«… Ήθελα να γράψω ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι με «μια φορά και έναν καιρό» και «ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα». Τελικά, αυτά ακριβώς, τα ξέχασα και δεν τα έβαλα καθόλου. Ίσως γιατί καμία φορά και κανένας καιρός δεν υπάρχει στα παραμύθια, αλλά είναι τώρα και αυτή τη στιγμή… Και αν ζούσανε οι ήρωες των παραμυθιών, που υποφέρουν τόσα, σκέτο καλά και εμείς δα, ακόμα καλύτερα, δεν θα υπήρχε λόγος να τα λέμε τα παραμύθια. Να τα λέμε και να παρηγοριόμαστε ή να μαθαίνουμε τα παιδιά να αντέχουν σε έναν κόσμο που έχει κακούς λύκους, αλλά και καλούς κυνηγούς, ωραίες κοιμωμένες αλλά και πρίγκιπες να τις ξυπνάνε, κακές μητριές αλλά γλυκούς πατέρες, στάχτες και δουλειά αλλά και ξέφωτα σε δάση καρδιάς που σε ξεχωριστούς θρόνους κάθονται αγαπημένα πρόσωπα. Ήθελα να γράψω ένα παραμύθι για να πιάσουμε τα παιδιά μας από το χεράκι, κανονικά ή με τις λέξεις και να τους πούμε για την παρεξηγημένη ηθική και τις αξίες του καθενός και τις δικές τους μια μέρα. Για τον αγώνα της επιβίωσης αλλά και τα όρια των παραχωρήσεων. Για το ότι όλα δεν είναι όπως φαίνονται και θέλει χρόνο, σκέψη, κόπο να ανακαλύψεις αλήθειες. Να τους πούμε πως η ζωή έχει ρόλους και εκείνα θα μάθουν να τους αμφισβητούν, να τους αποδομούν, να τους φορούν κάποτε, αλλά να μπορούν και να τους γδυθούν με κόστος ναι, αλλά με κέρδος την εσωτερική τους ελευθερία.
Και «μια φορά και έναν καιρό» ναι, αλλά νυν και αεί, θα τους ψιθυρίζουμε πριν κοιμηθούν πως το καλό πάντα θα νικά, ακόμα κι αν αργεί λιγάκι στο δρόμο. Πως το κακό νικιέται και μένει άοπλο, παροπλίζεται, όταν το μελετάς, το αναλύεις, το πολεμάς, αλλά και το συγχωρείς. Σε τελευταία ανάλυση του λες και κάνα αστειάκι και βλέπεις αν μπερδεμένο, το κακό, θα σπάσει και θα γελάσει, βρε αδελφέ! Ή του λες κάνα τραγουδάκι και περιμένεις να εξημερωθεί και να ξεδιαλύνει το σκοτάδι εντός του… Και τότε, ναι, μπορεί να ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Γιατί η ζωή όλων μας είναι μικρή βολτίτσα για να σπαταλιέται σε κακίες, εκχωρήσεις, παραχωρήσεις και ψεύτικες σχέσεις…»…
Έτσι εξήγησε η Αλεξάνδρα Τσόλκα, την ανάγκη να γράψει ένα παραμύθι, στην εκδήλωση παρουσίασης του «Η κακιά μάγισσα παραιτείται», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, στο βιβλιοπωλείο Ευριπίδης. Πρόκειται για ένα παραμύθι, για το καλό και το κακό, για τους κοινωνικούς ρόλους και την άρνηση τους ή την αλλαγή τους, για τον ορισμό των προσωπικών αξιακών αρχών, αλλά με καλές μάγισσες, vegan λύκους, βασίλισσες του χιονιού που διοργανώνουν καλλιστεία, πριγκίπισες που ασχολούνται με το μόντελινγκ και ακτιβίστριες για τα δικαιώματα των παιδιών μητριές.
Μάγεψε με την ανάγνωση της η Βάσια Παναγοπούλου, το απαιτητικό κοινό των μικρών αναγνωστών, που κρέμονταν από τις ανάσες της! Μαζί της, τις ανησυχίες της Κάκιας της μάγισσας, διάβασε η κόρη της συγγραφέως η Μαρία Βουτσαδάκη. Για το καλό και κακό μίλησε στα παιδιά ο δημοσιογράφος, σεναριογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Αποστόλου. Τραγούδησε με την κιθάρα της η μουσικός Θάλεια Μουτοπούλου, τραγούδια Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και δημιουργικά τα διασκέδασε η εκπαιδευτικός Αναστασία Κατσούγκρη.
Καλεσμένοι στην παρουσίαση ήταν η Ζίνα Κουτσελίνη με την κόρη της, Έμμα, η Βάσια Παναγοπούλου και ο Θοδωρής Αναγνωστάκης, οι δημοσιογράφοι Άννα Στεργίου, Αρετή Μπέσκα, Νάσος Ρόγκας, ο Θοδωρής Τσώλης, υπεύθυνος έκδοσης παιδικών και νεανικών βιβλίων του Μεταίχμιού, στελέχη της δημόσιας εκπαίδευσης όπως οι Κρεμμύδα, Χριστόδουλου, ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Ιωάννης Τσόλκας, ο αισθητικός χειρουργός Μάνος Διμονίτσας, η εικαστικός Μάγδα Κούρκουλου και φυσικά πανέμορφα παιδιά και οι γονείς τους. Εκείνοι που παρουσίασαν το βιβλίο και η Αλεξάνδρα με την οικογένεια της, γιόρτασαν το ταξίδι του παραμυθιού, στο «Twelve» στη Μηλιώνη, κλείνοντας την βραδιά παραμυθένια όπως της άξιζε…
Η Αλεξάνδρα Τσόλκα αφιέρωσε το βιβλίο στη μητέρα της και στις κόρες της. Όπως γράφει η ίδια στο βιβλίο: Στη μάνα μου, που κάποτε χώραγα όλη στην ποδιά της και μου έλεγε παραμύθια με ηρωίδα μια Μαριανθούλα, δικιάς της επινόησης, και που πάντα το καλό νικούσε στο τέλος, δικιάς της επιθυμίας… Στις κόρες μου, την Ειρήνη και τη Μαρία, που χωράνε στη δικιά μου ποδιά πια, γιατί πράγματι το καλό πάντα θα νικά και ακόμα και οι κακές μάγισσες θα αγαπάνε τα χρώματα και τα παιδιά του κόσμου…
"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"
...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…
Σχόλια για αυτό το άρθρο
Κλείστε διακόπες με σκάφος απο την BednBlue.com και λάβετε έκπτωση χρησιμοποιώντας το κούπονι: cosmopoliti
ΤΩΡΑ |
Σχόλια για αυτό το άρθρο