ΤΩΡΑ |
Ο Θίασος Ευ(φ)ορια Γέλωτος επιμένει ελληνικά και το φετινό καλοκαίρι. Μετά τις μεγάλες επιτυχίες που ανέβασαν τα προηγούμενα καλοκαίρια, ετοίμασαν τη χαριτωμένη κωμωδία του Δημήτρη Γιαννουκάκη “Δίδυμος μπελάς” βασισμένη στο θεατρικό του έργο “Μειδιάστε παρακαλώ”. Μια απολαυστική ελληνική φαρσοκωμωδία που αποδεικνύει ότι το καλοδουλεμένο χιούμορ δεν χάνει ποτέ την αξία του. Μέσα από μια σειρά παρεξηγήσεων, ψεμάτων και απρόβλεπτων ανατροπών, το έργο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, προσφέροντας άφθονο γέλιο από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η υπόθεση ξεκινά όταν ο Παρασκευάς επινοεί έναν ανύπαρκτο δίδυμο αδελφό προκειμένου να καλύψει τις ατασθαλίες του. Από εκείνο το σημείο και μετά, τα ψέματα πολλαπλασιάζονται, οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη και οι ήρωες εγκλωβίζονται σε ένα κωμικό γαϊτανάκι καταστάσεων. Οι σκηνές εναλλάσσονται με γρήγορο ρυθμό, ενώ οι συνεχείς ανατροπές προκαλούν αβίαστο γέλιο. Η παράσταση στηρίζεται κυρίως στο έξυπνο λεκτικό χιούμορ, αλλά και στην κωμική κίνηση, στα εύστοχα βλέμματα και στις αντιδράσεις των ηθοποιών, στοιχεία που μετατρέπουν ακόμη και τις πιο απλές σκηνές σε ξεκαρδιστικά στιγμιότυπα.
Ο “Δίδυμος Μπελάς” είναι από τις κωμωδίες που δεν έχουν ανεβεί πολλές φορές στο θέατρο, ένα στοιχείο που τις προσδίδει επιπλέον ενδιαφέρον. Γράφτηκε για τον Βασίλη Λογοθετίδη με τον τίτλο “Μειδιάστε παρακαλώ” και ανέβηκε στο Θέατρο Κεντρικόν τη σεζόν 1953-1954. Έκανε πρεμιέρα στις 2 Δεκεμβρίου 1953 και πρωταγωνιστούσαν: Βασίλης Λογοθετίδης (Παρασκευάς Ζοραμής) , Ίλυα Λιβυκού (Λέλα Ζοραμή) , Χάρις Καμίλη (Τζένη Προκόπη, φίλη της Λέλας) , Νίκος Καζής (Άλκης Πετρίδης, φωτογράφος) , Θάνος Τζενεράλης (Λεονάρδος Ζοραμής, αδελφός του Παρασκευά) , Βαγγέλης Πρωτόπαππας (Ζαχαρίας Νερουλός, υπηρέτης) , Σμάρω Στεφανίδου (Μαγείρισσα) , Στέφανος Στρατηγός (Κος Παπαδόπουλος) , Μιχάλης Παπαδάκης (Ένας Κύριος) , Άννα Ρούσσου (Μία Κυρία) , Γιώργος Καρέτας (Γιάννης, βοηθός φωτογράφος). Ο Βασίλης Λογοθετίδης εκτός από πρωταγωνιστής, ήταν και ο σκηνοθέτης της παράστασης. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, το 1962, ο Γιάννης Δαλιανίδης αποφασίζει να γυρίσει σε ταινία το θεατρικό έργο του Δημήτρη Γιαννουκάκη για λογαριασμό της Φίνος Φιλμ με την οποία είχε αποκλειστικό συμβόλαιο. Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, επιλέγει τον Κώστα Χατζηχρήστο που έσπαγε ταμεία στο θέατρο με το ρόλο του Θύμιου. Για να βγάλει από πάνω του, το ρόλο του βλάχου Θύμιου, ο Γιάννης Δαλιανίδης αλλάζει το όνομα Λεονάρδος σε Δήμος, καθώς και το επίθετο Ζοραμής σε Πουρνάρας. Επίσης, ρόλοι αλλάζουν ονόματα ή εξαφανίζονται στη κινηματογραφική μεταφορά, όπως ο ρόλος του Ζαχαρία του υπηρέτη κι έτσι, το “Μειδιάστε παρακαλώ” γίνεται “Ο Δήμος απ΄τα Τρίκαλα”. Η ταινία κόβει 56.391 εισιτήρια στην πρώτη προβολή κι έρχεται 8η σε 68 ταινίες της σεζόν. Δεν είναι από αυτές που προβάλλονται πολύ συχνά από την τηλεόραση, όπως άλλες του Κώστα Χατζηχρήστου, είναι όμως αξιοσημείωτη για τον ελληνικό κινηματογράφο.
Ο “Δίδυμος μπελάς” ανεβαίνει με το πρωτότυπο αυθεντικό κείμενο του συγγραφέα, όπως γράφτηκε το 1953. Άλλωστε, είναι γνωστή η αγάπη που έχει ο Μάκης Πατέλης στις ελληνικές καθαρόαιμες θεατρικές κωμωδίες και μαζί με τον Γιώργο Φραντζεσκάκη στη σκηνοθεσία, το αποτέλεσμα είναι κάθε φορά άρτιο. Ο επιδέξιος Γιώργος Φραντζεσκάκης μεταφέρει το έργο στη δεκαετία του ΄60, με ωραία κοστούμια από την Κυριακή Γάσπαρη, σκηνικά και μουσική εποχής. Διατηρεί γρήγορο ρυθμό, αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες του κειμένου και τις υποκριτικές ικανότητες του θιάσου, ώστε να αναδείξει τη φρεσκάδα μιας κλασικής ελληνικής κωμωδίας, όπως ξέρει να κάνει μοναδικά σε κάθε έργο που σκηνοθετεί. Στα συν το πλούσιο σκηνικό που αν και πρόκειται για καλοκαιρινή περιοδεία, εντυπωσιάζει με την αρτιότητά του, ακόμα και στις λεπτομέρειες.
Ο Μάκης Πατέλης σηκώνει επάξια το βάρος του πρωταγωνιστικού ρόλου, παρουσιάζοντας έναν ήρωα που προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει από τις συνέπειες των επιλογών του. Με φυσικότητα, εκφραστικότητα και άψογο κωμικό timing, καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στην αμηχανία και την υπερβολή χωρίς ποτέ να γίνεται επιτηδευμένος. Οι εκρήξεις πανικού, οι γρήγορες εναλλαγές συναισθημάτων και οι αυτοσχεδιαστικές του πινελιές χαρίζουν στην παράσταση πολλές από τις πιο απολαυστικές στιγμές της. Ο Μάκης Πατέλης διαθέτει το χάρισμα του κωμικού ηθοποιού που δεν προσπαθεί να γίνει αστείος αλλά προκαλεί το γέλιο μέσα από την αλήθεια του ρόλου του.
H Ελένη Φιλίνη αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την εμπειρία, τη σκηνική της άνεση, το αφοπλιστικό της μπρίο και τη θεατρική της αρχοντιά. Με δυναμισμό και κομψότητα, δημιουργεί με τη σημαντική ερμηνεία της, έναν χαρακτήρα που κινείται με ευκολία ανάμεσα στην αγανάκτηση, την ειρωνεία και την κωμική εκδίκηση. Η χημεία της με τον Μάκη Πατέλη είναι εμφανής και αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που οι διάλογοι λειτουργούν τόσο αποτελεσματικά. Οι λεκτικές τους αντιπαραθέσεις και οι σκηνές έντασης εξελίσσονται σε πραγματικές κορυφώσεις γέλιου, αποσπώντας επανειλημμένα το αυθόρμητο χειροκρότημα του κοινού.
Ο Ζανό Ντάνιας δίνει μια ιδιαίτερη σκηνική ενέργεια στην παράσταση. Με άνεση στις κινήσεις και σωστή διαχείριση του κωμικού χρόνου, συμβάλλει ουσιαστικά στις σκηνές των παρεξηγήσεων, χωρίς να επισκιάζει τους συμπρωταγωνιστές του. Η παρουσία του λειτουργεί ως ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα του γέλιου.
Ο Πέτρος Πέτρου χτίζει έναν χαρακτήρα που υπηρετεί ιδανικά τη φάρσα, με μετρημένες κινήσεις, σωστές αντιδράσεις και ωραία σκηνική επικοινωνία με τους υπόλοιπους ηθοποιούς. Η ερμηνεία του αφήνει έντονο το αποτύπωμά του στη σκηνή σε έναν από τους καλύτερους ρόλους που τον έχω δει τα τελευταία χρόνια.
Η Καλή Δάβρη προσθέτει τη δική της ξεχωριστή πινελιά στην παράσταση. Με ζωντάνια, εκφραστικότητα και ωραία σκηνική παρουσία, συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία των κωμικών καταστάσεων και δίνει στον χαρακτήρα της αμεσότητα και αυθεντικότητα εποχής.
Η Ζαχαρένια Σπήλιου αποτελεί την έκπληξη και κερδίζει το κοινό με τη φυσική της παρουσία και την κωμική της ευχέρεια με την οποία εντάσσεται στο ρυθμό της παράστασης. Διαχειρίζεται με επιτυχία τις κωμικές στιγμές και συμβάλλει στη συνολική ζωντάνια του έργου, αποδεικνύοντας ότι η ομαδικότητα είναι βασικό στοιχείο της επιτυχίας αυτής της παραγωγής.
Ο Περικλής Τσαμαντάνης ολοκληρώνει ιδανικά το σύνολο του θιάσου. Με σταθερή σκηνική παρουσία και σωστό μέτρο, συμμετέχει ενεργά στις ανατροπές της ιστορίας και προσφέρει όμορφες στιγμές γέλιου.
Ο «Δίδυμος Μπελάς» ξεχωρίζει όχι μόνο για το καλογραμμένο κείμενο και τις διαδοχικές παρεξηγήσεις αλλά και για το δέσιμο του θιάσου στη σκηνή, όπου όλοι οι ηθοποιοί λειτουργούν σαν μια θεατρική οικογένεια, απολαμβάνοντας κάθε στιγμή του έργου. Αυτή η θετική ενέργεια περνά αβίαστα στο κοινό, το οποίο ανταποκρίνεται με ασταμάτητα γέλια και θερμό χειροκρότημα. Η παράσταση προσφέρει γενναιόδωρα αυτό που υπόσχεται: δύο ώρες αυθεντικής διασκέδασης που σε κάνουν να ξεχνάς την καθημερινότητα, δημιουργεί ένα κλίμα χαράς που παρασύρει το κοινό και ο εξαιρετικός θίασος χαρίζει αμέτρητες ξεκαρδιστικές στιγμές που μένουν αξέχαστες.
Σχόλια για αυτό το άρθρο