ΤΩΡΑ |
‘Εφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος, που χάρισε το γέλιο για πολλές δεκαετίες μέσα από τις επιθεωρήσεις που πρωταγωνίστησε καθιερώνοντας το ρόλο του θρυλικού γύφτου Ταμτάκου.
Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 και μεγάλωσε, από πολύ φτωχή οικογένεια, στη Θεσσαλονίκη, στην Άνω Τούμπα. Τέλειωσε το δημοτικό κι από πολύ μικρός δούλευε στις οικοδομές. Επίσης πουλούσε κουλούρια κι έκανε οτιδήποτε που του εξασφάλιζε κάποιο μεροκάματο. Η πρώτη φορά που πήγε στον κινηματογράφο, ήταν λαθραία. Πήδηξε τη μάντρα και είδε μια ταινία που έπαιζε ένας τσιγγάνος. Από όλη την ταινία, μόνο αυτός του άρεσε.
Λίγο πιο πάνω από το σπίτι τους, είχαν τα τσαντίρια τους γύφτοι και ο μικρός Μιχάλης, πήγαινε εκεί με τα κουλούρια του και προσπαθούσε να βρει κάποιον που να μοιάζει με τον τσιγγάνο που είχε δει στην ταινία. Με την καθημερινή επαφή μαζί τους, άρχισε να τους μιμείται και να κάνει τους φίλους του να γελάνε. Μέχρι που κάποιος, του είπε ότι αν βγει στο θέατρο και τα κάνει αυτά, θα γελάει κι ο κόσμος. Και τότε του καρφώθηκε στο μυαλό του το θέατρο.
Ήξερε ότι αυτή η επιθυμία του, θα έμενε ένα όνειρο, γιατί δεν είχε τα φόντα να πάει σε σχολή θεάτρου, δεν είχε βγάλει το γυμνάσιο που ήταν απαραίτητο για να μπεις στη σχολή. Όμως του είχε μπει η ιδέα κι άρχισε να κάνει όνειρα για μια καθαρή δουλειά, γιατί στην οικοδομή ήταν συνέχεια βρόμικος, τα χέρια του σκασμένα από τον ασβέστη και ήθελε, σαν νέο παιδί που ήταν, να είναι πιο καλοντυμένος ώστε να αρέσει και στις κοπέλες. Και το θαύμα έγινε!
Όταν ήταν 17-18 χρονών, ένας φίλος, του είπε ότι γράφτηκε στη δραματική σχολή. Εκείνος δεν ήξερε καν αν υπήρχε τέτοια σχολή στη Θεσσαλονίκη. Μαθαίνει από τον φίλο του ότι μπορεί να πάει σαν ακροατής και μετά να δώσει εξετάσεις στην Αθήνα σαν εξαιρετικό ταλέντο. Πηγαίνει λοιπόν σαν ακροατής στη σχολή του Μάλαμα, σταματάει τις παρέες και το ρίχνει στο διάβασμα. Το 1966 έρχεται στην Αθήνα να δώσει εξετάσεις με ένα μονόλογο αρχαίας τραγωδίας και ένα ποίημα δημοτικό. Στην επιτροπή μεταξύ άλλων ήταν ο Μάνος Κατράκης, η Έλλη Λαμπέτη και ο Θόδωρος Μορίδης. Πριν τελειώσει το μονόλογο, τον ρωτάει ο Κατράκης από πού είναι και τι δουλειά κάνει. Εκείνος, ντρέπεται να πει ότι δουλεύει στις οικοδομές και λέει υπάλληλος σε ένα μαγαζί με παπούτσια. Από 300 που έδωσαν εξετάσεις, πέρασαν μόνο δώδεκα. Και ο Μιχάλης Μόσιος ήταν ανάμεσά τους.
Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, πηγαίνει στρατιώτης και το 1969, φοιτά στη σχολή Χατσάρη και συγχρόνως δίνει εξετάσεις και μπαίνει στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος στο χορό, παίζοντας ρολάκια σε τραγωδίες. Το 1972, τελειώνει τη σχολή και έρχεται μόνιμα στην Αθήνα. Παίζει δίπλα στον Δημήτρη Χορν ως κομπάρσος στον “Ριχάρδο Γ'” και ύστερα στο Μοντέρνο Θέατρο του Μεσσάλα. Εκεί τον είδε ο Κώστας Βουτσάς και τον παίρνει στο θίασο του στο Θέατρο Μινώα, στην κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη “Θέλω έρωτα , όχι πόλεμο”. Ήταν το καλοκαίρι του 1973.
Τη σεζόν 1973-74, πηγαίνει στο θίασο της Ρένας Βλαχοπούλου που ετοίμαζε περιοδεία με το έργο “Ο Σεΐχης της Καβάλας”. Μένει μαζί της δύο χρόνια. Στη Θεσσαλονίκη ανεβάζουν την “Χαρτοπαίχτρα” του Δημήτρη Ψαθά και ο Μόσιος παίζει τον γιο της. Ένα βράδυ, ο Θέμης Μάνεσης που έπαιζε το ρόλο του παπατζή, αρρώστησε και αναλαμβάνει ο Μόσιος να παίξει και αυτόν το ρόλο. Είχε την ιδέα να τον κάνει γύφτο και έτσι γεννήθηκε ο ρόλος του γύφτου που τον καθιέρωσε αργότερα, το 1976, σε επιθεώρηση στο Θέατρο Βέμπο. Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος είχε γράψει τότε στην κριτική του: “Ο γύφτος είναι ένας καινούργιος τύπος στην επιθεώρηση μετά τους παλιούς που περάσανε από αυτήν. Είναι ένας τύπος που έχει προεκτάσεις και μπορούν να περάσουν πολλά πράγματα μέσα από αυτόν. Θαυμάσιος ο Γεωργέλης που τον υποδύεται”. Ο Γεωργέλης ήταν ο ηθοποιός που θα έπαιζε το ρόλο αυτόν, όχι όμως ως γύφτος και το όνομά του υπήρχε στο πρόγραμμα. Ο Γεωργουσόπουλος έγραψε το όνομα που είδε στο πρόγραμμα και ο Μιχάλης Μόσιος πήρε την πρώτη του κριτική με άλλο όνομα!
Ακολούθησαν κι άλλες επιθεωρήσεις, ενώ κάνει ξανά τον γύφτο και στο μιούζικαλ “Τραγούδα θεατρίνε” με τον Τόλη Βοσκόπουλο και την Μαρία Αλιφέρη, όπου εμφανίζεται για τέσσερα λεπτά και κλέβει την παράσταση. Το καλοκαίρι του 1979, συμμετείχε στην επιθεώρηση “Ω μαμά Ελλάς, 20 χρόνια Θεοδωράκης” και κάνει τη μεγάλη επιτυχία του. Θίασος: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Ηλίας Λογοθέτης, Στάθης Ψάλτης, Αντώνης Καλογιάννης, Μαργαρίτα Ζορμπαλά και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Αν και καταφέρνει να ξεχωρίσει σε κάθε παράσταση, πολλές φορές δεν έβρισκε δουλειά στο θέατρο και δούλευε στην οικοδομή. Μέχρι το καλοκαίρι του 1981 που πηγαίνει στο Δελφινάριο και το όνομά του μπαίνει στο θιασαρχικό σχήμα, στην επιθεώρηση “Πες αλεύρι το Νοέμβρη”.
Ο Μιχάλης Μόσιος επέβαλε τον γύφτο με πολύ μόχθο και βρήκε πολλούς μιμητές αργότερα. Τον καθιέρωσε με το όνομα “Ταμτάκος”, που ήταν ένας τραγουδιστής από τη Θεσσαλονίκη και το υιοθέτησε. Τα περισσότερα νούμερα, είτε στο θέατρο είτε στο κέντρο, ήταν γραμμένα από τον ίδιο και πολλές ατάκες έγιναν σλόγκαν της εποχής, όπως “Δε μασάει η κατσίκα ταραμά”.
Έπαιξε σε πολλές παραστάσεις που αγαπήθηκαν από τον κόσμο και σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, γι΄αυτό και ήταν πάντα μέσα στα ονόματα που κάθε παραγωγός ήθελε, ειδικά όταν ανέβαζε επιθεώρηση. Ενδεικτικά αναφέρω τις: Big sister (2002), Aθάνατοι ξεβράκωτοι κι ωραίοι (1999), Βλαμμένα άχρηστα μυαλά (1994), Βράσε ρύζι κι άσε τον Κινέζο να σφυρίζει (2004), Ελλάς ολέ και τσέπες κουρελέ (2005), Η φάρμα των τρελών (2004), Νου Δου η άσχημη (2008), Ο παππάς και το λιβάνι τον Σημίτη θα τρελάνει (2001), Σημίστε μας κι αφήστε μας (1996), Τα θέλει ο Κολοτράβας μας (2005), Ένς κόσμος κουλουβάχατα (1977), Έξω η Ελλάδα από το Κιάτο (1984), Όλοι μαζί τη φάγαμε (2016), Βαζελληνίδες Βαζέλληνες (1985), Η Καριολάιν είναι εδώ (1989), Ευτυχέστα κι άστα (1976), Μάκβεθ (1972), Μας πρήξανε τα ούμπαλα (1983), Μη μιλάς μη γελάς θα πεινάσει η Ελλάς (1990), Παπουτσωμένη Ντόρα (2002), Το γιουσουρούμ (1980), Το Μιμή σέρνει καράβι (1995), Τσιρκολοκατάσταση (1982) κ.α. Στον κινηματογράφο έπαιξε σε 9 ταινίες (Αν ήμουν πλούσιος, Γύφτικη κομπανία, Άγριες κότες, Ένα γελαστό απόγευμα, Ξεβράκωτος Ρωμιός, Πολίτες δεύτερης κατηγορίας, Το παιδί του σωλήνα, Έξοδος κινδύνου, Η μεγάλη απόφασις) ενώ έγινε σούπερ σταρ όταν ξεκίνησε η εποχή της βιντεοταινίας. Πρωταγωνίστησε σε 15 βιντεοταινίες από το 1986 ως το 1990 όπου υποδύθηκε το ρόλο που τον καθιέρωσε στο θέατρο, τον Ταμτάκο (Ο Ταμτάκος στο ναυτικό, Ο Ταμτάκος ζει, Ταμτάκο προχώρα ξεβρόμισε τη χώρα, Ταμτάκος ο ηλεκτρονικός γύφτος, Ταμτάκος ο Μαραντόνα της Αγίας Βαρβάρας, Χαμός στο Αιγάλεω Σίτι, Τα δίδυμα, Ο τελευταίος γυφτοκράτορας, Γυφτιά το μεγαλείο σου, Γύφτικη δυναστεία, Γύφτος και γοητεία, Εγώ να δεις καψούρα, Ο γυφτοαριστοκράτης, Ο γυφτοροκάς, Ο ερωτόγυφτος με το Ντάτσουν)
Ο γιος του, Γιάννης, με ανάρτηση του, έγραψε για το χαμό του πατέρα του:
“Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο…όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε… Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, την ηθική σου, και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής. Πήγες να βρεις τον αδερφό σου τον Στάθη που μοιραστήκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα. Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε.
Τώρα κι εμείς με την σειρά μας κλαίμε για εσένα. Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι ότι έφυγες πλήρης, γεμάτος. Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος. Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για το φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου:
Δεν ξέρω πως θα το αντέξω
Άμα σε χάσω μπαμπά
Θ’αφήσω τα κλειδιά μου απ’έξω
Μήπως και μπεις ξανά.
Αντίο πατέρα μου”.
Ο Μιχάλης Μόσιος και ο γιος του σε ευτυχισμένες στιγμές
Ο Μιχάλης Μόσιος παντρεύτηκε την αγαπημένη του σύζυγο με την οποία είχαν 18 χρόνια διαφορά και απέκτησαν δύο παιδιά, τον γιο τους και την κόρη τους.
Η κόρη του Χρύσα, τον αποχαιρέτησε με τα παρακάτω λόγια:
Αγαπημένε μου πατέρα, πώς να σου πω αντίο;
Δε μετριούνται σε καμιά του κόσμου ζυγαριά όσα μου έδωσες.
Αξίες όπως η αλληλεγγύη προς κάθε ον του πλανήτη που χρειάζεται βοήθεια.
Ο κόσμος δε γνωρίζει τη φιλοζωική (και όχι μόνο) δράση σου. Στις πράξεις, όχι στα λόγια.
Έφυγες όπως επέλεξες, παρέα με τα γατάκια που προστάτευες.
Συνέχεια μου έλεγες πόσο καμάρωνες που σου έμοιασα σε αυτό.
Όσα πρόσφερες στον κόσμο μας θα μείνουν ανεξίτηλα.
Κι εμείς με τον αδελφό μου θα σε τιμάμε πάντα, με την ελπίδα πως θα συνεχίσεις να είσαι υπερήφανος για εμάς, από όπου μας βλέπεις.
Αντίο Μιχάλη Μόσιε.
Αντίο μπαμπά μου
Eυτυχισμένες οικογενειακές στιγμές
Αφίσα της ταινίας “Άγριες κότες” με ξεχωριστή αναφορά “Στο ρόλου του Γύφτου, Μιχάλης Μόσιος”
“Στο ρόλο του γύφτου ο Μιχάλης Μόσιος” και στην αφίσα της ταινίας “Ξεβράκωτος Ρωμιός”
Φωτογραφίες από την ταινία “Άγριες Κότες”
Πολίτες δεύτερης κατηγορίας
Ξεβράκωτος Ρωμιός
Ξεβράκωτος Ρωμιός
Το παιδί του σωλήνα
Ο τελευταίος γυφτοκράτορας
Πρώτη φορά “Ταμτάκος” στο θέατρο το 1976
Στην επιθεώρηση “Έξω η Ελλάδα από το Κιάτο”
Μιχάλης Μόσιος, Θανάσης Βέγγος
Με τον αδελφικό του φίλο Στάθη Ψάλτη
Σχόλια για αυτό το άρθρο