ΤΩΡΑ |
Σε ηλικία 62 ετών έφυγε από τη ζωή ο πολυπράγμων ραδιοφωνικός παραγωγός του Τρίτου Προγράμματος και θεατρικός σκηνοθέτης Εμμανουήλ Κουτσουρέλης μετά από πολύμηνη ασθένεια. Ήταν γνωστός και ως συνιδιοκτήτης του μπαρ Bee. Αντί στεφάνων ο Εμμανουήλ θα ήθελε αν κάποιος το επιθυμεί να ενισχύσει το σωματείο μεταμοσχευμένων ΗΠΑΡχω (hparxo.gr).
Η Ελένη Ψυχούλη, αδελφική του φίλη 34 χρόνια, τον αποχαιρέτησε με ένα συγκινητικό μήνυμα:
Αντίο αδελφέ μου. Σ αυτό το ταξίδι θα ταξιδέψεις ανάλαφρος. Χνάρια από 34 χρόνια που μοιραστήκαμε, θα μείνουν όλα εδώ. Τα γράμματά σου στα καπάκια των cd, οι μουσικές από τα πάρτι μας, η θέα από τα σπίτια των διακοπών μας, τα μονοπάτια που περπατήσαμε, ο ουρανός πάνω από τη γέφυρα του Καΐρου όταν πρωτοσυναντηθήκαμε, χιλιάδες αναμνηστικά ταξιδιών στα συρτάρια, ο κήπος της Πλατανιάς, οι καυγάδες μας που πάντα αργούσες στα ραντεβού, τα κορίτσια που αγάπησες και σε ερωτεύτηκαν, σημάδια σου στην ψυχή του βαφτισιμιού σου, γέλια και διαφωνίες, συνωμοσίες και πείσματα, το bee, η συνταγή της βασιλόπιτας, η γεύση από τα μακαρόνια με κιμά που μας μαγείρευες, ένα κερί σ ένα ξωκκλήσι και μια ευχή να τα καταφέρεις 14 χρόνια πριν που μας απείλησες ότι θα φύγεις, το θαύμα, το θαύμα που δεν αξιώθηκες μια δεύτερη φορά. Το αλφάβητο της Φιλίας που συλλαβήσαμε μαζί, λαμπερή γραμματοσειρά να μας φωτίζει εκεί που δεν θα κάνει ποτέ σκοτάδι.
Ποιος ήταν ο Εμμανουήλ Κουτσουρέλης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Ξεκίνησε τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη το 1978. Συνέχισε στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στο Barough College και σκηνοθεσίας στο City University of New York Hunter College, χορού στο Dance Studio Merce Cunningam, εικαστικών παραστάσεων με τον Ping Chong και θεατρικών φωτισμών με τη Beverly Emons.
Παραμένει για αρκετά χρόνια στη Νέα Υόρκη και συνεργάζεται σαν performer και χορογράφος με το σκηνοθέτη Robert Wilson σε παραστάσεις στο Kennedy Center, Ουάσινγκτον D.C. & Aaron Davis Theater, Νέα Υόρκη 1984-85, καθώς και με το Θέατρο La mama, Νέα Υόρκη 1981-1983. Επίσης συνεργάστηκε σαν σκηνοθέτης με την ομάδα μεταμοντέρνου χορού, M.Tseng Dance Projects με παραστάσεις στο Theater of the Open Eye, Νέα Υόρκη, Riverside Studio & Bloomsberry theater, Λονδίνο και Θέατρο Λυκαβηττού, Αθήνα 1986-87.
Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1990 και συνεργάζεται ως το 1997 με το Κέντρο Ερευνών για την Τέχνη και τις Επιστήμες – ΚΕΤΕ του γλύπτη Takis, ως γενικός γραμματέας του Δ.Σ. καθώς και υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις και τη διοργάνωση των εκδηλώσεων του ιδρύματος. Κατόπιν σκηνοθετεί την ομάδα σύγχρονου χορού Sine Qua Non στο Ανοιχτό Θέατρο, Αθήνα 1997 και στο Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα 1998.
Το 2000 σκηνοθετεί την παράσταση Δεν Πιστεύω Στα Μάτια Σου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αθήνα, ενώ το 2004 αναλαμβάνει για τη Next Generation την καλλιτεχνική/σκηνοθετική επιμέλεια της έκθεσης Leonardo Da Vinci, η Μεγαλοφυΐα, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Αθήνα και Μουσείο Rahmi Koc, Κωνσταντινούπολη.
Το 2004 σκηνοθετεί το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, Πρώτος Έρωτας Playback, Θέατρο Χώρα, Αθήνα. Η παράσταση εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Cairo International Experimental Festival Theater, Κάιρο 2005, ενώ στο Sibiu International Οpen Market Festival Ρουμανία 2010, απέσπασε το 1ο Βραβείο.
Η παράσταση Πρώτος Έρωτας Playback εκπροσωπώντας και πάλι την Ελλάδα παρουσιάστηκε το 2010 στο ΕΚΟΝ Festival στο Λονδίνο και το 2011 στο International Theater Festival of Sibiu.
Το 2008 σε συνεργασία με το μουσικό σχήμα drog_A_tek, σκηνοθετεί το έργο indust_Real Evol_ution, παραγγελία του Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο Σχολείο, ενώ το 2009 για το ίδιο φεστιβάλ ήταν ο εμπνευστής και διευθυντής παραγωγής του τριήμερου αφιερώματος στη νέα ηλεκτρονική μουσική Οπτικοακουστικός Κύκλος, με τη συμμετοχή των drog_A_tek, The Erasers, Coti K και Νίκου Βελιώτη.
Το 2010, σε συνεργασία με το Αιγυπτιακό Μορφωτικό Κέντρο, συντόνισε εξ ολοκλήρου, στην Αιγυπτιακή Πρεσβεία στην Αθήνα, εκδήλωση στη μνήμη του Κωστή Μοσκώφ, με ομιλητές τον πρώην Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, τον Διονύση Σαββόπουλο, τον Κωστή Ζουράρη, τον Ιωάννη Μπουτάρη και μέλη της οικογένειας Μοσκώφ.
Το 2012 σκηνοθετεί το θεατρικό έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, Insenso. Η παράσταση ανέβηκε το Μάιο στο Screening Room του Bar Nixon, ενώ το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς το Ιnsenso παρουσιάστηκε στο Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.
Στο Ραδιόφωνο συνεργάστηκε ως παραγωγός ειδήσεων με τον Rock FM τo 1991-93. Aπό το 2003 έως σήμερα είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ/ΝΕΡΙΤ όπου παρουσίαζει τις εκπομπές του «Διπλή Φαντασία», «Μίνιμαλ» και «Η Αληθινή Πραγματικότητα». Η τελευταία μέσω της ΕΡΤ εκπροσώπησε την Ελλάδα το 2009, 10 και 11 στο Διεθνές Φεστιβάλ Τηλεόρασης, Ραδιοφώνου και Νέων Τεχνολογιών, Prix Europa στο Βερολίνο, καθώς και στο μετακινούμενο Διεθνές Φεστιβάλ Ραδιοφώνου της Unesco, URTI.
Επίσης συμμετείχε ως παραγωγός στην τηλεοπτική παραγωγή της ΕΡΤ1 «Hotel Τρίτων» με την εκπομπή «Room Service».
Από το 2010 ως το 2014 ήταν εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ηπατομεταμοσχευθέντων Ελλάδος, για το οποίο επιμελήθηκε τις δημόσιες σχέσεις και τη διοργάνωση των εκδηλώσεων, ενώ τον Απρίλιο του 2013, πρότεινε, διοργάνωσε και συντόνισε τη Ραδιοτηλεοπτική Καμπάνια «Ένα ναι επτά ζωές» για τη διάδοση της ιδέας της Δωρεάς Οργάνων για λογαριασμό της ΕΡΤ σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων – ΕΟΜ.
Είναι ιδρυτικό μέλος της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας Art Syndicate, η οποία δημιουργήθηκε το 1986 και δραστηριοποιείται στο χώρο των σύγχρονων τεχνών.
Από το 2012 (δυο περίοδοι, 2012-14 & 2014-16) είναι εκλεγμένος πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, ΕΚΔΙΘ/ΙTI- Unesco, οργανισμού που αφορά στην προώθηση και εξωστρέφεια των ελληνικών παραστατικών τεχνών.
Επίσης ήταν μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για το νέο Φεστιβάλ «Το Αρχαίο Δράμα στην Εκπαίδευση», που πραγματοποιήθηκε στην Αρχαία Ολυμπία, την Άνοιξη του 2015.
Σχόλια για αυτό το άρθρο