Η Καλλιόπη Ευαγγελίδου από το Α ως το Ω: “Παν μέτρον Άνθρωπος”

Αν και το ταλέντο ενός ηθοποιού και η καταξίωση του δεν αποδεικνύεται μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές- παρά μόνο από το θέατρο, όπου εκεί βρίσκεται ενώπιος ενωπίω με το κοινό και τη σκηνή- στην περίπτωση της Καλλιόπης Ευαγγελίδου συνέβη ακριβώς το αντίθετο! Και είναι από τις ελάχιστες του χώρου! Μόλις την πρωτοείδαμε στο σήριαλ ‘’Η Λάμψη ‘’ του Νίκου Φώσκολου – υποδυόταν την κόρη του Γιάγκου Δράκου, Τατιάνα-, όλοι μείναμε ενεοί και άλαλοι, γιατί από το πρώτο κιόλας επεισόδιο αντικρίσαμε ένα δροσερό και πανέμορφο κορίτσι, αλλά διαπιστώσαμε παράλληλα ότι απέπνεε λάμψη και ταλέντο! Παρότι δεν συμφωνώ με αυτό – δεν αναφέρομαι ειδικά στην Καλλιόπη Ευαγγελίδου αλλά γενικά στους ηθοποιούς- γιατί ως προς την προσωπική μου άποψη, ο καλός ηθοποιός αναγνωρίζεται και καταξιώνεται μόνο όταν αναδύει τη μυρωδιά του σανιδιού, εννοώ το θέατρο, η δημοφιλία της και η αναγνωρισιμότητα της χτύπησαν κόκκινο, ενώ συνεργάστηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία σε θεατρικές παραστάσεις με γερά ονόματα. Και πραγματικά το άξιζε γιατί η ευγενική και σεμνή αυτή καλλιτέχνις δεν ανήκε στους διάττοντες αστέρες – είναι αυτόφωτη- της show biz… Γιατί, αν και απείχε ένα μεγάλο διάστημα από τα καλλιτεχνικά δρώμενα για να δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια, επιστρέφοντας στη γενέτειρα της την όμορφη πόλη των Σερρών, η καλλιτεχνική της πορεία δεν διεκόπη, αντίθετα έγινε ισχυρότερη και πιο έντονα δημιουργική. Επέστρεψε δριμύτερη στο θέατρο ερμηνεύοντας ενδιαφέροντες ρόλους και κάνοντας, επίσης, ενδιαφέρουσες συνεργασίες λόγω της μεγάλης αγάπης και του πάθους που έχει γι’ αυτό αλλά, επειδή, είναι και πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό. Ώσπου, της ανετέθη η θέση της καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών , την οποία αντιμετώπισε με δυναμικότητα και υπευθυνότητα, παράγοντας ουσιώδες και σοβαρό έργο με αξιόλογο ρεπερτόριο. Φέτος, την καλοκαιρινή σεζόν ανεβαίνει ένα πρωτότυπο έργο βασισμένο σε κείμενα συγγραφέων της αρχαιότητας με ένα θίασο έξοχων ηθοποιών στο οποίο συμπρωταγωνιστεί και η ίδια . Πρόκειται για το ‘’Από θέση ισχύος / Η δύναμη του δημόσιου λόγου’’, το οποίο σκηνοθετεί ο άξιος Ένκε Φεζολλάρι. Δεν θέλω να παραλείψω σκιαγραφώντας το πορτρέτο της , ότι στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της και της προσωπικότητας της-διακρίνεται για την ευγένεια, τη σεμνότητα, το ήθος και την καλή της ανατροφή- χαρακτηριστικά που συνυπάρχουν μόνο στους συναδέλφους της εκείνους που είναι καταξιωμένοι και λάμπουν σαν διαμάντια στο διηνεκές- συνετέλεσαν οι γονείς της οι ηθοποιοί Βίλμα Τσακίρη και Γιάννης Ευαγγελίδης!

ΣχετικάΆρθρα

Θαυμάστε την Καλλιόπη Ευαγγελίδου από το Α έως το Ω!

Αυτοπεποίθηση: Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει.

Βιογραφικό: Γεννήθηκα στην Αθήνα. Το πατρικό μου είναι στον Βύρωνα. Είμαστε Μικρασιάτες πρόσφυγες. Τα τελευταία 20 χρόνια ζω στις Σέρρες την πατρίδα της μητέρας μου. Έχω τρία παιδιά, δύο ανίψια και μία μόνο προσευχή πάντα. Να είναι γερά και τυχερά.

Γάμος: Ο Φώτης είναι ένας γενναίος άντρας με πολύ χιούμορ. Ο γάμος θέλει ειλικρίνεια κι υπομονή.

Δη.Πε.Θε Σερρών: Όλα τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ θα έπρεπε να έχουν μια φωτογραφία της Μελίνας να τα φυλάει και να θυμίζει σε όλους μας το χρέος που έχουμε ως Έλληνες απέναντι στον Πολιτισμό. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών πορεύεται πάνω από 35 χρόνια γιατί όλες οι Δημοτικές Αρχές και όλοι οι Σερραίοι το αγαπούν και το υπερασπίζονται.

Ενσυναίσθηση: Από παιδί η πιο μεγάλη μου απορία ήταν πως θα νιώσω το «εγώ» του άλλου. Παν μέτρον Άνθρωπος.

Ζωή: Η πιο γλυκόπικρη ιστορία. Ένα μεγάλο θαύμα.

Ηθοποιός: Οι γονείς μου είναι ηθοποιοί γι’ αυτό κι ο αδερφός μου κι εγώ γεννηθήκαμε Δευτέρα. Τι να πει κανείς για μας που έχουμε αργία τη Δευτέρα.

Θέατρο: Η Ζωή, ο Κόσμος, ο Άνθρωπος, η Δημοκρατία.

Ισχύς: Η ισχύς εν τη ενώσει. Η δύναμη βρίσκεται στην ένωση.

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Αντιφατικός τίτλος. Ένας καλλιτέχνης σε θέση διευθυντή στο δημόσιο. Ένα θέμα για μικρό διήγημα.

Λογική: Διαφωτισμός. Όταν η λογική υποχωρεί κυριαρχούν τα άκρα.

Μοντερνισμοί: Αν δεν δομήσεις δεν μπορείς να αποδομήσεις. Η αποδόμηση προϋποθέτει γνώση και ταλέντο.

Νέα γενιά ηθοποιών: Υπέροχα πλάσματα. Έρχονται απ’ το μέσα ταξίδι, ξεσφραγίζουν κυλάει ο βράχος όπως μοναδικά περιγράφει ο Σαββόπουλος στον Μικρό Μονομάχο του.

Ξένοι: Με λογική και δικαιοσύνη όλα μπαίνουν στη θέση τους. Οι Έλληνες είμαστε φιλό-ξενοι.

Όνειρα καλλιτεχνικά προσεχή: Ανοιχτά θέατρα, κοινό που δεν φοβάται, παραστάσεις χωρίς μέτρα προφύλαξης αυτά ονειρεύομαι αυτή τη στιγμή.

Παιδί: Παιδιά. Ευτυχία και καθήκον.

Ρόλοι: Αληθινοί χαρακτήρες σε υποθετικές συνθήκες. Επίπονη διαδικασία η κατοίκιση τους. Για μένα τουλάχιστον.

Σκηνοθέτες: Δύσκολο πολύ δύσκολο το έργο τους. Έχουν το σεβασμό μου.

Τέχνη: Το νόημα στη ζωή μας.

Υπερφίαλος: Ένας άνθρωπος με λάθος πληροφορίες.

Φονικοί ιοί: Έχω εμπιστοσύνη στους επιστήμονες.

Χειριστικός: Δύσκολη ορθογραφία. Φοβάμαι περισσότερο αυτούς που θα έγραφαν «χοιριστικός».

Ψυχή: Συνείδηση.

Ωραία παράσταση: Λύτρωση.