ΤΩΡΑ |
Ωδή για τη Μπόμπενα έχω ήδη γράψει. Από τότε έχω εθιστεί – αυτά τα στρείδια με το αυγοτάραχο και την αχινοσαλάτα είναι αξεπέραστα όπως και οτιδήποτε κυριολεκτικά μαγειρεύει ο Δημήτρης Ταϊρίδης. Μιλάμε για μάστερ σεφ! Ετσι χθες έγινε συνάντηση γιγάντων αφού πήγαμε μαζί εκεί παρέα με τον Αντρέα Λαγό,τη Νίκη Μυταρέα και το Γιώργο Μπαλτά – όχι για θαλασσινά αλλά για μία έκτακτη μοσχαροκεφαλή από τα Τρίκαλα φερμένη – ένα επικό slowfood που ακούγεται “βάρβαρο” αλλά άμα μιλάς με τον εξαίρετο Δημήτρη Δήμου – επάνω στη φωτό με την παρέα μας- τα βλέπεις εντελώς διαφορετικά τα πράγματα όσο φανατικός χορτοφάγος και να είσαι – εγώ δεν είμαι χωρίς να τρώω extreme ζώα και pets αλλά σέβομαι και τα δύο άκρα από vegans μέχρι αυτούς που τρώνε γλώσσες χήνας.
Eπάνω ο Δημήτρης Ταϊρίδης κεντάει.
Ομως εδώ μιλάμε για κρέας εξαιρετικής ποιότητας και για ντελικατέσεν υψίστου επιπέδου – βλ. ανθό από κρίταμο, σπετζοφάι με θεσπέσιο λουκάνικο (του Δήμου) και τυρί λάιτ, φάβες, ριζοτο με το ζωμό από το κεφάλι, βουβαλίσια φέτα, σαλάτα με κάτι ελιές ονειρεμένες, γλώσσα – κάτω!-, μάγουλα, μάτια και άλλα ανατρεπτικά που τρώνε οι γκουρμεδιάρηδες και τολμηροί.
“Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ” όπως την έχει αποκαλέσει συμβάλλει στην διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας του πλανήτη.
Το αγρόκτημα του Δημητρίου Δήμου έκτασης 300 στρεμμάτων με πρόσβαση των ζώων του σε κοινόχρηστο βοσκότοπο 5.000 στρεμμάτων βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ ανατολικά της Καλαμπάκας.
Σήμερα εκτρέφονται 1) 135 αγελάδες Ελληνικής Στεππικής φυλής-Τύπος Κατερίνης από τις 200 που απέμειναν στη χώρα, ενώ μέχρι τη δεκαετία του 1960 υπήρχαν 200.000 αγελάδες της φυλής αυτής, 2) 120 χοιρομητέρες της φυλής του ελληνικού μαύρου χοίρου, μοναδικός αμιγής καθαρόαιμος πυρήνας, 40 άλογα Θεσσαλίας και 16 πόνυ Σκύρου και 4) εκ περιτροπής σπάνια αιγοπρόβατα αυτόχθονων φυλών.
Το αγρόκτημα συνέβαλε καθοριστικά στη διάσωση της φυλής Κατερίνης και του ελληνικού μαύρου χοίρου. Γι’ αυτό βραβεύτηκε με δύο βραβεία από την Διεθνή Οργάνωση slow food για την συμβολή του στη διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας του πλανήτη.
Παράγονται μικρές ποσότητες κρέατος υψηλής βιολογικής αξίας. Επισκέψιμο από group από τον Οκτώβριο μέχρι τον Ιούλιο κατόπιν συνεννοήσεως με τον ιδιοκτήτη.
Διαβάστε μία ωραία συνέντευξη του Δημήτρη Δήμου στον Λάζαρο Μπέλτσιο για το bostanistas.gr που είχε δημοσιευτεί παλιότερα:
Τα ελεύθερα, βραβευμένα ζωντανά του Δ. Δήμου
Το 2002, το διεθνές κίνημα «SlowFood», «ανακάλυψε» τον Δημήτρη Δήμου στην Αύρα Καλαμπάκας και τον βράβευσε «για τη συμβολή του στη διατήρηση της βιοποικιλότητας του πλανήτη». Εκεί διατηρεί ένα κτήμα όπου βόσκουν ελεύθερες 150 από τις 250 εναπομείνασες αγελάδες της αρχέγονης φυλής της Κατερίνης. Οι αγελάδες δεν είναι όλες οι ίδιες, λέει, έχουν φυλές και οι καλές είναι και σπάνιες. Μερικά χρόνια μετά την εξαφάνιση της φυλής της Τήνου και των ταύρων της Συκιάς Χαλκιδικής, ο κ. Δήμου, προσπαθεί να σώσει ό,τι έχει απομείνει.
Ωραίες αγελάδες, ωραία ζώα.
Και αν τα βλέπατε με τα μάτια τα δικά μου, θα τα βλέπατε πιο όμορφα ακόμη. Οι αγελάδες αυτές, ήταν κάποτε περισσότερες από 200.000.
Μικρά ζώα όμως. Καμία σχέση με τις γαλλικές αγελάδες, τις τεράστιες.
Ναι, ένα μεγάλο ζώο μπορεί να κάνει 300 με 400 κιλά μοσχάρι, αλλά θέλει πολλαπλάσια χρήματα για ζωοτροφές, φάρμακα και τα λοιπά. Ενώ αυτά, χωρίς δραχμή, αξιοποιώντας τον πολύ φτωχό αλλά πολύ καλό ελληνικό βοσκότοπο, προσαρμοσμένα εδώ και 10.000 χρόνια, η παραγωγή τους είναι μικρή, αλλά η παραγωγικότητά τους μεγάλη.
Δεν έχουμε πια αγελάδες πάντως στην Ελλάδα. Έτσι;
Ναι. Έχουμε μόλις 140.000 αγελάδες στην ελληνική ύπαιθρο έναντι 1.100.000 βοοειδών που είχαμε πριν από 40-45 χρόνια.
Και γιατί έχουμε καταλήξει να έχουμε μόνο 100.000 τώρα;
Όπως ξέρετε στη χώρα μας έχουμε πολλές πρωτιές. Μια απ’ αυτές είναι ότι οι ελληνικοί βοσκότοποι ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και τους διαχειρίζονται οι δήμοι. Και ό,τι κάνει το ελληνικό δημόσιο, γνωρίζετε καλύτερα απ΄ τον καθένα, ότι δεν έχει αποτέλεσμα.
Και τι να κάνει δηλαδή το κράτος, να χαρίσει σε κάθε κτηνοτρόφο 1.000 στρέμματα για να έχει τα ζώα του;
Όχι ακριβώς. Το πρώτο βήμα να είναι να χωρίσει ανάλογα με τα ζώα που έχει ο καθένας και να του δώσει. Άλλον 500, άλλον 1.000, άλλον 2.000, ανάλογα με τα ζώα που έχει. Και έτσι θα μειωθεί το κόστος 100% και θα γίνουμε και ανταγωνιστικοί.
Τώρα εισάγουμε κρέας, σωστά; Μόνο εισάγουμε.
Μόλις το 8% παράγουμε από ελληνικές κρεοπαραγωγικές αγελάδες. Όλο το υπόλοιπο 92% το εισάγουμε.
Και πώς θα αλλάξει αυτό;
Με την ανάπτυξη των ζώων. Αν δεν αναπτυχθούν τα ζώα και όλοι οι βοσκότοποι μας είναι έρημοι δεν μπορεί να αλλάξει. Πρέπει να δοθεί η γη για να αναπτυχθεί. Και όχι να δοθεί κατά ιδιοκτησία. Αυτό το 8% και μόνον θα αλλάξει πολύ γρήγορα.
Τα περίφημα μαύρα γουρούνια της κιβωτού Δήμου
Υπάρχει αγορά για αυτές τις αγελάδες;
Ναι υπάρχει. Αλλά το μεγάλο έγκλημα της πολιτείας είναι ότι δεν υπάρχει η διάκριση των προϊόντων. Η διάκριση αυτού του κρέατος, αυτών των ζώων, με το εισαγόμενο.
Άρα τι εννοείτε; ότι στην αγορά μας εξαπατούν; Δηλαδή λένε αυτό είναι εγχώριο ενώ ουσιαστικά παίρνουμε εισαγόμενο;
Αγοράζει ένας έμπορας, ένας κρεοπώλης, ένα μπούτι από ντόπιο μοσχαρίσιο κρέας και μετά αγοράζει και 5-10 μοσχάρια εισαγόμενα και λέει ότι όλο αυτό είναι εγχώριο κρέας. Το ίδιο συμβαίνει και με το τυρί. Δεν είδα ποτέ σε εστιατόριο να λέει άσπρο τυρί. Όλοι λένε φέτα.
Να ξέρει ο καθένας τι τρώει δηλαδή…
Να ξέρει ο καθένας τι τρώει. Είναι αμαρτία δηλαδή να εξαπατάται ο κόσμος.
Έχει αρχίσει να επιστρέφει νεαρόκοσμος εδώ στα χωριά;
Δυστυχώς ελάχιστοι. Η Αθήνα έχει εγκλωβισμένους εκατοντάδες χιλιάδες, και μεγάλους αλλά ιδιαίτερα νέους, οι οποίοι θέλουν να έρθουν στην επαρχία αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να βρουν το δρόμο. Σήμερα πολλά εκατομμύρια, ξοδεύονται για να επιχορηγείται η ανεργία.
H Kιβωτός του Δήμου
Αύρα Καλαμπάκας
Τηλ: 2431023600
Fax: 2431070200
e-mail:ark.dim.dimos@mail.gr
Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Κος Δημήτριος ΔΗΜΟΣ.
Το αγρόκτημα του Δημήτρη Δήμου «Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ» έκτασης 200 στρεμμάτων και 5.000 κοινοτικών βοσκοτόπων, βρίσκεται 2 χλμ. πριν το χωριό Αύρα και 23 χλμ από τα Τρίκαλα, μετά το χωριό Θεόπετρα, στην περιοχή των Αντιχασίων.
Σχόλια για αυτό το άρθρο