Η ζωή στα χέρια της: Πρώτες φωτογραφίες

Η ζωή στα χέρια της, η«κωμικοτραγωδία» του Βασίλη Κατσικονούρη ανεβαίνει το Μάιο στο BIOS. Ένα από τα λιγότερο παιγμένα έργα του συγγραφέα επιστρέφει στη σκηνή, για να χαρίσει άφθονο γέλιο, αλλά και για να σχολιάσει καυστικά την εποχή μας. Ο Σωτήρης Καραμεσίνης σκηνοθετεί τους Χριστίνα Αλεξανιάν, Κώστα Καζανά, Εύα Κοτανίδη και Χριστόδουλο Στυλιανού στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Με ρυθμό, χιούμορ και αιχμηρή ειρωνεία, το έργο μοιάζει με κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων, ενώ ταυτόχρονα φέρνει επί σκηνής, με υπόγειο και παιγνιώδη τρόπο,βαθιά υπαρξιακά ζητήματα.

ΣχετικάΆρθρα

Ο Βασίλης Κατσικονούρης ολοκληρώνει με το έργο αυτό μια τριλογία που ξεκίνησε με το Γάλα (2003) και συνεχίστηκε με τους Αγνοούμενους-μια ενδιαφέρουσα ζωή (2005) και που ο ίδιος ονομάζει «Η τριλογία των Ανυπεράσπιστων». Γραμμένο το 2007, το Πήρε τη ζωή της στα χέρια της-όπως είναι ο πλήρης τίτλος του θεατρικού κειμένου- παραμένει διαχρονικό, καθώς τα θέματα που θίγει εξακολουθούν να είναι βασανιστικά επίκαιρα.

Το δραματικό και το κωμικό στοιχείο διαπλέκονται διαρκώς και αλληλο-υπονομεύονται, ακόμα και μέσα στην ίδια σκηνή. Ο συγγραφέας επιλέγει το σχήμα της κωμωδίας για να μιλήσει για την εκμετάλλευση, τον καταναλωτισμό, τη δύναμη της εικόνας, το κυνήγι της φήμης και της επιτυχίας με κάθε κόστος. Η μαεστρία του έργου βρίσκεται στο πώς ο θεατής μέσα από τον καταιγιστικό ρυθμό και τις έντονα κωμικές καταστάσεις, συνειδητοποιεί πως τελικά γελάει με θέματα εξόχως σοβαρά, όπως τη χειραγώγηση, τη στυγνή εκμετάλλευση, την ανικανοποίητη ανάγκη για αγάπη και το άπιαστο όνειρο της ευτυχίας.

Η κεντρική ηρωίδα του έργου, η Φωτεινή (Χριστίνα Αλεξανιάν), καλείται να πάρει τη ζωή στα χέρια της, ισορροπώντας ανάμεσα στην ευθραυστότητα και στην εσωτερική δύναμη. Δίπλα της, οι υπόλοιποι τρεις ρόλοι συγκροτούν έναν κόσμο λογικής, όπου ο καθένας από την πλευρά του και από τον ρόλο του δε διστάζει να ασκήσει εξουσία πάνω της. Το θέμα του έργου είναι ουσιαστικά το παιχνίδι μεταξύ του φαίνεσθαι και του είναι. Το κρυφτό που παίζουν οι ήρωες με τον εαυτό τους και τους άλλους. Η ψευδαίσθηση πραγματικότητας και η παραπλάνηση της εικόνας σε σχέση με την ουσία. Όλα αυτά γραμμένα με το χιούμορ και τη μαεστρία ενός έμπειρου θεατρικού συγγραφέα.