«Μην περάσεις το ποτάμι» στο Θέατρο Αλκμήνη

ΣχετικάΆρθρα

Ποιος, άραγε, ζει όπως ονειρεύτηκε; Ποιος αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή του; Για να περάσουμε το ποτάμι, δεν αρκεί μόνο να βρέξουμε τα πόδια, αλλά να μάθουμε να κολυμπάμε στην ορμή του!

«Μην περάσεις το ποτάμι»

Η ιστορία διαδραματίζεται με φόντο τα Τρίκαλα (Θεσσαλίας) του ’60, όπου γεννιέται ένας μεγάλος Έρωτας που θα δοκιμάσει τις αντοχές του στα σκληρά παιχνίδια της τύχης, του μοιραίου χρόνου και της πολιτικής αναταραχής, προσδοκώντας στην ιδανική ολοκλήρωσή του. Το έργο καταδεικνύει την αιώνια σύγκρουση των κοινωνικών τάξεων και ιδιοσυγκρασιών, το πεπρωμένο του ανθρώπου -που είναι ο θάνατος– και την αντίσταση που αντιμάχεται την επώδυνη αυτή παραδοχή- που είναι το ερωτικό ιδεώδες-.

Λίγα λόγια για το έργο

Ένας ιδεολόγος άντρας και μια ευαίσθητη γυναίκα, που ανταμώνουν άκαιρα στη ζωή, θα παλέψουν ο καθένας από το μετερίζι του, για το δικαίωμά τους στην ελευθερία και την αγάπη.
Ενώ η μετεμφυλιακή Ελλάδα κλυδωνίζεται από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις για την ομαλοποίηση της πολιτικής κατάστασης, ετούτη η απαγορευμένη αγάπη προσπαθεί να δραπετ

εύσει από τον κλοιό μιας ηθικής αναγκαιότητας, από έναν κακοποιητικό έγγαμο βίο της γυναίκας, ενώ παράλληλα βιώνει τη δίωξη των δημοκρατικών ιδεών, μέσα στην ταραγμένη αυτή εποχή, καθώς οραματίζεται έναν κόσμο ελεύθερο. Το έργο θέτει ερωτήματα και διλλήματα, αν τα ‘’πρέπει’’ της ηθικής, η το ‘’χρέος’’ για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι αξίες του ανθρώπου για τις οποίες οφείλει να αγωνίζεται. Πόσο ρόλο παίζουν οι καταβολές του καθενός ανθρώπου στη ζωή του;

Σημείωση: «Μην περάσεις το ποτάμι» είναι το βραβευμένο μυθιστόρημα της Βέρας Βασιλείου- Πέτσα, το οποίο εκδόθηκε το 2006, επανεκδόθηκε το 2020 και ετοιμάζεται για την τρίτη του έκδοση .

Σημείωμα της Συγγραφέως:

Οι ήρωες της μυθοπλασίας μου γεννήθηκαν από πρόσωπα της πατρικής μου οικογένειας, τα οποία κατά την περίοδο της Κατοχής, του Εμφυλίου και της Χούντας των Συνταγματαρχών στη χώρα μας, είχαν ενεργό μέρος στη Αντίσταση, στον Δημοκρατικό Στρατό του Εμφυλίου και διώχτηκαν ανηλεώς από τη Χούντα της επταετίας. Όντας παιδί στη δεκαετία του ’60, τα πρώτα μου ακούσματα για την σύγχρονη ιστορία μας, ήταν από αυτούς τους κοντινούς μου ‘’ήρωες’’

Η γυναίκα πρωταγωνίστρια του μύθου μου, φανερώνει την ανισότητα των δύο φύλλων άντρας-γυναίκα εκείνης της εποχής, βιώνοντας έναν κακοποιητικό γάμο, και προσδοκώντας τον Έρωτα στην πλέρια μορφή του.

Το έργο μου καταδεικνύει την αιώνια σύγκρουση των κοινωνικών τάξεων και ιδιοσυγκρασιών, καθώς και το πεπρωμένο του ανθρώπου που είναι ο θάνατος