης κάτοψης ενός φανταστικού κτιρίου που διυλίζει όλη τη φασαρία του κόσμου. Ναι, μια ουτοπική αρχιτεκτονική ορίζει φέτος το δίκτυο των παραστάσεων μας. Μετασχηματίζουμε κάθε παράσταση σε κάποιο χώρο ή δωμάτιο ενός μεγαλόπρεπου κτιρίου άλλων εποχών.

Κατοικούμε το ιδεατό μας οικοσύστημα, και σας δίνουμε το κλειδί, για τη δική σας, προσωπική, μοναδική περιήγηση στο εσωτερικό του. Μη διστάσετε, ανοίξτε όσα δωμάτια μπορείτε και αφεθείτε στην εμπειρία που κρύβεται εκεί. Ανοίξτε την πόρτα του θεάτρου και ζήστε ελεύθερα.

Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, μοιραζόμαστε μαζί σας μόνο τον βασικό κορμό του καλλιτεχνικού προγραμματισμού μας, όλες οι λεπτομέρειες της κάθε παραγωγής, συντελεστές/τριες και διανομές, θα ανακοινωθούν το φθινόπωρο. Ας μην ξεχνάμε πως κρατάμε πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό για κάποιο νέο έργο, κάποια νέα δράση που θα σας ανακοινώσουμε αργότερα.

Το συνολικό μας πρόγραμμα ξεκινά από μεγάλα έργα και κλασικές δραματουργίες που επανασυστήνουμε, και, ταυτόχρονα, στρέφεται προς ένα διερευνητικό θέατρο του σήμερα: διαπεδιακό και διακαλλιτεχνικό, συνειδητά ανοιχτό προς την πολυφωνία και τη διαφορετικότητα κάθε είδους. Ακριβώς τις ίδιες με πέρσι αυτές δύο φράσεις επαναφέρω, γιατί εξακολουθούμε να τις υπηρετούμε.

Τολμάμε ακόμα πιο δυναμικά να διευρύνουμε το ρεπερτόριο μας με συνεργασίες που εκπλήσσουν, σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις κλασικών κειμένων, νέες αναθέσεις σε δημιουργούς με ισχυρό καλλιτεχνικό στίγμα — αρκετές και αρκετοί από αυτούς για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο — εδραίωση της δικτύωσης με φορείς του εξωτερικού αλλά και άλλους φορείς στην Ελλάδα, μέσα από ισότιμες συμπράξεις και συμπαραγωγές, στόχευση στην εκπαιδευτική ταυτότητα του θεάτρου και τις κοινωνικές του δράσεις, ουσιαστική σκηνική έρευνα, άνοιγμα στη διακαλλιτεχνικότητα και τροφοδότηση της σκέψης και της θεατρικής γλώσσας. Πάντα με διασφάλιση υψηλού αισθητικού αποτυπώματος για κάθε μας παράσταση, άρτιες συνθήκες παραγωγής, αφούγκραση της δημιουργικής ορμής των σκηνοθετριών/τών και πρωτοπόρο βλέμμα στο θέατρο”

Ο Δ Ε Υ Ο Ν Τ Α Σ Π Ρ Ο Σ Τ Ο Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι

ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΗ; 3 ΜΕΡΟΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ | 22 έως 24 Μαΐου | Περιοχή Πλατείας Ομόνοιας | Καλλιτεχνική επιμέλεια: Πρόδρομος Τσινικόρης

Ένα τριήμερο πρόγραμμα δημόσιων δράσεων και εκδηλώσεων –καρπός πολύμηνης έρευνας του Πρόδρομου Τσινικόρη στη γειτονιά πέριξ του Κτηρίου Τσίλλερ– πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην περιοχή της Πλατείας Ομονοίας, με συζητήσεις, performances, προβολές, ξεναγήσεις και παρεμβάσεις. Μια απόπειρα προσέγγισης της Ομόνοιας ως τόπου διαρκούς μετάβασης, όπου συναντιούνται διαφορετικές κοινωνικές εμπειρίες, μορφές καθημερινότητας και αντιφατικές εικόνες της σύγχρονης Αθήνας. Οι δράσεις θα αναπτυχθούν στην πλατεία, στον υπόγειο σταθμό του μετρό, σε ξενοδοχεία, καφενεία και στους γύρω δρόμους, δημιουργώντας ένα δίκτυο καλλιτεχνικών γεγονότων που συνδέουν τον δημόσιο χώρο με προσωπικές αφηγήσεις, ιστορίες κατοίκων, εργαζομένων και ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Η παράσταση Ομόνοια θα κάνει πρεμιέρα τον Οκτώβριο σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΘΟΣ | ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ | Συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου & σε συνεργασία με τον Δήμο Μεσολογγίου | Έρευνα – Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης | Αρχαίο θέατρο Οινιαδών& σε επιλεγμένους σταθμούς | Πρεμιέρα: 5 Ιουλίου

Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;

Περισσότερα από 200 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε τον «Διάλογο», όπου τρία πρόσωπα, ο Ποιητής, ένας Φίλος του και ο Σοφολογιότατος συζητούν γύρω από το γλωσσικό ζήτημα, με φόντο τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Μεσολόγγι. Όσα συμπληρώνονται φέτος κι από την Έξοδο του Μεσολογγίου. Τη μοναδική πόλη του κόσμου που φέρει τον τίτλο της «Ιεράς Πόλης», χωρίς το προσωνύμιο αυτό να συνδέεται με θρησκευτικούς λόγους. Αντλώντας έμπνευση από τον Διάλογο, τους Ελεύθερους Πολιορκημένουςκαι τη Γυναίκα της Ζάκυθοςτου Διονυσίου Σολωμού, ο Μάνος Καρατζογιάννης επιχειρεί να αφηγηθεί την ιστορία του τόπου του, με μια παράσταση για το χρονικό της Εξόδου, και να αποδώσει ένα βαθύτερο «χρέος», συλλογικό άλλα και προσωπικό. Σε λόφους από αλάτι, ένας χορός αποτελούμενος από σημαντικούς ηθοποιούς της νέας και παλαιότερης γενιάς, δίνει ζωή σε ερωτήματα που διατρέχουν διαχρονικά τη χώρα, στα ερείπια του Μεσολογγίου: Θυσία, Γλώσσα, Ελευθερία·ιδανικά και εφόδια δηλαδή εθνικά, άρα αληθή και πόσο; Τόσο αληθή άραγε ώστε να είναι οικουμενικά; Ή να αποτελούν στοιχεία μιας χαμένης μας ταυτότητας;

ΑΛΚΗΣΤΙΣ του Ευριπίδη | Απόδοση – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς | Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου | 17 & 18 Ιουλίου | Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

Μια σύγχρονη παραβολή με έντονο πολιτικό πρόσημο. Ένα έργο διφυές. Μια διαρκής αιώρηση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, στο παιχνίδι και τον εφιάλτη, στη συντριπτική τραγωδία και την απροσδόκητη κωμικότητα. Ο Άδμητος θα σωθεί από τον θάνατο, μόνο εάν κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Η Άλκηστις, η σύζυγός του, προσφέρει τον εαυτό της ως «αντάλλαγμα». Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία – μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη. Η Άλκηστις ενορχηστρώνεται από τον Δημήτρη Καραντζά ως σκηνικό πείραμα, όπου η μουσική, ο ήχος, η κίνηση και η ακροβασία του θεατρικού ύφους συμπλέκονται οργανικά, δημιουργώντας έναν κόσμο ρευστό, οριακό, διαρκώς μεταβαλλόμενο. Με μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών και συντελεστών, η παράσταση γίνεται ένα σκηνικό επιχείρημα, που δεν αφηγείται απλώς τον μύθο, αλλά θέτει καίρια ερωτήματα για την εξουσία, το φύλο, τη θυσία και την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στον θάνατο της ομώνυμης –και όχι μόνο– ηρωίδας.

Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό έργο του μεγάλου τραγικού ποιητή, οι Τρωάδες, ζωντανεύει από ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών —μεταξύ των οποίων μέλη των Εν Δυνάμει— διαφορετικών ηλικιών, με και χωρίς αναπηρία, με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής επί σκηνής. Ένα ξεχωριστό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, που για πρώτη φορά στην ιστορία του καθίσταται καθολικά προσβάσιμο. Στις Τρωάδεςτης Ελένης Ευθυμίου τα σώματα των προνομιούχων γυναικών της βασιλικής οικογένειας της Τροίας αναμειγνύονται με άλλα σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους, ενώ σπάνια είχαν το προνόμιο της αφήγησης. Αιχμάλωτες πια, μετά την άλωση της πόλης τους, βιώνουν την οδύνη και την απόγνωση της καταστροφής, αλλά απέναντι στην απώλεια στέκουν αλύγιστες. Ούτε οι θεοί, ούτε ο μύθος ούτε η μοίρα ορίζουν τη ζωή τους. Το πένθος δεν τις παραλύει· μετασχηματίζεται σε μια εύθραυστη αλλά επίμονη μορφή εξέγερσης, με την αλληλεγγύη να γίνεται η πιο ισχυρή τους αντίσταση. Μια παράσταση για τη φρίκη του πολέμου μέσα από το φίλτρο του θηλυκού σώματος που διεκδικεί το δικαίωμα της επιλογής, ακόμη και όταν βρίσκεται υπό κατοχή.

9ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ | ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ | 5 – 20 ΙΟΥΛΙΟΥ

Το Εθνικό Θέατρο διοργανώνει το 9ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος στο Λυγουριό Αργολίδας, σε συνεργασία με τον Δήμο Επιδαύρου. Στο εργαστήριο, το οποίο φέτος τιτλοφορείται «Ορών ορώντα», θα διδάξει η ηθοποιός Αλεξία Καλτσίκη σε συνεργασία με τον Ρώσο παιδαγωγό και σκηνοθέτη IlyaKozin και την υψίφωνο ΜάιραΜηλολιδάκη. Το εργαστήριο απευθύνεται σε νέους και νέες επαγγελματίες ηθοποιούς, σκηνοθέτες/ιδες, φοιτητές/τριες δραματικών σχολών και γενικότερα σε επαγγελματίες της σκηνικής πράξης, που επιθυμούν αφενός να εμβαθύνουν στη μελέτη και τη διερεύνηση των μηχανισμών του αρχαίου δράματος και αφετέρου να δοκιμάσουν και να εργαστούν πάνω σε συγκεκριμένες θεματικές. Επιστημονική υπεύθυνη του έργου για το Εθνικό Θέατρο: Δρ. Ειρήνη Μουντράκη. Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής έως τις 10 Ιουνίου:n-t.gr

Ε Π Ι Σ Τ Ρ Ε Φ Ο Υ Ν

Αντλώντας έμπνευση από 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν μεταξύ 2020 και 2021, μια περίοδο αυξημένης συλλογικής μοναξιάς, ο δημοφιλής Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και δραματουργός γράφει την Ιεροτελεστία (UnSacre), υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που, μέσα από «μικρές» ιστορίες ανθρώπων, καταλήγει στη «μεγάλη» Ιστορία της ανθρωπότητας. Αναγνωρίζοντας το θέατρο ως ιεροτελεστία της πραγματικότητας και ενισχύοντας το σκηνικό συμβάν με ζωντανή μουσική επί σκηνής, η παράσταση, μετά τη θερμότατη υποδοχή που της επιφύλαξε το κοινό, επιστρέφει ως μια συλλογική ανάσα, μια αναπόφευκτη και φωτεινή μαρτυρία της ανθρώπινης ζωής. Γιατί το μόνο που μπορείς να κάνεις στον κόσμο που έχουμε φτιάξει, είναι να συνεχίσεις να υπάρχεις. Η ύπαρξη ως επανάσταση, λοιπόν.

KONTAKTHOF της PinaBausch | Μία σύμπραξη με το PinaBauschFoundation
Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ | Πρεμιέρα: 7 Οκτωβρίου | 2ος χρόνος

Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε τη φετινή καλλιτεχνική περίοδο το Kontakthof, η ξεχωριστή σκηνική αναβίωση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα της PinaBausch, με τη συμμετοχή 22 ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών από την Ελλάδα, 21 έως 55 χρόνων,επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ για λίγες μόνο παραστάσεις. Το Kontakthof, είχε πει η σπουδαία χορογράφος, «είναι ένας τόπος όπου συναντιούνται άνθρωποι που αποζητούν επαφή. Να φανερώσεις τον εαυτό σου, να τον αρνηθείς. Με φόβους. Επιθυμία. Απογοητεύσεις. Απελπισία. Πρώτες εμπειρίες. Πρώτες απόπειρες. Τρυφερότητα και ό,τι προκύπτει απ’ αυτή — αυτό ήταν σημαντικό θέμα στο έργο. […] Να αποκαλύπτεις πτυχές του εαυτού σου, να ξεπερνάς τον εαυτό σου.»

Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ, ένα από εμβληματικότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, επιστρέφει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου, με έναν 10μελή θίασο ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών. Με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» – όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές – η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, το τσεχωφικό κύκνειο άσμα παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο.

Έναρξη προπώλησης για τις παραστάσεις που θα παρουσιαστούν σε επανάληψη: Παρασκευή 5 Ιουνίου.

ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ

ΚΤΗΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ

Μετά τη μακρά και επιτυχημένη οπερατική διαδρομή της, η Φόνισσα του Γιώργου Κουμεντάκη ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, αυτή τη φορά με τη μορφή του μελοδράματος. Ακολουθώντας τον βασικό αφηγηματικό άξονα του πρωτότυπου κειμένου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και με μια νέα συνεπτυγμένη εκδοχή του μουσικού έργου του Γιώργου Κουμεντάκη για σύνολο δωματίου, η Φόνισσα επιστρέφει στη θεατρική σκηνή για να λυτρωθεί για μια ακόμα φορά μεταξύ της θείας και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ακολουθώντας την παρτιτούρα της μουσικής θα ερμηνεύσει όλους τους ρόλους του έργου σε έναν ιδιότυπο, πυρετικό όσο και εξαιρετικά απαιτητικό μονόλογο, αξιοποιώντας τη σπάνια μουσικότητα του μοναδικού γλωσσικού ιδιώματος του Παπαδιαμάντη και διατηρώντας ακέραιη τη δραματική του ένταση. Τη δραματουργική επεξεργασία του διηγήματος του Παπαδιαμάντη, τη διασκευή της μουσικής του Γιώργου Κουμεντάκη και τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Τη μεταγραφή υπογράφει ο μουσικολόγος, κλαρινετίστας και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Γιάννης Σαμπροβαλάκης.

Μια συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με το Εθνικό Θέατρο

Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα γράφτηκε το 1936 και μέχρι το 1964 η Δικτατορία του Φράνκο απαγόρευε τη σκηνική του παρουσίαση στην Ισπανία. Τι ήταν εκείνο που έκανε το έργο επικίνδυνο για ένα τόσο ισχυρό καθεστώς; Εννιά γυναίκες μένουν κλεισμένες στο σπίτι τους, χωρίς κοινωνική, προσωπική, σεξουαλική ζωή, υπό την τυραννία της Μπερνάρντα Άλμπα η οποία μετατρέπει αυτό το σπίτι σε μια άτυπη φυλακή. Ένας στιβαρός πατριαρχικός μηχανισμός ακμάζει εκεί μέσα, χωρίς μάλιστα ποτέ να εμφανιστεί ένας άνδρας επί σκηνής. Ένας τόπος ελέγχου, καταστολής και εμμονής χωρίς ποτέ η συμμόρφωση να επιβληθεί από φορείς θεσμικής εξουσίας. Σήμερα ένα συμπαγές και αχανές οικοδόμημα καλλιέργειας φόβου και παραγωγής απελπισίας εργάζεται αδιάκοπα για να θρέψει μέσα μας τη βεβαιότητα ότι κάθε σκέψη αλλαγής του κόσμου είναι μάταιη και κάθε χειρονομία αλληλεγγύης καταδικασμένη. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα και χάρη στο ποιητικό του σθένος, ίσως το έργο παραμένει ακόμη επικίνδυνο. Το κλασικό αριστούργημα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου έπειτα από τρεις δεκαετίες, με τη Φιλαρέτη Κομνηνού στο ρόλο της Μπερνάρντα Άλμπα και ένα ξεχωριστό, αποκλειστικά γυναικείο, ensemble ερμηνευτριών διαφορετικών καλλιτεχνικών γενεών.

Το Εθνικό Θέατρο υποδέχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον διεθνώς καταξιωμένο σκηνοθέτη, σκηνογράφο, ζωγράφο και παιδαγωγό DmitryKrymov και τη ριζοσπαστική του εκδοχή στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Από τις σημαντικότερες μορφές του σύγχρονου θεάτρου, με πολυάριθμες διακρίσεις —ανάμεσά τους πέντε GoldenMaskAwards, το StanislavskyAward, το GrandPrix της PragueQuadrennial και το HeraldAngelsAward του EdinburghInternationalFestival— και θριαμβευτική πορεία σε κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς, φεστιβάλ και μουσεία παγκοσμίως, ο Krymov ανασυνθέτει το αποκαλούμενο «αποχαιρετιστήριο» σαιξπηρικό έργο —με ελληνική διανομή και τη μουσική υπογραφή του Θοδωρή Οικονόμου— ως μια πολιτική και υπαρξιακή έκρηξη, που θέτει στο επίκεντρο την εκδίκηση, τη συγχώρεση και την ηθική ευθύνη. Μια σπάνια σκηνική κατάθεση, μέσα από τον αναρχικό, ποιητικό και απρόβλεπτο θεατρικό κόσμο του ιδιοσυγκρασιακού δημιουργού, με αφετηρία την προσωπική του εμπειρία ως αυτοεξόριστου τα τελευταία τέσσερα χρόνια από τη Ρωσία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»

…ἤκουσαὡσὰνἀπὸ κάτω ἀπὸτὴν κοιλάδα πολλῶν λύκων ὠρυγμόν.

ΟἱὀφθαλμοὶτοῦΚόμητοςἔλαμψανκαὶεἶπεν.

– Ἀκοῦτέ τα, τὰ τέκνα τῆς νυκτός. Ποίανμουσικὴνἀποτελοῦν!

Το 1903 δημοσιεύεται στις επιφυλλίδες της εφημερίδας Το Νέον Άστυ «τὸπεριεργότερον μυθιστόρημα ποὺἐδημοσιεύθηεἰςἑλληνικὴνἐφημερίδα…» με τίτλο Ο Πύργος του Δράκουλα, όπως το μετέφρασε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Η ιστορία της απόλυτης προσωποποίησης του φόβου για το μιαρό που κρύβει μέσα μας ο καθένας ξετυλίγεται μέσα στον γλωσσικό παπαδιαμαντικό πλανήτη, δημιουργώντας έναν κόσμο ποιητικά ωμό και ωμά ποιητικό. Μελετώντας σε ερευνητικό και καλλιτεχνικό επίπεδο τον λόγο, τις λαϊκές μορφές έκφρασης και τη σκηνική δράση ως τελετουργική πράξη, ο Κωνσταντίνος Ντέλλας μαζί με μια ξεχωριστή ομάδα ηθοποιών δημιουργεί ένα χωροχρονικό σύμπαν, με εργαλεία τη μουσική και τον ρυθμό, την πολυφωνία και τη ρευστότητα ανάμεσα σε σώματα, ρόλους και λειτουργίες.

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ των Κώστα Πρετεντέρη και Ασημάκη Γιαλαμά| Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου | Κτήριο Τσίλλερ | Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» | Πρεμιέρα: 17 Μαρτίου

Έργο με χαρακτηριστική «διπλή ζωή» —έχοντας γνωρίσει επιτυχία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο— επανέρχεται μέσα από μια σύγχρονη δραματουργική προσέγγιση, για να φωτίσει εκ νέου τα ζητήματα ταυτότητας, εξουσίας και κοινωνικών ρόλων και να αναδείξει πόσο προκλητικά επίκαιρη παραμένει. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια ηρωίδα που κινείται διαρκώς ανάμεσα στο προσωπείο και την πραγματική της ταυτότητα, αποκαλύπτοντας τη ρευστότητα των κοινωνικών συμβάσεων μιας εποχής, όπου η δημόσια εικόνα και η ιδιωτική ζωή βρίσκονται σε συνεχή διαπραγμάτευση. Ο έρωτας εγγράφεται σ’ αυτό το πεδίο έντασης, φανερώνοντας όλες τις ρωγμές που προκαλούνται, όταν το προσωπικό διαμεσολαβείται από το κοινωνικό. Με σεβασμό στον ρυθμό και το χιούμορ του πρωτοτύπου, η παράσταση θέτει ένα καίριο ερώτημα: ποια είναι η θέση της γυναίκας στον εργασιακό χώρο, όταν οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν γραφτεί από άλλους; Μια «κλασική» κωμωδία που δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά μας κοιτάζει κατάματα στο παρόν.

ΘΕΑΤΡΟ REX

ΣΚΗΝΗ «ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ» | ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Ο Ρόμπιν είναι νέος δασοφύλακας. Η αγάπη του για το δάσος τον οδήγησε σε αυτή τη δουλειά και στην υπηρεσία του Επιτρόπου που εξουσιάζει τον τόπο. Ο Επίτροπος δεν αγαπάει τα δάση. Αγαπάει το κέρδος. Μέρος του σχεδίου του για «εκσυγχρονισμό» της περιοχής είναι να εξαφανίσει το δάσος για να φτιάξει δρόμους, εργοστάσια, ξενοδοχεία, ορυχεία, ζωολογικούς κήπους. Στην προσπάθειά του να εμποδίσει τη μεγαλομανία του Επιτρόπου, ο Ρόμπιν κηρύσσεται παράνομος. Δεν είναι, όμως, μόνος. Στην καρδιά του δάσους ιδρύεται μια κοινότητα από ανθρώπους που το λέει η καρδιά τους και ο Ρόμπιν γίνεται Ρομπέν. Μια παράσταση για την ομορφιά του δάσους, με μουσική, τραγούδια και σκηνικές μάχες που θυμίζουν κινηματογράφο. Μια σκηνική αφήγηση βαθιάς οικολογικής ευαισθησίας, αλληλεγγύης και αυταπάρνησης, που θα μεταφέρει μικρούς και μεγάλους σε ένα ολοζώντανο δάσος γεμάτο μυρωδιές, ήχους και χρώματα.

ΣΚΗΝΗ «ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ»

Ένα εκλεπτυσμένο παιχνίδι ερωτικών παρεξηγήσεων, όπου οι έμφυλοι ρόλοι αποδομούνται με κομψότητα και δηκτική ειρωνεία: αυτό είναι το Πολύ κακό για το τίποτα. Στον πυρήνα του έργου, η εκρηκτική σχέση του Βενέδικτου και της Βεατρίκης, ενός σπινθηροβόλου ντουέτου ευφυΐας και αντίστασης, επαναπροσδιορίζει τους όρους της επιθυμίας, σε έναν κόσμο όπου το συναίσθημα είναι πάντα υπό διαπραγμάτευση. Μεταμφιέσεις, κρυφακούσματα και λανθασμένες ταυτότητες λειτουργούν άλλοτε ως παιχνιδιάρικο τέχνασμα που οδηγεί στον έρωτα και την αυτογνωσία, και άλλοτε ως σκοτεινή ίντριγκα που προκαλεί καταστροφή. Το περίφημο παιχνίδι ανάμεσα στο “nothing” και το “noting” επικυρώνει την αίσθηση πως η πραγματικότητα δεν βιώνεται, αλλά κατασκευάζεται. Και τότε τίθεται το αιώνιο ερώτημα: Να παντρευτεί κανείς ή να το αποφύγει; Και η σκηνή ανάβει! Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο με ένα αστραφτερό πάρτι: λάτιν ρυθμοί, ένταση και αποπλάνηση σε μια σκηνική εμπειρία, όπου ο έρωτας γίνεται παιχνίδι στρατηγικής, οι λέξεις όπλα και κάθε βλέμμα υπόσχεση ή παγίδα. Με την Σμαράγδα Καρύδη και τον Θάνο Λέκκα.

ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ | Σε σύμπραξη με το OdéonThéâtredel’Europe και το ThéâtreNationalWallonieBruxelles Θέατρο REX | Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» | Άνοιξη 2027 |

Θα ακολουθήσει μια νέα διεθνής θεατρική και κοινωνική δράση με επίκεντρο τη νεολαία και τη δημοκρατία. ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ (ParlementdesColères), μια σύλληψη και δημιουργία της RachelDufour και της ομάδας της LesGuepesRouges.Μια νέα διεθνής θεατρική και κοινωνική δράση με επίκεντρο τη νεολαία και τη δημοκρατία σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την άνοιξη του 2027, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής δράσης «Το Κοινοβούλιο της οργής» (“Parlementdescolères”), μια σύλληψη και δημιουργία της ομάδας LesGuepesRouges. Η ομάδα συνεργάζεται με τρεις δημιουργούς εδώ, στην Ελλάδα, για να μεταδώσει τη μέθοδο εργασίας, οι δημιουργοί στη συνέχεια συνεργάζονται με ένα σύνολο εφήβων και νέων (16 έως 23 ετών), για μια παράσταση μαζί τους, η οποία παρουσιάζεται πρώτα στην Αθήνα, για μικρό αριθμό παραστάσεων, προτού ταξιδέψει στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες για τη μεγάλη Ευρωπαϊκή παρουσίαση και στα δύο αντίστοιχα πολύ μεγάλα θέατρα της σύμπραξης: το OdéonThéâtredel’Europe και το ThéâtreNationalWallonieBruxelles.

ΜΠΑΝΑΛ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ | Ιδέα-Χορογραφία: Χαρά Κότσαλη | Θέατρο REX | Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» | Πρεμιέρα: 8 Μαΐου

Ένας αλγόριθμος ανακηρύσσει την 11^η Απριλίου 1954 “την πιο βαρετή μέρα του 20^ου αιώνα”. Τίποτα σημαντικό δεν συνέβη εκείνη τη μέρα, κανείς σπουδαίος δεν γεννήθηκε ή πέθανε, κανένας πόλεμος δεν ξεκίνησε ή τελείωσε. Με μικτό θίασο ηθοποιών και χορευτ(ρι)ών, το Μπανάλ. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα είναι μια παράσταση για τις ασήμαντες μέρες, για το πώς ζούμε, πώς αναπνέουμε και πώς αφηγούμαστε τις ζωές μας μέσα στον ασφυκτικό χώρο του σύγχρονου καπιταλισμού, όλες εκείνες τις ημέρες που «δεν γίνεται τίποτα». Ένα ηχητικό και κινητικό ντελίριο με ανθρώπινους και μη δράστες: οι ήχοι ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. με ενοίκιο 800 ευρώ, χορωδίες αθηναϊκών γρύλων, η μπάντα του Δήμου, εξουσιοδοτήσεις και μελοποιημένα δικόγραφα, πρόβες και θνησιγενείς χοροί, η απελπισμένη προσπάθεια συναρμολόγησης ενός fastfurniture επίπλου, αφανισμοί σε ζωντανή μετάδοση και σύντομες συναντήσεις. Το θεαματικό εισβάλλει στο καθημερινό και το ασήμαντο μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης για το νόημα. Για την αβέβαιη θέση μας μέσα στον κόσμο, για το υπαρξιακό κωμικό δράμα που είναι το 24ωρο.

Το Εθνικό Θέατρο εντάσσεται με την παράσταση της Χαράς Κότσαλη στην Ευρωμεσογειακή σύμπραξη/ Πόλο “Κοινές Όχθες” ή “RivagesCommuns“, ένα δίκτυο συνεργασίας τεσσάρων θεάτρων στη Γαλλία, των: ThéâtredelaBastille στο Παρίσι, laScènenationaledel’Essonne στο Ρι-Ορανζί, leThéâtredes 13 vents στο Μονπελιέ και το ThéâtreJoliette στη Μασσαλία. Στόχος του δικτύου η αμοιβαία ενίσχυση της παραγωγής και κυκλοφορίας έργων της σύγχρονης δημιουργίας σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου μέσα από συμπράξεις, ανταλλαγές και φιλοξενίες καλλιτεχνιδών/ών.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ | ΣΚΗΝΗ «ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ»

Η Πειραματική σκηνή, με Υπεύθυνους τον Ακύλλα Καραζήση και τη Νεφέλη Μαϊστράλη, εξελίσσει τη φετινή της διαδρομή —Διαρκής Ανοιχτή Πρόβα & Παραστάσεις – “Σκίτσα”—, αναπτύσσοντας την ερευνητική της πορεία πάνω στη συνύπαρξη καλλιτεχν(ιδ)ών και την επιμονή στη διαδικασία έναντι του αποτελέσματος.

PROJECTMACBETH / PROSPERO | Πρεμιέρα: 5 Νοεμβρίου

Μια κολεκτίβα καλλιτεχν(ιδ)ών —μια ζωγράφος-δραματουργός, ένας sound/screendesigner, ένας performer-καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας, ένας skipper, πέντε ηθοποιοί και ένας συντονιστής-τραγουδιστής— εξερευνά το δίπολο Εξουσία/Ουτοπία. Ο Μάκβεθκαι η Τρικυμία, δυο εμβληματικά σαιξπηρικά έργα, είναι η βάση, η αφετηρία. Εδώ μπαίνει και ο απαραίτητος αναχρονισμός του Θεάτρου: η Αναγέννηση είναι ο ιστορικός καμβάς των έργων, εποχή όπου η δίψα για κυριαρχία, όπως και η λαχτάρα για μια μαγική ζωή, συναντιούνται στην πιο γυμνή τους μορφή. Αυτός ο ζωντανός πολύχρωμος πίνακας, βγαλμένος απ’ το Μουσείο, τοποθετημένος σήμερα στο κέντρο της Αγοράς, του δημόσιου χώρου, που είναι το Θέατρο. Δοκιμάζοντας τα όρια της εικόνας, των λέξεων, της ακινησίας, της μιμητικής εξίσωσης και όλα όσα αποτελούν το σήμερα, βουτηγμένο στο πάντα ζωντανό παρελθόν, η νέα παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής θα είναι μια περιπέτεια που θα προσπαθήσει να δραπετεύσει από τα ασφυκτικά όρια του Θεάτρου. Παρ’ όλα αυτά και πάλι: Μη φοβάστε, είναι Θέατρο.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (τίτλος εργασίας) | Πρεμιέρα: 27 Ιανουαρίου

Τη νέα χρονιά, στο επίκεντρο τίθεται η δραματουργία και η συνεργασία θεατρικών συγγραφέων, με στόχο τη δημιουργία ενός πολυσυλλεκτικού έργου που θα παρουσιαστεί το νέο έτος, με κεντρικό θέμα τις Πρώτες ιστορίες των ανθρώπων. Πηγή έμπνευσης μερικά από τα αρχαιότερα κείμενα της ανθρωπότητας, όπως Το έπος του Γκιλγκαμές, η Μαχαμπαράτα, Το βιβλίο των νεκρών των Αιγυπτίων, η Θεογονία του Ησίοδου, τα Ομηρικά έπη, κ.ά. Οι συνεργαζόμενοι συγγραφείς θα επιλεγούν κατόπιν ανοιχτού καλέσματος, ενώ θα ακολουθήσει ακρόαση για τη στελέχωση του θιάσου. Επίσης, η Διαρκής Ανοιχτή Πρόβα, όπως εγκαινιάστηκε και εξελίχθηκε τη φετινή χρονιά, θα συνεχίσει τη λειτουργία της ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στη διάρκεια της θεατρικής περιόδου, ως χώρος διερεύνησης νέων υλικών και καλλιτεχνικής ώσμωσης.

ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΤΡΙΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (θα ανακοινωθεί) | Απρίλιος

Ο αριστούχος απόφοιτος του τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Κωστής Γλύκαντζης, σκηνοθετεί ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό έργο την άνοιξη 2027. Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΠΥΛΟΝ

ΟΜΟΝΟΙΑ| Σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης | Πρεμιέρα: 21 Οκτωβρίου

Η Ομόνοια σήμερα μοιάζει με μια πόλη μέσα στην πόλη. Ένα σημείο όπου συνυπάρχουν τουρίστες, μετανάστες, εργαζόμενοι της νύχτας, μικροέμποροι, influencers και άνθρωποι που ψάχνουν δωμάτιο, παρέα, δουλειά ή απλώς κάπου να σταθούν. Με αφετηρία πραγματικές μαρτυρίες, συνεντεύξεις και περιστατικά από την περιοχή, η παράσταση κινείται ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ, τη μαύρη κωμωδία και το αστικό θρίλερ, δημιουργώντας μια μυθοπλασία γύρω από το σύγχρονο κέντρο της Αθήνας. Ιστορίες μοναξιάς, επιθυμίας, χιούμορ, βίας και καθημερινής επιβίωσης διασταυρώνονται ανάμεσα σε ξενοδοχεία, υπόγειες διαδρομές, νυχτερινά μαγαζιά, πλατείες και στάσεις λεωφορείων. Οι ήρωες περιπλανώνται σε μια Αθήνα υπερφωτισμένη και σκοτεινή ταυτόχρονα. Μια παράσταση για την ανάγκη επαφής σε μια πόλη που δεν κοιτάζει κανέναν στα μάτια.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ| Μετάφραση: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος | Σκηνοθεσία: Χάρης Φραγκούλης | Θέατρο Δίπυλον | Πρεμιέρα: 10 Φεβρουαρίου

Ο Χάρης Φραγκούλης, με ορισμένους από τους στενούς συνεργάτες της ομάδας kursk, αναμετριέται με τον μύθο του Οιδίποδα σε μια σκηνική ανάγνωση που προσεγγίζει το εμβληματικό έργο ως μια βαθιά υπαρξιακή και σκοτεινά ποιητική διαδρομή αυτογνωσίας. Ο μύθος ζωντανεύει όχι ως αφήγηση μοίρας, αλλά ως μια αγωνιώδης πορεία στην ανθρώπινη συνείδηση. Στην πόλη έχει πέσει λοιμός. Ένας γέρος ανάβει ένα κερί. Γονατίζει. Προσπαθεί να προσευχηθεί, να φύγει η αρρώστια. Όμως δεν θυμάται πώς. Πότε αρρωσταίνει μια πόλη; Και τι είναι αυτή η αρρώστια; Πότε αρρωσταίνει κάτι; Ο βασιλιάς της πόλης, ένας χαρισματικός νέος, ένας ιδιοφυής, φωτεινός νέος, που έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας, άσσος στα αινίγματα, νομίζει πως ξέρει το αίνιγμα της Νύχτας, της νύχτας του. Δεν το ξέρει. Πρέπει να περάσει από μέσα της για να λύσει το μεγαλύτερο των αινιγμάτων: ποιος είναι; Κι εμείς, κοιτάζοντάς τον, διδασκόμαστε από τι είναι φτιαγμένη η δική μας νύχτα, ώστε μικρή ελπίδα φωτός—

ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ

Στις 20 Μαΐου ξεκινά η ανακοίνωση διαδοχικών ανοιχτών ακροάσεων για παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου της θεατρικής περιόδου 2026-27. Περισσότερες πληροφορίες:n-t.gr

Π Α Ρ Α Λ Λ Η Λ Ε Σ Δ Ρ Α Σ Ε Ι Σ

ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ Δ | Διεπιστημονικοί Διακαλλιτεχνικοί Διάλογοι με κέντρο τη θεματική του μήνα | Σχεδιασμός – Επιμέλεια: Νατάσα Τριανταφύλλη

Η επιτυχημένη δράση «ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ Δ’: Διεπιστημονικοί – Διακαλλιτεχνικοί Διάλογοι», σε σχεδιασμό και επιμέλεια Νατάσας Τριανταφύλλη, επιστρέφει για 2η χρονιά στο Κτήριο Τσίλλερ. Διακεκριμένοι εκπρόσωποι από τον χώρο των επιστημών συνομιλούν δημιουργικά με σημαντικούς/ές καλλιτέχνες/ιδες. Τι σημαίνει να δίνεις μια διάλεξη χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της τέχνης; Πόση τέχνη κρύβει η γλώσσα της επιστήμης;

ΣΑΛΟΝΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ | Γνωριμία με τη σύγχρονη θεατρική γραφή

Ο κύκλος γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο, με τίτλο «Σαλόνια Γλώσσας», συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, προσκαλώντας το κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με έργα Ελλήνων/ίδων συγγραφέων που βρίσκονται υπό διαμόρφωση, σε πρωτότυπες σκηνικές παρουσιάσεις και ανοιχτές συζητήσεις με δημιουργούς από διαφορετικά πεδία των τεχνών. Ένα πρωτότυπο κάλεσμα σε έναν ανοιχτό χώρο δημιουργικής συνάντησης, που μπορεί να οδηγήσει σε μια δεύτερη απόπειρα με ανοιχτή προοπτική. Τον Ιούνιο θα ανακοινωθεί –μέσα από τα κανάλια Επικοινωνίας του Εθνικού Θεάτρου– ανοιχτή πρόσκληση υποβολής εν εξελίξει έργων.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ

Το Διεθνές Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Μέσων, το οποίο ανακοινώθηκε πέρσι και ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2026, αναβάλλεται για το τέλος του έτους λόγω των τρεχουσών πολιτικών και πολεμικών εξελίξεων.

ΜΙΚΡΟ ΕΘΝΙΚΟ

Το Μικρό Εθνικό επανασυστήνεται. Ενισχύει τον σταθερό του διάλογο με τον κοινωνικό και θεατρικό παλμό και επαναπροσδιορίζει τον εκπαιδευτικό του πυρήνα. Με μακρά εμπειρία στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές δράσεις, διδακτόρισσα στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και μουσικός, η Εύη Νάκου, αναλαμβάνει την ευθύνη του ανανεωμένου Μικρού Εθνικού.

Το Μικρό Εθνικό είναι ένας ανοιχτός, διαπερατός χώρος πειραματισμού και καλλιτεχνικής μάθησης, που απευθύνεται σε κάθε ηλικία· ένας τόπος όπου η θεατρική πράξη συνδέεται οργανικά με την έρευνα, την εκπαίδευση και την κοινωνία. Μέσα από το παιχνίδι και τον αυτοσχεδιασμό, αναμοχλεύει όσα διακινούνται στο ίδιο το Εθνικό Θέατρο, μόνο με διαφορετική στόχευση. Το θέατρο μετασχηματίζεται σε έναν τόπο συλλογικής νοηματοδότησης, συνακρόασης, συνθέασης, συνύπαρξης και συναισθηματικής εμπλοκής, καθώς ένα αόρατο νήμα ξετυλίγεται από την πρόβα έως τη σκηνή.

Δράσεις και προγράμματα συνομιλούν με τα κρίσιμα ζητήματα της εποχής και της κάθε κοινότητας –ζητήματα ταυτότητας, σώματος, γλώσσας, σχέσεων, επιθυμίας, φροντίδας, συμβίωσης– μέσα από διαγενεακές και διαπολιτισμικές συναντήσεις. Το θέατρο συναντά τη λογοτεχνία, τη μουσική, την κίνηση, την αφήγηση, το παιχνίδι, την προφορική ιστορία και τα εικαστικά, τοποθετώντας τη διακαλλιτεχνικότητα στο κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Ο σχεδιασμός της καλλιτεχνικής περιόδου 2026-2027 βασίζεται στην πρακτική της ενεργούς ακρόασης: ακούμε τα παιδιά, τους εφήβους, τους ενήλικες, την οικογένεια, τ@ εκπαιδευτικο@, τ@ καλλιτέχν@ και αφουγκραζόμαστε τα χαρακτηριστικά, τα ενδιαφέροντα και τις αγωνίες τους Σε διασύνδεση με το ρεπερτόριο των σκηνών του Εθνικού Θεάτρου συγκροτείται ένα πλέγμα δράσεων, προγραμμάτων και εργαστηρίων, με το Μικρό Εθνικό άλλοτε να επισκέπτεται και άλλοτε να προσκαλεί στις γειτονιές της πόλης, σε βιβλιοθήκες, σε δομές υγείας, σε καταστήματα κράτησης, σε νηπιαγωγεία και σχολεία, στον δημόσιο χώρο. Το βιβλίο, ο κήπος, το δάσος, η πόλη, οι γλώσσες, η μνήμη, οι ήχοι, το σώμα, το σπίτι, η σκηνή λειτουργούν ως τόποι φαντασίας και έκφρασης. Πολλαπλές πολιτισμικές εμπειρίες, διαφορετικές μορφές και γλώσσες έκφρασης διατρέχουν τους τρόπους που συνεργαζόμαστε, συνδημιουργούμε και συγκατοικούμε στα παρασκήνια, στους διαδρόμους και τα καμαρίνια, στις σκηνές, εντός και εκτός του Εθνικού Θεάτρου.

Το Μικρό Εθνικό ετοιμάζεται να υποδεχτεί κάθε ενδιαφερόμεν@ ως ένας χώρος δοκιμής, διαλόγου και φαντασίας. Ανυπομονεί να γνωρίσει ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες και εμπειρίες, ώστε να συνυφάνουν, μέσα από ένα καλειδοσκοπικό πρόγραμμα, λέξεις, χειρονομίες, ήχους και εικόνες σε ένα πολυφωνικό πεδίο μάθησης.

Τον Μάιο του 2026, με πρωτοβουλία του Μικρού Εθνικού, συγκροτήθηκε ένα Δίκτυο Συνεργασίας για τη Διακαλλιτεχνική Μάθηση με εκπροσώπους εκπαιδευτικών τμημάτων από 20 και πλέον φορείς πολιτισμού της πόλης που ως στόχο έχει να λειτουργήσει ως ένα σταθερό πεδίο ανταλλαγής, σκέψης και συνδιαμόρφωσης. Ένας χώρος αλληλοτροφοδότησης και διασταύρωσης τεχνών, προοπτικών, μεθοδολογιών, και παιδαγωγικών εργαλείων. Μια ομάδα ή αλλιώς ένα δίκτυο για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και την αναβάθμιση των μεθοδολογιών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε άτυπα και τυπικά πλαίσια.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ | The National Theatre Web Radio
Online στοwebradio.n-t.gr

Το Εθνικό Θέατρο έχει εγκαινιάσει για πρώτη φορά στην ιστορία του τη λειτουργία webradio, μεταφέροντας τη θεατρική εμπειρία… onair. Το διαδικτυακό Ραδιόφωνο της Πρώτης Σκηνής της χώρας είναι ένα σύγχρονο, δυναμικό κανάλι επικοινωνίας, ένας χώρος πολυφωνίας και συμμετοχής, που φέρνει το κοινό ακόμη πιο κοντά στην καρδιά της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Με τέσσερις ξεχωριστές θεματικές ενότητες, προσφέρει αποκλειστικές συνεντεύξεις με τους συντελεστές των παραστάσεων, ενημέρωση για τις παραγωγές και τις δράσεις του, γνωριμία με τους ανθρώπους και την ιστορία του οργανισμού, συζητήσεις με καλλιτέχνες για το δημιουργικό τους έργο, πρόσβαση σε σπάνιο αρχειακό υλικό, επιλεγμένες μουσικές, backstage στιγμές και πλούσιο πρωτότυπο περιεχόμενο, που θα ανανεώνεται διαρκώς.

ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ – ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ

SYSTEMA – FortheGreekPerformingArts | Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Εθνικό Θέατρο – Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Τρεις από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της Ελλάδας — το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας — ενώνουν τις δυνάμεις τους και εγκαινιάζουν το SYSTEMA– FortheGreekPerformingArts. Μια νέα, διευρυμένη πλατφόρμα για την εξωστρέφεια της ελληνικής δημιουργίας, που χτίζεται— με αποκλειστική χορηγία της Mastercard Εθνική Τράπεζα — πάνω στα ισχυρά διεθνή θεμέλια του grape – GreekAgoraofPerformance (2023–2025) και του Showcase του Εθνικού Θεάτρου (2023–2025), διευρύνοντας το πεδίο της μέσα από τη στρατηγική σύμπραξη με το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Αναλυτικές πληροφορίες θα ανακοινωθούν τη Δευτέρα 8 Ιουνίου, στις 19.00, στο «Σχολείον της Αθήνας – Ειρήνη Παπά».

LIVESTREAMING

Παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου θα ταξιδέψουν μέσω livestreaming σε απομακρυσμένους τόπους και σε νησιά άγονης γραμμής. Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν το φθινόπωρο.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ

Το Εθνικό Θέατρο, υπηρετώντας τον θεσμικό του ρόλο, προασπίζει την ισότητα και το δικαίωμα όλων των ατόμων στην ανεμπόδιστη πρόσβαση σε παραστάσεις και τη συμμετοχή τους με ίσες ευκαιρίες σε θεατρικές δράσεις. Σε συνεργασία με την AlphaBank, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της «Πολιτισμός για όλους», το Εθνικό Θέατρο θα πραγματοποιήσει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά παραστάσεις προσβασιμότητας για άτομα με αισθητηριακές αναπηρίες.

Χορηγός δράσης

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΓΥΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ | Τώρα πια φυσάει μονάχα μες στις λέξεις | 11-12 Σεπτεμβρίου | Σε σύμπραξη με το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ)

Το Εθνικό Θέατρο συμπράττει με το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) για δύο παραστάσεις με αφετηρία το έργο του σημαντικού Γιαννιώτη ζωγράφου, συγγραφέα, ποιητή και τραγουδοποιού Νίκου Χουλιαρά (1940-2015). Οι παραστάσεις –μια δραματουργική σύνθεση διηγημάτων του από την Έφη Θεοδώρου, η οποία και σκηνοθετεί–θα δοθούν στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου με το φως της ημέρας, στον υπαίθριο χώρο του Μουσείου Αργυροτεχνίας Ιωαννίνων, στο πλαίσιο του εορτασμού των 10 χρόνων της λειτουργίας του. Οι μουσικές και τα τραγούδια που θα επιλεγούν για την παράσταση θα εκτελεστούν από διδάσκοντες/ουσες και σπουδαστές/τριες του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ | Θέατρο Δίπυλον | 14-20 Σεπτεμβρίου

Το Εθνικό Θέατρο φιλοξενεί από τις 14 έως τις 20 Σεπτεμβρίου την 4η διοργάνωση της «Εβδομάδας Κυπριακού Θεάτρου», η οποία διοργανώνεται σε συνεργασία με το Τμήμα Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και το Κυπριακό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ), με τη στήριξη του Σπιτιού της Κύπρου στην Αθήνα.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΜΟΝΑΔΕΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

Η δράση αφορά την υλοποίηση ενός προγράμματος καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε 24 σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης περιοχών της Αττικής με περιορισμένη πρόσβαση σε πολιτιστικές δράσεις, με στόχο την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και δημιουργικής έκφρασης μαθητών Γυμνασίου. Ωφελούμενοι είναι έφηβοι μαθητές, εκπαιδευτικοί και, έμμεσα, η ευρύτερη τοπική σχολική κοινότητα.

Χορηγός δράσης

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Για δεύτερη χρονιά, στο πλαίσιο καθιερωμένων υποστηρικτικών προγραμμάτων του Εθνικού Θεάτρου σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, εμψυχώτριες του οργανισμού επισκέπτονται δύο φορές την εβδομάδα μονάδες Κ.Α.Π.Η. σε Δήμους της Νότιας Αττικής.

Χορηγός δράσης

ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

Η συνεργασία του Εθνικού Θεάτρου με τον Όμιλο υγείας Affidea ενισχύει ουσιαστικά το πλαίσιο φροντίδας και υποστήριξης των εργαζομένων του οργανισμού, προσφέροντας πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόληψης και διάγνωσης, καθώς και σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης γύρω από ζητήματα υγείας και πρόληψης.

Χορηγός

ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

Στη μεταβατική περίοδο που διανύει έως την έναρξη λειτουργίας της Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου συνεχίζει απρόσκοπτα το εκπαιδευτικό της έργο, αναπτύσσοντας και ενισχύοντας πρωτοβουλίες εξωστρέφειας, και διευρύνοντας τους ορίζοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα από διαύλους επικοινωνίας και ανταλλαγής με το διεθνές θεατρικό περιβάλλον. Στις 10 Ιουνίου συμμετέχει στη διοργάνωση με τίτλοFromSchooltoStage. Supporting the next generation of performing arts professionals in Europe,στις Βρυξέλλες. Μια πρωτοβουλία που θα φέρει κοντά Ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, πολιτιστικούς οργανισμούς, επαγγελματίες του θεάτρου και άλλους φορείς, προκειμένου να συζητήσουν πώς η εκπαίδευση, η απασχόληση και η κινητικότητα μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά τις νέες γενιές στον τομέα των παραστατικών τεχνών. Η διοργάνωση είναι του TeatroStabile της Βενετίας σε συνεργασία με το ETC, το ThéâtreNationaldeBretagne, το TeatroStabile του Τορίνο και το Εθνικό μας Θέατρο.