Γωγώ Μαστροκώστα: Το τελευταίο αντίο

Φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες αποχαιρέτησαν την Γωγώ Μαστροκώστα. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, ενώ η ταφή θα πραγματοποιηθεί στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τον τόπο καταγωγής της. Παρόντες στο τελευταίο αντίο ήταν συναθλητές του Τραϊανού Δέλλα, άνθρωποι από το χώρο των τεχνών, του τραγουδιού και της σόου μπιζ. Επιθυμία της οικογένειας ήταν, αντί στεφάνων, να πραγματοποιηθούν δωρεές στο Ίδρυμα «Φλόγα», στηρίζοντας το έργο του οργανισμού για τα παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες. Για τον σκοπό αυτό υπήρχε ειδικό κουτί εντός της εκκλησίας.

Ο επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα: 

«”Άγγελέ μου, αγάπη μου”, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50 μου γενέθλια όταν ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείο, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ, εσύ ήρθες στη ζωή μου για να μου μάθεις πράγματα. Πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου, με τη δική σου επιμονή με όλα αυτά που είχες περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνο στο δωμάτιο για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες. Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου”, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω, όπως κάνουν στα μωρά. Κι αυτή η ανάγκη μου έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, την Βικτώρια και έτσι είχα δύο μωρά να φροντίζω, καθένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς, και ευτυχώς είναι αστείρευτα. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας,  ήμασταν μαζί, κρατώντας ο ένας τον άλλον, στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου, πάντα ήσουν η προτεραιότητά μου, γιατί είσαι το μωρό μου. Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί, μαζί σου. Όλες οι στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πολύ δύσκολες θα γίνουν μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης, ψυχής, καλοσύνης στοργής, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου. Τα “σ’ αγαπώ” που σου έχω πει είναι πολύ λίγα γι’ αυτό που αισθάνομαι για εσένα. Το “ευχαριστώ” είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες και η ευγνωμοσύνη μου στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά, μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Άγγελέ μου, κάθε φορά που ήταν να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου σου έλεγα “μη φοβάσαι”, θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα  βουτήξουμε και και θα βγούμε στην επιφάνεια και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό αλλά και πάλι σου είπα “μην φοβάσαι, είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα”, και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά, και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πολύ, πέτα αγάπη μου, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι να ξέρεις ότι η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει»

Ο επικήδειος λόγος της Βικτώριας Δέλλα: 

«Ξέρω πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι, όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μία υπέροχη σύζυγος, μία αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μία δυνατή αδερφή. Και πάνω απ’ όλα μία φανταστική μαμά. Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη, να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Είσαι και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου. Και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου, γιατί αυτό το φρόντισες εσύ. Στο γάμο σου, είχες γράψει ένα ποίημα για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ ένα στίχο. “Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική”. Σ’ αγαπώ μαμά. Δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου»

Φώφη Μαστροκώστα

Φώφη Μαστροκώστα, Χάρης Σιανίδης

Μάκης Τσέλιος

Κέλλυ Κελεκίδου

Ορθούλα Παπαδάκου

Νόνη Δούνια, Φώτης Γιαννιώτης

Γιάννης Καζανίδης, Βασίλειος Κωστέτσος

Τζένη Τζιβεριώτη, Γιάννης Τσακουμάκος

Ίλια Ίβιτς, Ελένη Πετρουλάκη

Τρύφωνας Σαμαράς

 

Αντώνης Ρέμος, Υβόννη Μπόσνιακ

Μαρί Κωνσταντάτου

Λεωνίδας Βόκολος, Τάκης Φύσσας

Σωκράτης Παπασταθόπουλος

Βασίλης Γκαγκάτσης, Μιχάλης Καψής

Κώστας Χαλκιάς, Βασίλης Μπισμπίκης

Δέσποινα Βανδή, Κώστας Χαλκιάς, Κώστας Καπετανάκης, Βασίλης Μπισμπίκης

Βασίλης Μπισμπίκης, Δέσποινα Βανδή

 

Λάκης Γαβαλάς

Μιράντα Πατέρα

Νίκος Κουρκούλης

Βίκυ Κάβουρα, Γιώργος Τζαβέλλας

Τάκης Ζαχαράτος

Δημήτρης Αλεξάνδρου

Ντέμης Νικολαΐδης

Βικτώρια Δέλλα

Τραϊανός Δέλλας

Βάσω Στασινού, Αντώνης Νικοπολίδης

Ελευθερία Παντελιδάκη, Γιώργος Γιαννιάς

Η μητέρα της Γωγώς, Σπυριδούλα Μαστροκώστα

 

Μαρία Καλάβρια

Αννίτα Ναθαναήλ

Έλλη Αγγελιδάκη

Τζίμης Σταθοκωστόπουλος

Ιωάννα Λίλη

Αντίο Γωγώ Μαστροκώστα

Φωτογραφίες: Papadakis press/Δημήτρης Πελέκης