ΤΩΡΑ |
Είναι μία από τις αυριανές κυρίες του θεάτρου, αφού ανήκει στην ελίτ της νέας γενιάς των ηθοποιών. Γεννημένη ηθοποιός! Η υποκριτική της γκάμα και τα εκφραστικά της μέσα τεράστια, η φωνή της μεστή και η άρθρωσή της καθαρή, διαθέτει στόφα θεατρίνας, γι’ αυτό και μπορεί να μεταμορφώνεται από ενζενί σε ντάμα – και σε καρατερίστα ακόμη – με μεγάλη άνεση και ευκολία. Η αισθαντική, εύθραυστη, αέρινη και προπάντων χαρισματική Λένα Παπαληγούρα έχει δώσει συγκλονιστικά ρεσιτάλ ερμηνείας, έχει υμνηθεί από κριτικούς και έχει μπει στην καρδιά του θεατρόφιλου κοινού – και όχι μόνο – αποκτώντας φανατικούς θαυμαστές. Το σανίδι την «θέλει» και σε κάθε καινούριο ρόλο που καλείται να υποδυθεί ξεχειλίζει το πληθωρικό της ταλέντο! Είναι από τις ελάχιστες ηθοποιούς, που σε τόσο νεαρή ηλικία, έχει ενσαρκώσει σπουδαίες ηρωίδες του παγκόσμιου ρεπερτορίου και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες. Φανταστείτε την σε μερικά χρόνια από τώρα τι πρόκειται να δώσει και τι ιστορία θα γράψει στο θεατρικό πάνθεον.
Στην προσωπική της ζωή εκπέμπει θετική αύρα και γαλήνη, διαθέτει παιδεία και καλλιέργεια, είναι ευγενέστατη και σε εκπλήσσει ευχάριστα με το αυθόρμητο και πηγαίο χιούμορ της. (Η Λένα Παπαληγούρα παρέλαβε το θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη ως αναγνώριση της καλύτερης γυναικείας ερμηνείας το 2013, το οποίο αφιέρωσε σε όλες τις γυναίκες-θύματα του τράφικινγκ, όπως ήταν η ηρωίδα που υποδύθηκε στην παράσταση «Αόρατη Όλγα» του Γιάννη Τσίρου σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη στο Εθνικό θέατρο).
Από το Α ως το Ω μου αποκάλυψε και μου εκμυστηρεύτηκε πολλά, αλλά εκείνα που τραβούν σαν μαγνήτης το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού είναι τα καλλιτεχνικά της σχέδια για τη φετινή σαιζόν. Πολλά και με αξία! Μέχρι 1η Νοεμβρίου θα γοητεύει με τον ‘’Μικρό Πρίγκιπα’’ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και έπεται συνέχεια. Μπράβο της!
Αγάπη: «Μου έρχεται στο νου ένας στίχος του Σεφέρη: «Τραγούδησε μικρή Αντιγόνη, δεν σου μιλώ για περασμένα, μιλώ για την αγάπη. Για μένα είναι κινητήριος δύναμη, αυτό που με κάνει να ξυπνώ το πρωί, το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου …»
Βερισμός: «Στο θέατρο αυτό που με συγκινεί είναι ότι σε έναν κόσμο που είναι μια κατασκευή, ένας ψεύτικος κόσμος δηλαδή, μπορούμε να βρούμε τις μεγαλύτερες αλήθειες …»
Γνώμη: «Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν φοβούνται να λένε τη γνώμη τους, αλλά δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν γνώμη για όλα …»
Διαίσθηση: «Παλαιότερα με φόβιζε, τώρα νομίζω ότι πρέπει να την ακούμε.»
Έκφραση: «Για εμένα το θέατρο είναι τρόπος έκφρασης και τρόπος ελευθερίας.»
Ζέση: «Το κλειδί της δουλειάς μας. Αυτό που είναι δύσκολο είναι ότι χρειάζεται μια διαδρομή επίπονη και επίμονη. Παλαιότερα με φόβιζε, τώρα νομίζω ότι πρέπει να την ακούμε.»
Ηθοποιός: «Κράμα ματαιοδοξίας και ανασφάλειας. Παρόλα αυτά οι άνθρωποι του θεάτρου είναι αξιαγάπητοι …»
Θέατρο: «Χώρος ελευθερίας, δημιουργίας, χώρος που επιτρέπει τη φαντασία και χώρος που δίνει «φωνή» σε όλους …»
Ιδέα: «Ποτέ δεν ξέρεις αν μια ιδέα είναι καλή μέχρι να υλοποιηθεί.»
Καλοσύνη: «Ο Ντοστογιέφσκι λέει ότι «η καλοσύνη είναι ευφυΐα.» Ανεκτίμητη αξία – Θαυμάζω τους ανθρώπους που τη διαθέτουν.»
Λένα Παπαληγούρα: «Αυτό θα το απαντήσεις εσύ.»
Μανιέρα: «Αν και το σύστημα αυτής της χώρας ωθεί τους καλλιτέχνες στο να βρίσκουν έναν τρόπο και να πορεύονται με αυτόν, ο ίδιος ο ηθοποιός πρέπει να κάνει πολλή δουλειά με τον εαυτό του για να αποφεύγει τη μανιέρα και να ανακαλύπτει δημιουργικούς δρόμους. Θέλει προσωπική δουλειά για να αντισταθείς σε αυτήν.»
Νέα γενιά ηθοποιών: «Ζορισμένη από τις συνθήκες, ευλογημένη από ταλέντο και με αίσθηση ομαδικότητας.»
Ξένοι συγγραφείς: «Οι Ρώσοι κλασικοί.»
Ομορφιά: «Η εξωτερική με εντυπωσιάζει αλλά ξεχνιέται, η εσωτερική μένει αποτυπωμένη στη ψυχή …»
Πρωτοπορία: «Όταν γίνεται με γνώση είναι θεμιτή και απαραίτητη, όταν γίνεται με άγνοια είναι ανούσια.»
Ρόλοι: «Για τον ηθοποιό κάθε ρόλος είναι μια καινούρια σχέση. Όπως με τους ανθρώπους που τους ανακαλύπτεις σιγά-σιγά και στη συνέχεια τους αγκαλιάζεις.»
Σκηνοθεσία: «Η ενορχήστρωση. Αυτό που δίνει πνοή και όρια στο έργο.»
Τέχνη: «Παρηγοριά.»
Υπόσχεση: «Οι υποσχέσεις που κρατιούνται κάνουν έναν κόσμο καλύτερο και δημιουργούν προσδοκίες και ελπίδα.»
Φιγούρα: Ο Τενεσσί Ουίλιαμς λέει ότι «η κάμερα είναι ένας καθρέφτης, ολόκληρη η ιστορία της ζωής σου, ουρλιάζει ενώ εσύ χαμογελάς.» Μια φιγούρα στο θέατρο δημιουργείται ερήμην της όλης της της ζωής.»
Χειμερινά σχέδια: «Δέκα παραστάσεις με τον «Μικρό Πρίγκιπα» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μέχρι 1 Νοεμβρίου, «Η Κατερίνα» σε Λονδίνο, Ζυρίχη, Πάτρα και Αθήνα στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου από τις 5 Δεκεμβρίου, «Οι τρεις αδελφές» του Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου στο Πορεία (σε επανάληψη) και από τον Φεβρουάριο η καινούργια παραγωγή του έργου «Οι Τρισευτυχισμένοι» του Ευγένιου Λαμπίς σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στο Πορεία.
Ψυχισμός: «Ο ψυχισμός του ανθρώπου είναι το πιο γοητευτικό τοπίο και ένας ηθοποιός καλείται να μελετά και να παρατηρεί τους ψυχισμούς των άλλων και να φροντίζει τον δικό του, ώστε να μπορεί να διαφυλάττει την προσωπική του ισορροπία.»
Ωραίο φινάλε: «Είναι εκείνο που επιτρέπει, έστω και από το παράθυρο να εισβάλλει μια ακτίνα φωτός …»
Σχόλια για αυτό το άρθρο