ΤΩΡΑ |
Nέος, ταλαντούχος, πολύτιμος συνεργάτης για όσους δούλεψαν μαζί του και αφοσιωμένος φίλος. Ο ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και ακτιβιστής Βαγγέλης Χατζηνικολάου “έφυγε ” σήμερα από τη ζωή, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο, κάτι που το γνώριζαν οι δικοί του άνθρωποι και λίγοι συνάδελφοι του από τον καλλιτεχνικό χώρο. Ο Βαγγέλης Χατζηνικολάου πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και πάντα ξεχώριζε με την υποκριτική του στους ρόλους τους.
Με το έργο του Μόλις Χώρισα (γραμμένο από τον ίδιο και τον Βασίλη Μυριανθόπουλο) αναστάτωσε την Αθήνα το 1998. Το πλατύ κοινό, τον γνώρισε από τη συμμετοχή του στη σειρά του Mega Σκυλίσια Ζωή, το 2000, όπου έγραφε και το σενάριο (μαζί με τον Νικόλαο Τουρουντού)
Από το 1993 που εμφανίστηκε δίπλα στον Βασίλη Διαμαντόπουλο στην “Ανάκριση”, ο Βαγγέλης έπαιξε σε παραστάσεις που αγαπήθηκαν, ξεχώρισαν, συζητήθηκαν και είχαν μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία. Ποια να πρωτοαναφέρεις και ποια να θυμηθείς…
Αχ αυτά τα φαντάσματα, Μαμά μην τρέχεις, Σόπινγκ εντ φάκινγκ, Φαύστα, Κουρδιστό Πορτοκάλι, Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, Βάτραχοι, Συρανό ντε Μπερζεράκ, Ειρήνη, Υπηρέτης δύο αφεντάδων, Φιλουμένα, Νόρα…
Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, τη Μικρή Πόρτα της Ξένιας Καλογεροπούλου, το Θέατρο Διάνα της Ελένης Ράντου, το Μέγαρο Μουσικής, το θέατρο Αμόρε, τα ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, Καλαμάτας και Κρήτης, το Μικρό Παλλάς, το Θέατρο Βρετάνια, το Θέατρο του Νέου Κόσμου κ.α. Ως βοηθός σκηνοθέτη δούλεψε δίπλα στον Θωμά Μοσχόπουλο, τον Νίκο Μαστοράκη και τον Γιάννη Κακλέα. Παράλληλα με την υποκριτική έγραφε για το θέατρο και σκηνοθέτησε παραστάσεις για τη θεατρική ομάδα MANIART, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος. Το θεατρικό «Press the Button» που έγραψε το 2004 τιμήθηκε με το βραβείο κοινού Αθηνοράματος για το καλύτερο νεοελληνικό έργο, ενώ η παράσταση την οποία σκηνοθέτησε, απέσπασε και το αντίστοιχο βραβείο καλύτερης παράστασης της χρονιάς.
Με την Ελένη Ράντου και το Θέατρο Διάνα συνεργάστηκε από το 2002 έως το 2005 στο έργο «Μαμά μην τρέχεις» σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα και το 2017 στην διασκευή της Φιλουμένα Μαρτουράνο του Ντε Φίλιππο, αλλά και στον ρόλο του δικηγόρου σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, ενώ το 2018 στην θεατρική διασκευή της «Τζάσμιν» του Γούντι Άλεν.
Έπαιξε στον κινηματογράφο στις ταινίες «17 στα 18» (2000), «Πεθαίνω για σένα!» (2009) και «Μόλις χώρισα» (2008), ενώ στην τηλεόραση εμφανίστηκε εκτός από τη Σκυλίσια Ζωή και στη σειρά Φάε τη σοκολάτα σου.
Ήταν ακτιβιστής, μέλος της ΛΟΑΤΚΙ συλλογικότητας Proud Seniors Greece, έχοντας δώσει πλήθος διαλέξεων και πρωτοστατήσει σε πολλές δράσεις ενάντια στο σεξισμό, το φασισμό και το ρατσισμό, ανάμεσά στις οποίες και σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.
Είχε υπογράψει μαζί με δεκάδες ακτιβιστές, συνδικαλιστές και ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών την Διακήρυξη «16 Mάρτη», μια διεθνή κραυγή κατά του ρατσισμού και των νεοναζί.
Ήταν, επίσης, μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και ενεργός συνδικαλιστής. Ήταν υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές του ΣΕΗ (Ιούνιος 2020) με την Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών, ενώ συμμετείχε ενεργά σε όλες τις πρόσφατες κινητοποιήσεις όλων των καλλιτεχνών.
Ο Βαγγέλης Χατζηνικολάου είχε να προσφέρει πολλά ακόμα στο θέατρο αλλά και στους κοινωνικούς αγώνες με τη δράση του. Αφήνει πίσω του ένα μεγάλο κενό και μια βαθιά λύπη σε όσους τον γνώρισαν.
Ήταν για όλους, ο Βαγγελάκης…
Θα τον θυμόμαστε πάντα χαμογελαστό και χαρούμενο, δίπλα σε ανθρώπους που αγάπησε και τον αγάπησαν…
Σχόλια για αυτό το άρθρο