Γιώργος Κιμούλης: «Η “12η Νύχτα” αποδεικνύει πως ο έρωτας και η έλξη δεν έχει φύλο»

Ο σπουδαίος θεατράνθρωπος και sir του ελληνικού θεάτρου, Γιώργος Κιμούλης, καταπιάνεται τη φετινή καλοκαιρινή σεζόν με τον μέγιστο των μεγίστων συγγραφέα Σαίξπηρ και ένα πολύ ενδιαφέρον και με ανατροπές έργο του. Πρόκειται για τη ”Δωδέκατη νύχτα”, μια κωμωδία που χαρίζει γέλιο αλλά και γνώση στους θεατές. Είμαι βέβαιος ότι πρόκειται να γίνει από τις must παραστάσεις του καλοκαιριού! Δείτε την για να απολαύσετε ερμηνείες, μια αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη παράσταση και ένα έργο που αντέχει στους αιώνες.

ΣχετικάΆρθρα

– Τι κάνει τον Σαίξπηρ τον μέγιστο των συγγραφέων;

Τα έργα του είναι σαν να έχουν γραφτεί για την κάθε εποχή που παρουσιάζονται. Τόσο απλά.

– Γιατί τα έργα του αντέχουν στο χρόνο;

Είναι εκπληκτικό το πώς, ενώ εκείνα τα χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν τις τόσο πολλές πληροφορίες που έχουμε σήμερα για τον κόσμο, έγραφαν για όλον τον κόσμο. Σε αντίθεση με σήμερα, που η ανοικτότητα της παγκοσμιοποίησης “κλείνει” όλο και πιο πολύ θεματικά τους συγγραφείς.

– Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να ανεβάσεις Σαίξπηρ φέτος το καλοκαίρι;

Το καλοκαίρι παίζεις σε ανοιχτούς χώρους. Είναι φυσικό λοιπόν να παρουσιάζεις έργα, που έχουν γραφτεί για ανοιχτούς χώρους. Αρχαία ελληνική τραγωδία ή κωμωδία, Σαίξπηρ, Γκολντόνι… Έργα που έχουν ανάγκη τον ανοικτό χώρο.

– Γιατί επέλεξες συγκεκριμένα τη ”Δωδέκατη νύχτα”;

Η “Δωδέκατη Νύχτα” είναι μια ανατρεπτική κωμωδία μεταμφίεσης. Το δε έργο έχει δύο τίτλους «Δωδέκατη νύχτα ή ό,τι επιθυμείτε». Το βασικό λοιπόν θέμα του έργου, είναι το κατά πόσο αυτό το οποίο επιθυμούμε, μας επιτρέπεται να το κάνουμε πράξη ή αν αφήνουμε τις επιθυμίες μας να παραμένουν εγκλωβισμένες, κλειδωμένες ή φυλακισμένες μέσα μας. Ο Σαίξπηρ στο έργο αποδεικνύει πως ο έρωτας και η ερωτική έλξη δεν έχει φύλο. Το πρόβλημα που μπορεί να δημιουργείται μεταξύ των φύλων, είναι πρόβλημα κοινωνικό. Η ιστορία διαδραματίζεται στο τέλος των Χριστουγεννιάτικων εορτών, την ημέρα της Επιφάνειας ή των Θεοφανίων. Όταν δηλαδή όλα έρχονται στο φως. Τότε αρχίζει και το καρναβάλι, όπου όλα μεταμορφωμένα και μεταμφιεσμένα επιτρέπονται. Οι πλούσιοι ντύνονται φτωχοί, οι φτωχοί ντύνονται πλούσιοι, οι άντρες ντύνονται γυναίκες, οι γυναίκες ντύνονται άντρες. Υπάρχει ένα είδος κοινωνικής ανατροπής. Γκρεμίζεται με άλλα λόγια, κατά την εποχή του καρναβαλιού, οποιαδήποτε κοινωνική ιεραρχία, όπως αυτή είναι οργανωμένη τον υπόλοιπο χρόνο. Η «Δωδέκατη νύχτα» λοιπόν, αυτό πραγματεύεται. Το πως θα μπορέσουμε την περίφημη ανατρεπτική ρήξη του καρναβαλιού, να την κάνουμε τρόπο ζωής.

-Ποια είναι η σκηνοθετική σου ματιά;

Κατ’ αρχάς σε μία κωμωδία μας ενδιαφέρει, η παράσταση να προκαλέσει οπωσδήποτε γέλιο. Το γέλιο είναι όπλο, που αφοπλίζει αυτούς που κατέχουν τα πραγματικά όπλα. Αρκεί να γνωρίζουμε τον τρόπο που θα το χρησιμοποιήσουμε, τον τρόπο που θα το προκαλέσουμε. Η εργασία του σκηνοθέτη μόνο ένα στόχο έχει: ο κόσμος που θα δημιουργήσει να συνάδει με τη θεωρητική ερμηνεία του έργου που έχει κάνει.

–Είσαι υπέρ των νεωτερισμών στα κλασικά έργα και ιδιαίτερα ποιων συγγραφέων;

Δεν ξέρω τι σημαίνει νεωτερισμός σε μία ερμηνεία. Τις δικές μας ερμηνείες παρουσιάζουμε στη σκηνή. Κι εμείς εκ των πραγμάτων ζούμε την εποχή που ζούμε. Δεν μπορούμε να μεταφερθούμε σε άλλη εποχή. Σύγχρονοι ηθοποιοί παρουσιάζουν ένα έργο σε σύγχρονους θεατές. Αυτό είναι το θέατρο. Κατ΄επέκταση, όπως καμία ερμηνεία δεν μπορεί να “αποδράσει” απ’ το χρόνο που επιτελείται, το ίδιο συμβαίνει και με την παρουσίασή της.