ΤΩΡΑ |
Λίγα χιλιόμετρα έξω απ’ τη Στυλίδα, όπου ο Απόστολος Γκλέτσος ανέβασε τις μετοχές της απ’ τη θέση του Δημάρχου, υπάρχει το θέρετρο Μαρίνι. Σχεδόν όλα τα καλοκαίρια όταν ήμουν παιδί τα πέρασα ζωηρά και άτακτα εκεί. Αυτή τη φορά πήγα ήσυχα κι αθόρυβα με μια φίλη μου. Συνηθίζουμε όταν βρισκόμαστε οι κουβέντες μας να γίνονται σε άλλη διάσταση. Ειδικά όταν δεν βγάζουμε άκρη με τις γήινες εξηγήσεις που δεν μας αρκούν. Η συζήτηση επεκτάθηκε στον αόρατο κόσμο που έχουμε τη βεβαιότητα πως υπάρχει αλλά δεν μπορούμε να τον δούμε. Τουλάχιστον όχι εμείς οι δύο.
Βγάζω φωτογραφίες έτσι, για αναμνηστικές , μιας και το ενδιαφέρον περιορίζεται σε προσωπικές κουβέντες αναζήτησης. Έπειτα από μέρες που έριξα μια ματιά στις φωτογραφίες είδα κάτι εξ’ ουρανού!
Πάνω δεξιά παρατηρήστε, υπάρχει σχηματισμένο ένα στόμα. Φαίνεται πως όσο εμείς συζητούσαμε και λέγαμε Aπ’ το στόμα μας και στου Θεού τ’ αυτί όσα ονειρευόμαστε για τον κόσμο και για μας, απ’ το στόμα του ουρανού έφτανε ένας ‘’ψίθυρος’’ και στο δικό μας αυτί με τη φωτογραφία. Λες ο αόρατος κόσμος που και που να βρίσκει τρόπους να δηλώσει την παρουσία του; Ακόμη και σχήμα στα σύννεφα να είναι σκέφτηκα, πως θα ήταν δυνατόν να φτιάξουν ένα καλλίγραμμο στόμα; Είναι η ιδέα μου ότι το στόμα είναι γένους θηλυκού και αποπνέει καλοσύνη και αγνότητα; Όπως και να’ χει, όπως και να το δει κανείς είναι ένα στόμα απ’ το πουθενά στον ουρανό. Και μένα μ’ αρέσει να λέω ότι είναι το στόμα τ’ ουρανού.
Σχόλια για αυτό το άρθρο