Ρένα Κουμιώτη: “Αν δεν αξίζεις, όσο και να σε βοηθήσουν δεν προχωράς”

-Η εμπειρία σου από το σύντομο πέρασμά σου στα στούντιο της Φίνος Φιλμ; Όλο αυτό, φαντάζει μαγικό σε όσους δεν το έχουμε ζήσει. Ήταν πράγματι έτσι;

ΣχετικάΆρθρα

Η Φίνος Φιλμ ήταν το Α και το Ω του Ελληνικού κινηματογράφου. Σαράντα χρόνια συνεχούς δημιουργίας. Μέσα από εκεί αναδείχθηκαν ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σεναριογράφοι και μουσικοί κι έτσι δημιουργήθηκε το ελληνικό σταρ σίστεμ, Όποιος πέρασε από εκεί δεν μπορεί να το ξεχάσει. Είναι κάτι που σε ακολουθεί για όλη σου τη ζωή.

-Δυο λόγια για ανθρώπους που γνώρισες και δούλεψες μαζί τους: Γιάννης Πουλόπουλος, Μάνος Λοϊζος, Στράτος Διονυσίου, Ζαμπέτας, Σταμάτης Κόκοτας, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Νταλάρας.

Δεν είναι μόνο αυτοί. Είναι κι άλλοι. Αλλά θα σταθώ σ αυτούς που αναφέρεις. Τι να πω για τον Γιάννη Πουλόπουλο; Ο Γιάννης Πουλόπουλος για μένα εκτός από αναντικατάστατος ερμηνευτής ήταν και είναι ένας δικός μου άνθρωπος. Στα πρώτα μου βήματα με στήριξε και με προστάτευσε από πολλά δεινά που θα μπορούσαν να μου είχαν συμβεί. Τώρα Μπιθικώτσης, Διονυσίου, Κόκκοτας, Ζαμπέτας, Μοσχολιού υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει ότι μπορούν να αντικατασταθούν; Εδώ σε καμία περίπτωση δεν ισχύει το «ουδείς αναντικατάστατος».

-Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη συνεργασία;

Δεν έχω κανένα παράπονο από τις συνεργασίες μου γιατί πάντα ήμουν μαζί με αξιόλογους ερμηνευτές. Δεν υπήρξε ανταγωνισμός και κανενός είδους μικροπρέπεια. Μόνο ευγενής άμιλλα.

-Μπορεί να υπάρξουν αληθινές φιλίες μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο;

Συνήθως στους επαγγελματικούς χώρους σπάνια να δημιουργήσει κανείς πραγματική φιλία. Εγώ διατηρώ ακόμα κάποιες φιλικές σχέσεις όπως με τον Γιάννη Πουλόπουλο, την Ελένη Ροδά, τον Μιχάλη Βιολάρη, την Πόπη Αστεριάδη, τη Λιζέτα Νικολάου .

-Τι σημαίνει για σένα η γνωριμία και η συνεργασία με το Μίμη Πλέσσα; Είσαι από τις τραγουδίστριες που πίστεψε και εμπιστεύτηκε πολύ. Πιστεύεις ότι του χρωστάς την καριέρα σου;

Το ξεκίνημα είναι τα θεμέλια της καριέρας. Αυτό το χρωστάω χωρίς καμιά αμφιβολία στο Μίμη Πλέσσα και στον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Αυτό δεν διαπραγματεύεται. Αλλά θα μου επιτρέψεις να σου πω, πως η καριέρα χτίζεται πέτρα-πέτρα κι αυτό είναι καθαρά στο χέρι αυτού που την χτίζει. Αν δεν αξίζεις, όσο και να σε βοηθήσουν δεν προχωράς.

-Γιατί πιστεύεις ότι τα τραγούδια που έχεις πει είναι διαχρονικά και συνεχίζουμε να τα τραγουδάμε και να τα αγαπάμε μέχρι σήμερα;

Αυτό το κρίνει ο κόσμος ίσως γιατί δεν έχει που να ακουμπήσει τα μουσικά του ακούσματα. Το ελληνικό κοινό βιώνει την απόλυτη μουσική απόγνωση. Κι αυτό αποδεικνύεται όταν ακόμα σήμερα νέοι τραγουδιστές στα μαγαζιά που εμφανίζονται λένε τραγούδια 30 και 40 ετών. Κι αυτό συμβαίνει γιατί τα ζητάει ο κόσμος.

-Με ποια κριτήρια έκανες τις επιλογές σου στις συνεργασίες σου;

Τις δισκογραφικές μου επιλογές τις επέλεγε ο διευθυντής της δισκογραφικής μου εταιρείας LYRA ο αείμνηστος Αλέκος Πατσιφάς. Μια κυρίαρχη φυσιογνωμία που έφερε την άνοιξη στο Ελληνικό τραγούδι. Όσον αφορά στις συνεργασίες μου γνώμονας σαφώς ήταν ο χώρος και οι συνεργάτες.

-Υπάρχει κάποιο απωθημένο;

Δεν είχα κανένα λόγο να έχω επαγγελματικό απωθημένο γιατί ευτύχησα να συνεργαστώ με την κορυφή των αρίστων που ο καθένας έγραφε τότε μαζί με μένα τη δική του ξεχωριστή ιστορία στο χώρο του τραγουδιού.

-Είχες ποτέ κάποια επαγγελματική κόντρα με κάποιον, δεδομένου ότι το όνομά σου δεν έχει αναφερθεί ποτέ σε τέτοιες ιστορίες. Είναι τυχαίο αυτό, ή προκύπτει μέσα από τη στάση ζωής σου, γενικότερα;

Τσακώνονται και κοντράρονται οι ανασφαλείς. Εγώ συνεργάστηκα με τους πλέον ασφαλείς.

-Στις μέρες μας, ξεχωρίζεις κάποιους τραγουδιστές και τραγουδίστριες;

Έχω προτιμήσεις στα ακούσματά μου όπως κι ο καθένας από μας. Θεωρώ σημαντικούς τον Σωκράτη Μάλαμα, τον Ορφέα Περίδη, την Μελίνα Κανά και τους αδελφούς Κατσιμίχα. Τους θεωρώ άξιους συνεχιστές αλλά δεν ακούγονται συχνά ίσως γιατί είναι από τους ήσυχους καλλιτέχνες χωρίς φραμπαλά , γιατί μη ξεχνάμε πως φοριέται πολύ τα τελευταία χρόνια ο φραμπαλάς.

-Η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, τρομοκρατία, φόροι, φτώχεια, πείνα, βία…τι συναισθήματα σου δημιουργεί;

Απ΄ ότι ξέρω σε μια συνέντευξη υπάρχει περιορισμός λέξεων . Οπότε ας το αφήσουμε. Θα χρειαστούν πολλές σελίδες για να σου απαντήσω…

-Περίμενες ποτέ ότι η Ελλάδα μας, από χώρα φωτός θα έπεφτε σε αυτό το σκοτάδι (πολιτικά, πολιτιστικά και ανθρωπιστικά);

Κανείς μας δεν το περίμενε και αν το υποψιαζόμαστε δεν περιμέναμε πως θα συμβεί. Παρ΄ όλα αυτά στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να σκοτεινιάσει, άσχετα αν κάποιοι παίζουν με τους διακόπτες.

-Υπάρχει ελπίδα για καλύτερες μέρες;

Αν δεν υπήρχε ελπίδα θα ήμασταν εκ προοιμίου χαμένοι. Ελπίζουμε και προχωράμε μέχρι να ξημερώσει μια Κυριακή που θα διώξει μακριά όλη αυτή τη τεχνητή διαρκή νύχτα.

-Τηλεόραση βλέπεις; Ποια προγράμματα σ ΄αρέσουν;

Βλέπω επιλεκτικά ειδησεογραφικά προγράμματα, ενημερώνομαι μέσα από το διαδίκτυο και νομίζω πως τα πάω αρκετά καλά με την τεχνολογία.

-Πότε είσαι πραγματικά ευτυχισμένη;

Όταν έχω υγεία εγώ, τα παιδιά μου και οι άνθρωποι που αγαπώ. Όταν υπάρχει υγεία όλα τα άλλα έπονται.

-Πώς είναι η καθημερινότητά σου, όταν δεν δουλεύεις; Πώς περνάς τη μέρα σου, και αν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, πώς τον αξιοποιείς;

Δεν έχω πολύ χρόνο γιατί έχω άλλες δυο οικογένειες. Κι αυτές είναι των παιδιών μου οι οποίες με κάνουν χαρούμενη και πολύ υπερήφανη. Είμαι γεμάτη από τα πάντα. Μάλλον ο Θεός με αγαπούσε και με αγαπάει πολύ..