Η Κερασία Σαμαρά από το Α ως το Ω: “Ο Έλληνας ηθοποιός είναι ήρωας”

Εύθραυστη, αισθαντική, τρυφερή, ευαίσθητη, σαν νεραϊδένια οπτασία! Με εσωτερικότητα, αξιοθαύμαστα εκφραστικά μέσα, άρθρωση, τέλειο ηχόχρωμα και εξαιρετική τεχνική! Η φωτεινή Κερασία Σαμαρά με τη στάση ζωής της αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση τόσο κοινωνικά όσο και καλλιτεχνικά. Ξεχωρίζει για το ήθος, την παιδεία, την ευγένεια, την αξιοπρέπεια, τις θεατρικές της γνώσεις και όχι μόνο, την ποιότητα της, την ευπρέπεια και το χαμηλό προφίλ που κρατά ως προσωπικότητα. Και έχει έντονη προσωπικότητα ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνις. Ανήκει κι αυτή στις ελάχιστες καλλιτέχνιδες διαμάντια της ελληνικής σκηνής. Πολυτάλαντη, πολύπλευρη, χαρισματική δεν ερμηνεύει μόνο ρόλους τους οποίους στιγματίζει με την ηθοποιϊα της, αλλά σκηνοθετεί και διασκευάζει έργα, ανεβάζοντας εξαιρετικές παραστάσεις! Δεν κάνει απλώς θέατρο, κάνει καλό θέατρο και είναι άξια συγχαρητηρίων. Το φετινό της εγχείρημα, του σύγχρονου Αυστραλού συγγραφέα Aidan Fennessy ‘’ Σπίτι στη λίμνη ‘’ έδρεψε δάφνες και σημείωσε μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς! Η παράσταση μεταφέρεται και στην Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αθήναιον για τρεις μόνο παραστάσεις στις 16, 17 και 18 Μαρτίου και δεν πρέπει να την χάσετε για κανένα λόγο. Συμπρωταγωνιστής της ο ταλαντούχος και γοητευτικός Αντώνης Φραγκάκης. Εν συνεχεία θα κάνει περιοδεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδος. Ανακαλύψτε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και την έξοχη ηθοποιό από το Α έως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Αγνωμοσύνη: Η πιο αναμενόμενη εξέλιξη στη σχέση δύο ανθρώπων. Είναι σύνηθες να πιστεύουν οι περισσότεροι ότι την διαθεσιμότητα και την καλή προαίρεση του άλλου απλώς τις δικαιούνται.

Βιβλιογραφία: Ένας απλός τρόπος για να παραμείνεις ταπεινός, αν αναλογιστείς πόσα πράγματα δεν γνωρίζεις.

Γέννηση: Τεράστια ευκαιρία, σπάνια τύχη το να έρθεις στη ζωή. Και πόσο απειροελάχιστες οι πιθανότητες…

Δραματουργική επεξεργασία: Αυτή η συγκεκριμένη έγινε με ενθουσιασμό και παιδιάστικη περιέργεια, ήταν σαν κυνήγι θησαυρού.

Εξαναγκασμός: Αυτό που νιώθω, όταν μου στερείται το δικαίωμα να εκφραστώ μέσα από την τέχνη μου και αντ’ αυτής μου υποδεικνύονται άλλοι τρόποι έκφρασης, που όμως δεν με αντιπροσωπεύουν.

Ζηλόφθονος: Αδύναμος.

Ηθοποιός: Κάποιος που παλεύει με ανεμόμυλους, αιώνιος έφηβος, εραστής του ονείρου. Ο Έλληνας ηθοποιός, ήρωας!

Θέατρο: Μαγεία, δύναμη, φως, μυστήριο, ζωή…

Ιδιοτέλεια: «…κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί…». Τάσος Λειβαδίτης.

Κερασία Σαμαρά: Αρχίζω να την συμπαθώ και να την εκτιμώ όλο και περισσότερο…

Λογοτεχνία: Ατέλειωτα ονειρικά ταξίδια… Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για τους σπουδαίους ανθρώπους που αποτύπωσαν τις σκέψεις τους στο χαρτί, σαν κληρονομιά στους επερχόμενους. Είναι υπέροχο που μπορούμε να βουτάμε κάθε τόσο στα καθαρά νερά του νου τους, είναι ένας τρόπος να νιώθει κανείς συμφιλιωμένος με την ανθρώπινη φύση.

Μνησικακία: Δεν το γνωρίζω αυτό το χαρακτηριστικό, είμαι τυχερή, δεν το έχω, όμως, φαντάζομαι ότι πρέπει να υποφέρουν πολύ εκείνοι που το έχουν. Κατά κάποιον τρόπο, τους συμπονώ.

Νατουραλισμός: Σαν στόχος, μακριά από μας!… Σαν μέσον, στην Τέχνη όλα επιτρέπονται, αρκεί να καταλήγουν σε ποίηση.

Ξένοι συγγραφείς: Φίλοι μας αγαπημένοι από το εξωτερικό. Να, ας πούμε πολύ καλή μου φίλη αυτόν τον καιρό η συμπτωματικά επίσης αυστραλή, Elisabeth Harrower, αφού όπου να ‘ ναι παραδίδω τελειωμένη την μετάφραση του μυθιστορήματός της IN CERTAIN CIRCLES για λογαριασμό του εκδοτικού οίκου GUTENBERG. Ο Karel Capek, Tσέχος, του οποίου μετέφρασα και όπου να’ ναι θα κυκλοφορήσει ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ, από τον εκδοτικό οίκο ΜΩΡΑΙΤΗΣ, υπεύθυνο έκδοσης και του βιβλίου προγράμματος της παράστασής μας. Ο παντοτινός μου φίλος Stevan Zweich, τέλη 19^ου αρχές 20^ου αιώνα, Αυστριακός, τον λατρεύω. Και δεκάδες άλλοι…

Ονειρόδραμα: Έξοχο είδος θεάτρου, μου ταιριάζει πολύ. Έτσι, σαν ονειρόδραμα, έχω σκηνοθετήσει την Ιφιγένεια εν Ταύροις που την ανέβασα το 2013-14. Έξοχο και το ομότιτλο έργο του Strindberg, θέλω κάποια στιγμή να το μελετήσω σκηνικά.

Παράσταση: Η ώρα της ακροβασίας, της επικίνδυνης επικοινωνίας, της χαράς, της λύτρωσης.

Ρεαλισμός: Η ζωή είναι μια ατέλειωτη σειρά από θαύματα κι αυτό είναι απολύτως ρεαλιστικό. Κάπως έτσι είναι και ο ρεαλισμός σαν καλλιτεχνικό ρεύμα. “Ελπίζω να κερδίζω πάντοτε τη ζωή μου ασκώντας την τέχνη μου χωρίς να απομακρυνθώ ούτε κατά μία τρίχα από τις αρχές μου… χωρίς να χρειαστεί να ζωγραφίσω ούτε μια πιθαμή μόνον και μόνο για να φανώ ευχάριστος και να αυξήσω τις πωλήσεις μου”, έγραφε ο ρεαλιστής ζωγράφος του 19^ου αιώνα Gustave Courbet. Και ζωγράφιζε αριστουργήματα.

Σπίτι στη λίμνη: Ένα έργο από τη μακρινή Αυστραλία που αποδεικνύει ότι ο κόσμος είναι παντού ο ίδιος και τα προαιώνια ερωτήματα και οι αντικρουόμενες δυνάμεις που όρισαν το σύμπαν, αλήθεια και ψέμα, άνδρας και γυναίκα, έγκλημα και ηθική, ακόμη παλεύουν χωρίς νικητή και αυτή η πάλη ορίζει την ζωή μας.

Τρυφερότητα: Δεν ξέρω τι είναι πιο αναγκαίο, να την προσφέρεις ή να την δέχεσαι… Συχνά νιώθει κανείς πιο ισχυρή την ανάγκη να διοχετεύει κάπου την τρυφερότητά του. Και υπάρχουν άπειρες αφορμές για να κάνει κανείς κάτι τέτοιο.

Υπερρεαλισμός: Το θέατρο είναι ένας χώρος απόλυτης ελευθερίας. Όλα τα επιφανειακά «παράδοξα» μπορεί να λειτουργούν επί σκηνής ως ό,τι πιο φυσικό. Ναι, είναι κατά κάποιον τρόπο, ο χώρος ενός ιερού ψεύδους, μιας παράδοξης συνθήκης, όπου όλοι, ηθοποιοί και θεατές, καλούμαστε να την εκλάβουμε ως αυτονόητη. Να πιστέψουμε για λίγο πως ό,τι εκφράζουμε ή ό,τι βλέπουμε είναι αληθινό. Γι’ αυτό ο χώρος του θεάτρου είναι ιερός, γιατί συμφιλιώνει τον άνθρωπο με τον χώρο του ονείρου. Κι αυτό είναι κάτι απόλυτα επαναστατικό. Μοιάζει να συνδέεται, όλο αυτό, με το κίνητρο του Υπερρεαλισμού, μέσα ή έξω από το Θέατρο.

Φραγκάκης Αντώνης: Δεν υπάρχουν λόγια γι’ αυτό το υπέροχο παιδί… Εύχομαι να ξανασυνεργαστούμε άμεσα, μετά το Σπίτι στη Λίμνη.

Χρόνος: Μ’ αρέσει που κυλά. Με έχει προικίσει με στιγμές ανεκτίμητες και με ένα σωρό πολύτιμες αναμνήσεις. Είμαι, εξ αιτίας του, ένας πλούσιος άνθρωπος.

Ψυχολόγος: Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη δουλειά, μας κάνει κάπως ειδικούς στον τομέα αυτόν. Αναγκαζόμαστε να μελετάμε τον Άνθρωπο διαρκώς, να αναλύουμε τις προθέσεις των ηρώων και να αποκρυπτογραφούμε τον τρόπο σκέψης και τις αντιδράσεις τους. Παρατηρούμε αδιάκοπα τους ανθρώπους γύρω μας και διαβάζουμε κάθε χαρακτήρα, για να τον ανιχνεύσουμε. Αποθηκεύουμε γνώσεις σχετικές με την ανθρώπινη φύση…

Ωραίο φινάλε: …μιας ζωής. Από αρχαιοτάτων χρόνων απαραίτητη προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί «ευδαίμων», «όλβιος», κάποιος που έζησε ευτυχής… Εδώ, ωραίο φινάλε μιας εμπνευσμένης σειράς ερωτήσεων. Μου άρεσε. Πέρασα υπέροχα. Ευχαριστώ πολύ!