ΤΩΡΑ |
Χρίστηκε πρωταγωνιστής εν μία νυκτί – και όχι άδικα – εξαιτίας του αστείρευτου, πηγαίου και πληθωρικού ταλέντου που διαθέτει, το οποίο ρέει άφθονο επάνω στη σκηνή και όχι μόνο. Σε όποια παράσταση κι αν τον είδα, θαύμασα πραγματικά το ταλέντο του αυτό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι έχει κάνει σημαντικές συνεργασίες και έχει παίξει δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς, αφού είναι πρώτος στις επιλογές όλων των καταξιωμένων σκηνοθετών και παραγωγών του θεάτρου. Παρ’ όλα αυτά παραμένει σεμνός, ιδιαίτερα χαμηλών τόνων, με ήθος και μία ωριμότητα που δε συνάδει με το νεαρό της ηλικίας του – το ξεπερνά – παρ’ όλο που ο ίδιος πρεσβεύει το αντίθετο, απόλυτα προσγειωμένος στην πραγματικότητα και στην δύσκολη εποχή που ζούμε, έντονα φιλοσοφημένος, χρησιμοποιώντας άψογα την ελληνική γλώσσα και με έναν λόγο ποιητικό θα έλεγα. Όλα αυτά ξεδιπλώνονταν μπροστά μου κατά τη διάρκεια της κουβέντας που είχα μαζί του. Οι καλλιτεχνικές του επιλογές πάντα εύστοχες – ακόμη και οι τηλεοπτικές – τον προάγουν και τον βοηθούν να γίνεται ακόμη καλύτερος κάθε φορά αν και δεν το έχει ανάγκη. Γιατί ο Πάνος Βλάχος είναι ένας λαμπερός και χαρισματικός ηθοποιός, από αυτούς που τους χρειάζεται η θεατρική σκηνή και η τέχνη γενικότερα.
Σε φοβίζει το γεγονός ότι γεύτηκες την επιτυχία νωρίς ;
Με φοβίζουν χιλιάδες άλλα πράγματα. Φοβάμαι για την προσωπική μου ανεπάρκεια, για το αν έχω ταλέντο ή όχι και δεν θέλω να προσθέσω έναν ακόμη φόβο. Δεν ξέρω ποιος ορίζει το χρόνο σε μια καλλιτεχνική πορεία, γι’αυτό και δεν μπορώ να τοποθετηθώ επάνω σ’αυτό, το τι είναι νωρίς και το τι είναι αργά. Επίσης, η αναγνωρισιμότητα με αφήνει παγερά αδιάφορο, επειδή δεν είναι δείγμα ταλέντου απαραίτητα ή κάποιου τρόπου άσκησης στον τρόπο έκφρασής σου σε οποιοδήποτε επάγγελμα κι αν κάνεις…
Την περίμενες αυτή την επαγγελματική σου εξέλιξη;
Δεν νομίζω ότι έχω εξελιχθεί αρκετά για να μπορέσω να απαντήσω με σιγουριά αν περιμένω κάτι ή όχι. Αν θεωρείς, ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μου κάνουν την τιμή και μου δίνουν την ευκαιρία να επικοινωνώ με το κοινό μέσα από μεγάλα θέατρα και να δίνω το ”είναι” μου, ναι αυτό το θεωρώ εξέλιξη, αλλά μέχρι εκεί.
Η αξία ενός ηθοποιού φαίνεται μέσα από το θέατρο ή από την τηλεόραση;
Μακάρι να είχαμε κοντά μας ένα σπουδαίο ηθοποιό για να μας έλεγε τι αναδεικνύει την αξία κάποιου. Δυστυχώς έχεις το δικό μου μέγεθος απέναντί σου. Αισθάνομαι ότι η αξία και το υλικό από τα οποία είναι φτιαγμένος κάποιος, μπορεί να εμφανιστούν παντού. Το θέμα είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτό το υλικό θα λάμψει, θα γυαλιστεί, θα σμιλευτεί στην κατάλληλη μορφή. Αυτό, βέβαια, το διαμορφώνει και το κατάλληλο περιβάλλον στο οποίο εμφανίζεται το υλικό αυτό.
Πώς ήταν η συνεργασία σου με το Εθνικό θέατρο και τον Γιάννη Μπέζο στις ”Εκκλησιάζουσες”;
Θεωρώ μεγάλη τιμή πραγματικά, όχι με την έννοια του ”ειδικού βάρους” που έχει η λέξη τιμή, ένας νέος ηθοποιός να αποτελεί ”κομμάτι” του Εθνικού θεάτρου – και πιστεύω στο Εθνικό θέατρο – . Το να συμμετέχω στις ”Εκκλησιάζουσες” για εμένα είναι μία ανάταση, να προσπαθώ δηλαδή να δίνω κάθε φορά τον καλύτερό μου εαυτό όχι μία αλλά δύο φορές. Γιατί σ’αυτή τη δύσκολη συγκυρία που ζούμε, πρέπει να είμαστε περισσότερο δοσμένοι σ’αυτό που κάνουμε. Όσον αφορά τον Γιάννη Μπέζο, πάντα εκτιμούσα το ήθος και την καλλιτεχνική φύση και ύπαρξή του. Και το ότι μου έδωσε αυτόν τον χώρο δίπλα του στη συγκεκριμένη παράσταση με τιμά ιδιαίτερα και με τροφοδοτεί με ακόμη περισσότερα ”εργαλεία” στη φαρέτρα μου, ως ηθοποιός. Είναι ο μεγαλύτερος gentleman που έχω γνωρίσει ποτέ!
Δεν σου αρέσει η τυποποίηση γι’αυτό και τον περασμένο χειμώνα σε είδαμε σε ένα δραματικό ρόλο, που τον υποδύθηκες συγκλονιστικά στο έργο του David Greig ”Τα γεγονότα” σε σκηνοθεσία του Αντώνη Γαλέου;
Μόνο τα προϊόντα τυποποιούνται. Εγώ δε νιώθω ότι είμαι προϊόν. Νιώθω ότι κυλάει αίμα μέσα μου, έχω ανάσα και αυτό που με κάνει πιο ολοκληρωμένο και πιο δημιουργικό είναι αυτό με το οποίο συμπορεύομαι. Δεν με ενδιαφέρει αν αυτό είναι κωμωδία ή δράμα, είτε ένα αχανές ή ένα μικρό θέατρο, είτε αυτό είναι σε μια συγκυρία η οποία είναι εξαιρετικά προβεβλημένη ή σε μία άλλη η οποία είναι λιγότερο εμφανής ή περισσότερο κρυμμένη…
Πως διαφυλάσσεις την προσωπική σου ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τον ”έγχρωμο τύπο”.
Δεν υπάρχει πεπατημένη σ’αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο ο ”κόσμος” διψά χυδαία να μαθαίνει πράγματα τα οποία δεν το αφορούν είναι κάτι το οποίο εγώ δεν μπορώ να το αλλάξω. Προσπαθώ να συνεχίζω να ζω ειλικρινά, φωτεινά και αθώα… Το ότι διατηρείται το χυδαίο σε έναν κόσμο που κλονίζεται, που είναι έτοιμος να γκρεμιστεί, το πρώτο πράγμα που πρέπει να πετάξουμε είναι το άχρηστο. Το ότι συνεχίζει να υπάρχει το χυδαίο και το άχρηστο δείχνει ότι τα έχουμε ανάγκη ως κοινωνία, ως άνθρωποι και ως λαός…Γιατί, πάντα, όταν βρισκόμαστε σε κίνδυνο, πετάμε ότι άχρηστο υπάρχει. Το ότι χρειαζόμαστε τη χυδαιότητα και την κιτρινολαγνεία φανερώνει το τι είμαστε…
Είσαι πολιτικοποιημένο άτομο;
Γίνετε να μην είσαι; Η πολιτική σου στάση απέναντι στα πράγματα, αντικατοπτρίζεται στην ηθική σου στάση, στην καθημερινότητά σου και στο δημόσιο λόγο σου. Το να είσαι πολιτικοποιημένος είναι ο τρόπος που ζεις και δρας μέσα σε μία σύγχρονη κοινωνία και όχι το αν ανήκεις σε κάποιο κόμμα.
Θεωρείς ότι είσαι ώριμος ή τραβάς το αφτί του εαυτού σου καμιά φορά;
Όχι μόνον το ένα, αλλά και τα δύο αυτιά τραβώ συγχρόνως. Δεν τα πηγαίνω πολύ καλά με το τί είμαι και τί δεν είμαι, αν είμαι ώριμος δηλαδή, σε ποιο βαθμό και όχι μόνο αυτό. Επειδή, λοιπόν, δεν τα έχω καλά με την εικόνα μου, δεν μπορώ να απαντήσω σ’αυτήν την ερώτηση.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που σκέφτηκες να κάνεις οικογένεια;
Δεν το έχω σκεφτεί ακόμη…
Προσωπική κρίση έχεις βιώσει ποτέ; Πώς ήταν εκείνη την περίοδο; Πώς της ξεπέρασες;
Επειδή η ταχύτητα της ζωής μου και οι μεταβολές αυτής είναι ραγδαίες και ακραίες πολλές φορές, κρίσεις υπάρχουν σχεδόν κάθε μέρα. Αλλά, επειδή έπονται φωτεινές και καθαρές στιγμές, ξεπερνιούνται εύκολα. Είναι μέρος της καθημερινότητάς μου να μεταπηδώ από το άσπρο στο μαύρο και από το σκοτεινό στο φωτεινό..
Πώς επιλέγεις τις συνεργασίες σου, τους ρόλους που θέλεις να παίξεις και ποιο ”δρόμο” θέλεις να ακολουθήσεις στη δουλειά σου;
Δεν προγραμματίζω τίποτε, τουλάχιστον για την ώρα, Επιλέγω με βάση το ένστικτό μου καθετί που με πλουτίζει πνευματικά και καλλιτεχνικά. Ελπίζω αυτό να μην ακούγεται ψεύτικο και βαρυσήμαντο. Αλλά, όταν δέχομαι μία πρόταση, δεν ζυγίζω το ενδεχόμενο της επιτυχίας ή της αποτυχίας, αλλά το τι έπεται αυτής της συνεργασίας και ποντάρω πάντα σε μία καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Αυτός είναι, άλλωστε, ο στόχος μου…
Ποιο είναι το όνειρό σου για το μέλλον;
Οι στιγμές που ζω – και οι περσινές -τώρα στην Επίδαυρο, οι σημαντικές μου συνεργασίες με σπουδαίους ανθρώπους του θεάτρου, παρά το νεαρό της ηλικίας μου, δεν υπήρχαν ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα. Προσπαθώ να μην ονειρεύομαι, για να έρχονται πράγματα που δεν τα περιμένω. Δεν ξέρω τι είναι πιο ηδονικό. Να πραγματοποιείς ένα όνειρό σου ή πραγματοποιείς κάτι σπουδαίο και μεγάλο που δεν χώραγε καν στο όνειρό σου. Νομίζω το δεύτερο…
Τι θα κάνεις το χειμώνα;
Σε σύντομο διάστημα θα κυκλοφορήσει από το ogdoo.gr ένας δίσκος μου με τίτλο ” Παιχνίδια των παιδιών” σε μουσική και στίχους δικούς μου. Η ενορχήστρωση είναι του Γιάννη Παπαζαχαριάκη και ερμηνεύουν, επίσης, τραγούδια ο Χρήστος Θηβαίος και η Χριστίνα Μαξούρη. Τηλεοπτικά θα συνεχιστεί η ” Μουρμούρα ” για τρίτη σεζόν, ενώ θεατρικά βρίσκομαι ακόμη σε συζητήσεις.
Σχόλια για αυτό το άρθρο