ΤΩΡΑ |
Τα βιώματά του και η δύσκολη εφηβεία που πέρασε ,τον θωράκισαν, τον ωρίμασαν πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να λέει την αλήθεια του και να την υποστηρίζει χωρίς να φοβάται, να είναι τελειομανής και αφοσιωμένος εργάτης της Τέχνης του χωρίς φιοριτούρες και ανούσιες προσκλήσεις, να φιλοσοφεί πιο έντονα για το λειτούργημα του, αλλά και για τη ζωή, να είναι απόλυτα συγκεντρωμένος σε αυτό που λατρεύει και επέλεξε ως δουλειά, καθώς να έχει υπομονή και πειθαρχία. Ο πολυτάλαντος και με εμβριθείς γνώσεις περί θεάτρου- έχει σπουδάσει και στο εξωτερικό, εκτός από την Ελλάδα- Κωνσταντίνος Μωραΐτης επέλεξε να καταπιαστεί με ένα αληθινό τρομακτικό γεγονός που συγκλόνισε το πανελλήνιο όταν συνέβη και αποκαλύφθηκε και να δώσει σάρκα και οστά και να δημιουργήσει ένα έργο-καταπέλτη επί σκηνής μαζί με την ομάδα του. Πρόκειται για το συγκλονιστικό ”Κωσταλέξι” που συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν με μεγάλη επιτυχία. Η παράσταση που υμνήθηκε από ειδήμονες και ενθουσίασε το κοινό, παίζεται στο θέατρο της οδού Κυκλάδων- Λευτέρης Βογιατζής για δεύτερη σεζόν, ενώ μεταφέρεται και στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αμαλία, για τρεις παραστάσεις στις 10, 11 και 12 Νοεμβρίου! Ο ταλαντούχος ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας της γενιάς του, Κωνσταντίνος Μωραϊτης, από το Α ως το Ω.
Αλήθεια: Σπάνια αρετή που έχει εξαφανιστεί πια…
Βιώματα: Είμαι από επαρχία, από τις Σέρρες και το χωριό μου είναι η Χαλάστρα Θεσσαλονίκης. Τα βιώματα μου είναι εντελώς αντιφατικά με την ζωή μου σήμερα. Μηχανάκια, κόντρες, γήπεδο Τούμπας κάθε Κυριακή, φασαρίες, κάποιες φορές προσαγωγές. Τα μυαλά στα κάγκελα. Έζησα μια εφηβεία τόσο στην κόψη του ξυραφιού που η ζωή μου θα μπορούσε να είχε πάρει άλλη τροπή. Είμαι τυχερός που είχα αγάπη και φροντίδα από την οικογένεια μου. Πέρασα μια δύσκολη εφηβεία. Αλλά αυτή με καθόρισε ως άνθρωπο. Ξέρω από πού προέρχομαι όταν βρίσκομαι επάνω στη σκηνή. Τα βιώματα, μας καθορίζουν…
Γυναικεία καταπίεση: Ποτέ δεν εξαλείφθηκε. Υπήρχε και υπάρχει, ελπίζω να μην υπάρχει στο μέλλον. Η γενιά μας κάνει σημαντικά βήματα σε σχέση με αυτό.
Δραματουργική επεξεργασία: Ένα sudoku. Yποφέρω, ακόμη και σήμερα που έχει ανέβει η παράσταση, όταν την σκέφτομαι , γιατί διαπιστώνω λάθη που δεν έχω το χρόνο να τα αλλάξω.
Εγκλεισμός: Η ψυχική υγεία δεν υπάρχει σε ζωολογικούς κήπους. Κανένα πλάσμα δεν μπορεί να επιβίωση σε συνθήκη εγκλεισμού. Είτε είναι διαμέρισμα, είτε είναι κλουβί, είτε είναι φυλακή. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους εαυτούς μας αλλά και τους άλλους.
Ζήλος: Φωτιά δίχως λάμψη.
Ηθοποιός: Δεν μπορώ τα βαρύγδουπα και τα τσιτάτα. Είναι μια δουλειά! Μια δουλειά δύσκολη, μια δουλειά που σε κάνει να υποφέρεις πολλές φορές, που υπάρχει κούραση, χωρίς τόσα χρήματα. Δεν είμαστε τα ψώνια που πιστεύουν πολλοί ή οι καλλιτέχνες που κοιμόμαστε τα ξημερώματα φιλοσοφώντας και ξυπνάμε στις τρεις το μεσημέρι. Αυτοί είναι ψώνια. Ο ηθοποιός είναι αθλητής. Λυπάμαι αν χαλάω το ρομαντισμό σε κάποιους, αλλά ο ηθοποιός κάνει πρωταθλητισμό…
Θέατρο: Τόπος συνάντησης. Τόπος σκέψεων, ιδρώτα, κλάματος, γέλιου. Τόπος που θα έπρεπε να κυριαρχεί η τρέλα και όχι οι δήθεν άνθρωποι που μιλάνε σιγά και κάνουν πως σκέφτονται σαν να είναι μικροί Λιαντίνηδες.
Ιταμός: Ένδειξη κομπλεξικού ανθρώπου. Οι κομπλεξικοί άνθρωποι, να ξέρετε, είναι επικίνδυνοι. Ξέρουν ότι είναι ανθρωπάκια και ανθρωπάκια θα μείνουν. Αυτή η συνειδητοποίηση κάνει τον άνθρωπο τρομερά επικίνδυνο. Όσο λιγότερο καταλαβαίνει κάτι, τόσο περισσότερο πιστεύει σ’ αυτό. Κι όσο καλύτερα αντιλαμβάνεται μια ιδέα, τόσο η πίστη του σ’ αυτήν κλονίζεται…
Κωσταλέξι: Η πιο προσωπική δουλειά μου. Τυχερός που έχω δίπλα μου την Άλκηστη, την Ζωγραφιά, τον Τάσο. Θυμάμαι τις πρόβες πέρυσι που δεν είχαμε ιδέα πως το εκλάβει ο κόσμος. Πολλή δουλειά, πολλές ώρες, πολλές δοκιμές. Πολύ ξενύχτι. Ακόμα και φέτος που ήταν επανάληψη, κάναμε ενάμιση μήνα πρόβες. Έχουμε αλλάξει πολλά από πέρυσι. Με αυτή την παράσταση ξανά βρήκα την χαμένη μου θεατρική αθωότητα.
Λόγος: ‘’Πολύ κακό για το τίποτα’’. Θα σας πω μια φράση από την παράσταση:
“Μιλάτε χωρίς να ξέρετε τι θέλετε να πείτε απλά και μόνο για να ακούσετε τη φωνή σας.” Σε αυτή την εποχή ζούμε. Που όλοι φωνάζουν, που όλοι είναι κάποιοι, που όλοι έχουν κάτι να πουν και ξέρουν. Τα ξέρουν όλα. Όλοι έχουν άποψη για όλα. Το fb έχει γεμίσει από επαναστάτες που ξέρουν τα πάντα και καταγγέλουν, σχολιάζουν, αισθάνονται υπεράνω. Αυτή την ανάγκη έχουν. Να τους πούμε “μπράβο, καλά τα είπες” σαν την δασκάλα μου στο δημοτικό που, ενώ έγραφα άθλιες εκθέσεις, μου έβαζε αυτοκόλλητο και εγώ χαιρόμουν.
Μεταναστευτικό λόγω πολέμου: Ντροπή της σύγχρονης κοινωνίας.
Νέα γενιά δημιουργών: Βλέπω νέους ανθρώπους να είναι πιστοί σε κάτι που είναι έτοιμο να χαθεί. Υπάρχει φως και έρχεται.
Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς: Καλοί συγγραφείς! Δεν με απασχολεί καθόλου το αν είναι Έλληνες ή όχι.
Ομαδικότητα: Στις ομάδες υπάρχουν ρόλοι πάντα. Δεν σημαίνει ότι ο καθένας τα κάνει όλα ή όλοι όλα. Όσο κρατιούνται οι ρόλοι μέσα σε μια ομάδα, εγώ θα πιστεύω σε αυτή. Όταν σταματάει αυτό, εκεί σταματάει και η ομαδικότητα. Φανταστείτε να πάει να εκτελέσει το πέναλτι ο γιατρός της ομάδας, ενώ ο Ρονάλντο βάζει ψυκτικό στο πόδι ενός άλλου παίχτη.
Παθογένεια: Aσθένεια, οξεία υποτροπιάζουσα. Η παθογένεια είναι ελληνικό προϊόν…
Ρόλοι (προτιμήσεις): Δεν πιστεύω σε ρόλους, πιστεύω σε συνεργασίες. Έχω κάνει ρόλους που ήθελα και έχω περάσει απαίσια και έχω κάνει πράγματα με ανθρώπους που ήμουν πιο χαλαρός στην αρχή και με έχουν μετακινήσει ως άνθρωπο.
Τύχη ή πολλή δουλειά: Και τα δυο. Το ένα χέρι νίβει το άλλο.
Υπερβολή: Η σημερινή μας εποχή. Βγείτε μια βόλτα στο δρόμο και θα δείτε.
Φαεινός: Φως, αν ήμασταν όλοι λίγο πιο γελοίοι, θα είμασταν ευτυχισμένοι. Παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ σοβαρά. Και όταν δεν το κάνουμε, νομίζουμε ότι το κάνουμε, ξεπουλώντας τα πάντα για κάτι χιλιάδες ευρώ πιστεύοντας ότι είμαστε άνθρωποι με χιούμορ. Το γελοίο, κατά τον Αριστοφάνη, με το σαχλό και το φτηνό είναι πολύ κοντά.
Χρήματα: Απαραίτητα, όποιος πει ότι δεν τα θέλει, ή λέει ψέματα ή θέλει ψυχίατρο. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι θα ξεπουλήσουμε τα πάντα για τα χρήματα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αρχίσω να κάνω τον καραγκιόζη για να με βρουν χορηγοί και να διαφημίζω αναψυκτικά.
Ψυχική υγεία: Η ψυχική υγεία δεν είναι ένας στόχος ξεκάθαρα μετρήσιμος, αυτό σημαίνει ότι δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί και παραμένει ένα ιδανικό που ο καθένας μας προσπαθεί να επιτύχει.
Ωραίες παραστάσεις: Αυτές που εμπεριέχουν κόπο και τιμιότητα. Φαίνεται πότε κάποιος έχει υποφέρει για τη δουλειά και τον αφορά.
Σχόλια για αυτό το άρθρο