ΤΩΡΑ |
Πολυτάλαντη και δημιουργική, πολυδιάστατη και ακάματη επάνω στο αντικείμενο της δουλειάς της είναι η Κατερίνα Μαντέλη! Σκηνοθέτις θεατρικών έργων, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικών εκπομπών και σειρών, σεναριογράφος, συγγραφέας βιβλίων, δασκάλα υποκριτικής. Με αφορμή το πρόσφατο σκηνοθετικό της εγχείρημα στο θεατρικό έργο της Βέρας Βασιλείου- Πέτσα ” Μην περάσεις το ποτάμι” που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Αλκμήνη στη συζήτηση που είχα μαζί της την ανακάλυψα εκ βαθέων ως σκηνοθέτιδα και ως πολιτικοποιημένο άτομο. Οι απόψεις και τα ”πιστεύω”της είναι τόσο εύγλωττα με απόλυτη σαφήνεια και καλό λόγο επίκαιρα όσο ποτέ που αποδεικνύουν τη μόρφωσή και τη σοβαρότητα της… Δημιούργησε μια εικαστική παράσταση με πολλούς και ποικίλους συμβολισμούς, υπέροχους φωτισμούς, τρυφερή, με θέμα την πανανθρώπινη έννοια της αγάπης, αλλά παράλληλα έντονα πολιτική και διδακτική με αναφορές στον εμφύλιο και τη δικτατορία. Μια παράσταση που πρέπει να δείτε για να μην ξεχνάμε ποτέ το πολιτικό παρελθόν μας που τόσο κακό δημιούργησε στην πατρίδα μας και άλλα πολλά και καταστροφικά. Η ικανή και πολυσχιδής σκηνοθέτις Κατερίνα Μαντέλη από το Α ως το Ω.
Αναταραχές: Νέα παγκόσμια αναταραχή με διάσπαρτους πολέμους, πόλωση και τοξικότητα στο παγκόσμιο χάρτη, με τη χώρα μας να κρατά τα σκήπτρα..
Βέρα Βασιλείου- Πέτσα: Βραβευμένη συγγραφέας και ποιήτρια. Αγωνίστρια – υπηρετεί τη στρατευμένη τέχνη, παλεύοντας για ελευθερία και δικαιοσύνη- αξίες ουμανιστικές με σημαία της: «Ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη» γιατί η μεγαλύτερη βία είναι η φτώχεια…
Γυναικοκτονίες: Η ανισότητα που σκοτώνει …Ακρωτηριασμός της ύπαρξης. Το αντικείμενο του πόθου που δεν αγαπήθηκε και πως θα μπορούσε άλλωστε από έναν νάρκισσο; Η γυναίκα δεν μπορεί να υπάρξει ελεύθερη και ανεξάρτητη, αν δεν είναι κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του άντρα κακοποιητή. Ένας άντρας που διαπράττει γυναικοκτονία είναι ανασφαλής και βέβαια, ένας τέτοιος άντρας έχει πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση, έντονα συμπλέγματα κατωτερότητας, ανικανότητα να αγαπήσει και να αγαπηθεί αμοιβαία. Δεν μπορεί να αναγνωρίσει την σύντροφο του ως ξεχωριστή οντότητα, θεωρεί πως είναι κτήμα του.
Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο δυστυχώς , απλώς τα προηγούμενα χρόνια δεν έρχονταν στο φως της δημοσιότητας, έμενε στο σκοτάδι, όπως τα σκοτάδια που κρύβουν αυτά τα άτομα μέσα τους…
Δραματουργική επεξεργασία: Για να έχεις ένα καλά δομημένο έργο πρέπει να έχεις ξεκάθαρη αρχή, μέση και τέλος. Δυνατή αρχή που να αιχμαλωτίζει το κοινό και να του δημιουργεί προσδοκίες για μια αφήγηση γεμάτη σασπένς και ένα τέλος που να αφήνει μια εντύπωση ώστε να το συζητάς και μετά το τέλος του… Στην επεξεργασία κοιτάζεις το έργο με μεγάλη προσοχή για να εντοπίσεις μικρά σφάλματα, είτε μεγάλα και διορθώνεις-μορφοποιείς, τους διάλογους, ή προβλήματα στο ρυθμό, στην αφήγηση, όπως τρύπες της πλοκής, ή την ανάπτυξη χαρακτήρων και τη δομή, χωρίς να αλλάζεις την ουσία του έργου και τα μηνύματα που θέλει να περάσει ο συγγραφέας. Με αυτόν τον τρόπο και πολλά άλλα βελτιώνεις την ποιότητα του έργου.
Ερωτικό ιδεώδες: Να έχει αμοιβαιότητα, ε τότε πετάς στα σύννεφα… Όποιος δεν ερωτεύτηκε και δεν τον ερωτεύτηκαν με πάθος, έχασε το μεγαλύτερο δώρο της επίγειας ζωής του..
Ζωή: Θέλει τέχνη! Ζωή δεν είναι μόνον εισπνοή- εκπνοή… Θέλει μαγεία και όχι μόνο ρεαλισμό «Η τέχνη είναι μια χώρα που μπορεί να φιλοξενήσει τους εξόριστους ευαίσθητους..» Έτσι αγαπώ εγώ τη ζωή, όλα η τίποτα ..
Ηθοποιοί: Ενσαρκωτές πολλών και διαφορετικών ζωών.. Υποκλίνομαι στις ευαισθησίες και στο μεγαλείο των σπουδαίων ηθοποιών …. Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι ο ήρωας και όχι απλά να φαίνεσαι σαν τον ήρωα και μετά την παράσταση να έχεις το μυαλό σου στη θέση του..
Θέατρο Αλκμήνη: Ο πιο φιλόξενος χώρος για να ανοίξεις τα φτερά σου και να κάνεις το όραμα σου να επικοινωνήσει με τον φυσικό του αποδέκτη το κοινό…
Ιδιοσυγκρασίες: Αυτό που μας ορίζει ως διαφορετικούς, για να μην είμαστε όχλος, μάζα. Η δύναμη της διαφορετικότητα μας, είναι το σύνολο των ψυχολογικών στοιχείων που χαρακτηρίζει το κάθε έναν από εμάς, η προσωπικότητα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά μας. Φανταστείτε έναν κόσμο ομοιογενή …Θα πλήτταμε αφόρητα…
Κοινωνικές τάξεις: Οι κοινωνίες μας δυστυχώς είναι ταξικές… Έχει γίνει και γίνεται πολύ δουλειά να παραμείνουν έτσι οι κοινωνίες δημιουργούν ραγιάδες γιατί μόνον έτσι μπορούν να υπάρχουν οι «αφέντες» του κόσμου… Ο Κώστας Βάρναλης μέσα από την ποίηση μας λέει…
«…Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς…
..Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ
για τ’ αφέντη το φαί ..» Τίποτα δεν έχει αλλάξει ακόμα δυστυχώς..
Λογοτεχνικό μυθιστόρημα: Ο τυραννοκτόνος Δημήτρης Τσαφέντας. Ο Έλληνας που σκότωσε τον «αρχιτέκτονα του απαρτχάιντ» – Ήρωας ή τρελός; Ένα μυθιστόρημα αριστοτεχνικά γραμμένο από τον Γιώργο Δαμιανό.
Μην περάσεις το ποτάμι: Ένα βραβευμένο μυθιστόρημα της Βέρας Βασιλείου-Πέτσα, σε θεατρική διασκευή του Βασίλη Ρ. Φλώρου και της ίδιας της συγγραφέως, που έχω την χαρά να σκηνοθετώ φέτος στο θέατρο Αλκμήνη , με έναν σπουδαίο 10μελη θίασο. Και μην ξεχνάτε η ανάγνωση του τίτλου μας ανάποδα, μας προτρέπει να κάνουμε τα θέλω μας και να αποτινάξουμε τα πρέπει των περιορισμών του συστήματος..
Νους: «Κοντά στο νου και η γνώση» λέει ένα γνωμικό. Δεν ξέρω κατά πόσο γεμίζουμε τον νου με γνώση, ώστε να έχουμε κριτική σκέψη απέναντι στη δυστοπία που μας έχουν ρίξει να ζούμε …Πρέπει να σηκώσουμε κεφάλι , γιατί όσο το έχουμε σκυμμένο , μας θεωρούν δεδομένους. Και η μπότα τους μας το πατά, αν δεν έχεις κεφάλι, που να μπει να κατοικήσει ο νους…
Ξενομανία: Μεγάλη μάστιγα, κοντεύουμε να χάσουμε τη γλώσσα μας, την εθνική μας υπερηφάνεια, τα ήθη τα έθιμα μας … Ένας αδυσώπητος και κακός μιμητισμός, σε κακέκτυπα φερμένα με «επιβολή» από τους «κατακτητές» που μας παρουσιάζονται ως φίλοι.. «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», δεν μαθαίνουμε από την ιστορία …
Ομοψυχία: Είναι ακριβώς αυτό που λείπει και με λυπεί. Θλίβομαι για την κατάντια και το διχασμό που καλλιεργεί εντέχνως το σύστημα και τα συστημικά φερέφωνα τους, εναντίον του λάου μας… Μας προκαλεί και μας προτρέπει να είμαστε εαυτούληδες και κυρ Παντελήδες , «να ψοφήσει η κατσίκα του διπλανού αφού εγώ δεν έχω» Αλλά αυτοί είναι …
Ρωμαλέος: Η Ρώμη στην αρχαία Ελλάδα ήταν προτέρημα, απαραίτητο για το «ευ αγωνίζεσθαι» …
Πόσο ρωμαλέοι είμαστε σήμερα άραγε; Είμαστε δυνατοί, εύρωστοι, στιβαροί, έχουμε καθαρό βλέμμα και αν ναι; Πόσους μπορούμε να μετρήσουμε; Μια χούφτα ρωμαλέοι έχουν απομείνει να αγωνίζονται για τα ιερά και τα όσια, όπως η δικαιοσύνη, η ελευθέρια, η δημοκρατία και αυτοί οι λίγοι έχουν γραμμένα στην ψυχή τους και στον τοίχο τρία κόκκινα γράμματα…
Σχέδια επόμενα καλλιτεχνικά: Πολλά όνειρα, ένα όραμα, πάντα να γίνομαι και καλύτερη, για να υπηρετώ την τέχνη μου. Ευελπιστώ το έργο μας «Μην περάσεις το ποτάμι» να πάει και δεύτερη σεζόν, έχει τις προδιαγραφές για να συνεχίσει… Κάποια ντοκιμαντέρ που έχω στο «συρτάρι» έτοιμα για μοντάζ, και το χειμώνα που μας έρχεται μάλλον ένα έργο του Σαίξπηρ.
Τύχη: «Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτα». Λοιπόν εγώ είχα τύχη, πιστεύω γιατί όταν η ζωή με έβγαζε σε τρίστρατα και πολυδαίδαλους δρόμους το ένστικτο μου, διάλεγε αυτόν που θα με έκανε πιο χαρούμενη και ως εκ τούτου καλύτερο άνθρωπο…
Υπερηφάνεια: Το κεφάλι ψηλά, καθαρό βλέμμα , δεν σκύβουμε, πίσω κάνουμε μόνο για να πάρουμε φόρα… Σεβόμαστε τον εαυτόν μας και τους γύρω μας.
Φανατισμός: Ποτέ δεν μου άρεσαν οι παρωπίδες, μόνο στα άλογα τις φοράνε για να μην χάνουν το δρόμο τους, μια και έχουν διοφθάλμια όραση και ως εκ τούτου οπτικό πεδίο 350 μοίρες …Τα κλειστά μυαλά δεν πήγαν ποτέ τον κόσμο πιο πέρα από τον ορίζοντα , τα αλεξίπτωτα και τα μυαλά πρέπει να ανοίγουν, αλλιώς θα σωριαστούμε στο έδαφος με άχαρο και άδοξο τέλος.
Χρέος: Χρωστάμε στις νέες γενιές ένα καλύτερο αύριο … Ζούμε με δανεικά από το αύριο τους.
Ψυχή: Είναι πολύ σπουδαίο, να το λέει η «περδικούλα» μας, η ψυχή μας δηλαδή… Γιατί μόνο τότε μπορούμε και πρέπει να αλλάξουμε τον κόσμο..«Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία» λέει ο Ανδρέας Κάλβος και ψυχή βαθιά συμπληρώνω εγώ.
Ωραίες παραστάσεις: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 6.30 το απόγευμα στο Θέατρο Αλκμήνη.. «Μην Περάσεις το ποτάμι». Έλατε να το περάσουμε μαζί…
Σχόλια για αυτό το άρθρο