ΤΩΡΑ |
Με την απλόχερη ενημέρωση και όλες τις περί παντός του επιστητού απόψεις, που κυκλοφορούν με ένα απλό σκρολάρισμα στην οθόνη μας για καθετί που τρώγεται σ’ αυτόν τον πλανήτη, καθένας από μας νοιώθει ολοένα και πιο χαμένος στη μετάφραση τού τί μας κάνει καλό και τί μας καταστρέφει ύπουλα και γλυκά, σαν το δηλητηριασμένο μήλο της βαριόμοιρης Χιονάτης. Σήμερα διαβάζουμε ότι ο καφές μας κάνει κακό, αύριο διαβάζουμε το πόσο θετικά ενεργοποιεί το νευρικό και όχι μόνο, σύστημά μας, χθες τα γκότζι μπέρις ήταν η υπερτροφή με το φίλτρο της αθανασίας, σήμερα είναι ένα ακόμη φρούτο που προσφέρει μια ήπια αντιοξείδωση, χθες τα θαλασσινά είχαν χοληστερίνη, σήμερα η κακή τους φήμη αποκαθίσταται στο πιάτο μας, προχθές το αβγό ανέβαζε την πίεση που σήμερα την κατεβάζει και άλλα πολλά και νόστιμα, που στο τέλος σου καίνε τον εγκέφαλο και σε στέλνουν κατευθείαν στο περίπτερο για μια σοκοφρέτα, αφού στο δια ταύτα η ζωή είναι μικρή και η διατροφολογία μια τεράστια επιστήμη σε σύγχυση για τον μικρό σου εγκέφαλο.
Κι όμως, ποτέ δεν θα πάψω να γίνομαι έξαλλη με τις απλές παρανοήσεις της παράνοιας, όπως τη φίλη μου στην οποία κάποιος ειδικός σύστησε ένα δεκαπενθήμερο αποτοξίνωσης με φρουτολαχανοχυμούς. Και η οποία μετέτρεψε το σπίτι της σε μανάβικο, πίνοντας ευλαβικά ό,τι στίβεται, μόνο που ξέχασε την πιο βασική λεπτομέρεια: τον λαχανόκηπό της δεν τον ψώνισε βιολογικό, οπότε σας αφήνω να υποψιαστείτε με πόσους τόνους φυτοφαρμάκων επιβάρυνε το αθώο της σύστημα, δεδομένου ότι ένας μόνο χυμός της απαιτούσε 1 κιλό φράουλες.
Κι όμως, ποτέ δεν θα πάψω να γίνομαι έξαλλη με τον κύριο «ειδικό» διατροφολόγο, που σου ανεβάζει στα ουράνια τα οφέλη των Ω3 λιπαρών, τα οποία, θα σου ορκιστεί ότι περιέχει ο σολομός, διότι έτσι του έχουν μάθει τα συγγράμματα που διάβασε από βορειοευρωπαίους συγγραφείς που δεν γνωρίζονται προσωπικά με το αιγαιπελαγίτικο σαβρίδι. Και δίνεις εσύ στον οργανισμό σου-και ακόμα χειρότερα στον παρθενικό του ανήλικου βρέφους σου-με τα κιλά τον σολομό, που εκτρέφεται σε συνθήκες αποτρόπαιες και την κατανάλωση του οποίου ορίζουν με το σταγονόμετρο όλοι οι πολιτισμένοι Οργανισμοί Υγείας. Ενώ πλάι σου κυκλοφορούν φθηνοί και φρεσκότατοι γαύροι, μαρίδες, σαρδέλες, κολιοί και γόπες, φουλ στο ωφέλιμο λιπαρό.
Κι όμως, ποτέ δεν θα πάψω να γίνομαι έξαλλη με τους φίλους μου που αντικαθιστούν τις εξαιρετικές ευεργεσίες του τραχανά, του ελαιόλαδου, της ελιάς, του σκόρδου και του κρεμμυδιού, που η φύση μας παρέχει σε τιμές συμβατότατες της κρίσης, με συμπληρώματα διατροφής που πληρώνουν μια περιουσία στο βωμό της τεχνολογικής εποχής.
Κι όμως, ποτέ δεν θα πάψω να γίνομαι έξαλλη με τις μαμάδες που λατρεύουν τα παιδιά τους, αλλά τα μπουκώνουν έτοιμα κρουασάν, πατατάκια, παγωτά με φο σοκολάτα, δημητριακά και πραλίνες καμωμένες από-κακή- χημεία, όταν έχουν γεννηθεί στη χώρα που παράγει το καλύτερο μέλι και το πιο διάσημο γιαούρτι-για να σας θυμήσω και το αληθινό, χωριάτικο, ζυμωτό ψωμί.
Στον πλανήτη της αφθονίας, όλοι εύκολα μπορούμε να παρεκκλίνουμε από τον ίσιο δρόμο της διατροφής, να βιώσουμε την ψευδαίσθηση, και κυρίως, το λάθος. Και μην πιστεύετε όσα διαβάζετε στο διαδίκτυο. Ή μάλλον, κρατείστε τα μισά, μην δαιμονοποιείτε και διασταυρώστε την πληροφορία. Η παραπληροφόρηση χορεύει εδώ τον δικό της, τρελό χορό, καθώς η πληροφορία πολλάκις ανεβαίνει από ανειδίκευτους και πολλαπλασιάζεται αμάσητη σε όποιον τη ζηλέψει για να την κρεμάσει στον δικό του τοίχο, στον δημοκρατικότατο ιντερνετικό τοπίο που όμως, πάσχει από σοβαρότητα, καθώς πρωτίστως αγαπά να κερδίζει τις εντυπώσεις ή να σπέρνει τον πανικό.
Κάποτε, μια δίαιτα, σου σύστηνε ποσότητες και υλικά, ενίοτε και κάποιες συνταγές. Σήμερα, δεν σημαίνει πλέον τίποτα μια φέτα ζαμπόν με μια φέτα ψωμί. Είτε ονειρεύεσαι να χάσεις κιλά, είτε ταλαιπωρείσαι από διαβήτη και τροφικές δυσανεξίες, το κεντρικό νόημα της σύγχρονης, υποψιασμένης διατροφής είναι το ίδιο: ρωτάμε για την ούγια. Ρωτάμε το πόθεν έσχες. Μια ντομάτα ή ένα μαρούλι, δεν κάνουν οπωσδήποτε καλό, επειδή τυγχάνει να ανήκουν στο φυτικό βασίλειο. Πρέπει να ξέρουμε αν προέρχονται από υβρίδιο ή παλιό σπόρο, να ξέρουμε από πού κρατάει η σκούφια τους, με τί αγωγή έχουν μεγαλώσει και κυρίως, να τα καταναλώσουμε στην εποχή τους, τότε που μας χαρίζουν στο πιο οικονομικό πακέτο, απλόχερα, όλα τα θρεπτικά τους συστατικά.
Όσο περισσότερο ασχολείσαι με το καλό και το κακό μιας διατροφής, τόσο η γνώση σου σε γυρνά πίσω, στη λαϊκή σοφία της τοπικής κουζίνας κάθε λαού, που έπαιζε στα δάχτυλα την υγιεινή τροφή, χωρίς καν να την έχει σπουδάσει. Αν θες να φας σωστά, ρώτα τη γιαγιά σου να σου πει τί έτρωγαν το ’50 στο χωριό. Σίγουρα θα μάθεις περισσότερα πράγματα από όσα θα σου πουν οι γιατροί, οι οποίοι μπορεί να ξέρουν ότι το ψάρι κάνει καλό αλλά οι περισσότεροι αγνοούν παντελώς τις λεπτομερείς της αλιείας και της ιχθυοκαλλιέργειας ή τις συνθήκες που βιώνει το κάθε ψαράκι του πλανήτη μέχρι να φτάσει στο πιάτο σου.
Αυτό που κάνει καλό σε σένα κάνει καλό και στον πλανήτη και η νέα πολυτέλεια αγαπά την αγνή πρώτη ύλη, που στα νεωτεριστικά εστιατόρια του κόσμου, παράγεται πλάι στην κουζίνα ή αλλιώς, στα πόδια του σεφ. Τέρμα οι εισαγόμενοι αστακοί και οι σολομοί. Το παπούτσι από τον τόπο σου, βιολογικό και χωρίς χημείες, είναι το όραμα μιας νέας διατροφής που ορκίζεται στον τραχανά και αδιαφορεί για το στρείδι της Βρετάνης, το οποίο θα δοκιμάσεις στην πατρίδα του, όταν με το καλό σε βγάλει ο δρόμος στη Βρετάνη.
Πίσω από τις αλλεργίες και τις δυσανεξίες, κρύβεται η χρόνια χρήση επεξεργασμένων προϊόντων, με τα οποία έχουν μεγαλώσει όλες οι γενιές της ευμάρειας μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο. Η κάθαρση απαιτεί την επιστροφή στην αλήθεια της παράδοσης, στο γιαούρτι που φτιάχνεται από γάλα και όχι από σκόνη, στο τυρί που ωριμάζει φυσικά και όχι με τον ψυχαναγκασμό της χημείας, στο κρέας που δεν περιέχει ορμόνες και αντιβιοτικά.
Η ντομάτα στον καιρό της κι ο κολιός στον Αύγουστο θα σου δείξουν τον επιπλέον μπούσουλα, της εποχικότητας που έχουμε ξεχάσει στα σούπερ-μάρκετ, εκεί όπου το αγγούρι φύεται 12 μήνες το χρόνο. Το τελευταίο συστατικό της συνταγής, θα στο δώσει η αρχαία ελληνική σοφία, που παραμένει διαχρονική και επίκαιρη: φάε μόνον όσο να χορτάσει η πείνα σου, με άλλα, αρχαία λόγια, «ουκ εν των πολλώ το ευ» και «παν μέτρον άριστον»!
Δείτε περισσότερα εδώ στο εκπληκτικό σάιτ του σεφ Δημήτρη Κοπαράνη: drbenefits.gr
Σχόλια για αυτό το άρθρο