Η «Λυσιστράτη» στο Λυκαβηττό

ΣχετικάΆρθρα

Ήταν για δύο μέρες στο Ηρώδειο και ζήτησε η ηρωίδα μας και άλλη μία. Ο κόσμος που την αγάπησε και οι άνθρωποι που μίλησαν γι’ αυτήν. Το επόμενο ραντεβού μας είναι την Τετάρτη 15 Ιουλίου στις 21:00 στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, με την υποστήριξη του Δημάρχου Αθηναίων.

Το νικηφόρο cast της παράστασης μας και η ορχήστρα μας σας περιμένουν.

Τον Ύμνο της Αθήνας αυτή τη βραδιά θα ερμηνεύσει ο συνθέτης.

Ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης

Λένα Ουζουνίδου: Λυσιστράτη

Κώστας Μπουγιώτης: Απόλλων – κομπέρ

Σοφία Κουνιά: Κλεονίκη

Έλενα Καφούρου: Ινδή

Πένυ Ξενάκη: Μπάμπουτσκα Κορυφαία

Γεωργία – Mαρία Αμοργιαννιώτη: Μινώικα

Αργυρώ Καπαρού: Λαμπιτώ

Βενετία Καναβέλλη: μια κοπέλα

Γιώργος Στιβανάκης: Θηβαία / Ένας ανάπηρος στρατιώτης

Κωνσταντίνος Τσονόπουλος: Θηβαία Βαγγέλας

Στέλλα Κρούσκα: Μυρίνη

Χριστόφορος Σταμπόγλης: Πρόβουλος

Χρήστος Γεροντίδης: Κινησίας

Κώστας Βενετσάνος: Ένας βέρος Αθηναίος

Σάκης Καραθανάσης: Λαϊκός τραγουδιστής

Θεολόγος Παπανικολάου: Ιεροψάλτης

Σπύρος Πινκερίδης: Κήρυκας

Μαριλένα Μόσχου: Κουκλάρα της Αθήνας

Μαρία Παπαδοπούλου: Κουκλάρα της Αθήνας

ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Μουσική Διεύθυνση – ενορχήστρωση: Δημήτριος Ανδρεάδης

Σολίστες Μουσικοί

Δημήτριος Ανδρεάδης: πλήκτρα πιάνο

Δημήτρης Κίκλης: πιάνο

Λάμπρος Παπανικολάου: κοντραμπάσο & ηλεκτρικό μπάσο

Γιώργος Ταμιωλάκης: βιολοντσέλο, ευφώνιο

Θεολόγος Παπανικολάου: κορυφαίος βιολί

Κοσμάς Κοκόλης: κιθάρα, μπουζούκι

Νίκος Κατσίκης: μπουζούκι, μαντολίνο, ισπανικό λαούτο.

Γιάννης Αλαγιάννης: ντραμς, κρουστά

Μπορούμε να πούμε κάτι νέο για τη Λυσιστράτη έπειτα από τόσα χρόνια; Γιατί επανέρχεται με τέτοια επιμονή στις σκηνές του κόσμου; Ποιο νόημα παραμένει ανεξάντλητο μέσα στην ιδιοφυή αυθάδεια της ηρωίδας;

Όταν ο Αριστοφάνης τη γράφει το 411 π.Χ., δεν κάνει κάποιο πλάγιο σχόλιο για τη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Αθήνα εν μέσω Πελοποννησιακού Πολέμου. Στην πραγματικότητα, ακούει καλά τους πολιτικούς τριγμούς εντός των τειχών, όπου η Εκκλησία του Δήμου έχει αποδυναμωθεί και οι ολιγαρχικοί επανέρχονται στο προσκήνιο. Με τα κρυφά όπλα της τέχνης –τα οποία δεν κατονομάζουν αλλά αποκαλύπτουν χωρίς να δακτυλοδεικτούν– μιλάει για την πηγή των δεινών: τη μανία για δύναμη και επιβολή, που δεν είναι παρά ίδιον των ανδρών, μια κούφια εντολή που παρασέρνει όλη την κοινωνία στον αφανισμό. Και ποιο είναι το αντίδοτο; Μα ένα ηχηρό χαστούκι σε αυτή τη θλιβερή αρρενωπότητα. Όταν ο Αριστοφάνης μετακινεί τη γυναίκα από το πεδίο του ‘Οίκου’ στο πεδίο του ‘Δήμου’, δεν εκτελεί απλώς ένα θεατρικό σχήμα, αλλά μια πολιτική μετατόπιση μεγατόνων. Η ηρωίδα δεν καλεί μόνο τις γυναίκες της Αθήνας –και από άλλες πόλεις, εχθρικές!– σε μια ‘απεργία του έρωτα’, αλλά δημιουργεί ένα ποτάμι θηλυκότητας που παρασέρνει τις βεβαιότητες του κόσμου, προτείνοντας μια άλλη λύση που οι υπόλοιποι σπεύδουν να ονομάσουν ουτοπική και άρα μη εφαρμόσιμη. Οι όποιες ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση είναι καθαρά συμπτωματικές.

Είναι λοιπόν ιδιαίτερα ευτυχής συγκυρία η διασκευή του έργου από τον Σταμάτη Κραουνάκη, καθώς μας αφήνει να αναρωτιόμαστε τι θα προκύψει από τη συνάντηση του σπινθηροβόλου πνεύματος του Αριστοφάνη με την αχαλίνωτη μουσική του φαντασία. Ο συνθέτης στήνει μια πολυφωνική σύγχρονη όπερα που φιλοξενεί ισότιμα μουσική και λόγο, όλα κουρδισμένα στο κλειδί της ανελέητης σάτιρας του ποιητή. Πότε λυρική, πότε λαϊκή, πότε σαρκαστικό καμπαρέ, η μουσική γίνεται αγωγός της δράσης, ενώ ο αδόμενος λόγος συμπληρώνει ιδανικά αυτήν την αριστοφανική μέθεξη, απελευθερώνοντας νύξεις στο σήμερα και τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερο την ξέχειλη θεατρικότητα του δρώμενου. Παράλληλα, ο διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνογράφος Takis ντύνει την παράσταση με μια απολύτως σύγχρονη αισθητική που κουμπώνει με το ιστορικό πλαίσιο του έργου, καταλήγοντας σε μια ακαταμάχητη εικαστική πανδαισία. Στη σκηνή του θεάτρου, συναντιούνται τριάντα σημαντικοί ερμηνευτές και μουσικοί.

Στο έργο, οι γυναίκες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη –όπου βρίσκεται το δημόσιο ταμείο– για να παραλύσουν την πολεμική μηχανή των ανδρών. Για δύο βραδιές, τα υπέροχα, θεατρικά τους φαντάσματα θα αιωρούνται ακριβώς από πάνω μας, αφήνοντας αυτό το έξαλλο ποτάμι να κυλήσει ξανά υπό το παράγγελμα του Σταμάτη Κραουνάκη, κατακλύζοντας τα διαζώματα του Ηρωδείου μέχρι τη σκηνή και σαρώνοντας για μια ακόμα φορά τις βεβαιότητες του κόσμου.

Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της ΣΤΕΓΗΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ (Onassis Stegi).

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μουσική, κείμενο, σκηνοθεσία: Σταμάτης Κραουνάκης

Συνεργάτες στο Λιμπρέτο: Λίνα Νικολακοπούλου (στίχοι τραγουδιών «Πάμε κοπέλες», «Το νήμα», «Χορικό της συμφιλίωσης»), Γιώργος Χατζιδάκις, Λάκης Λαζόπουλος (στίχοι του τραγουδιού «Όλα γι’ αυτή την πόλη»)

Συνεργάτης στη σκηνοθεσία: Μαριλένα Μόσχου

Σκηνικά – Κοστούμια: Takis

Χορογραφία: Θοδωρής Πανάς

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Σύμβουλος θεατρολόγος: Ευανθία Στιβανάκη

Ειδικές κατασκευές: Βίκυ Ρουμπέκα

Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Μαριάνθη Ράδου

Σχεδιασμός ήχου- ηχοληψία: Γιώργος Τσατσούλης

Monitor ηχοληψία: Μάκης Χατζηαντωνίου

Διεύθυνση παραγωγής: Τάκης Γεώργας, Γιώργος Γεώργας

Οργάνωση παραγωγής: Χρυσαντίνα Κούλουμπου

Εκτέλεση παραγωγής: Ιουλιέτα Καραχάλιου